Νέα σύλληψη και μαρτυρία-βόμβα αλλάζουν τα δεδομένα στην πολύκροτη ανθρωποκτονία του Γιώργου Καριώτη

Ανα­τρο­πές στην υπόθεση – Ενώ ήδη έχει κατα­δι­κα­στεί σε ισόβια ο γιος του θύματος, συνε­λή­φθη 41χρονος ως συνερ­γός, και 47χρονη καταγ­γέλ­λει άλλον ως τον πραγ­μα­τικό δολο­φόνο

Η πολύ­κροτη υπόθεση της δολο­φο­νίας του 75χρονου Γιώργου Καριώτη στη Ρόδο τον Ιούνιο του 2022 επα­νέρ­χε­ται στο προ­σκή­νιο με δρα­μα­τι­κές εξε­λί­ξεις. Ενώ ο γιος του θύματος, Ευάγ­γε­λος Κου­λια­νός, έχει ήδη κατα­δι­κα­στεί σε ισόβια, οι αρχές προ­χώ­ρη­σαν στη σύλληψη νέου υπόπτου, ενώ ένορκη κατά­θεση μιας 47χρονης γυναί­κας είχε θέσει  υπό αμφι­σβή­τηση τα δεδο­μένα της υπό­θε­σης.

Η πρό­σφατη σύλληψη 41χρονου ως συνερ­γού

Την Παρα­σκευή 6 Ιουνίου 2025 συνε­λή­φθη στη Ρόδο 41χρονος ημε­δα­πός, ως συνερ­γός στην ανθρω­πο­κτο­νία του Γιώργου Καριώτη. Η σύλληψη ήρθε ύστερα από εκτε­τα­μένη αστυ­νο­μική έρευνα που διε­νερ­γή­θηκε από την Υπο­διεύ­θυνση Δίωξης και Εξι­χνί­α­σης Εγκλη­μά­των Ρόδου, η οποία αξιο­ποί­ησε επι­στη­μο­νικά δεδο­μένα και μαρ­τυ­ρίες για τη συγκρό­τηση δικο­γρα­φίας. Εντο­πί­στηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 5ης Ιουνίου 2025, προ­σή­χθη και συνε­λή­φθη με ένταλμα.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι για την ίδια υπόθεση είχε συλ­λη­φθεί τον Μάρτιο του 2023 κ ο 42χρονος γιος του θύματος, Ευάγ­γε­λος Κου­λια­νός, ο οποίος κατα­δι­κά­στηκε σε ισόβια κάθειρξη από το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο της Κω, χωρίς να του ανα­γνω­ρι­στούν ελα­φρυ­ντικά.

Από τη νέα έρευνα βρέθηκε DNA του 41χρονου στην πετσέτα και στον βρόχο που χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε για την δολο­φο­νία!

Η κατά­θεση που οδήγησε σε νέες έρευνες

Στις 18 Δεκεμ­βρίου 2024, μια 47χρονη γυναίκα εμφα­νί­στηκε αυθόρ­μητα στην Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου και κατέ­θεσε ενόρκως πως ο πραγ­μα­τι­κός δράστης της δολο­φο­νίας δεν είναι ο Κου­λια­νός, αλλά ένας άλλος, ο 41χρονος άνδρας με τον οποίο δια­τη­ρούσε προ­σω­πική σχέση. Πρό­κε­ται για το άτομο που συνε­λή­φθη!!!

Σύμφωνα με την κατά­θεσή της, ο 41χρονος της απο­κά­λυψε τον Αύγου­στο του 2024 ότι ήταν αυτός που σκότωσε τον Καριώτη, μπαί­νο­ντας στο σπίτι του μαζί με μια τοξι­κο­ε­ξαρ­τη­μένη γυναίκα από τη Θεσ­σα­λο­νίκη. Περιέ­γραψε με λεπτο­μέ­ρειες τη σκηνή του εγκλή­μα­τος, λέγο­ντας ότι ο δράστης έπιασε το θύμα από τον λαιμό και του έκλεισε το στόμα με πετσέτα, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας μάλλινα γάντια για να μην αφήσει ίχνη.

Η 47χρονη ισχυ­ρί­στηκε πως αφαι­ρέ­θη­καν 30.000 ευρώ από την οικία και ότι ο δράστης σκότωσε αργό­τερα και τη γυναίκα συνεργό του, πετώ­ντας το πτώμα της στη θάλασσα με πέτρα δεμένη στον λαιμό, ώστε να μη βρεθεί ποτέ.

Ελέγ­χο­νται οι ισχυ­ρι­σμοί – τι έδειξε η έρευνα

Οι αρχές ερεύ­νη­σαν την αξιο­πι­στία της καταγ­γε­λίας. Στο επίμαχο χρονικό διά­στημα είχαν δηλωθεί πανελ­λα­δικά 9 εξα­φα­νί­σεις γυναι­κών, χωρίς καμία να έχει κατα­γρα­φεί στη Ρόδο. Παράλ­ληλα, εξε­τά­στηκε εάν ο καταγ­γελ­λό­με­νος εξέτιε ποινή ή ήταν κρα­τού­με­νος εκείνη την περίοδο.

Επι­πλέον, προ­έ­κυψε ότι η 47χρονη και ο εν λόγω άνδρας είναι κατη­γο­ρού­με­νοι σε υπόθεση κλοπής από σπίτι στο οποίο εργα­ζό­ταν ως οικιακή βοηθός.

Η θέση του κατα­δι­κα­σμέ­νου Κου­λια­νού

Ο Κου­λια­νός, από την αρχή της δια­δι­κα­σίας, αρνεί­ται κάθε εμπλοκή και σε συνέ­ντευξή του από τις φυλακές το 2024, υπο­στή­ριξε ότι κατα­δι­κά­στηκε άδικα. Δήλωσε ότι είχε εντο­πί­σει τον πραγ­μα­τικό δράστη, χωρίς ωστόσο να ληφθούν υπόψη οι ισχυ­ρι­σμοί του.

Όπως ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά:

«…υπο­πτεύ­ο­μαι κάποιον άλλο. Τον έχω εντο­πί­σει, θεωρώ ότι υπάρ­χουν αρκετά στοι­χεία και κίνητρο που δεί­χνουν ποιος πραγ­μα­τικά το έκανε. Αλλά δυστυ­χώς δεν με ακούει κανείς».

Ο Κου­λια­νός μιλούσε για συγ­γε­νικό του πρόσωπο και όχι για τον 41χρονο.

Προς επα­να­ξιο­λό­γηση η υπόθεση;

Η σύλληψη του 41χρονου και η κατά­θεση της 47χρονης ανα­ζω­πυ­ρώ­νουν τη συζή­τηση γύρω από το κατά πόσο η υπόθεση έχει πράγ­ματι δια­λευ­καν­θεί ή αν χρειά­ζε­ται επα­νε­ξέ­ταση. Η Εισαγ­γε­λία καλεί­ται τώρα να αξιο­λο­γή­σει όλα τα νέα δεδο­μένα και να απο­φα­σί­σει για την περαι­τέρω πορεία της δικο­γρα­φίας.

Μία υπόθεση που θεω­ρή­θηκε «κλειστή», απο­δει­κνύ­ε­ται τελικά ανοιχτή πληγή για τη Ρόδο και δοκι­μα­σία για τη Δικαιο­σύνη.