Δυστύχημα με Parasailing: Δύο αποφάσεις κλείνουν το μέτωπο των εφέσεων και κρατούν όρθιες τις αποζημιώσεις για τα θύματα

• Οι απο­φά­σεις 62/2026 και 63/2026 απορ­ρί­πτουν τις εφέ­σεις που είχαν απο­μεί­νει ανοι­κτές, ξε­κα­θα­ρί­ζουν το πλαί­σιο ευ­θύ­νης και ασφα­λι­στι­κής κά­λυ­ψης και δια­τη­ρούν τα ποσά που είχαν επι­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως για την ψυ­χι­κή οδύνη, την ηθική βλάβη και τις συ­να­φείς δα­πά­νες

Το πο­λύ­νε­κρο δυ­στύ­χη­μα με θα­λάσ­σιο αλε­ξί­πτω­το στη Λίνδο, το με­ση­μέ­ρι της 28ης Οκτω­βρί­ου 2020, επέ­στρε­ψε στο επί­κε­ντρο με δύο συ­να­φείς απο­φά­σεις του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, οι οποί­ες απο­τυ­πώ­νουν όχι μόνο την επι­βε­βαί­ω­ση των χρη­μα­τι­κών ικα­νο­ποι­ή­σε­ων που είχαν ήδη επι­δι­κα­στεί, αλλά και μια ανα­λυ­τι­κή απά­ντη­ση στα κρί­σι­μα ζη­τή­μα­τα που τέ­θη­καν στη δεύ­τε­ρη βαθ­μί­δα, δη­λα­δή τη βάση της ευ­θύ­νης, τα όρια ασφα­λι­στι­κής κά­λυ­ψης και τη δι­καιο­δο­σία που θα έκρι­νε τε­λι­κά τις ασφα­λι­στι­κές δια­φο­ρές.

Στην υπό­θε­ση συν­δέ­θη­καν δύο οι­κο­γε­νεια­κές τρα­γω­δί­ες: ο θά­να­τος του 13χρο­νου Michael Steven Connelly και ο βαρύς τραυ­μα­τι­σμός του 15χρο­νου James Philip Connelly, καθώς και ο θά­να­τος της 15χρο­νης Jessica Lee Hayes. Οι δύο απο­φά­σεις, 62/2026 και 63/2026, ακο­λου­θούν κοινή ημε­ρο­μη­νία κρί­σης στις 3 Φε­βρουα­ρί­ου 2026 και κα­τα­γρά­φουν την τε­λι­κή ει­κό­να μετά την απόρ­ρι­ψη των εφέ­σε­ων που είχαν απο­μεί­νει προς ου­σια­στι­κή διε­ρεύ­νη­ση.

Το χρο­νι­κό και ο πυ­ρή­νας της ευ­θύ­νης όπως ανα­δεί­χθη­κε στη δίκη

Το δυ­στύ­χη­μα συ­νέ­βη όταν τρία ανή­λι­κα παι­διά από τη Με­γά­λη Βρε­τα­νία, ηλι­κί­ας 15, 13 και 15 ετών, συμ­με­τεί­χαν σε parasailing στη Λίνδο. Το σχοι­νί που συ­νέ­δεε το αλε­ξί­πτω­το με το τα­χύ­πλοο κό­πη­κε και τα παι­διά πα­ρα­σύρ­θη­καν από ισχυ­ρούς ανέ­μους, κα­τα­λή­γο­ντας με σφο­δρό­τη­τα σε βρα­χώ­δη πε­ριο­χή στο ακρω­τή­ριο Γκί­νας. Δύο παι­διά, η 15χρονη Jessica Lee Hayes και ο 13χρο­νος Michael Steven Connelly, έχα­σαν τη ζωή τους, ενώ ο 15χρο­νος James Philip Connelly τραυ­μα­τί­στη­κε σο­βα­ρά.

