7 Οκτωβρίου 2014 η νέα δίκη κατά της Εθνικής Τράπεζας για την Τράπεζα Ανατολής

Η δικα­στική διε­ρεύ­νηση της υπό­θε­σης της υπό εκκα­θά­ριση Τρά­πε­ζας Ανα­το­λής, συνε­χί­ζε­ται με ολοένα αυξα­νό­με­νους ρυθμούς. Επό­με­νος σταθμός στις διεκ­δι­κή­σεις των κατόχων μετοχών της παλαιάς αυτής τρά­πε­ζας,

είναι η δίκη της 7ης Οκτω­βρίου 2014 στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Κω, στο οποίο κατέ­φυγε κάτοι­κος Καλύ­μνου, διεκ­δι­κώ­ντας το δίκιο του. Ο εκ Καλύ­μνου ορμώ­με­νος Χ.Κ. κατέ­θεσε αγωγή κατά της Εθνικής Τρά­πε­ζας στις 16 Απρι­λίου 2013, ζητώ­ντας την εξαρ­γύ­ρωση των μετοχών που έχει στην κατοχή του, την διε­νέρ­γεια πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, και αν αυτά είναι αδύνατα λόγω της από­κρυ­ψης στοι­χείων από την πλευρά της ΕΤΕ, τη συνέ­χιση της εκκα­θά­ρι­σης της Τρά­πε­ζας Ανα­το­λής μέχρι την ολο­κλή­ρωση της.

Η εκδί­καση της συγκε­κρι­μέ­νης υπό­θε­σης έχει ήδη ανα­βλη­θεί ήδη μια φορά στις αρχές του χρόνου, με απο­τέ­λε­σμα οποια­δή­ποτε νέα αναβολή να θεω­ρεί­ται απίθανη. Κατά συνέ­πεια, από ότι όλα δεί­χνουν, η Εθνική Τράπεζα θα συρθεί για ακόμη μια φορά στα δικα­στή­ρια για μια υπόθεση δεκα­ε­τιών, την οποία προ­σπα­θεί ανε­πι­τυ­χώς να υπο­βαθ­μί­σει και στην οποία η νομική της θέση έχει απο­δο­μη­θεί πλήρως.

Η Εθνική Τράπεζα συνε­χί­ζει να αρνεί­ται μέχρι σήμερα ότι διέ­πραξε μια από τις μεγα­λύ­τε­ρες τρα­πε­ζι­κές απάτες του αιώνα που πέρασε και προ­σπα­θεί να προ­στα­τευ­τεί πίσω από μια ενδε­χό­μενη παρα­γραφή. Σύμφωνα με κύκλους της τρά­πε­ζας, την υπόθεση έχει ανα­λά­βει ο διευ­θυ­ντής της νομικής υπη­ρε­σίας κ. Μιλ­τιά­δης Στα­θό­που­λος, ο οποίος έχει εγγυ­η­θεί την ευνοϊκή πορεία της υπό­θε­σης για την τράπεζα.

Ωστόσο, παρά τη φαι­νο­με­νική σιγου­ριά της δικη­γο­ρι­κής ομάδας της Εθνικής Τρά­πε­ζας, είναι πλέον ξεκά­θαρο ότι σε νομική βάση η υπόθεση είναι απλή και γίνεται ακόμη πιο ξεκά­θαρη μέσα από τον τερά­στιο όγκο εγγρά­φων και απο­δει­κτι­κού υλικού, που έχει κατα­τε­θεί από την πλευρά των μετόχων και που ξεπερ­νάει τις 2.500 σελίδες. Αντί­θετα, η θέση της Εθνικής Τρά­πε­ζας είναι απα­ράλ­λα­κτη τα τελευ­ταία χρόνια, αφού έχει πιεστεί τόσο που δεν τολμάει πλέον να τρο­πο­ποι­ή­σει τους νομι­κούς ισχυ­ρι­σμούς της. Οποια­δή­ποτε αλλαγή ή υπο­χώ­ρηση θα οδη­γούσε σε πλήρη κατάρ­ρευση το εύθραυ­στο νομικό οικο­δό­μημα, που δημιουρ­γή­θηκε τη δεκα­ε­τία του 1930 και φυσικά δεν μπορεί να σταθεί 80 χρόνια αργό­τερα. Ήταν αρκετό για την εποχή που πολλοί υπέ­γρα­φαν με σταυρό…

