Εξονυχιστική διερεύνηση καταγγελίας σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκου από τον πατέρα του

• Αρνή­θηκε κατη­γο­ρη­μα­τικά τα καταγ­γελ­λό­μενα ο πατέρας που βρί­σκε­ται σε διά­σταση με τη σύζυγό του

Η Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου έχει κινη­το­ποι­η­θεί για να διε­ρευ­νή­σει μία σοβαρή καταγ­γε­λία σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης ενός ανή­λι­κου από τον πατέρα του. Η υπόθεση, η οποία προ­κά­λεσε αντι­δρά­σεις και ανη­συ­χίες, βρί­σκε­ται σε προ­κα­ταρ­κτικό στάδιο εξέ­τα­σης, με τις αρχές να εργά­ζο­νται για τη δια­λεύ­κανση των γεγο­νό­των και την απόδοση δικαιο­σύ­νης.

Η καταγ­γε­λία αφορά έναν 40χρονο αλλο­δαπό πατέρα, ο οποίος κατη­γο­ρεί­ται για σεξουα­λική κακο­ποί­ηση του 5,5χρονου γιου του.

Η μητέρα του παιδιού, 41 ετών, είναι αυτή που ανέφερε τα γεγο­νότα στις αρχές, ισχυ­ρι­ζό­μενη ότι ο πρώην σύζυγός της (με τον οποίο βρί­σκε­ται σε διά­σταση) έχει δια­πρά­ξει πράξεις ασέλ­γειας ενα­ντίον του ανή­λι­κου.

Σύμφωνα με την καταγ­γε­λία, το περι­στα­τικό προ­έ­κυψε όταν το παιδί ζήτησε από τη μητέρα του κατά την διάρ­κεια μπάνιου να ασελ­γή­σει εις βάρος του.

Όταν η μητέρα ρώτησε από πού προ­έρ­χε­ται αυτή η ιδέα, το παιδί ανέφερε ότι ο πατέρας του του ζήτησε να του κάνει κάτι ανάλογο.

Αυτή η δήλωση του παιδιού προ­κά­λεσε άμεση αντί­δραση και οδήγησε στην ενη­μέ­ρωση της Εισαγ­γε­λίας.

Μετά την καταγ­γε­λία, η Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου διέταξε κατε­πεί­γουσα προ­κα­ταρ­κτική εξέταση. Το ανήλικο θύμα εξε­τά­στηκε από ειδικό ψυχο­λόγο, παρου­σία κάμερας, για να δια­σφα­λι­στεί η αξιο­πι­στία των πλη­ρο­φο­ριών.

Κατά τη διάρ­κεια της εξέ­τα­σης, το παιδί φέρεται να επι­βε­βαί­ωσε την πράξη του πατέρα.

Παράλ­ληλα, διε­νερ­γή­θηκε ιατρο­δι­κα­στική εξέταση, η οποία ανέφερε ευρή­ματα συμβατά με πράξεις ασέλ­γειας.

Ωστόσο, η ιατρική εξέταση που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στο Γαστρε­ντε­ρο­λο­γικό Τμήμα δεν έδειξε σημάδια σωμα­τι­κής κακο­ποί­η­σης, γεγονός που δημιουρ­γεί έναν περί­πλοκο ιατρικό και νομικό γρίφο.

Ο 40χρονος πατέρας αρνή­θηκε κατη­γο­ρη­μα­τικά τις κατη­γο­ρίες, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντάς τες ψευδείς και συκο­φα­ντι­κές και τόνισε ότι προ­έρ­χο­νται από την εν δια­στά­σει σύζυγό του, με την οποία βρί­σκε­ται σε δικα­στική διαμάχη για ζητή­ματα επι­μέ­λειας και επι­κοι­νω­νίας με το παιδί.

