Ο Δήμος Ρόδου προσφεύγει στη Δικαιοσύνη για δύο αποφάσεις που του επιβάλλουν αποζημιώσεις σε 466 εργαζομένους

• Με δύο εφέσεις κατά ισά­ριθ­μων απο­φά­σεων του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου, η Δημο­τική Αρχή αμφι­σβη­τεί τις απο­ζη­μιώ­σεις που επι­δι­κά­στη­καν σε συμ­βα­σιού­χους εργα­ζό­με­νους δια­φό­ρων ειδι­κο­τή­των

Σε μία διπλή νομική κίνηση προ­χώ­ρησε ο Δήμος Ρόδου, λαμ­βά­νο­ντας απόφαση της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής για την κατά­θεση δύο εφέσεων κατά των απο­φά­σεων 154/2025 και 155/2025 του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου. Οι απο­φά­σεις αυτές, οι οποίες ελή­φθη­σαν μετά την κατάρ­γηση των Ειρη­νο­δι­κείων και την ανάληψη σχε­τι­κών υπο­θέ­σεων από το Πρω­το­δι­κείο, επι­δι­κά­ζουν συνο­λι­κές απο­ζη­μιώ­σεις εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων ευρώ σε πρώην συμ­βα­σιού­χους υπαλ­λή­λους του Δήμου, δια­φό­ρων ειδι­κο­τή­των.

Οι υπο­θέ­σεις απα­σχό­λη­σαν τη 19η τακτική συνε­δρί­αση της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής, που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στις 16 Απρι­λίου 2025. Με ομό­φω­νες απο­φά­σεις (Αρ. Από­φα­σης 253/2025 και 254/2025), το σώμα ενέ­κρινε την άσκηση των εφέσεων και έδωσε εντολή στη νομική υπη­ρε­σία να παρα­στεί στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο για τη συζή­τησή τους.

Τι προ­βλέ­πουν οι πρω­τό­δι­κες απο­φά­σεις

Η πρώτη απόφαση (154/2025) αφορά 238 εργα­ζό­με­νους, οι οποίοι είχαν προ­σφύ­γει κατά του Δήμου διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μιώ­σεις για την εργασία τους. Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι ο Δήμος οφείλει να κατα­βά­λει ποσά από 400 έως 2.000 ευρώ ανά εργα­ζό­μενο, με νόμι­μους τόκους, και έκρινε την απόφαση προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή.

Η δεύτερη απόφαση (155/2025), αντί­στοι­χης φύσεως, αφορά 228 εργα­ζό­με­νους και επι­δι­κά­ζει αντί­στοιχα ποσά. Σε κάποιες περι­πτώ­σεις δια­φο­ρο­ποιεί­ται το ύψος της απο­ζη­μί­ω­σης, ανάλογα με τη θέση ή τη χρονική διάρ­κεια εργα­σίας, με ενδει­κτικά ποσά από 750 έως 2.000 ευρώ.

Το επι­χεί­ρημα του Δήμου

Ο Δήμος Ρόδου, μέσω των εφέσεων που κατέ­θεσε στις 09 Απρι­λίου 2025, ζητά την ακύρωση των απο­φά­σεων, επι­κα­λού­με­νος νομικές παρα­βά­σεις και υπερ­βά­σεις εκ μέρους του πρω­το­βάθ­μιου δικα­στη­ρίου. Αν και το πλήρες σκε­πτικό της έφεσης δεν έγινε δημο­σίως γνωστό, η νομική του υπη­ρε­σία φέρεται να εστιά­ζει στη σχέση των εργα­ζο­μέ­νων με τον Δήμο και στο κατά πόσον οι απαι­τή­σεις τους είναι νομικά θεμε­λιω­μέ­νες.

Το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου καλεί­ται πλέον να κρίνει εάν οι αρχικές απο­φά­σεις θα δια­τη­ρη­θούν ή θα ανα­τρα­πούν, με την τελική ετυ­μη­γο­ρία να ανα­μέ­νε­ται να καθο­ρί­σει όχι μόνο τη νομική έκβαση, αλλά και τη μελ­λο­ντική στάση των Δήμων απέ­να­ντι σε αντί­στοι­χες διεκ­δι­κή­σεις εργα­ζο­μέ­νων πανελ­λα­δικά.