Νέα δικαστική αντιπαράθεση Περιφέρειας και ΔΕΥΑΡ με φόντο το φράγμα Γαδουρά στο Διοικητικό Πρωτοδικείο

• Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου υπε­ρα­σπί­ζε­ται τη νομι­μό­τητα των πράξεών της απέ­να­ντι σε μία επι­χεί­ρηση που αγνοεί τις υπο­χρε­ώ­σεις της και ανα­ζη­τεί σωτηρία στα δικα­στή­ρια, παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες απορ­ρί­ψεις • Η Πρό­ε­δρος του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου εξε­τά­ζει αν πλη­ρού­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να παγώσει προ­σω­ρινά η εκτέ­λεση κατά­σχε­σης 6,3 εκατ. ευρώ κατά της ΔΕΥΑΡ

Σε τροχιά νέας δικα­στι­κής κρίσης έχει εισέλ­θει η πολύ­κροτη υπόθεση της επι­βο­λής κατά­σχε­σης από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου εις βάρος της ΔΕΥΑΡ για το ποσό των 6.384.094,10 ευρώ. Χθες, στο Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, κατα­τέ­θη­καν απόψεις από τις δύο πλευρές, ενώπιον του Προ­έ­δρου του Δικα­στη­ρίου, ο οποίος καλεί­ται να απο­φαν­θεί για το εάν συντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις έκδοσης προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής ανα­στο­λής της εκτέ­λε­σης. Η απόφαση ανα­μέ­νε­ται να ληφθεί άμεσα.

Ανάλογη δια­δι­κα­σία δεν έγινε χθες ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς.

Από τις 18 Ιουνίου 2025, η Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου (ΔΕΥΑΡ) βρί­σκε­ται αντι­μέ­τωπη με πράξεις ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης. Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, ενερ­γώ­ντας βάσει της ισχύ­ου­σας νομο­θε­σίας και των συμ­βα­τι­κών υπο­χρε­ώ­σεων της ΔΕΥΑΡ, προ­χώ­ρησε στην έκδοση κατα­σχε­τη­ρίων εγγρά­φων για το συνο­λικό ποσό των 6.384.094,10 ευρώ. Το ποσό αφορά ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές που απορ­ρέ­ουν ευθέως από την προ­γραμ­μα­τική σύμβαση της 6ης Ιουνίου 2022, σύμβαση την οποία είχε συνυ­πο­γρά­ψει και ανα­γνω­ρί­σει η ίδια η ΔΕΥΑΡ.

Αντί να προ­σέλ­θει στο τραπέζι του δια­λό­γου, όπως καλούσε η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου από την πρώτη στιγμή, η διοί­κηση της ΔΕΥΑΡ επέλεξε να ακο­λου­θή­σει μια τακτική διαρκών ενδίκων βοη­θη­μά­των. Κατέ­θεσε δια­δο­χι­κές αιτή­σεις προ­σω­ρι­νών δια­τα­γών και ανα­κο­πές, σε διά­φο­ρες βαθ­μί­δες της δικαιο­σύ­νης: πρώτα στο Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, έπειτα στο Διοι­κη­τικό Εφετείο Πειραιά, για να κατα­λή­ξει, τελικά και εκ των υστέρων, στο Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, το αρμόδιο κατά νόμον όργανο.

Σειρά απο­τυ­χιών

Οι πρώτες ενέρ­γειες της ΔΕΥΑΡ κατέ­λη­ξαν σε πλήρη απο­τυ­χία. Μία ανακοπή κρίθηκε απα­ρά­δε­κτη λόγω μη νόμιμης επί­δο­σης, ενώ η δεύτερη απορ­ρί­φθηκε για λόγους αναρ­μο­διό­τη­τας. Η ίδια η τακτική που ακο­λου­θεί η ΔΕΥΑΡ κατα­δει­κνύει, όπως τονίζει η Περι­φέ­ρεια στα υπο­μνή­ματά της, ότι δεν υπάρχει πραγ­μα­τική νομική βάση στους ισχυ­ρι­σμούς της, αλλά μια απέλ­πιδα προ­σπά­θεια καθυ­στέ­ρη­σης της ανα­πό­φευ­κτης εκτέ­λε­σης.

