Οι προτεραιότητες Μητσοτάκη: Δημοσιονομική σταθερότητα, μείωση φόρων, επενδύσεις, νέες τεχνολογίες

Στο Ελ­λη­νι­κό Επεν­δυ­τι­κό Συ­νέ­δριο που συν­διορ­γά­νω­σαν η Morgan Stanley και το Χρη­μα­τι­στή­ριο Αθη­νών στο Λον­δί­νο συμ­με­τεί­χε ο Πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης, ο οποί­ος στη συ­ζή­τη­ση που πραγ­μα­το­ποί­η­σε με τον Αντι­πρό­ε­δρο της Morgan Stanley Λουί­τζι Ρίτζο ανα­φέρ­θη­κε στον πρω­ταρ­χι­κό στόχο της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας που είναι η δια­σφά­λι­ση της δη­μο­σιο­νο­μι­κής στα­θε­ρό­τη­τας. Υπάρ­χουν, όμως, δύο ακόμα προ­τε­ραιό­τη­τες, όπως είπε μέχρι τις εκλο­γές του 2027.

Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης στη συ­ζή­τη­ση με τον Λουί­τζι Ρίτζο ανα­φέρ­θη­κε στην πο­ρεία της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας, ση­μειώ­νο­ντας ότι πλέον, η Ελ­λά­δα είναι σε θέση να ανα­πλη­ρώ­σει το χα­μέ­νο έδα­φος και να γίνει μια πραγ­μα­τι­κά σύγ­χρο­νη ευ­ρω­παϊ­κή χώρα που θα υπερ­βαί­νει εαυ­τόν, που θα μπο­ρεί να ανα­πλη­ρώ­σει το χα­μέ­νο έδα­φος αλλά και να ηγη­θεί σε το­μείς όπου όπως τό­νι­σε «θε­ω­ρού­με ότι έχου­με έμ­φυ­το συ­γκρι­τι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα».

Ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός μι­λώ­ντας για τις προ­τε­ραιό­τη­τες της Ελ­λά­δας για τα επό­με­να χρό­νια, αυτή που έθεσε ως πρώτη τη δη­μο­σιο­νο­μι­κή στα­θε­ρό­τη­τα, σε συν­δυα­σμό με την ασφα­λή μεί­ω­ση φόρων.

Δεύ­τε­ρον, είπε πως πρέ­πει να μειω­θεί το επεν­δυ­τι­κό κενό και τρί­τον να υπάρ­ξει ορθή δια­χεί­ρι­ση των δε­ξιο­τή­των και της τε­χνο­λο­γί­ας.

Όσον αφορά, το εν­δε­χό­με­νο έκτα­κτης φο­ρο­λό­γη­σης των κερ­δών των ελ­λη­νι­κών τρα­πε­ζών, ο Πρω­θυ­πουρ­γός επι­σή­μα­νε: «Πε­ρι­μέ­νου­με πολλά πράγ­μα­τα από τις τρά­πε­ζες, αλλά ένας έκτα­κτος φόρος δεν είναι στα σχέ­διά μας».

Ολό­κλη­ρη η ει­σα­γω­γι­κή το­πο­θέ­τη­ση του πρω­θυ­πουρ­γού

Η πο­ρεία της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας:

Κα­ταρ­χάς, σας ευ­χα­ρι­στώ πολύ για την πρό­σκλη­ση. Αυτό το συ­νέ­δριο έχει γίνει θε­σμός και φαί­νε­ται ότι φέρ­νει καλή τύχη σε μένα και στην ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία. Θα συ­νε­χί­σω να έρ­χο­μαι όσο πάμε καλά και προσ­δο­κώ ότι αυτή η τάση που πε­ρι­γρά­ψα­τε θα συ­νε­χι­στεί.

Η ερώ­τη­ση που θέ­τε­τε είναι εν­δια­φέ­ρου­σα. Επι­τρέψ­τε μου να ξε­κι­νή­σω πα­ρα­θέ­το­ντας μια εν­δια­φέ­ρου­σα στα­τι­στι­κή. Προ­τι­μώ να συ­γκρί­νω την Ελ­λά­δα με χώρες πα­ρό­μοιου με­γέ­θους. Αν συ­γκρί­νε­τε την Ελ­λά­δα με την Ιρ­λαν­δία ή την Πορ­το­γα­λία, δύο χώρες πα­ρό­μοιου με­γέ­θους -που εντά­χθη­καν στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση πε­ρί­που την ίδια εποχή- είναι πολύ σαφές σε ό,τι με αφορά πως, παρά την πρό­ο­δο που έχου­με κάνει, ξε­κά­θα­ρα υστε­ρού­με. Η Ιρ­λαν­δία τα πήγε εντυ­πω­σια­κά καλά. Η Πορ­το­γα­λία τα κα­τά­φε­ρε πολύ κα­λύ­τε­ρα από εμάς.

Προ­κει­μέ­νου να προ­σπα­θή­σου­με να εξη­γή­σου­με γιατί συ­νέ­βη αυτό, πι­στεύω ότι πρέ­πει να εξε­τά­σου­με και το πο­λι­τι­κό τοπίο στην Ελ­λά­δα, την αδυ­να­μία να δια­μορ­φώ­σου­με την απα­ραί­τη­τη συ­ναί­νε­ση για να γί­νουν απτά βή­μα­τα για τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό της χώρας, το γε­γο­νός ότι, ασφα­λώς, υπο­φέ­ρα­με άσκο­πα κατά τη διάρ­κεια της κρί­σης λόγω πο­λι­τι­κών επι­λο­γών που έγι­ναν.

Θεωρώ ότι τώρα εί­μα­στε σε θέση να ανα­πλη­ρώ­σου­με το χα­μέ­νο έδα­φος και να γί­νου­με μια πραγ­μα­τι­κά σύγ­χρο­νη ευ­ρω­παϊ­κή χώρα που θα υπερ­βαί­νει εαυ­τόν, που θα μπο­ρεί να ανα­πλη­ρώ­σει το χα­μέ­νο έδα­φος αλλά και να ηγη­θεί σε το­μείς όπου θε­ω­ρού­με ότι έχου­με έμ­φυ­το συ­γκρι­τι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα.

