Σάββας Διακοσταματίου: Θλιβερό ότι μετά από τόσα χρόνια δεν γνωρίζουμε γιατί μένουν στα αζήτητα 41,7 εκατ. ευρώ για 13 νέες σχολικές μονάδες μέσω ΣΔΙΤ!

Αίσθηση προ­κά­λεσε το απο­κα­λυ­πτικό δημο­σί­ευμα της «δ» την Πέμπτη, ότι παρα­μέ­νουν στα αζήτητα από τον Δήμο Ρόδου 41,7 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ για την κατα­σκευή 11 σχο­λι­κών μονάδων και δύο κλει­στών γυμνα­στη­ρίων μέσω Σύμπρα­ξης Δημό­σιου και Ιδιω­τι­κού Τομέα (ΣΔΙΤ)! Ένα έργο εγκε­κρι­μένο από το 2018, επί θητείας του αεί­μνη­στου δημάρ­χου Φώτη Χατζη­διά­κου, που έμεινε στα χαρτιά όταν στη συνέ­χεια έχασε η παρά­ταξή του τις εκλογές και μέχρι σήμερα δεν έχει προ­χω­ρή­σει, λόγω ανα­βλη­τι­κό­τη­τας και ανύ­παρ­κτου σχε­δια­σμού.

Ειδι­κό­τερα, σύμφωνα με το δημο­σί­ευμα, η έγκριση του έργου δόθηκε από τη Διυ­πουρ­γική Επι­τροπή ΣΔΙΤ στις 25 Οκτω­βρίου 2018. Έκτοτε, τα προ­βλή­ματα και οι καθυ­στε­ρή­σεις ακο­λου­θούν το ένα το άλλο. Πολε­ο­δο­μι­κές εκκρε­μό­τη­τες, αρχαιο­λο­γι­κές αδειο­δο­τή­σεις που εκκρε­μούν, προ­σαρ­μο­γές στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, έλλειψη ΦΕΚ για την ίδρυση των σχο­λείων. Το χει­ρό­τερο όμως, ότι παρά τις αλλε­πάλ­λη­λες προ­κη­ρύ­ξεις και επα­να­προ­κη­ρύ­ξεις, λύση δεν έχει βρεθεί, ενώ οι ανάγκες για σύγ­χρο­νες σχο­λι­κές υπο­δο­μές είναι επι­τα­κτι­κές.

Ο πρώην αντι­δή­μαρ­χος Οικο­νο­μι­κών Σάββας Δια­κο­στα­μα­τίου, με μακρά αυτο­διοι­κη­τική πορεία έχοντας δια­τε­λέ­σει στο παρελ­θόν και δήμαρ­χος Αφάντου, σχο­λιά­ζο­ντας το θέμα που ανέ­δειξε η «Δημο­κρα­τική», με δηλώ­σεις του στον Real Voice και τη Ρένα Παυλάκη, στην εκπομπή «Πρωινό Xpress», εξέ­φρασε την έντονη ανη­συ­χία του και τόνισε ότι «Είναι λυπηρό, διότι αυτά εγκρί­θη­καν τον Ιούνιο του 2018, μετά από συντο­νι­σμέ­νες προ­σπά­θειες, της τότε δημο­τι­κής αρχής και βέβαια προ­ε­ξάρ­χο­ντος του, αεί­μνη­στου, δημάρ­χου Φώτη Χατζη­διά­κου. Είχαμε ξεκι­νή­σει τότε, είχαμε πάρει απο­φά­σεις Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής για την ανάθεση σε γραφεία, γιατί απαι­τού­νταν εξει­δι­κευ­μένα γραφεία, προ­κει­μέ­νου να ετοι­μά­σουν το project, τη σύμπραξη του ιδιω­τι­κού τομέα. Ο νόμος αυτός είναι από το 2005, αλλά δεν ενερ­γο­ποι­ή­θηκε, ενερ­γο­ποι­ή­θηκε από το 2011 και μετά, άρχισαν οι πρώτες προ­σπά­θειες. Στην ουσία είναι ένα χρη­μα­το­δο­τικό εργα­λείο που βοηθάει το κράτος στην κατα­σκευή δημο­σίων έργων. Σχο­λείων, κλει­στών γυμνα­στη­ρίων, δηλαδή μεγάλες εται­ρείες ανα­λαμ­βά­νουν να χρη­μα­το­δο­τή­σουν το έργο, ο Δήμος δεν πλη­ρώ­νει κάτι και απο­πλη­ρώ­νε­ται η κατα­σκευή αυτής σε δόσεις.