Παρά τις ξεκά­θα­ρες απορ­ρί­ψεις, η ΔΕΥΑΡ επι­μέ­νει να επα­να­φέ­ρει τα ίδια επι­χει­ρή­ματα, σε νέα αίτηση ενώπιον της Προ­έ­δρου του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, από την οποία ζητά την έκδοση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής. Η απόφαση ανα­μέ­νε­ται, πιθα­νό­τατα, εντός της ημέρας.

Η θέση της ΔΕΥΑΡ

Η ΔΕΥΑΡ, μέσω των νομίμων εκπρο­σώ­πων της, ζητά με την αίτηση ανα­στο­λής την παύση εκτέ­λε­σης του επί­μα­χου κατα­σχε­τη­ρίου της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, το οποίο επι­βλή­θηκε στις 18 Ιουνίου 2025. Η κατά­σχεση αφορά όλους τους τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς της επι­χεί­ρη­σης και, σύμφωνα με τη διοί­κηση της ΔΕΥΑΡ, έχει φέρει την υπη­ρε­σία σε συν­θή­κες ασφυ­κτι­κής οικο­νο­μι­κής αστά­θειας.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στα δικό­γραφα, έχει ήδη επέλθει πλήρης δέσμευση των λογα­ρια­σμών, αδυ­να­μία πλη­ρω­μής μισθών και εργο­λά­βων, καθώς και κιν­δύ­νου παύσης κρί­σι­μων έργων ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης. Η ΔΕΥΑΡ υπο­στη­ρί­ζει πως χωρίς τη χορή­γηση προ­σω­ρι­νής δικα­στι­κής προ­στα­σίας θα καταρ­ρεύ­σει η λει­τουρ­γία της, με ανυ­πο­λό­γι­στες συνέ­πειες για το νησί.

Η επι­χεί­ρηση ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά πως η μηνιαία μισθο­δο­σία ξεπερνά τα 430.000 ευρώ, ενώ οι συνο­λι­κές της ανάγκες (λει­τουρ­γικά, ρύθμιση χρεών, μισθο­δο­σία) ξεπερ­νούν τα 17,3 εκατ. ευρώ ετησίως. Όλα αυτά σε συν­θή­κες δρα­μα­τι­κής οικο­νο­μι­κής επι­βά­ρυν­σης, απότοκο τόσο της παν­δη­μίας όσο και της θεο­μη­νίας «Bora» του Νοεμ­βρίου 2024, που προ­κά­λεσε τερά­στιες κατα­στρο­φές στο δίκτυο ύδρευ­σης.

Η θέση της Περι­φέ­ρειας

Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου επι­ση­μαί­νει κατη­γο­ρη­μα­τικά ότι η δια­δι­κα­σία είσπρα­ξης έγινε απο­λύ­τως σύμφωνα με τον νόμο και σε εκτέ­λεση προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, η οποία καθιστά τη ΔΕΥΑΡ συμ­βα­τικά υπεύ­θυνη για την κάλυψη του κόστους λει­τουρ­γίας και συντή­ρη­σης των υπο­δο­μών ύδρευ­σης από το φράγμα Γαδουρά.

Η Περι­φέ­ρεια είχε επα­νει­λημ­μέ­νως προει­δο­ποι­ή­σει τη ΔΕΥΑΡ για τις υπο­χρε­ώ­σεις της, προ­σφέ­ρο­ντας ακόμα και δυνα­τό­τητα δια­κα­νο­νι­σμού. Η αδια­φο­ρία και η μη αντα­πό­κριση της ΔΕΥΑΡ καθι­στούν πλέον επι­βε­βλη­μένη την προ­σφυγή σε μέτρα ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης. Όπως τονί­ζε­ται στο δικό­γραφο της Περι­φέ­ρειας, η υπο­χρέ­ωση πλη­ρω­μής της ΔΕΥΑΡ είναι σαφής, απόλυτη και θεμε­λιω­μένη τόσο σε συμ­βα­τι­κές όσο και σε νόμιμες βάσεις.