Αυτή η μάχη με­τα­ξύ των δυ­νά­με­ων που θέ­λουν να πάνε την Ελ­λά­δα μπρο­στά και εκεί­νων που στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα αρ­κού­νταν στη δια­τή­ρη­ση της ίδιας κα­τά­στα­σης είναι συ­νε­χής. Λαμ­βά­νει χώρα και σε πολ­λές άλλες χώρες.

Αν ήθελα να πε­ρι­γρά­ψω το όραμά μου για την Ελ­λά­δα, θα χρη­σι­μο­ποιού­σα το πα­ρά­δειγ­μα του Μετρό της Θεσ­σα­λο­νί­κης, το οποίο εγκαι­νιά­σα­με πριν από δύο ημέ­ρες. Ένα εντυ­πω­σια­κό δη­μό­σιο έργο που πέ­ρα­σε μέσα από πολ­λές δυ­σκο­λί­ες γιατί υπήρ­ξαν πολ­λές αντι­στά­σεις από κάθε εί­δους δυ­νά­μεις που δεν ήθε­λαν να κα­τα­σκευα­στεί. Είναι ένα υπερ­σύγ­χρο­νο Μετρό που προ­στα­τεύ­ει την πο­λι­τι­στι­κή μας κλη­ρο­νο­μιά. Αυτό για μένα είναι μια ει­κό­να της Ελ­λά­δας του μέλ­λο­ντος. Θα πα­ρα­μεί­νου­με πλή­ρως προ­ση­λω­μέ­νοι σε αυτή την πο­ρεία.

Πι­στεύω ότι έχου­με ση­μειώ­σει με­γά­λη πρό­ο­δο μέχρι στιγ­μής. Θεωρώ ότι είναι ση­μα­ντι­κό όχι μόνο να πεί­σου­με τη χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κή κοι­νό­τη­τα, τις με­γά­λες εται­ρεί­ες, αλλά επί­σης να δια­σφα­λί­σου­με ότι το ευ­ρύ­τε­ρο κοινό είναι στο πλευ­ρό μας και ότι κα­τα­νο­εί ότι θα ωφε­λη­θεί και εκεί­νο από αυτή την δια­δρο­μή ανά­πτυ­ξης. Αυτό δεν έχει συμ­βεί ακόμη στον βαθμό που θα θέ­λα­με. Αφε­νός για έναν απλό λόγο, και αυτός είναι ο σω­ρευ­τι­κός πλη­θω­ρι­σμός, ο οποί­ος έχει ου­σια­στι­κά υπο­νο­μεύ­σει τις ση­μα­ντι­κές αυ­ξή­σεις στους μι­σθούς και τη μεί­ω­ση των φόρων.

Προσ­δο­κώ, όμως, ότι τα επό­με­να τρία χρό­νια θα είναι αρ­κε­τά δια­φο­ρε­τι­κά, και είναι ση­μα­ντι­κό για τους πο­λί­τες να κα­τα­λά­βουν ότι είναι πραγ­μα­τι­κά συμ­μέ­το­χοι σε αυτό, ώστε να μπο­ρούν να γί­νουν μέρος αυτής της ιστο­ρί­ας με­τα­σχη­μα­τι­σμού της χώρας, ότι δεν πρέ­πει να φο­βού­νται την αλ­λα­γή και ότι σε αυτόν τον τα­ρα­χώ­δη και πε­ρί­πλο­κο κόσμο πα­ρέ­χου­με την απα­ραί­τη­τη στα­θε­ρό­τη­τα και την κα­τεύ­θυν­ση που χρειά­ζε­ται η χώρα.

Οι προ­τε­ραιό­τη­τες της Ελ­λά­δας τα επό­με­να χρό­νια:

Κα­ταρ­χάς, ποιος θα πί­στευε ότι θα υπήρ­χε κίν­δυ­νος με­τά­δο­σης οι­κο­νο­μι­κής πί­ε­σης από τη Γαλ­λία στην Ελ­λά­δα και όχι το αντί­στρο­φο; Θέλω να πω, δεν θα το πε­ρί­με­ναν πολ­λοί αυτό πριν από τέσ­σε­ρα ή πέντε χρό­νια.

Οι προ­τε­ραιό­τη­τές μας είναι πολύ σα­φείς. Η πρώτη είναι αδια­πραγ­μά­τευ­τη, και αυτή είναι να δια­σφα­λί­σου­με ότι δια­τη­ρού­με τη δη­μο­σιο­νο­μι­κή στα­θε­ρό­τη­τα, να τη­ρή­σου­με τις δη­μο­σιο­νο­μι­κές μας δε­σμεύ­σεις, να πα­ρα­μεί­νου­με εντός των ση­μεί­ων ανα­φο­ράς για τις δα­πά­νες όπως έχουν συμ­φω­νη­θεί με την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση και να δια­σφα­λί­σου­με ότι θα επι­κε­ντρω­θού­με στο να πεί­σου­με τις κε­φα­λαια­γο­ρές ότι η Ελ­λά­δα έχει αφή­σει ορι­στι­κά πίσω της τα δύ­σκο­λα χρό­νια. Πι­στεύω ότι αυτό είναι κάτι που οι αγο­ρές κα­τα­νο­ούν και εκτι­μούν. Αντα­να­κλά­ται σε με­γά­λο βαθμό στα spreads μας, αλλά γνω­ρί­ζου­με πολύ καλά ότι πρέ­πει να εί­μα­στε σε εγρή­γορ­ση διότι πάντα υπάρ­χει πίεση για πε­ρισ­σό­τε­ρες δα­πά­νες.

