«Καυτή πατάτα» στα χέρια του περιφερειάρχη το κτήριο της ΔΟΥ!

«Καυτή πατάτα» στα χέρια του περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργου Χατζη­μάρ­κου, που επι­διώ­κει να επι­λύ­σει εκκρε­μό­τη­τες ετών, με την ακίνητη περιου­σία της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, απο­τε­λεί η υπόθεση της κυριό­τη­τας του γηπέδου και του ακι­νή­του στην περιοχή «Ζέφυρος».

Προς επι­βε­βαί­ωση της «δημο­κρα­τι­κής», με τον πλέον επίσημο τρόπο, δια­πι­στώ­θηκε χθες και από έλεγχο στα οικεία βιβλία του κτη­μα­το­λο­γίου, ότι το ακίνητο ουδέ­ποτε έχει περιέλ­θει στην ιδιο­κτη­σία της Νομαρ­χίας Δωδε­κα­νή­σου και από εκεί στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, αλλά παρα­μέ­νει στην ιδιο­κτη­σία του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου.

Όπως απο­κα­λύ­πτει σήμερα η «δημο­κρα­τική», την 6η Ιουνίου 1997, εκδό­θηκε από την τότε μόνιμη κτη­μα­το­λο­γική δικαστή κ. Ανα­στα­σία Περι­στε­ράκη η υπ΄ αρίθμ. 4510/1995 διάταξη με την οποία απορ­ρί­φθηκε η από 21 Ιουνίου 1995 αίτηση του τότε Νομάρχη Δωδε­κα­νή­σου κ. Γιάννη Παρα­σκευά, για την μετα­γραφή της συγκε­κρι­μέ­νης κτη­μα­το­λο­γι­κής μερίδας στην ιδιο­κτη­σία της Νομαρ­χια­κής Αυτο­διοί­κη­σης Δωδε­κα­νή­σου!

Η εντολή που υπήρξε μάλιστα επί της συγκε­κρι­μέ­νης δια­τά­ξεως, η οποία βρέθηκε με πολύ κόπο στο Κτη­μα­το­λό­γιο είναι, να κοι­νο­ποι­η­θεί στη Νομαρ­χία Δωδε­κα­νή­σου.

Ηταν δηλαδή τοις πάσιν γνωστό, αλλά κρα­τή­θηκε ως επτα­σφρά­γι­στο μυστικό ότι το συγκε­κρι­μένο ακίνητο για την ιδιο­κτη­σία του οποίου «κόμπα­ζαν» οι εκά­στοτε Νομάρ­χες (ορι­σμέ­νοι απει­λού­σαν μάλιστα υπη­ρε­σίες ότι δεν θα τους επέ­τρε­παν να στε­γα­στούν στο κτήριο), ήταν ουσια­στικά κατα­πα­τη­μένο!

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», με αιτή­σεις, τον Ιούνιο του 1995, του τότε νομάρχη κ. Γ. Παρα­σκευά, ζητή­θηκε η μετα­γραφή υπέρ της Νομαρ­χια­κής Αυτο­διοί­κη­σης Δωδ/σου, σύμφωνα με το άρθρο 39, ακι­νή­των του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου.

Eιδικότερα, σύμφωνα με την ως άνω διάταξη, οι υφι­στά­με­νες κατά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού δημό­σιες πολι­τι­κές υπη­ρε­σίες, που συγκρο­τούν τη Νομαρ­χία καθώς και τα Επαρ­χεία και οι διοι­κη­τι­κές τους υπη­ρε­σίες καταρ­γού­νται αυτο­δι­καίως με την έναρξη λει­τουρ­γίας της Nομαρχιακής Aυτοδιοίκησης, ενώ ακίνητα που ανήκουν στην κυριό­τητα του Δημο­σίου ή Νομικών Προ­σώ­πων Δημο­σίου Δικαίου και χρη­σι­μο­ποιού­νται από τις υπη­ρε­σίες που καταρ­γού­νται για τη στέγασή τους, περιέρ­χο­νται αυτο­δι­καίως στη Nομαρχιακή Aυτοδιοίκηση, στην περι­φέ­ρεια της οποίας βρί­σκο­νται.