Ένας έμμεσος δανει­σμός του κράτους, ας πούμε έτσι, στους ιδιώτες. Εμείς λοιπόν τότε πήραμε δύο ΣΔΙΤ, το ένα ήταν για τα σχολεία και το άλλο ήταν για τη μονάδα επε­ξερ­γα­σίας απορ­ριμ­μά­των. Βέβαια, από ότι ξέρω η Περι­φέ­ρεια το έχει τρέξει αυτό, γιατί μετά πέρασε στην Περι­φέ­ρεια, αλλά νομίζω ότι το έχει προ­χω­ρή­σει η ΠΝΑΙ αυτό. Στην δική μας περί­πτωση, εμείς ξεκι­νή­σαμε άμεσα, γιατί χρεια­ζό­μα­σταν την υπο­στή­ριξη εκ του νόμου γρα­φείου οικο­νο­μι­κών και γρα­φείου τεχνι­κών συμ­βού­λων, καθώς και νομικού γρα­φείου.

Όμως μεσο­λά­βη­σαν οι εκλογές του 2019, όπου η παρά­ταξη έχασε και ανέλαβε η επόμενη δημο­τική αρχή τη δια­χεί­ριση αυτού του έργου. Τελικά τον Σεπτέμ­βριο του 2023, υπήρξε η πρό­σκληση ενδια­φέ­ρο­ντος σε εται­ρείες που θα έβαιναν στην υλο­ποί­ηση αυτού του project. Μετά πάλι είχε εκλογές… Κανο­νικά σε μία πολι­τεία όπου η διοί­κηση έχει συνέ­χεια, είτε αφορά στο κεντρικό κράτος, είτε αφορά στην τοπική αυτο­διοί­κηση, δεν θα έπρεπε να επη­ρε­ά­ζουν οι εκλογές. Αυτό απο­τε­λεί μια μεγάλη προ­τε­ραιό­τητα για τον τόπο, διότι εκτός των σχο­λείων, συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται και δύο κλειστά γυμνα­στή­ρια. Ένα στα Αφάντου κι ένα στον Αρχάγ­γελο. Καλύ­πτε­ται σε πολύ μεγάλο βαθμό η ανα­γκαιό­τητα στην πόλη της Ρόδου, γιατί ο Δήμος Ρόδου θα αξιο­ποι­ή­σει, αν τελικά ευο­δω­θεί ακίνητα δικά του, αλλά χρειά­ζε­ται πάρα πολύ δουλειά. Και αυτό που έχω να κατα­θέσω εγώ, είναι ότι κάθε δημο­τική αρχή πρέπει να έχει όραμα και προ­τε­ραιό­τη­τες κι εξει­δί­κευση των αναγκών, γιατί οι ανάγκες είναι τερά­στιες, γιατί δυστυ­χώς η κοι­νω­νία κινεί­ται πιο γρήγορα από τον Δήμο της Ρόδου. Αυτές όμως πρέπει να ιεραρ­χού­νται, να υπάρχει προ­τε­ραιό­τητα των αναγκών και η περί­πτωση της παι­δείας είναι προ­φα­νώς πρώτη προ­τε­ραιό­τητα. Το ξέρω καλά αυτό, γιατί είμαι εκπαι­δευ­τι­κός και είμαι στην τάξη. Και ξέρω πολύ καλά τι συμ­βαί­νει και ξέρω ότι πρέπει να υπάρξει ένας προ­γραμ­μα­τι­σμός προ­κει­μέ­νου να υπάρξει ανα­νέ­ωση αυτής της υπο­δο­μής. Αυτό λοιπόν το ΣΔΙΤ είναι πολύ σημα­ντικό και καλώ την ύστατη ώρα να ενερ­γο­ποι­η­θεί ο Δήμος της Ρόδου στην κατεύ­θυνση της υλο­ποί­η­σής του. Δεν ξέρω τι συμ­βαί­νει και πού βρί­σκε­ται.