Σύμφωνα με τον ίδιο, κατά την περίοδο της διά­στα­σης από τον Μάιο του 2023, αντι­με­τώ­πισε σοβαρές δυσκο­λίες στην επι­κοι­νω­νία με το παιδί, καθώς η μητέρα του φέρεται να καθό­ριζε αυθαί­ρετα τον τρόπο, τον χρόνο και τον τόπο της επι­κοι­νω­νίας τους. Ανέφερε ότι, παρόλο που προ­σπά­θησε να βρεθεί συναι­νε­τική λύση μέσω συζη­τή­σεων, δικη­γό­ρων και ακόμα και δια­δι­κα­σίας δια­με­σο­λά­βη­σης, αυτό δεν κατέστη δυνατό, με απο­τέ­λε­σμα η υπόθεση να οδη­γη­θεί στο δικα­στή­ριο, όπου εκκρε­μεί η απόφαση.

Ανα­φο­ρικά με τις καταγ­γε­λίες, δήλωσε ότι οι ισχυ­ρι­σμοί της μητέρας περί ασέλ­γειας είναι αβά­σι­μοι και καταρ­ρί­πτο­νται από σειρά εγγρά­φων και μαρ­τυ­ριών. Συγκε­κρι­μένα, η κατά­θεση του ανή­λι­κου παιδιού, που έγινε στις 20 Δεκεμ­βρίου 2024 παρου­σία ψυχο­λό­γου και πραγ­μα­το­γνώ­μονα, περι­λαμ­βά­νει αντι­φά­σεις και ανα­κρί­βειες. Σύμφωνα με την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη της ψυχο­λό­γου, το παιδί δεν μπο­ρούσε να παρα­κο­λου­θή­σει πλήρως τη δια­δι­κα­σία, καθώς η μέθοδος που χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε (ερω­τή­σεις κλει­στού και ανοι­κτού τύπου) θεω­ρεί­ται ακα­τάλ­ληλη για παιδιά αυτής της ηλικίας.

Ο πατέρας υπο­στη­ρί­ζει ότι το παιδί ανα­φέρ­θηκε σε μία φυσιο­λο­γική δια­δι­κα­σία καθα­ριό­τη­τας, που παρα­ποι­ή­θηκε με σκοπό να παρου­σια­στεί ως ασελγής πράξη. Επι­πλέον, οι ιατρι­κές εξε­τά­σεις που διε­νερ­γή­θη­καν από τον διευ­θυ­ντή του Γαστρε­ντε­ρο­λο­γι­κού Τμή­μα­τος του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου και τον ιατρο­δι­κα­στή της Δικα­στι­κής Υπη­ρε­σίας Δωδε­κα­νή­σου επι­βε­βαιώ­νουν ότι δεν υπάρχει κανένα στοι­χείο κακο­ποί­η­σης ή βίας στο παιδί.

Στην κατά­θεσή του, ο πατέρας προ­σκό­μισε επίσης γνω­μα­τεύ­σεις ειδικών, όπως παι­δο­ψυ­χο­λό­γων και παι­δο­ψυ­χί­α­τρων, που συμ­φω­νούν ότι η ψυχική και σωμα­τική κατά­σταση του παιδιού δεν παρου­σιά­ζει σημάδια τραυ­μα­τι­κής εμπει­ρίας ή κακο­ποί­η­σης.

Η ψυχο­λο­γική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη φέρεται να κατέ­ληξε στο συμπέ­ρα­σμα ότι δεν υπάρ­χουν ενδεί­ξεις σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης και ότι η ανα­φε­ρό­μενη πράξη αφο­ρούσε στην εκμά­θηση δια­δι­κα­σιών καθα­ριό­τη­τας από τον πατέρα προς το παιδί. Ο πατέρας, κατα­λή­γο­ντας στην κατά­θεσή του, ζήτησε να προ­φυ­λα­χθεί η σχέση του με το παιδί και να δια­σφα­λι­στεί ένα σταθερό και ήρεμο περι­βάλ­λον για την ανα­τροφή του, δίχως περαι­τέρω συγκρού­σεις ή δικα­στι­κές δια­μά­χες.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του πατέρα παρί­στα­ται η δικη­γό­ρος κ. Ασημένη Βεργή.