Το σίγουρο είναι ότι με αρκετά βέλη στη φαρέτρα τους, ανάμεσα στα οποία βρί­σκο­νται οι ανα­γκα­στι­κοί νόμοι της επί­μα­χης περιό­δου, αλλά και δια­χρο­νι­κές γνω­μο­δο­τή­σεις του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους, αρκετοί μέτοχοι συμ­με­τέ­χουν στη δίκη κατά της Εθνικής Τρά­πε­ζας, με δύο πρό­σθε­τες παρεμ­βά­σεις υπέρ του ενά­γο­ντα.

Μάλιστα, στα χέρια των μετόχων βρί­σκε­ται γνω­μο­δό­τηση του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους που ανα­γνω­ρί­ζει ότι ανώνυμη τρα­πε­ζική εται­ρεία, που τέθηκε σε εκκα­θά­ριση το 1929, βρί­σκε­ται και σήμερα υπό εκκα­θά­ριση, αφού δεν υπάρχει παρα­γραφή, ούτε και επιρροή από το νομι­σμα­τικό νόμο του 1944 (ν. 18/1944, νόμος Σβώλου), δίνο­ντας το τελικό χτύπημα στους ισχυ­ρι­σμούς της Εθνικής Τρά­πε­ζας. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να θυμί­σουμε ότι η εκκα­θά­ριση της Τρά­πε­ζας Ανα­το­λής ξεκί­νησε την 31η Δεκεμ­βρίου 1932, τρία χρόνια μετά την προ­α­να­φε­ρό­μενη τράπεζα, για την οποία έχει κριθεί ότι παρα­μέ­νει σε εκκα­θά­ριση έως σήμερα, ενώ το νομικό καθε­στώς είναι ακριβώς το ίδιο και στις δύο περι­πτώ­σεις.

Τα πράγ­ματα γίνο­νται ακόμη χει­ρό­τερα για την τράπεζα, με μια σειρά από στοι­χεία και κατα­θέ­σεις που αφορούν από­κρυψη στοι­χείων, απάτες, και πλα­στο­γρα­φίες, ενώ υπάρχει μέχρι και η παρα­δοχή εκ μέρους της ίδιας της τρά­πε­ζας ότι η εκκα­θά­ριση συνε­χί­στηκε κατά τη διάρ­κεια του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου.

ΣΕ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΘΕΣΗ Η ΕΤΕ ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΩΝ ΔΙΚΩΝ

Οι μόνοι που δεν μπορούν να κατα­νο­ή­σουν τη δύσκολη θέση, στην οποία έχουν φέρει το ίδρυμα που υπη­ρε­τούν, είναι οι σημε­ρι­νοί διοι­κού­ντες της Εθνικής Τρά­πε­ζας και οι υπάλ­λη­λοι του νομικού τμή­μα­τος της. Μπορεί οι κάτοχοι μετοχών της Τρά­πε­ζας Ανα­το­λής να υπο­στη­ρί­ζουν ότι οι προη­γού­με­νες διοι­κή­σεις της τρά­πε­ζας είναι υπό­λο­γες για αυτή την απάτη, ωστόσο έστω και με αυτό τον άθλιο τρόπο, προ­στά­τευ­σαν τα συμ­φέ­ρο­ντα των αόρατων κοινών μετόχων της Εθνικής Τρά­πε­ζας και της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος. Η απάτη έγινε προς όφελος κάποιων που καρ­πώ­θη­καν τα κέρδη από τη δια­σπά­θιση της περιου­σίας της Τρά­πε­ζας Ανα­το­λής.