Βρι­σκό­μα­στε τώρα σε ένα νέο δη­μο­σιο­νο­μι­κό πλαί­σιο και πρέ­πει να το εξη­γή­σου­με αυτό, και όχι μόνο στις αγο­ρές. Θεωρώ ότι οι αγο­ρές το κα­τα­λα­βαί­νουν, αλλά πρέ­πει να εξη­γή­σου­με και στους πο­λί­τες ότι τα ση­μεία ανα­φο­ράς για τις δα­πά­νες είναι κα­θο­ρι­σμέ­να. Συ­νε­πώς, ακόμα και αν έχου­με πρό­σθε­τα έσοδα, δεν μπο­ρού­με να δα­πα­νή­σου­με αυτά τα έσοδα και να υπερ­βού­με το ση­μείο ανα­φο­ράς για τις δα­πά­νες. Αυτό που μπο­ρού­με να κά­νου­με είναι να χρη­σι­μο­ποι­ή­σου­με διαρ­θρω­τι­κές αλ­λα­γές στο σκέ­λος της εί­σπρα­ξης εσό­δων ώστε να μειώ­σου­με τους φό­ρους.

Επο­μέ­νως, αν συ­νε­χί­σου­με, και θα συ­νε­χί­σου­με, να αντι­με­τω­πί­ζου­με με επι­τυ­χία τη φο­ρο­δια­φυ­γή, αυτό είναι μια διαρ­θρω­τι­κή αλ­λα­γή. Δεν πρό­κει­ται για έναν εφά­παξ φόρο, πρό­κει­ται για μια διαρ­θρω­τι­κή αλ­λα­γή. Μπορώ να χρη­σι­μο­ποι­ή­σω το όποιο πλε­ό­να­σμα έχω για να πείσω την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση ότι μπορώ να το χρη­σι­μο­ποι­ή­σω για να μειώ­σω πε­ραι­τέ­ρω τους φό­ρους. Αυτή είναι η υπ’ αριθ­μόν ένα προ­τε­ραιό­τη­τα για εμένα.

Η δεύ­τε­ρη προ­τε­ραιό­τη­τα είναι να δια­σφα­λί­σου­με ότι θα χρη­σι­μο­ποι­ή­σου­με αυτή τη στα­θε­ρή δη­μο­σιο­νο­μι­κή θέση ως θε­μέ­λιο για να συ­νε­χί­σου­με να εστιά­ζου­με στις πα­ρα­γω­γι­κές επεν­δύ­σεις. Εγ­χώ­ριες επεν­δύ­σεις, ξένες επεν­δύ­σεις. Έχου­με πολ­λές ση­μα­ντι­κές ελ­λη­νι­κές εται­ρεί­ες εδώ. Τους έχου­με πα­ρά­σχει στα­θε­ρό­τη­τα, πρό­σβα­ση σε κε­φά­λαια, και μέσω των δα­νεί­ων του Τα­μεί­ου Ανά­καμ­ψης, αλλά και τις ευ­και­ρί­ες να επεν­δύ­σουν στη χώρα. Αν κοι­τά­ξε­τε, για πα­ρά­δειγ­μα, τον τομέα της με­τα­ποί­η­σης, έχει ενι­σχυ­θεί κατά 25% από το 2019. Είναι αρ­κε­τά αξιο­ση­μεί­ω­το σε σύ­γκρι­ση με ό,τι έχει συμ­βεί στην Ευ­ρώ­πη. Η ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία δεν έχει μόνο ένα δυ­να­τό χαρτί, δεν εξαρ­τά­ται μόνο από τον του­ρι­σμό, κο­ρυ­φαί­ες με­τα­ποι­η­τι­κές εται­ρεί­ες συ­νε­χί­ζουν να επεν­δύ­ουν στη χώρα καθώς η γε­φύ­ρω­ση του επεν­δυ­τι­κού κενού είναι κρί­σι­μη.

Η τρίτη, θεωρώ, πολύ ση­μα­ντι­κή πρό­κλη­ση είναι η δια­χεί­ρι­ση των δε­ξιο­τή­των και της τε­χνο­λο­γί­ας. Πρέ­πει να δια­σφα­λί­σου­με ότι εί­μα­στε στην πρώτη γραμ­μή της επα­νά­στα­σης της τε­χνη­τής νοη­μο­σύ­νης. Αυτό δεν αφορά μόνο το κρά­τος. Θα συμ­με­τά­σχω σε ένα πολύ εν­δια­φέ­ρον τρί­ω­ρο workshop με τον Tony Blair και τον Demis Hassabis, τον νο­μπε­λί­στα που ερ­γά­ζε­ται για την Google, για να κα­τα­νο­ή­σου­με κα­λύ­τε­ρα πώς μπο­ρού­με να χρη­σι­μο­ποι­ή­σου­με την τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη για τη βελ­τί­ω­ση των κυ­βερ­νη­τι­κών πο­λι­τι­κών.

Αυτό, όμως, είναι επί­σης πολύ ση­μα­ντι­κό και για τις εται­ρεί­ες. Για τις με­γά­λες εται­ρεί­ες που μπο­ρούν να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν την τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη για να βελ­τιώ­σουν την πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τά τους, για το οι­κο­σύ­στη­μα startup στην Ελ­λά­δα -και θα θέ­λα­με να δούμε και ελ­λη­νι­κές εται­ρεί­ες τε­χνο­λο­γί­ας που εν­δια­φέ­ρο­νται να ει­σα­χθούν στο Χρη­μα­τι­στή­ριο Αθη­νών. Έχου­με μια με­γά­λη ευ­και­ρία σε αυτόν τον τομέα.