Στο δι­κα­στι­κό σκέ­λος που προη­γή­θη­κε των δύο εφε­τεια­κών απο­φά­σε­ων, το κρί­σι­μο ση­μείο ήταν η απο­τί­μη­ση του πλέγ­μα­τος πα­ρα­λεί­ψε­ων ασφα­λεί­ας και η από­δο­ση ευ­θύ­νης, όπως απο­τυ­πώ­θη­κε στην πρω­τό­δι­κη κρίση και στη συ­νέ­χεια ελέγ­χθη­κε σε δεύ­τε­ρο βαθμό. Στον πυ­ρή­να βρέ­θη­καν οι ισχυ­ρι­σμοί ότι επι­τρά­πη­κε ταυ­τό­χρο­νη συμ­με­το­χή 3 ανη­λί­κων, ενώ ο κα­νό­νας προ­βλέ­πει μέχρι 2, καθώς και ότι ένας συμ­με­τέ­χων δεν είχε συ­μπλη­ρώ­σει το 14ο έτος.

Από­φα­ση 62/2026: Τι επι­βε­βαιώ­νει για τις απο­ζη­μιώ­σεις της οι­κο­γέ­νειας Connelly και τι απα­ντά για την ασφα­λι­στι­κή κά­λυ­ψη

Η από­φα­ση 62/2026 συν­δέ­ε­ται με την αγωγή που αφο­ρού­σε στον 13χρονο Michael Steven Connelly και τον τραυ­μα­τι­σμό του James Philip Connelly. Στο πρω­τό­δι­κο σκέ­λος είχαν επι­δι­κα­στεί συ­γκε­κρι­μέ­να ποσά για έξοδα κη­δεί­ας σε λίρες Αγ­γλί­ας, καθώς και χρη­μα­τι­κές ικα­νο­ποι­ή­σεις για ψυ­χι­κή οδύνη, ηθική βλάβη και ει­δι­κή απο­ζη­μί­ω­ση λόγω πα­ρα­μόρ­φω­σης. Με­τα­ξύ άλλων, κα­τα­γρά­φε­ται ότι για τον James Philip Connelly επι­δι­κά­στη­κε συ­νο­λι­κό ποσό 472.176 ευρώ, μέσα στο οποίο εντά­χθη­καν επι­μέ­ρους κον­δύ­λια, όπως 22.176 ευρώ για υπη­ρε­σί­ες απο­κλει­στι­κής φρο­ντί­δας που πα­ρα­σχέ­θη­καν σε πε­ρί­ο­δο απο­κα­τά­στα­σης, 200.000 ευρώ για την ψυ­χι­κή οδύνη από τον θά­να­το του αδελ­φού του, 150.000 ευρώ για ηθική βλάβη από τον τραυ­μα­τι­σμό του και 100.000 ευρώ ως ει­δι­κή απο­ζη­μί­ω­ση λόγω πα­ρα­μόρ­φω­σης.

Σε δεύ­τε­ρο βαθμό, το πεδίο που έμει­νε ανοι­χτό αφο­ρού­σε κυ­ρί­ως στις ασφα­λι­στι­κές σχέ­σεις και στο ποιος ασφα­λι­στής κα­λύ­πτει τε­λι­κά το κό­στος, ώστε να μη με­τα­κυ­λι­στεί η ζημία σε τρί­τους που δεν υπο­χρε­ού­νται ή να μην προ­κύ­ψει κενό κά­λυ­ψης.

Ση­μείο κλει­δί στην 62/2026 είναι ότι το Εφε­τείο ανα­κά­λε­σε προη­γού­με­νη μη ορι­στι­κή διά­τα­ξη που είχε προ­βλέ­ψει πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη, κρί­νο­ντας ότι το επί­δι­κο ζή­τη­μα δεν ήταν τε­χνι­κά θέμα με­τά­φρα­σης αλλά ου­σια­στι­κής ερ­μη­νεί­ας όρου ασφα­λι­στη­ρί­ου, άρα μπο­ρού­σε να προ­χω­ρή­σει σε ορι­στι­κή κρίση χωρίς την κα­θυ­στέ­ρη­ση της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης.