Αντί­θετα, οι σημε­ρι­νές κινή­σεις της Εθνικής Τρά­πε­ζας “μυρί­ζουν” κατα­στροφή σε μέγεθος Τιτα­νι­κού, ενώ διά­φο­ροι παρα­τρε­χά­με­νοι προ­δια­γρά­φουν ήδη πολι­τι­κές παρεμ­βά­σεις υπέρ της τρά­πε­ζας, αφού η χώρα βρί­σκε­ται ομο­λο­γου­μέ­νως σε κατοχή από το τρα­πε­ζικό καρτέλ.

Αυτό που ίσως δεν γνω­ρί­ζουν αρκετοί από τους μετό­χους της Εθνικής Τρά­πε­ζας, και κάποιοι από τους διοι­κού­ντες, είναι ότι η υπόθεση έχει ξεφύγει από τα ελλη­νικά δεδο­μένα και πλέον υπάρ­χουν διε­θνείς εξε­λί­ξεις, που θα φέρουν σε πολύ δύσκολη θέση την πλευρά της τρά­πε­ζας. Το θέμα αυτό, το κρατούν οι μέτοχοι της Τρά­πε­ζας Ανα­το­λής ως επτα­σφρά­γι­στο μυστικό, μέχρι να ολο­κλη­ρώ­σουν όλες τις κινή­σεις που έχουν σχε­διά­σει και να υπάρ­ξουν οι σχε­τι­κές επί­ση­μες ανα­κοι­νώ­σεις από τους διε­θνείς φορείς, οι οποίες ανα­μέ­νο­νται άμεσα.

Βοήθεια προς τις κινή­σεις της τρά­πε­ζας προ­σφέ­ρει και ο περι­φε­ρό­με­νος θίασος ενός υπο­τι­θέ­με­νου “τρι­σε­κα­τομ­μυ­ριού­χου”, του οποίου οι παλα­βο­μά­ρες, οι αστο­χίες και οι κακές νομικές κινή­σεις παρά λίγο να γείρουν την πλά­στιγγα υπέρ της ΕΤΕ και ο οποίος φυσικά δεν έχει πλέον επαφή με την υπόθεση της Τρά­πε­ζας της Ανα­το­λής, παρά τις ελπίδες της Εθνικής Τρά­πε­ζας. Η παρου­σία του ολο­κλη­ρώ­θηκε την Παρα­σκευή 26 Σεπτεμ­βρίου, με τη δεύτερη παραί­τηση του μέσα σε λίγους μήνες, από­δειξη ότι ποτέ δεν είχε πραγ­μα­τική σχέση με το θέμα, παρά τα όσα υπο­στή­ριζε. Ακόμη και στις κακο­στη­μέ­νες δίκες και τα λάθη, οι μέτοχοι ήταν εκεί για επα­να­φέ­ρουν τις ισορ­ρο­πίες και να δια­σφα­λί­σουν ότι η Εθνική Τράπεζα θα ανα­γκα­στεί να λογο­δο­τή­σει.

Μέχρι σήμερα έχουν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί δύο δικα­στή­ρια για την υπόθεση της Τρά­πε­ζας Ανα­το­λής. Το πρώτο αφο­ρούσε αγωγή άλλου μετόχου στη Ρόδο, η οποία δικά­στηκε στις 7 Νοεμ­βρίου 2013 στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου και η απόφαση δεν έχει εκδοθεί ακόμη, παρά το γεγονός ότι έχουν εξα­ντλη­θεί προ πολλού οι προ­θε­σμίες που ορίζει ο νόμος. Το δεύτερο ήταν μια αίτηση ομάδας μετόχων προς το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Αθηνών, για το διο­ρι­σμό εκκα­θα­ρι­στών που θα συνε­χί­σουν την εκκα­θά­ριση της Τρά­πε­ζας Ανα­το­λής. Η αίτηση δικά­στηκε στις 31 Μαρτίου 2014 και εκκρε­μεί η απόφαση πέραν της σχε­τι­κής προ­θε­σμίας και σε αυτή την περί­πτωση.