Φυ­σι­κά, όσον αφορά στις δε­ξιό­τη­τες, πρέ­πει να δια­σφα­λί­σου­με ότι έχου­με το κα­τάλ­λη­λο ερ­γα­τι­κό δυ­να­μι­κό για να προ­σφέ­ρου­με στις εται­ρεί­ες που θέ­λουν να ανα­πτυ­χθούν το τα­λέ­ντο για να το κά­νουν. Στο Άμ­στερ­νταμ έλαβε χώρα μια εξαι­ρε­τι­κή εκ­δή­λω­ση. Η Υπουρ­γός Ερ­γα­σί­ας μας ήταν εκεί πριν από λίγες ημέ­ρες, στο πλαί­σιο της πρω­το­βου­λί­ας μας για το Brain Regain. Εί­χα­με χί­λιους Έλ­λη­νες στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή της Μπε­νε­λούξ που ήρθαν, ελ­λη­νι­κές εται­ρεί­ες εκεί, που έκα­ναν προ­σλή­ψεις. Για τις ελ­λη­νι­κές εται­ρεί­ες, πρό­κει­ται για μια τε­ρά­στια δε­ξα­με­νή τα­λέ­ντων, μέσω του να πεί­θουν Έλ­λη­νες να επι­στρέ­ψουν.

Ασφα­λώς, υπάρ­χουν πολ­λές άλλες προ­τε­ραιό­τη­τες. Η υγειο­νο­μι­κή πε­ρί­θαλ­ψη είναι, από κοι­νω­νι­κής πλευ­ράς, η υπ’ αριθ­μόν ένα προ­τε­ραιό­τη­τά μου. Νο­μί­ζω ότι εί­μα­στε πρω­το­πό­ροι τώρα στο να βλέ­που­με την υγεία όχι μόνο μέσα από την οπτι­κή της θε­ρα­πεί­ας της ασθέ­νειας, αλλά μέσα από την πρό­λη­ψη. Οι πο­λι­τι­κές πρό­λη­ψης που εφαρ­μό­ζου­με σή­με­ρα στην Ελ­λά­δα, όσον αφορά στον προ­κα­ταρ­κτι­κό έλεγ­χο, είναι πραγ­μα­τι­κά πρω­το­πο­ρια­κές. Δεν υπάρ­χουν πολ­λές ευ­ρω­παϊ­κές χώρες που να κά­νουν ό,τι κά­νου­με εμείς σε αυτό το μέ­τω­πο, και εί­μα­στε πολύ πε­ρή­φα­νοι γι’ αυτό.

Ερω­τη­θείς αν υπάρ­χει εν­δε­χό­με­νο έκτα­κτης φο­ρο­λό­γη­σης των κερ­δών των ελ­λη­νι­κών τρα­πε­ζών, ο Πρω­θυ­πουρ­γός επι­σή­μα­νε:

Η απά­ντη­ση είναι ότι πε­ρι­μέ­νου­με πολλά πράγ­μα­τα από τις τρά­πε­ζες, αλλά ένας έκτα­κτος φόρος δεν είναι στα σχέ­διά μας.

Σχε­τι­κά με την κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή, την πρά­σι­νη με­τά­βα­ση και τον ρόλο της Ελ­λά­δας:

Κα­ταρ­χάς, η Ελ­λά­δα είναι πρω­το­πό­ρος σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο όσον αφορά στη μεί­ω­ση των εκ­πο­μπών ρύπων. Από το 2005, έχου­με μειώ­σει τις εκ­πο­μπές μας κατά 45%. Ένα με­γά­λο μέρος αυτού του πο­σο­στού σχε­τί­ζε­ται με την απαλ­λα­γή από τον άν­θρα­κα στην ηλε­κτρο­πα­ρα­γω­γή. Πα­ρά­γου­με πάνω από το 50% της ηλε­κτρι­κής μας ενέρ­γειας από ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές, ελα­φρώς πε­ρισ­σό­τε­ρο αν συ­νυ­πο­λο­γί­σου­με τις υδροη­λε­κτρι­κές μας δυ­να­τό­τη­τες. Υπάρ­χει με­γά­λο εν­δια­φέ­ρον για πε­ραι­τέ­ρω επεν­δύ­σεις στις ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές ενέρ­γειας. Θα συ­νε­χί­σου­με να εί­μα­στε πρω­το­πό­ροι σε αυτό το μέ­τω­πο.

Αλλά πρέ­πει να εί­μα­στε πολύ προ­σε­κτι­κοί στην Ευ­ρώ­πη σχε­τι­κα με το πώς δια­χει­ρι­ζό­μα­στε την πρά­σι­νη με­τά­βα­ση. Δεν μπο­ρού­με να εί­μα­στε ηγέ­τες στην πρά­σι­νη με­τά­βα­ση και την ίδια στιγ­μή να κα­τα­στρέ­ψου­με τη βιο­μη­χα­νία μας. Επο­μέ­νως, η εξι­σορ­ρό­πη­ση της πρά­σι­νης με­τά­βα­σης με την ενί­σχυ­ση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τάς μας θα είναι απο­λύ­τως καί­ριας ση­μα­σί­ας. Αν αυτό ση­μαί­νει ότι πρέ­πει να υπο­χω­ρή­σου­με λίγο όσον αφορά στην επί­τευ­ξη του φι­λό­δο­ξου στό­χου μας, ας γίνει έτσι.

Η Ευ­ρώ­πη αντι­προ­σω­πεύ­ει το 6% των πα­γκό­σμιων εκ­πο­μπών. Δεν μπο­ρού­με να πι­στεύ­ου­με ότι θα λύ­σου­με το πρό­βλη­μα μόνοι μας. Πρέ­πει να εξε­τά­σου­με τι μας λέει η βιο­μη­χα­νία και να δια­σφα­λί­σου­με ότι η βιο­μη­χα­νία πα­ρα­μέ­νει αντα­γω­νι­στι­κή, ιδίως σε εκεί­νους τους το­μείς που είναι δύ­σκο­λο να μειω­θούν οι εκ­πο­μπές, όπου είναι δύ­σκο­λο να φα­ντα­στού­με ότι υπάρ­χουν μα­γι­κές λύ­σεις που θα τους επι­τρέ­ψουν να απαλ­λα­γούν από τον άν­θρα­κα πολύ γρή­γο­ρα.