Πα­ράλ­λη­λα, η από­φα­ση απορ­ρί­πτει τις εφέ­σεις που είχαν απο­μεί­νει προς κρίση και κρατά την πρω­τό­δι­κη ει­κό­να ως προς την ασφα­λι­στι­κή ευ­θύ­νη. Στο δια­τα­κτι­κό κα­τα­γρά­φε­ται απόρ­ρι­ψη εφέ­σε­ων και ει­σα­γω­γή των πα­ρα­βό­λων στο δη­μό­σιο τα­μείο, με συμ­ψη­φι­σμό δι­κα­στι­κής δα­πά­νης σε επι­μέ­ρους σκέλη.

Η μάχη της δι­καιο­δο­σί­ας και το επι­χεί­ρη­μα της Φραν­κφούρ­της

Στο ασφα­λι­στι­κό σκέ­λος, προ­τά­θη­κε ότι η δια­φο­ρά έπρε­πε να κρι­θεί από δι­κα­στή­ρια της Φραν­κφούρ­της. Η από­φα­ση 62/2026 κα­τα­γρά­φει ότι προ­σκο­μί­στη­καν τα σχε­τι­κά έγ­γρα­φα και ανα­φέ­ρε­ται ρητά η ασφα­λι­στι­κή σύμ­βα­ση, που είχε συ­να­φθεί με ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία με έδρα υπο­κα­τα­στή­μα­τος στη Φραν­κφούρ­τη. Το Εφε­τείο, αξιο­λο­γώ­ντας τη βάση του ισχυ­ρι­σμού, δεν άλ­λα­ξε τη γραμ­μή της πρω­τό­δι­κης κρί­σης που είχε δε­χτεί τη δι­καιο­δο­σία των ελ­λη­νι­κών δι­κα­στη­ρί­ων για να εκ­δι­κα­στεί το συ­γκε­κρι­μέ­νο σκέ­λος.

Το όριο των 3.000.000 ευρώ και γιατί δεν ενερ­γο­ποι­ή­θη­κε δεύ­τε­ρη ασφα­λι­στι­κή γραμ­μή

Στην ίδια από­φα­ση εξη­γεί­ται και το ζή­τη­μα της συ­να­σφά­λι­σης που είχε επι­κα­λε­στεί ξε­νο­δο­χεια­κή πλευ­ρά: υπήρ­χε ασφα­λι­στι­κή κά­λυ­ψη με ανώ­τα­το ποσό 10.000.000 ευρώ, αλλά για συ­γκε­κρι­μέ­νη κα­τη­γο­ρία συμ­βά­ντων προ­βλε­πό­ταν ει­δι­κό­τε­ρο υπο όριο 300.000 ευρώ, με κα­τα­νο­μή 75% και 25% ανά εται­ρεία. Ωστό­σο, το Δι­κα­στή­ριο δέ­χθη­κε ότι αυτή η γραμ­μή θα άνοι­γε μόνο αν υπήρ­χε υπέρ­βα­ση της υπο­χρε­ω­τι­κής ασφά­λι­σης του σκά­φους, η οποία ανερ­χό­ταν σε 3.000.000 ευρώ ανά συμ­βάν. Εφό­σον το επι­δι­κα­σθέν συ­νο­λι­κό ποσό δεν υπε­ρέ­βη το όριο αυτό, η ευ­θύ­νη των συ­να­σφα­λι­στριών εται­ρειών δεν ενερ­γο­ποι­ή­θη­κε.

Κρί­σι­μο συ­μπέ­ρα­σμα της 62/2026 είναι ότι, αφού η έφεση που αφο­ρού­σε στην αλ­λο­δα­πή ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία απορ­ρί­φθη­κε, το Δι­κα­στή­ριο ση­μειώ­νει πως δεν υπάρ­χει ακά­λυ­πτη αστι­κή ευ­θύ­νη του σκά­φους, άρα δεν τί­θε­ται ζή­τη­μα να με­τα­φερ­θεί η επι­βά­ρυν­ση στη συ­να­σφά­λι­ση του ξε­νο­δο­χεια­κού σκέ­λους.