Καμία επεί­γουσα ανάγκη, καμία ανε­πα­νόρ­θωτη βλάβη

Το επι­χεί­ρημα της ΔΕΥΑΡ περί «ανε­πα­νόρ­θω­της βλάβης» καταρ­ρί­πτε­ται πλήρως, σύμφωνα με την Περι­φέ­ρεια. Όπως τεκ­μη­ριώ­νε­ται από τα οικο­νο­μικά στοι­χεία που η ίδια η ΔΕΥΑΡ δημο­σί­ευσε, η επι­χεί­ρηση δια­θέ­τει επαρκές ταμειακό απόθεμα, έχει ήδη προ­χω­ρή­σει σε ρύθμιση των χρεών της και συνε­χί­ζει να εισπράτ­τει εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ από τέλη και λογα­ρια­σμούς κατα­να­λω­τών.

Η ίδια η επι­χεί­ρηση έχει δηλώσει δημόσια ότι το 2024 έκλεισε με κέρδη άνω των 6 εκατ. ευρώ. Επο­μέ­νως, οι αιτιά­σεις περί επι­κεί­με­νης κατάρ­ρευ­σης της λει­τουρ­γίας της, μη κατα­βο­λής μισθών και απειλής για τη δημόσια υγεία δεν αντέ­χουν σε έλεγχο και προ­βάλ­λο­νται προ­σχη­μα­τικά.

Η Περι­φέ­ρεια, σε αντί­θεση, έχει ήδη εξα­σφα­λί­σει τη συνέ­χεια της λει­τουρ­γίας του έργου ύδρευ­σης μέσω νέου δια­γω­νι­σμού και δεν δια­κιν­δυ­νεύει την παροχή νερού στη Ρόδο. Αντί­θετα, ο μόνος κίν­δυ­νος προ­κύ­πτει από τη συνε­χι­ζό­μενη απρο­θυ­μία της ΔΕΥΑΡ να αντα­πο­κρι­θεί στις υπο­χρε­ώ­σεις της.

Κομβική ημέρα για το κύρος των θεσμών

Σήμερα, ο Πρό­ε­δρος του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου καλεί­ται να απο­φα­σί­σει αν θα χορη­γή­σει προ­σω­ρινή διαταγή ανα­στο­λής ή αν θα απορ­ρί­ψει και αυτή το αίτημα της ΔΕΥΑΡ, εδραιώ­νο­ντας την εφαρ­μογή του νόμου και την προ­στα­σία του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος.

Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, με στα­θε­ρό­τητα και νομική πλη­ρό­τητα, ζητά να μη γίνει δεκτή η νέα αίτηση, τονί­ζο­ντας ότι η αποδοχή της θα συνι­στούσε ουσια­στική επι­βρά­βευση της αθέ­τη­σης συμ­βα­τι­κών και οικο­νο­μι­κών υπο­χρε­ώ­σεων. Στην αντί­περα όχθη, η ΔΕΥΑΡ φαί­νε­ται να επι­λέ­γει τη στρα­τη­γική της ανα­βο­λής, μετα­φέ­ρο­ντας το βάρος των συνε­πειών στους πολίτες της Ρόδου.

Το σημε­ρινό δικα­στή­ριο δεν κρίνει απλώς μια χρη­μα­τική διαφορά, αλλά το εάν ο θεσμός της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης μπορεί να λει­τουρ­γεί υπεύ­θυνα, με δια­φά­νεια, λογο­δο­σία και σεβασμό στις υπο­γρα­φές του.

Ο περι­φε­ρειάρ­χης τήρησε τη δέσμευσή του: Απο­δε­σμεύ­τη­καν οι πόροι για τη μισθο­δο­σία των υπαλ­λή­λων της ΔΕΥΑΡ

Σε μια κρίσιμη συγκυ­ρία για τη λει­τουρ­γία της Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου (ΔΕΥΑΡ) και κυρίως για τους εργα­ζό­με­νους που βρέ­θη­καν σε ανα­σφά­λεια ως προς την κατα­βολή των δεδου­λευ­μέ­νων τους, ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος απέ­δειξε έμπρα­κτα την αφο­σί­ωσή του στις δεσμεύ­σεις του και τον σεβασμό του στους εργα­ζό­με­νους, δια­σφα­λί­ζο­ντας τη μισθο­δο­σία τους μέσω της στο­χευ­μέ­νης απο­δέ­σμευ­σης των απα­ραί­τη­των κον­δυ­λίων.

