Στο κενό η προσπάθεια ανάκλησης προσωρινής διαταγής για την προστασία Ροδίτικης εταιρείας

Απορ­ρι­πτική ήταν η στάση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου απέ­να­ντι στο αίτημα του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου για την ανά­κληση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής που είχε χορη­γη­θεί υπέρ ανώ­νυ­μης εται­ρείας με έδρα τη Ρόδο. Το Δημόσιο είχε ζητήσει την άρση της δια­τα­γής επι­κα­λού­μενο σοβαρές παρα­λεί­ψεις στην αρχική δια­δι­κα­σία και θεμε­λιώδη νομικά κωλύ­ματα. Ωστόσο, η Δικαιο­σύνη έκρινε πως η διαταγή εξα­κο­λου­θεί να ισχύει νομίμως.

Η εν λόγω προ­σω­ρινή διαταγή, η οποία εκδό­θηκε στις 24 Απρι­λίου 2025 από την Πρόεδρο Υπη­ρε­σίας του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, προ­έ­βλεπε την ανα­στολή κάθε μέτρου ατο­μι­κής ή συλ­λο­γι­κής ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης κατά της εται­ρείας και των φυσικών προ­σώ­πων που τη διοι­κούν, για διά­στημα έως και τεσ­σά­ρων μηνών ή μέχρι την κατά­θεση αίτησης επι­κύ­ρω­σης συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης.

Θέση του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου

Το Ελλη­νικό Δημόσιο, δια της Επι­χει­ρη­σια­κής Μονάδας Είσπρα­ξης (Ε.Μ.ΕΙΣ.), υπέβαλε αίτηση ανά­κλη­σης της δια­τα­γής στις 20 Μαΐου 2025, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι:

1. Δεν κλη­τεύ­θηκε ούτε έλαβε μέρος στη συζή­τηση για τη χορή­γηση της δια­τα­γής στις 23 Απρι­λίου 2025.

2. Δεν πλη­ρού­νταν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις του άρθρου 53 παρ. 1 του ν. 4738/2020, καθώς δεν υπήρχε νόμιμη δήλωση πιστω­τών που να εκπρο­σω­πούν του­λά­χι­στον το 20% των απαι­τή­σεων.

3. Οι αιτού­ντες παρέ­στη­σαν ανα­λη­θώς ότι συνο­λι­κές υπο­χρε­ώ­σεις της εται­ρείας ανέρ­χο­νταν σε 11.966.493,16 ευρώ, ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τητα οι οφειλές προς το Δημόσιο μόνο υπε­ρέ­βαι­ναν τα 37 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ, αντι­στοι­χώ­ντας σε 82,53% των συνο­λι­κών υπο­χρε­ώ­σεων, σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς του Δημο­σίου.

4. Δεν υπάρ­χουν δια­πραγ­μα­τεύ­σεις του Δημο­σίου με την εται­ρεία για συμ­φω­νία εξυ­γί­αν­σης.

Το Δημόσιο επι­κα­λέ­στηκε και την προη­γού­μενη απο­τυ­χία συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης της εται­ρείας, η οποία ακυ­ρώ­θηκε με την απόφαση 148/2024 του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου λόγω μη τήρησης των όρων.

Οικο­νο­μικά στοι­χεία

Οι συνο­λι­κές οφειλές της εται­ρείας προς το Ελλη­νικό Δημόσιο δια­κρί­νο­νται ως εξής:

• 4.128.027,02 ευρώ από κατα­λο­γι­σμούς της ΔΟΥ Ρόδου (με 2.774.357,79 ευρώ από μη απο­δο­θέ­ντες φόρους).

• 33.000.822,23 ευρώ από τελω­νειακά πρό­στιμα και κατα­λο­γι­σμούς για πράξεις λαθρε­μπο­ρίας (π.χ. μη δηλω­θείσα προ­μή­θεια βύνης και αδήλωτη παρα­γωγή ζύθου κατά την περίοδο 2012–2015).

• Όλες οι πράξεις είχαν κατα­χω­ρι­στεί στα βιβλία εισπρα­κτέων εσόδων της Φορο­λο­γι­κής και Τελω­νεια­κής Διοί­κη­σης.

Το Δημόσιο τόνισε ότι το σύνολο αυτών των πράξεων έχουν τεκ­μή­ριο νομι­μό­τη­τας και εκτε­λε­στό­τη­τας μέχρι να ακυ­ρω­θούν, κάτι που δεν έχει συμβεί.

Στάση των αιτού­ντων και του νομικού τους παρα­στάτη

Η εται­ρεία και τα φυσικά πρόσωπα που προ­σέ­φυ­γαν στο δικα­στή­ριο εκπρο­σω­πή­θη­καν νομικά από τον δικη­γόρο κ. Μηνά Τσέρκη. Υπο­στή­ρι­ξαν, μεταξύ άλλων, ότι η χορή­γηση της προ­σω­ρι­νής προ­στα­σίας ήταν επι­βε­βλη­μένη λόγω επεί­γου­σας ανάγκης, ενώ προ­σκο­μί­στηκε και δήλωση της doValue Greece, που φέρεται να εκπρο­σω­πεί το 25,72% των απαι­τή­σεων. Ωστόσο, το Δημόσιο αμφι­σβή­τησε την ακρί­βεια αυτού του ποσο­στού.

Η υπε­ρά­σπιση φέρεται να υπο­στή­ριξε ότι συντρέ­χουν οι νόμιμες προ­ϋ­πο­θέ­σεις του άρθρου 53 ν. 4738/2020 και ότι η εται­ρεία βρί­σκε­ται σε φάση δια­πραγ­μά­τευ­σης συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης.

Σημασία της από­φα­σης

Η δια­τή­ρηση της προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής σημαί­νει ότι:

• Δεν μπορούν να εκτε­λε­στούν εισπρα­κτικά μέτρα εις βάρος της εται­ρείας.

• Το Δημόσιο δεν δύναται να ικα­νο­ποι­ή­σει τις απαι­τή­σεις του με μέτρα διοι­κη­τι­κής εκτέ­λε­σης.

• Η εται­ρεία έχει στη διάθεσή της ένα προ­στα­τευ­μένο χρονικό περι­θώ­ριο για να επι­διώ­ξει επι­κύ­ρωση συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης.

Παρά τις σοβαρές επι­φυ­λά­ξεις του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, το δικα­στή­ριο επέλεξε να μην ανα­κα­λέ­σει την από 24.04.2025 διαταγή, γεγονός που ανα­μέ­νε­ται να προ­κα­λέ­σει αντι­δρά­σεις και πιθανώς νέα ένδικα μέσα.