Μάνος Κόνσολας: Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Άμυνας μόνο για τα κράτη-μέλη της Ε.Ε – Η Τουρκία δεν μπορεί να είναι μέλος αυτού το μηχανισμού

Στην συν­διά­σκεψη που διορ­γα­νώ­θηκε στην Μεγα­λό­πολη Αρκα­δίας από τον Ευρω­παϊκό Οργα­νι­σμό Στρα­τη­γι­κού Σχε­δια­σμού, με την υπο­στή­ριξη του Γρα­φείου του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου στην Ελλάδα και της Αντι­προ­σω­πείας της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής στην Ελλάδα, σε συνερ­γα­σία με την Ε.Σ.Ε.Τ και τους Περι­φε­ρεια­κούς Θεσμούς, προ­κει­μέ­νου να παρου­σια­στούν οι προ­τε­ραιό­τη­τες της Πολω­νι­κής Προ­ε­δρίας στο Συμ­βού­λιο της ΕΕ το πρώτο εξάμηνο του 2025 και ιδιαί­τερα στη θεμα­τική της άμυνας και της ασφά­λειας, συμ­με­τείχε με ομιλία ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, κ. Μάνος Κόν­σο­λας.

Επι­σή­μανε ότι: «το δυτικό σύστημα ασφα­λείας, όπως το γνω­ρί­ζαμε, πρέπει να αλλάξει. Οι αλλαγές στο δυτικό σύστημα ασφα­λείας συν­δέ­ο­νται με τη δια­μόρ­φωση ενός ενιαίου ευρω­παϊ­κού αμυ­ντι­κού μηχα­νι­σμού που θα συνιστά ισχυρή δύναμη απο­τρο­πής και θα ανα­βαθ­μί­σει το γεω­πο­λι­τικό ρόλο της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Σε καμία περί­πτωση, όμως, αυτές οι αλλαγές δεν μπορούν να συνι­στούν μετάλ­λαξη, αλλοιώ­νο­ντας στην πράξη την έννοια αλλά και την ουσία ενός ευρω­παϊ­κού αμυ­ντι­κού μηχα­νι­σμού».

Ο Μάνος Κόν­σο­λας, ανα­φε­ρό­με­νος στις σχέσεις Ε.Ε-ΗΠΑ τόνισε ότι: «η στρα­τη­γική σχέση της Ευρώπης με τις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες μπορεί να τεθεί σε νέες βάσεις, αλλά δεν μπορεί να αμφι­σβη­τη­θεί και η Ευρώπη οφείλει να προσ­δώ­σει νέο περιε­χό­μενο σε αυτή τη στρα­τη­γική και συμ­μα­χική σχέση, δημιουρ­γώ­ντας ένα δικό της αμυ­ντικό μηχα­νι­σμό όχι αντα­γω­νι­στικό προς το ΝΑΤΟ, αλλά αυτό­νομο και ενταγ­μένο στη θεώρηση του δυτικού συστή­μα­τος ασφα­λείας.

«Χρεια­ζό­μα­στε μια ισχυρή, αμυ­ντικά και γεω­πο­λι­τικά, Ευρω­παϊκή Ένωση που θα είναι σε θέση να προ­στα­τεύ­σει τα μέλη της και τα ευρω­παϊκά σύνορα.

Το επι­ση­μαίνω αυτό, γιατί στην περιοχή της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου και του Αιγαίου, υπάρχει μια ανα­θε­ω­ρη­τική και επε­κτα­τική δύναμη όπως η Τουρκία που αμφι­σβη­τεί τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα χωρών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, τους κανόνες του Διε­θνούς Δικαίου και μαζί φυσικά αμφι­σβη­τεί και τα ευρω­παϊκά σύνορα», ανέφερε ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου.