Οπως είναι γνωστό, ο περι­φε­ρειάρ­χης δέχθηκε στο γραφείο του τον πρόεδρο του Σωμα­τείου Εργα­ζο­μέ­νων και μέλος της Διοί­κη­σης της ΔΕΥΑΡ κ. Λευτέρη Καρα­νι­κόλα, αντα­πο­κρι­νό­με­νος στην ανάγκη συνεν­νό­η­σης και ανα­ζή­τη­σης λύσης για το σοβαρό πρό­βλημα που προ­έ­κυψε από την άρνηση της ΔΕΥΑΡ να εξο­φλή­σει την πολυετή οφειλή της προς την Περι­φέ­ρεια.

Η απαί­τηση των 6,38 εκατ. ευρώ και το αδιέ­ξοδο

Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, εκπλη­ρώ­νο­ντας το θεσμικό της καθήκον, προ­χώ­ρησε σε ανα­γκα­στική κατά­σχεση χρη­μά­των από τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς της ΔΕΥΑΡ, ύψους 6.384.094,10 ευρώ, όπως προ­βλε­πό­ταν από τη σχετική βεβαί­ωση της οφειλής προς την ΑΑΔΕ, από τις 8 Μαΐου 2025. Η κίνηση αυτή ήταν απο­τέ­λε­σμα της παρα­τε­τα­μέ­νης άρνησης της ΔΕΥΑΡ να ανα­γνω­ρί­σει ή να δια­χει­ρι­στεί την εν λόγω οφειλή, που σχε­τί­ζε­ται με τη λει­τουρ­γία και συντή­ρηση του φράγ­μα­τος Γαδουρά – ενός κρί­σι­μου έργου για την υδρο­δό­τηση της Ρόδου.

Όπως τόνισε ο περι­φε­ρειάρ­χης, η ΔΕΥΑΡ επέλεξε συνει­δητά να κλι­μα­κώ­σει την κρίση και να αγνο­ή­σει κάθε περι­θώ­ριο συνεν­νό­η­σης, επι­δει­κνύ­ο­ντας πλήρη αδια­φο­ρία όχι μόνο για τη θεσμική συνερ­γα­σία αλλά και για την ευη­με­ρία των υπαλ­λή­λων της.

Η απόφαση ευθύνης της Περι­φέ­ρειας

Παρά το γεγονός ότι οι οικο­νο­μι­κές υπη­ρε­σίες της Περι­φέ­ρειας ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νες να κινη­θούν νομικά για την εξα­σφά­λιση των δημο­σίων πόρων, ο κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος δεν αδια­φό­ρησε για την πίεση που αντι­με­τώ­πι­σαν οι εργα­ζό­με­νοι. Μετά τη δημόσια παρέμ­βαση του προ­έ­δρου των Εργα­ζο­μέ­νων, και με σαφή αναφορά στην ανάγκη προ­στα­σίας της μισθο­δο­σίας, η Περι­φέ­ρεια επέλεξε να παραι­τη­θεί μερικώς από το κατα­σχε­τή­ριο και σε ύψος ποσού που του προσ­διό­ρισε ο κ. Καρα­νι­κό­λας.

Με εξώδικη δήλωση προς την Τράπεζα Πει­ραιώς (27 Ιουνίου 2025), ζήτησε να απο­δε­σμευ­τεί το ποσό των 295.000 ευρώ, το οποίο η ίδια η ΔΕΥΑΡ είχε ανα­φέ­ρει ως απα­ραί­τητο για την πληρωμή μισθών. Η αποδοχή αυτής της δήλωσης, παρότι ο σχε­τι­κός λογα­ρια­σμός δεν ήταν μισθο­δο­τι­κός, έγινε καλό­πι­στα και καθαρά προς όφελος των εργα­ζο­μέ­νων – μια πράξη ευθύνης και θεσμι­κής γεν­ναιο­δω­ρίας.