Είναι θλιβερό ότι μετά από αρκετά χρόνια βρι­σκό­μα­στε σε ένα σημείο να μην γνω­ρί­ζουμε τι γίνεται με αυτή την υπόθεση. Για την οποία δόθηκαν μάχες, πιστέψτε με, γιατί πάντα όταν απευ­θύ­νε­σαι στην κεντρική διοί­κηση πρέπει να αιτιο­λο­γείς την ανα­γκαιό­τητα και πρέπει να είσαι και έτοιμος, του­λά­χι­στον σε ένα επίπεδο προ­με­λέ­της. Για αυτό και χρη­μα­το­δο­τή­θη­καν.

Ο δια­γω­νι­σμός που βγήκε στον αέρα, ήταν μελέτη κατα­σκευή. Όμως πρέπει να έχει και μια προ­ε­τοι­μα­σία, να υπάρχει το οικό­πεδο, να έχει τους συντε­λε­στές δόμησης, δεν είναι απλό. Πρέπει να μπορεί να βγάλει πολε­ο­δο­μική άδεια. Πρέπει να έχεις ακίνητο δικό σου. Πρέπει να υπάρχει δυνα­τό­τητα έκδοσης οικο­δο­μι­κής άδειας, γιατί σχολείο θα κάνεις. Δηλαδή υπάρ­χουν προ­α­παι­τού­μενα.

Αυτά λοιπόν τα προ­α­παι­τού­μενα, αν δει κάποιος την απόφαση του Ιανουα­ρίου, νομίζω του 17, του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου, θα δει ότι ανα­φέ­ρο­νται μέσα και υπάρχει και το σχέδιο το οποίο παρου­σιά­στηκε τότε, τοπο­γρα­φικά και τέτοια. Πού βρί­σκε­ται, ποιανού η διαι­τη­σία είναι και αν εκδίδει οικο­νο­μική άδεια, πόσα μέτρα και τα λοιπά. Δηλαδή δεν είναι απλά. Τον Ιούνιο του 2018 εγκρί­θηκε, για 11 σχολεία και δύο κλειστά».

Ο κ. Δια­κο­στα­μα­τίου πρό­σθεσε ότι μιλάει σήμερα κληθείς να σχο­λιά­σει το θέμα κι εκ των υστέρων, απο­φορ­τι­σμέ­νος από εκλογές, με αγάπη και ανη­συ­χία για τον τόπο. «Κάποια πράγ­ματα, ανε­ξαρ­τή­τως τι απο­φα­σί­ζει ο πολίτης κάθε φορά στις εκλογές, πρέπει να προ­χω­ράνε. Η διοί­κηση πρέπει να έχει συνέ­χεια. Το όραμα είναι κοινό. Το πρώτο πράγμα που πρέπει κάποιος να σκέ­φτε­ται είναι πως οι πολίτες που ζουν στον τόπο αυτό έχουν μια καλή ζωή, μια καλή ποιό­τητα ζωής. Εάν συμβεί αυτό, τότε και οι επι­σκέ­πτες που έχουμε το απο­λαμ­βά­νουν. Αν δηλαδή έχεις πεζο­δρό­μια που να μπορεί ένας άνθρω­πος με ειδικές δεξιό­τη­τες ή ανάγκες, πείτε εδώ πώς θέλετε, να μπορεί να τα προ­σπε­λά­σει, τότε αυτό θα το καρ­πω­θεί και ο επι­σκέ­πτης, που σίγουρα έχουμε και επι­σκέ­πτες με τέτοια προ­βλή­ματα.