Παράλ­ληλα, ο Μάνος Κόν­σο­λας, παρέ­θεσε τις βασικές προ­τε­ραιό­τη­τες μιας νέας αρχι­τε­κτο­νι­κής για την άμυνα και την ασφά­λεια στην Ευρώπη, ως εξής:

– Η απόλυτη συνοχή της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης στις απο­φά­σεις που δια­μορ­φώ­νο­νται ή θα ληφθούν για τον ευρω­παϊκό αμυ­ντικό μηχα­νι­σμό.

– Η αμυ­ντική συνερ­γα­σία μεταξύ των χωρών–μελών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

– Η ευε­λι­ξία στους δημο­σιο­νο­μι­κούς προ­κει­μέ­νου ώστε να δοθεί δημο­σιο­νο­μι­κός χώρος στα κράτη-μέλη για τις επεν­δύ­σεις στην άμυνα.

– Η ανά­πτυξη μιας ευρω­παϊ­κής αμυ­ντι­κής βιο­μη­χα­νίας με τη συμ­με­τοχή όλων των χωρών-μελών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και όχι με το δια­χω­ρι­σμό τους σε κράτη πωλητές και κράτη αγο­ρα­στές οπλικών συστη­μά­των.

Τόνισε, επίσης, ότι Η Ευρω­παϊκή Αμυ­ντική Πολι­τική και κατ΄ επέ­κταση ο Ευρω­παϊ­κός Αμυ­ντι­κός Μηχα­νι­σμός δεν μπορούν να περι­λαμ­βά­νουν την Τουρκία για μια σειρά από απόλυτα συγκε­κρι­μέ­νους λόγους αφού:

– Το καθε­στώς Ερντο­γάν δεν έχει καμία σχέση με τις ευρω­παϊ­κές αξίες, αλλά και την έννοια της Δυτικής Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Δημο­κρα­τίας. Σε όσους το είχαν ξεχάσει αυτό, τους το υπεν­θύ­μισε η σύλληψη του Δημάρ­χου της Κων­στα­ντι­νού­πο­λης.

– Η Τουρκία δεν ανα­γνω­ρί­ζει την ύπαρξη μιας χώρας-μέλους της Ε.Ε. όπως είναι η Κύπρος.

– Αμφι­σβη­τεί διε­θνείς συν­θή­κες και το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασ­σας.

– Κατέχει παρα­νό­μως, εδώ και 51 χρόνια, έδαφος ενός ανε­ξάρ­τη­του κράτους στο οποίο εισέ­βαλε στρα­τιω­τικά, ασκώ­ντας βία. Ότι έχει γίνει και στην Ουκρα­νία.

– Αμφι­σβη­τεί την ελλη­νική κυριαρ­χία σε νησιά του Αιγαίου.

– Δια­τη­ρεί σε ισχύ casus belli, για την περί­πτωση που η Ελλάδα εφαρ­μό­σει τις πρό­νοιες και τις δια­τά­ξεις του Διε­θνούς Δικαίου της Θάλασ­σας.

– Δεν ανα­γνω­ρί­ζει ότι τα νησιά του Αιγαίου έχουν υφα­λο­κρη­πίδα, όπως προ­βλέ­πει το Διεθνές Δίκαιο.

– Ο τρόπος με τον οποίο λει­τούρ­γησε στη Λιβύη αλλά και τη Συρία, επι­βε­βαιώ­νει ότι λει­τουρ­γεί ανα­θε­ω­ρη­τικά και απο­στα­θε­ρο­ποι­η­τικά για τη διεθνή ασφά­λεια.

– Εργα­λειο­ποιεί ζητή­ματα, όπως το μετα­να­στευ­τικό, για να ασκήσει αθέμιτη πίεση στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.

– Εγείρει ανύ­παρ­κτα ζητή­ματα, όπως η ύπαρξη τουρ­κι­κής μειο­νό­τη­τας στα Δωδε­κά­νησα, διευ­ρύ­νο­ντας διαρκώς την ατζέντα των διεκ­δι­κή­σεών της έναντι της Ελλάδας.