Αυτή η συ­ζή­τη­ση διε­ξά­γε­ται στην Ευ­ρώ­πη. Έχει επί­σης επι­ση­μαν­θεί στην έκ­θε­ση Draghi. Υπάρ­χουν πολλά πράγ­μα­τα που μπο­ρού­με να κά­νου­με προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση. Η πρώτη πιο ση­μα­ντι­κή επέν­δυ­ση που πρέ­πει να κά­νου­με είναι στα δί­κτυα μας. Δεν έχου­με, αυτή τη στιγ­μή, μια ευ­ρω­παϊ­κή αγορά ενέρ­γειας. Πι­στεύ­ου­με ότι έχου­με, αλλά δεν έχου­με. Αν δείτε μόνο τις απο­κλί­σεις στις τιμές, η αγορά σαφώς δεν λει­τουρ­γεί για διαρ­θρω­τι­κούς λό­γους, για λό­γους που σχε­τί­ζο­νται με τον τρόπο με τον οποίο λει­τουρ­γεί στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα το επι­διω­κό­με­νο μο­ντέ­λο.

Πι­στεύω ότι η υπ’ αριθ­μόν ένα προ­τε­ραιό­τη­τα για την Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή είναι να εξε­τά­σει πώς θα μειώ­σει το ενερ­γεια­κό κό­στος για τις επι­χει­ρή­σεις και τους κα­τα­να­λω­τές. Υπάρ­χουν τρό­ποι με τους οποί­ους μπο­ρού­με να ερ­γα­στού­με προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση.

Η άλλη πτυχή σε ό,τι αφορά το κλίμα, την πρά­σι­νη με­τά­βα­ση, η οποία δεν λαμ­βά­νει αρ­κε­τή προ­σο­χή, είναι η προ­σαρ­μο­γή στην κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή. Έχου­με στρέ­ψει όλες μας τις προ­σπά­θειες στον με­τρια­σμό των συ­νε­πειών, θέ­το­ντας πολύ φι­λό­δο­ξους στό­χους. Όταν εξε­τά­ζου­με τι συμ­βαί­νει σή­με­ρα όσον αφορά στην κλι­μα­τι­κή κρίση, είναι σαφές ότι πρέ­πει να εί­μα­στε πιο αν­θε­κτι­κοί και πρέ­πει να δί­νου­με έμ­φα­ση στο σκέ­λος της πρό­λη­ψης, αλλά και να δια­σφα­λί­σου­με ότι θα μπο­ρέ­σου­με να ανοι­κο­δο­μή­σου­με κάτι ώστε να είναι ακόμα κα­λύ­τε­ρο σε πε­ρί­πτω­ση φυ­σι­κών κα­τα­στρο­φών. Όλες οι χώρες έχουν υπο­δο­μές που δεν είναι κα­τάλ­λη­λες για τον σκοπό που υπη­ρε­τούν.

Στη Ρόδο, χθες, δε­χθή­κα­με το 80% της βρο­χής που δέ­χθη­κε η Βα­λέν­θια. Το 80% της βρο­χής που έπεσε στη Βα­λέν­θια. Στη Ρόδο, κα­νέ­να μο­ντέ­λο και­ρού δεν το προ­έ­βλε­ψε. Και δεν εί­χα­με κα­νέ­να θύμα. Γιατί; Επει­δή έχου­με ένα πολύ καλά δο­κι­μα­σμέ­νο, πι­στεύω, σύ­στη­μα έγκαι­ρης προει­δο­ποί­η­σης και ενη­μέ­ρω­σης των πο­λι­τών για το τι πρέ­πει να κά­νουν σε πε­ρί­πτω­ση φυ­σι­κών κα­τα­στρο­φών.

Επο­μέ­νως, εστιά­ζου­με πε­ρισ­σό­τε­ρο στην έξυ­πνη προ­σαρ­μο­γή, ει­δι­κά όταν πρό­κει­ται για θέ­μα­τα όπως η δια­χεί­ρι­ση του νερού, προηγ­μέ­να μο­ντέ­λα πρό­γνω­σης και­ρού. Αυτός είναι ένας το­μέ­ας όπου η τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη μπο­ρεί πραγ­μα­τι­κά να κάνει θαύ­μα­τα. Πι­στεύω ότι εί­μα­στε πολύ κοντά στο να έχου­με πα­γκό­σμια μο­ντέ­λα πρό­γνω­σης του και­ρού με τη χρήση τε­χνη­τής νοη­μο­σύ­νης που είναι πι­θα­νώς πολύ κα­λύ­τε­ρα από ό,τι εί­χα­με ποτέ. Και αυτό είναι απο­λύ­τως καί­ριας ση­μα­σί­ας όσον αφορά του­λά­χι­στον την προ­στα­σία της αν­θρώ­πι­νης ζωής, διότι υπάρ­χουν όρια στο τι είναι εφι­κτό.

Αν ο κό­σμος πι­στεύ­ει ότι μπο­ρεί κα­νείς να κα­τα­σκευά­σει υπο­δο­μές για να αντι­με­τω­πί­σει αυτή την πο­σό­τη­τα νερού, συγ­γνώ­μη αλλά αυτό δεν είναι κάτι που μπο­ρεί να υλο­ποι­ή­σει κα­νείς σε ένα ή δύο χρό­νια. Πρέ­πει να εί­μα­στε κα­λύ­τε­ρα προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι και να βε­βαιω­θού­με ότι εστιά­ζου­με στην υπ’ αριθ­μόν ένα προ­τε­ραιό­τη­τα, που είναι η προ­στα­σία των αν­θρώ­πι­νων ζωών. Και αυτό, μετά την κα­τα­στρο­φή στη Βα­λέν­θια, έγινε ξε­κά­θα­ρο με οδυ­νη­ρό τρόπο.