Αυτό που θέλω να πω εγώ είναι ότι δυστυ­χώς στη χώρα μας υπάρχει μία αμφί­δρομη σχέση μεταξύ τοπικής και κρα­τι­κής εξου­σίας, διοί­κη­σης. Το θέμα είναι ότι δυστυ­χώς από τη μία πλευρά δεν υπάρχει απο­κέ­ντρωση αυτή που όλοι συζη­τάμε και βλέ­πουμε με παρα­δείγ­ματα σε άλλες χώρες. Κι απ’ την άλλη πλευρά, εάν παρα­κο­λου­θείς τα συνέ­δρια, ενώ αυτοί οι οποίοι υπο­στη­ρί­ζουν την απο­κέ­ντρωση, ταυ­τό­χρονα, δεν την απο­δέ­χο­νται όταν τους την δίνουν. Παί­ζουμε δηλαδή ένα «πινκ πονκ». Γιατί “φοβάμαι” την πολυ­πλο­κό­τητα των δια­δι­κα­σιών. Πάρα πολλά πράγ­ματα. Καλώς ή κακώς πρέπει αυτοί οι οποίοι διοι­κούν κάθε φορά κι έχουν την εντολή από τον λαό, να διεκ­δι­κούν αλλά και να υλο­ποιούν. Διότι ο λαός και ο κόσμος, ο καθένας από εμάς, βλέπει την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα. Επί της ουσίας μπορεί και να μην τον ενδια­φέ­ρει η εσω­τε­ρική δια­δρομή.

Πρέπει να στα­μα­τή­σει αυτή η συζή­τηση, διότι και η δημο­τική αρχή αυτο­ε­γκλω­βί­ζε­ται. Υπάρ­χουν πάρα πολλοί τρόποι για να ξεφύ­γεις από μία οικο­νο­μική δυσπρα­γία. Πρέπει να έχεις όμως υπομονή, σχέδιο. Και αυτό το σχέδιο δεν το λέω σχη­μα­τικά. Και πρέπει να γνω­ρί­ζεις και την πραγ­μα­τική κατά­σταση του πεδίου.

Εμείς αφήσαμε 49 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ, αν θυμάμαι καλά. Μιλάμε για χρήματα στο ταμείο. Αυτό βέβαια είναι επίσημα. Μπορεί να τα δει ο καθένας από τα απο­λο­γι­στικά στοι­χεία και τις επί­ση­μες απο­φά­σεις των δημο­τι­κών συμ­βου­λίων.

Από εκεί και πέρα όμως, προ­χω­ράμε, ανε­ξάρ­τητα σε ποια κατά­σταση μπορεί να βρεθεί ένας Δήμος με την ανάληψη μιας νέας, μοντέρ­νας δημο­τι­κής αρχής, να σας θυμίσω ότι και εμείς το 10, όταν συνε­νώ­θη­καν οι δέκα δήμοι, είχαμε ένα χάος. Ένα χάος που πρόκυψε από μια δια­φο­ρε­τι­κό­τητα της αντί­λη­ψης που υπήρχε στους δέκα πρώην δήμους. Όμως δεν επι­κε­ντρω­θή­καμε σ’ αυτό. Το ξεπε­ρά­σαμε πολύ γρήγορα και προ­χω­ρή­σαμε μπροστά. Αυτό πρέπει να γίνει. Πρέπει να ξεπε­ρα­στεί πολύ γρήγορα και να προ­χω­ρή­σουν μπροστά. Πόροι υπάρ­χουν, γιατί πρέπει να απο­δε­χτούμε και την ύπαρξη μίας παν­δη­μίας. Δεν μπο­ρούμε αυτό να το αγνο­ή­σουμε.

Ότι υπήρξε μία παν­δη­μία και ότι η αλήθεια είναι ότι η προη­γού­μενη δημο­τική αρχή όσον αφορά τα τέλη φωτι­σμού και καθα­ριό­τη­τας, έκανε κάποιες κινή­σεις με τις οποίες ήθελε να βοη­θή­σει τους πολίτες όσον αφορά στα τέλη που πήγαι­ναν στον Δήμο ή κάποιες διευ­κο­λύν­σεις σε κατα­στη­μα­τάρ­χες. Από κει και πέρα όμως, όποια κατά­σταση κι αν είναι η πραγ­μα­τική, πρέπει να ξεφύ­γεις απ’ αυτό γιατί αυτο­ε­γκλω­βί­ζε­σαι.

Αυτό που προέχει τώρα είναι εφόσον άνοιξε το θέμα, καλά έκανε το μέσο, είναι μία ευκαι­ρία να δει η σημε­ρινή δημο­τική αρχή πού βρί­σκε­ται και πώς μπορεί να το συνε­χί­σει» σημεί­ωσε κατα­λή­γο­ντας ο κ. Δια­κο­στα­μα­τίου.