Από­φα­ση 63/2026: Η υπό­θε­ση της Jessica Lee Hayes και τα ποσά που μέ­νουν σε ισχύ

Η από­φα­ση 63/2026 αφορά στην αγωγή για τον θά­να­το της 15χρο­νης Jessica Lee Hayes. Στο πρω­τό­δι­κο επί­πε­δο είχε επι­δι­κα­στεί χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση για ψυ­χι­κή οδύνη συ­νο­λι­κού ύψους 850.000 ευρώ, με επι­μέ­ρους ποσά 250.000 ευρώ για κάθε γονέα, 200.000 ευρώ για την αδελ­φή και 50.000 ευρώ για κα­θέ­ναν από τους παπ­πού­δες, ενώ επι­δι­κά­στη­καν και ποσά σε λίρες Αγ­γλί­ας για έξοδα κη­δεί­ας και εντα­φια­σμού, κατά τις ανα­φε­ρό­με­νες ισο­τι­μί­ες.

Στο Εφε­τείο, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στο σκε­πτι­κό, είχε ήδη προη­γη­θεί μη ορι­στι­κή από­φα­ση που είχε κλεί­σει το βα­σι­κό μέ­τω­πο της υπαι­τιό­τη­τας και της εύ­λο­γης απο­τί­μη­σης των χρη­μα­τι­κών ικα­νο­ποι­ή­σε­ων απέ­να­ντι στην οι­κο­γέ­νεια. Εκεί­νο που συ­νέ­χι­σε να απα­σχο­λεί, και στη 63/2026, ήταν η δια­δρο­μή της ασφα­λι­στι­κής κά­λυ­ψης, οι ισχυ­ρι­σμοί περί απαλ­λα­γών και το αν μπο­ρού­σε να στα­θεί συμ­φω­νία διε­θνούς δι­καιο­δο­σί­ας σε άλλο κρά­τος.

Γιατί απορ­ρί­φθη­καν οι εφέ­σεις και τι κρατά το Εφε­τείο ως γραμ­μή

Στην 63/2026, το Δι­κα­στή­ριο συ­νο­ψί­ζει ρητά ότι οι εφέ­σεις που είχαν απο­μεί­νει προς κρίση απορ­ρί­πτο­νται ως αβά­σι­μες, με συ­νέ­πεια την ει­σα­γω­γή των πα­ρα­βό­λων στο δη­μό­σιο τα­μείο. Η δια­τύ­πω­ση της από­φα­σης δεί­χνει ότι το Εφε­τείο δεν βρήκε έδα­φος να ανα­τρέ­ψει ούτε την κρίση περί κά­λυ­ψης του συμ­βά­ντος από το ασφα­λι­στή­ριο ούτε την κρίση που κρατά ενερ­γή τη δυ­να­τό­τη­τα να ανα­ζη­τη­θούν ποσά από την ασφα­λι­στι­κή πλευ­ρά, στο μέτρο που αυτά κα­τα­βάλ­λο­νται.

Ταυ­τό­χρο­να, το Εφε­τείο προ­χώ­ρη­σε σε συμ­ψη­φι­σμό της δι­κα­στι­κής δα­πά­νης με­τα­ξύ των δια­δί­κων στον πα­ρό­ντα βαθμό, αι­τιο­λο­γώ­ντας ότι η ερ­μη­νεία των κα­νό­νων δι­καί­ου που εφαρ­μό­στη­καν ήταν ιδιαί­τε­ρα δυ­σχε­ρής.

Τη νο­μι­κή εκ­προ­σώ­πη­ση στην υπό­θε­ση ανέ­λα­βαν οι δι­κη­γό­ροι Ρόδου κ.κ. Στέρ­γος Λε­βέ­ντης, Σάβ­βας Λυ­ρι­στής και Γρη­γό­ρης Μο­ρά­ρης, καθώς και οι δι­κη­γό­ροι Αθη­νών Γε­ώρ­γιος Μό­σχος, Δη­μή­τριος Βου­τσι­νός, Αντώ­νιος Τσα­βδα­ρί­δης και Αν­δρια­νή Κα­ντη­λιε­ρά­κη.