Η ανωτέρω διάταξη, όμως, έχει εφαρ­μογή μόνο στις περι­πτώ­σεις που στο δημόσιο κτήμα στε­γά­ζο­νται απο­κλει­στι­κώς και αμιγώς υπη­ρε­σίες, οι οποίες με την έναρξη λει­τουρ­γίας της Nομαρχιακής Aυτοδιοίκησης καταρ­γού­νται αυτο­δι­καίως και δεν εφαρ­μό­ζε­ται όταν συστε­γά­ζο­νται.

Tούτο διότι, όπως δέχεται και η υπ’ αριθμόν 218/2004 απόφαση του Eφετείου Δωδε­κα­νή­σου αλλά και απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου, την ακύρωση της οποίας επι­διώ­κει η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, ενώπιον του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, δημόσια ακίνητα που δεν χρη­σι­μο­ποιού­νται απο­κλει­στι­κώς από τις καταρ­γού­με­νες υπη­ρε­σίες δεν μπορούν να περιέλ­θουν αυτο­δι­καίως στη Nομαρχιακή Aυτοδιοίκηση.

Στην επίμαχη διάταξη της δικα­στού του Κτη­μα­το­λο­γίου, που έγινε «γαργάρα», ανα­φέ­ρο­νται συγκε­κρι­μένα τα εξής:

«Επειδή από τα συνυ­πο­βλη­θέ­ντα έγγραφα δεν προ­κύ­πτει το νόμιμο και βάσιμο της αίτησης απορ­ρί­πτει αφού ως προ­κύ­πτει από το ΔΚ2161/96 έγγραφο της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας του Δημο­σίου ουδέ­ποτε στε­γά­στη­καν σ’ αυτό υπη­ρε­σίες που καταρ­γή­θη­καν από ενάρ­ξεως της Νομαρ­χια­κής Αυτο­διοί­κη­σης»!

Αυτό ουσια­στικά σημαί­νει ότι το ακίνητο παρέ­μεινε από 12 Νοεμ­βρίου 1973 στην ιδιο­κτη­σία του Οργα­νι­σμού Ακι­νή­του Περιου­σίας του Δημο­σίου.

Ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γ. Χατζη­μάρ­κος, πέραν του γεγο­νό­τος ότι έχουν δαπα­νη­θεί πολλά χρήματα της Περι­φέ­ρειας για τη συντή­ρηση του «ξένου» κτηρίου έχει ζητήσει αρμο­δίως να ελεγ­χθεί πως ηλε­κτρο­δο­τεί­ται και ποιός είναι υπό­χρεος για την πληρωμή του κόστους ηλε­κτρο­δό­τη­σής του.

Είναι πλέον βέβαιο ότι το συγκε­κρι­μένο κτήριο, για την κατα­σκευή του οποίου δεν εκδό­θηκε οικο­δο­μική άδεια και ανε­γέρθη με δια­δι­κα­σίες «εξπρές», κείται σε γήπεδο ιδιο­κτη­σίας του δημο­σίου.

Πιο συγκε­κρι­μένα μέχρι και το έτος 1983, για την ανέ­γερση δημο­σίων ακι­νή­των η διοί­κηση δεν ήταν υπο­χρε­ω­μένη να  εκδώσει οικο­δο­μική άδεια. Προ­ϋ­πό­θεση ήταν όμως να υφί­στα­ται πιστο­ποι­η­τικό ιδιο­κτη­σίας.

Τότε η Νομαρ­χία ήταν «κρατική» και ως εκ τούτου όλα τα ακίνητα του δημο­σίου ήταν ουσια­στικά και υπό την δική της εκμε­τάλ­λευση.

Την περίοδο που εγί­νο­ντο οι αιτή­σεις για τη μετα­γραφή των ακι­νή­των στην ιδιο­κτη­σία της ΝΑΔ από τον τότε νομάρχη κ. Γιάννη Παρα­σκευά, διο­ρι­σμέ­νος Περι­φε­ρεια­κός Διευ­θυ­ντής ήταν ο κ. Γιάννης Μαχαι­ρί­δης.

Ο κ. Παρα­σκευάς έχει καταγ­γεί­λει ότι εκείνος που προ­έ­βαλλε αντιρ­ρή­σεις για να περιέλ­θουν τα δημόσια ακίνητα στην περιου­σία της Νομαρ­χίας ήταν ο κ. Μαχαι­ρί­δης!