Σίγουρα οι απο­φά­σεις των δύο δικα­στη­ρίων έχουν αργήσει, ωστόσο πρό­κει­ται για μια τερά­στια υπόθεση. Οι νομικοί ισχυ­ρι­σμοί εκα­το­ντά­δων σελίδων και ο όγκος του απο­δει­κτι­κού υλικού δικαιο­λο­γούν τις όποιες καθυ­στε­ρή­σεις, ωστόσο μπο­ρούμε με ασφά­λεια να υπο­στη­ρί­ξουμε ότι οι δικα­στές πρέπει να έχουν μπει στην ουσία της υπό­θε­σης, μια και μια ενδε­χό­μενη παρα­γραφή θα ήταν η εύκολη λύση, που θα οδη­γούσε στην άμεση έκδοση απο­φά­σεων. Βέβαια, οποια­δή­ποτε απαλ­λα­κτική για την τράπεζα απόφαση, θα πρέπει να στη­ρι­χτεί σε κάποια νομική βάση, πράγμα δύσκολο, λόγω της συντρι­πτι­κής “υπε­ρο­πλίας” της πλευράς των κατόχων μετοχών της Τρά­πε­ζας Ανα­το­λής.

Εκεί που σίγουρα συνε­χί­σει να ποντά­ρει η Εθνική Τράπεζα, είναι η κιν­δυ­νο­λο­γία την οποία έχει επι­βά­λει στην ελλη­νική κοι­νω­νία, σε βαθμό που αρκετός κόσμος, κυρίως μεγα­λύ­τε­ρης ηλικίας, νοιώθει απει­λη­μέ­νος, όποτε κάποιος κινηθεί κατά των τρα­πε­ζών. Το δυστυ­χές αυτό παρά­δοξο, της προ­στα­σίας της τρά­πε­ζας που πάει να σου πάρει το σπίτι, είναι δείγμα υπο­α­νά­πτυ­κτων τρα­πε­ζι­κών δομών, όπως η Ουγκά­ντα, η Καμπό­τζη, η Κολομ­βία, η Ρουάντα και η Αιθιο­πία. Είναι απο­τέ­λε­σμα της δια­χρο­νι­κής παρέμ­βα­σης των τρα­πε­ζών στην πολι­τική ζωή της χώρας και της δια­πλο­κής με εκδο­τικά συγκρο­τή­ματα, επι­χει­ρη­μα­τίες και κόμματα. Όλα αυτά γίνο­νται με τα λεφτά των κατα­θε­τών και των μικρο­με­τό­χων, που καλού­νται πάντα, σχεδόν μαζο­χι­στικά, να πλη­ρώ­σουν τη “λυπη­τερή”.

Ίσως λοιπόν κάποιος θεσμός θα πρέπει να λει­τουρ­γή­σει επι­τέ­λους στη χώρας μας και να δείξει ότι στην περιοχή που γεν­νή­θη­καν ιδέες, όπως ο ανθρω­πο­κε­ντρι­σμός, δεν μπορεί να ευη­με­ρούν οι αριθμοί και η ολι­γαρ­χία του χρή­μα­τος, και να δυστυ­χούν οι πολίτες που είτε προ­σπα­θούν να επι­βιώ­σουν, είτε αυτο­κτο­νούν.

Οι τρά­πε­ζες δεν φταίνε για όλα, αλλά έχουν μεγάλο μερίδιο της ευθύνης. Και όταν δίνεται η ευκαι­ρία να μάθουν και να διδα­χθούν για τα απάν­θρωπα λάθη τους, αυτή την ευκαι­ρία πρέπει να τους τη δίνουμε, μέσα από τη δίκαιη τιμωρία τους. Αλλιώς ας επι­κρα­τή­σει μια και καλή ο νόμος της ζού­γκλας και να μάθουμε στις νέες γενιές να φτιά­χνουν τόξα και ακόντια.

http://104fm.gr