Για τη θέση της Ελ­λά­δας στο γε­ω­πο­λι­τι­κό πεδίο:

Έχου­με ει­σέλ­θει σε μια εποχή με­γά­λης γε­ω­πο­λι­τι­κής αβε­βαιό­τη­τας. Έχου­με έναν πό­λε­μο στην Ου­κρα­νία που σαφώς δεν εξε­λίσ­σε­ται προς την κα­τεύ­θυν­ση που ελ­πί­ζου­με. Έχου­με μια κρίση στη Μέση Ανα­το­λή, όπου πριν από τρεις ημέ­ρες ήμα­σταν πιο αι­σιό­δο­ξοι μετά την κα­τά­παυ­ση του πυρός, και τώρα έχου­με μια νέα κρίση στη Συρία και πρέ­πει να δούμε πώς θα εξε­λι­χθεί. Διότι, φυ­σι­κά, εί­μα­στε πάντα πολύ ανή­συ­χοι όχι μόνο για την κα­τά­στα­ση της χώρας -είναι φρι­κτά αυτά που έχουν συμ­βεί στη Συρία- αλλά και για τις πι­θα­νές προ­σφυ­γι­κές ροές.

Η Ελ­λά­δα είναι μια χώρα που μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει ως πυ­λώ­νας στα­θε­ρό­τη­τας σε μια σχε­τι­κά τα­ρα­χώ­δη πε­ριο­χή του κό­σμου. Φυ­σι­κά, αυτό μας δίνει πο­λι­τι­κή και γε­ω­πο­λι­τι­κή επιρ­ροή. Έχου­με μια ισχυ­ρή δι­με­ρή εται­ρι­κή σχέση με τις ΗΠΑ. Ανα­μέ­νω ότι αυτή όχι απλώς θα δια­τη­ρη­θεί, αλλά θα ενι­σχυ­θεί με τη νέα κυ­βέρ­νη­ση Trump. Είχα την ευ­και­ρία να μι­λή­σω με τον Πρό­ε­δρο Trump. Έχω συ­νερ­γα­στεί μαζί του. Γνω­ρί­ζου­με πολύ καλά το επι­τε­λείο εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής του. Πι­στεύω ότι ανα­γνω­ρί­ζε­ται ότι έχου­με ρόλο να δια­δρα­μα­τί­σου­με στην πε­ριο­χή.

Και, φυ­σι­κά, αυτό εν­δε­χο­μέ­νως ανοί­γει επί­σης νέες οι­κο­νο­μι­κές ευ­και­ρί­ες. Εί­μα­στε αρ­κε­τά φι­λό­δο­ξοι ώστε να κοι­τά­ξου­με πέρα από τις συ­γκρού­σεις και να προ­ε­τοι­μα­στού­με για εκεί­νη την ημέρα; Για πα­ρά­δειγ­μα, φι­λο­δο­ξού­με να δια­δρα­μα­τί­σου­με ρόλο στην ανοι­κο­δό­μη­ση της Ου­κρα­νί­ας; Θα έπρε­πε. Όπως είπα, μπο­ρού­με ήδη να πα­ρέ­χου­με στην Ου­κρα­νία φυ­σι­κό αέριο. Δείτε τις νέες εμπο­ρι­κές ροές, τη σύν­δε­ση με την Ινδία, τον διά­δρο­μο IMEC.

Προσ­δο­κώ ότι κά­ποια στιγ­μή θα δούμε τη δυ­να­τό­τη­τα για μια με­γά­λη συμ­φω­νία για την επί­λυ­ση της κρί­σης στη Μέση Ανα­το­λή, παρά τα όσα έχουν συμ­βεί. Νο­μί­ζω ότι η νέα κυ­βέρ­νη­ση των ΗΠΑ, αν παί­ξει έξυ­πνα τα χαρ­τιά της, μπο­ρεί να κι­νη­θεί προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση. Αυτό θα φέρει με­γά­λες αλ­λα­γές.

Η στα­θε­ρό­τη­τα στην πε­ριο­χή, η σύν­δε­ση με την Ινδία, και η Ελ­λά­δα ως η πλη­σιέ­στε­ρη ηπει­ρω­τι­κή χώρα σε αυτό. Νο­μί­ζω ότι η χώρα που προ­σφέ­ρει τις πε­ρισ­σό­τε­ρες δυ­να­τό­τη­τες όσον αφορά τις δια­συν­δέ­σεις με την Ελ­λά­δα, αυτή είναι η Ινδία. Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με το ότι λει­τουρ­γού­με ως έμπι­στος εταί­ρος όταν πρό­κει­ται για γε­ω­πο­λι­τι­κή, διότι μι­λά­με με όλους και όλοι μας σέ­βο­νται. Πρό­κει­ται επί­σης για τις πι­θα­νές ευ­και­ρί­ες που μπο­ρούν να προ­κύ­ψουν αν κοι­τά­ξου­με πέρα από την τρέ­χου­σα κρίση. Πρέ­πει να προ­ε­τοι­μα­στού­με και για τα χει­ρό­τε­ρα, αλλά και για τις πι­θα­νές ευ­και­ρί­ες που μπο­ρεί να προ­κύ­ψουν.