Στην εξώδικο προς την τράπεζα Πει­ραιώς ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Με το από 18/6/2025 κατα­σχε­τή­ριο έγγραφό μας που σας επι­δό­θηκε στις 18/6/2025 προ­έ­βη­μεν με βάση τις δια­τά­ξεις του ΚΕΔΕ (αρθρ. 30 επόμ. ν. 4978/2022) σε ανα­γκα­στική κατά­σχεση μέχρι του ποσού των ΕΥΡΩ έξι εκα­τομ­μυ­ρίων τρια­κο­σίων ογδόντα τεσ­σά­ρων χιλιά­δων ενε­νή­ντα τεσ­σά­ρων και δέκα λεπτών (€ 6.384.094,10) μετά των νόμιμων τόκων και εξόδων μέχρις εξο­φλή­σεως, προς ικα­νο­ποί­ηση της ανα­φε­ρό­με­νης στο παρόν απαί­τη­σης μας, προ­ερ­χο­μέ­νης από τον από 8/5/2025 ενσω­μα­τω­μένο στο ως άνω κατα­σχε­τή­ριό μας βεβαιω­τικό κατά­λογο κατά της Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Δήμου Ρόδου (ΔΕΥΑΡ) η οποία εδρεύει στο 2ο χλμ της Εθνικής οδού Ρόδου – Λίνδου, στη Ρόδο με ΑΦΜ 997562265, εις χείρας σας, για διάφορα ποσά προ­ερ­χό­μενα από διά­φο­ρες αιτίες όπως κατα­θέ­σεις σε τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς, όψεως, προ­θε­σμια­κούς–εμβά­σματα, σε οποιο­δή­ποτε νόμισμα, ομο­λό­γων ή εντόκων γραμ­μα­τίων του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, αμοι­βαία κεφά­λαια, πιστο­ποι­η­τικά κατα­θέ­σεων, ποσά που δεν τελούν υπό αίρεση, ούτε υφί­στα­ται νόμιμο κώλυμα κατα­σχέ­σεώς τους.

Με την παρούσα μας σας ζητούμε όπως, εφόσον έχει δεσμευ­θεί στους λογα­ρια­σμούς της ΔΕΥΑΡ ποσό που υπερ­βαί­νει τις δια­κό­σιες ενε­νή­ντα πέντε χιλιά­δες (295.000) ευρώ, να δεσμευ­θούν οι λογα­ρια­σμοί μόνο ως προς το υπερ­βά­λον αυτού ποσό. Τούτο επειδή, κατά δήλωση της ΔΕΥΑΡ Ρόδου, την οποία και καλό­πι­στα απο­δε­χό­μα­στε, το ποσό των 295.000 ευρώ είναι απα­ραί­τητο για τη μισθο­δο­σία των υπαλ­λή­λων της ΔΕΥΑΡ καίτοι ο λογα­ρια­σμός δεν είναι μισθο­δο­τι­κός».

Η δέσμευση του προ­έ­δρου  των Εργα­ζο­μέ­νων

Κατά τη διάρ­κεια της συνά­ντη­σης, ο κ. Καρα­νι­κό­λας δια­βε­βαί­ωσε τον περι­φε­ρειάρχη ότι τα απο­δε­σμευ­μένα χρήματα θα χρη­σι­μο­ποι­η­θούν απο­κλει­στικά για τη μισθο­δο­σία των εργα­ζο­μέ­νων. Ο περι­φε­ρειάρ­χης με τη σειρά του επα­νέ­λαβε πως η Περι­φέ­ρεια Ν. Αιγαίου σέβεται τους ανθρώ­πους που εργά­ζο­νται για την κοι­νω­νία και ποτέ δεν τους χρη­σι­μο­ποί­ησε ως εργα­λείο πίεσης – αφή­νο­ντας εμμέσως πλην σαφώς αιχμές κατά της στάσης της Διοί­κη­σης της ΔΕΥΑΡ.

Η αντί­θεση δεν θα μπο­ρούσε να είναι πιο ξεκά­θαρη: από τη μία πλευρά, η Περι­φέ­ρεια που, με θεσμική ευθύνη και διάθεση συνερ­γα­σίας, αναζητά λύσεις – και από την άλλη, μία δημο­τική επι­χεί­ρηση που επι­λέ­γει την όξυνση, ακόμα και σε βάρος των ίδιων της των υπαλ­λή­λων.

Η κίνηση του περι­φε­ρειάρχη απο­γυ­μνώ­νει το επι­χεί­ρημα περί “επι­θε­τι­κής τακτι­κής της Περι­φέ­ρειας”. Αφού το μόνο πραγ­μα­τικό αίτημα ήταν η μισθο­δο­σία, και αυτό καλύ­φθηκε μέσω της νομικής απο­δέ­σμευ­σης, το αφήγημα κατάρ­ρευσε – όπως εύστοχα παρα­τή­ρησε ο ίδιος.