Για την ενί­σχυ­σης της ευ­ρω­παϊ­κής αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας:

Να εφαρ­μό­σου­με την έκ­θε­ση Draghi. Για όσους από εσάς δεν την έχετε δια­βά­σει, είναι ένα σπου­δαίο κεί­με­νο και ανα­δει­κνύ­ει τόσο τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζου­με, όσο και τις ευ­και­ρί­ες που πρέ­πει να αδρά­ξου­με. Το πρό­βλη­μα στην Ευ­ρώ­πη είναι διττό. Από τη μία πλευ­ρά, είναι ένα πρό­βλη­μα υπερ­βο­λι­κής ρύθ­μι­σης. Εκτι­μώ πως πρό­κει­ται για κάτι που ανα­γνω­ρί­ζε­ται, δεν διευ­κο­λύ­νει τις εται­ρεί­ες να δρα­στη­ριο­ποι­η­θούν στην Ευ­ρώ­πη. Αν είστε μια νε­ο­φυ­ής επι­χεί­ρη­ση τε­χνο­λο­γί­ας, για πα­ρά­δειγ­μα, έχετε πραγ­μα­τι­κά πρό­σβα­ση στην ενιαία αγορά; Όχι, διότι έχετε 27 δια­φο­ρε­τι­κά κα­θε­στώ­τα. Επο­μέ­νως, η ιδέα αυτού του 28ου ευ­ρω­παϊ­κού κα­θε­στώ­τος για τις νε­ο­φυ­είς επι­χει­ρή­σεις είναι, πι­στεύω, εξαι­ρε­τι­κά εν­δια­φέ­ρου­σα. Είναι πε­ρί­πλο­κη ως προς την εφαρ­μο­γή της, αλλά πολύ εν­δια­φέ­ρου­σα. Δεν απο­τε­λεί έκ­πλη­ξη, λοι­πόν, το γε­γο­νός ότι νε­ο­φυ­είς επι­χει­ρή­σεις με­τα­κό­μι­σαν στις ΗΠΑ.

Ένωση Κε­φα­λαια­γο­ρών. Θέλει κά­ποια επι­χεί­ρη­ση πραγ­μα­τι­κά να ει­σα­χθεί στο χρη­μα­τι­στή­ριο αν είναι ανα­πτυσ­σό­με­νη και νε­ο­φυ­ής; Θέλω να πω, αυτή τη στιγ­μή, είτε θα με­τα­κο­μί­σεις στις ΗΠΑ είτε θα πά­ρεις επι­χει­ρη­μα­τι­κά κε­φά­λαια από τις ΗΠΑ, τα οποία βα­σί­ζο­νται κυ­ρί­ως σε χρή­μα­τα που στέλ­νουν οι Ευ­ρω­παί­οι φο­ρο­λο­γού­με­νοι στις ΗΠΑ για να τα επα­νε­πεν­δύ­σουν στην Ευ­ρώ­πη. Επο­μέ­νως, η Ένωση Κε­φα­λαια­γο­ρών, για μένα, είναι απο­λύ­τως κρί­σι­μη. Μι­λά­με γι’ αυτό εδώ και δέκα χρό­νια. Τώρα είναι η ευ­και­ρία να το κά­νου­με πράξη. Αυτό ση­μαί­νει ότι πρέ­πει να ξε­πε­ρα­στούν οι αντιρ­ρή­σεις κά­ποιων, συ­γκε­κρι­μέ­νων κρα­τών μελών.

Ανα­φέρ­θη­κα στην ενέρ­γεια και τη χρη­μα­το­δό­τη­ση των ευ­ρω­παϊ­κών δη­μό­σιων αγα­θών. Και βέ­βαια, η άμυνα είναι ένα με­γά­λο ζή­τη­μα και η Ελ­λά­δα ανα­λαμ­βά­νει το με­ρί­διο που της ανα­λο­γεί. Ξο­δεύ­ου­με πάνω από το 3% του ΑΕΠ για την άμυνα. Θα μπο­ρέ­σου­με όμως να κι­νη­το­ποι­ή­σου­με ευ­ρω­παϊ­κά κον­δύ­λια για την άμυνα; Είναι εν­δια­φέ­ρον ότι είδα σή­με­ρα το πρωί ότι η Πρω­θυ­πουρ­γός της Δα­νί­ας -η Δανία είναι μια πα­ρα­δο­σια­κά «φει­δω­λή» χώρα, οπότε πα­ρα­δο­σια­κά ήταν μάλ­λον αντί­θε­τη στο κοινό χρέος- είπε «ναι» στον κοινό ευ­ρω­παϊ­κό δα­νει­σμό για αμυ­ντι­κούς σκο­πούς.

Αυτή τη στιγ­μή, εφό­σον γι­νό­ταν σο­βα­ρά αυτή η συ­ζή­τη­ση, θα λέ­γα­με: «Εντά­ξει, δια­θέ­σα­με 750 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια για την ανά­καμ­ψη του COVID, γιατί δεν μπο­ρού­με να δια­θέ­σου­με 100 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια για ένα τα­μείο αφιε­ρω­μέ­νο στην άμυνα που θα εστιά­ζει επί­σης στην ανά­πτυ­ξη της ευ­ρω­παϊ­κής τε­χνο­λο­γί­ας;». Έχου­με τε­χνο­λο­γία στην Ευ­ρώ­πη. Κα­τα­λή­γου­με να αγο­ρά­ζου­με συ­στή­μα­τα από το εξω­τε­ρι­κό. Είναι αδια­νό­η­το για μένα να μην μπο­ρού­με να ανα­πτύ­ξου­με την ευ­ρω­παϊ­κή τε­χνο­λο­γία για την αντι­πυ­ραυ­λι­κή άμυνα, η οποία έχει απο­δει­χθεί απο­λύ­τως καί­ριας ση­μα­σί­ας. Θα ενι­σχύ­σει το ΝΑΤΟ, αλλά πρέ­πει να δια­σφα­λί­σου­με ότι μια τέ­τοια επέν­δυ­ση θα έχει επί­σης πε­ρισ­σό­τε­ρο ευ­ρω­παϊ­κό πε­ριε­χό­με­νο. Αυτές είναι με­ρι­κές από τις τολ­μη­ρές απο­φά­σεις που πρέ­πει να λά­βου­με.

Δύο πα­ρα­τη­ρή­σεις. Η Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή έχει συμ­φω­νή­σει και το κλίμα στο Συμ­βού­λιο αλ­λά­ζει.Από την άλλη πλευ­ρά, οι αντι­ξο­ό­τη­τες είναι ση­μα­ντι­κές, αλλά η απει­λή της στα­δια­κής διο­λί­σθη­σης προς τη γε­ω­πο­λι­τι­κή αση­μα­ντό­τη­τα είναι υπαρ­κτή. Πι­στεύω ότι αυτό έχει του­λά­χι­στον γίνει απο­δε­κτό από τους συ­να­δέλ­φους μου στο Ευ­ρω­παϊ­κό Συμ­βού­λιο.

Για το ζή­τη­μα της με­τα­νά­στευ­σης:

Η με­γα­λύ­τε­ρη επι­τυ­χία μας ήταν να με­τα­κι­νή­σου­με την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση προς την αντί­θε­τη κα­τεύ­θυν­ση από αυτή που είχε στο με­τα­να­στευ­τι­κό. Γιατί, έχετε δίκιο, το 2020, όταν βρε­θή­κα­με αντι­μέ­τω­ποι με την πρώτη πε­ρί­πτω­ση ερ­γα­λειο­ποί­η­σης των μα­ζι­κών με­τα­να­στευ­τι­κών ροών, ήμα­σταν πολύ αυ­στη­ροί και κά­να­με το σωστό. Η Πο­λω­νία αντι­με­τω­πί­ζει μια πολύ πα­ρό­μοια κα­τά­στα­ση τώρα, στα σύ­νο­ρά της με τη Λευ­κο­ρω­σία, και το ίδιο μπο­ρεί να συμ­βεί και στη Φιν­λαν­δία ή στις χώρες της Βαλ­τι­κής. Η προ­στα­σία των συ­νό­ρων σας και η δια­σφά­λι­ση ότι εσύ απο­φα­σί­ζεις ποιος έρ­χε­ται στη χώρα και όχι οι δια­κι­νη­τές, είναι ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας. Εάν έχεις θα­λάσ­σια σύ­νο­ρα, είναι πιο δύ­σκο­λο. Πρέ­πει πάντα να είσαι πολύ προ­σε­κτι­κός και έχου­με σώσει χι­λιά­δες αν­θρώ­πους.

Αυτό όμως δεν ση­μαί­νει ότι διευ­κο­λύ­νου­με τις βάρ­κες να πα­ρα­βιά­σουν τα χω­ρι­κά μας ύδατα. Θα δυ­σκο­λέ­ψου­με τους δια­κι­νη­τές και αυτός είναι ο μόνος τρό­πος για να «σπά­σει» το μο­ντέ­λο. Αν κά­ποιος πλη­ρώ­νει προ­κα­τα­βο­λι­κά και δεν μπο­ρεί να πε­ρά­σει, τότε θα δυ­σκο­λευ­τούν να στρα­το­λο­γή­σουν νέους πε­λά­τες.

Αλλά αυτό είναι μόνο ένα μέρος της υπό­θε­σης. Χρεια­ζό­μα­στε επι­στρο­φές. Οι επι­στρο­φές είναι κάτι δεν έχει γίνει ακόμη. Εκεί­νοι των οποί­ων οι αι­τή­σεις ασύ­λου απορ­ρί­πτο­νται κα­τα­λή­γουν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, να μέ­νουν στην Ευ­ρώ­πη, και αυτό είναι ένα με­γά­λο πρό­βλη­μα.

Αυτό θα πρέ­πει να είναι ένα ευ­ρω­παϊ­κό εγ­χεί­ρη­μα. Πρέ­πει να χρη­σι­μο­ποι­ή­σου­με την μό­χλευ­ση ευ­ρω­παϊ­κών πόρων. Δεν μπο­ρού­με να έχου­με, για πα­ρά­δειγ­μα, προ­τι­μη­σια­κές ρυθ­μί­σεις με χώρες και να μην χρη­σι­μο­ποιού­με τη μό­χλευ­ση που δια­θέ­του­με για να τους πούμε ότι πρέ­πει να δε­χτούν επι­στρο­φές.

Και βέ­βαια, χρεια­ζό­μα­στε επί­σης μια σωστή και πιο φι­λό­δο­ξη, πι­στεύω, ατζέ­ντα όσον αφορά τη νό­μι­μη με­τα­νά­στευ­ση. Το κά­νου­με αυτό με χώρες όπως η Αί­γυ­πτος, για ερ­γά­τες οι­κο­δο­μών ή ερ­γά­τες γης, με την Ινδία, τις Φι­λιπ­πί­νες. Υπάρ­χουν ήδη ελ­λεί­ψεις ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού και πρέ­πει να εί­μα­στε πιο ανοι­χτοί όσον αφορά την προ­σφο­ρά της δυ­να­τό­τη­τας ερ­γα­σί­ας στην Ελ­λά­δα, αλλά με τους δι­κούς μας όρους, και να δια­σφα­λί­σου­με τη νό­μι­μη και ασφα­λή με­τά­βα­ση.

Για τις δρά­σεις της Ελ­λά­δας στον τομέα της τε­χνη­τής νοη­μο­σύ­νης:

Μόλις δη­μο­σιεύ­σα­με τη στρα­τη­γι­κή μας για την τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη. Για όσους εν­δια­φέ­ρο­νται, είναι ένα κεί­με­νο που αξί­ζει να δια­βά­σε­τε, γιατί έχει συ­ντα­χθεί από μια εξαι­ρε­τι­κή ομάδα Ελ­λή­νων εμπει­ρο­γνω­μό­νων ΤΝ από το εξω­τε­ρι­κό, και είναι πραγ­μα­τι­κά πολύ με­λε­τη­μέ­νο και πολύ ρε­α­λι­στι­κό όσον αφορά στο τι κά­νου­με. Τι μπο­ρεί να προ­σφέ­ρει η Ελ­λά­δα;

Κα­ταρ­χάς, ποια είναι τα πλε­ο­νε­κτή­μα­τα που έχου­με όσον αφορά την τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη; Έχου­με έναν με­γά­λο αριθ­μό επι­στη­μό­νων ΤΝ στο εξω­τε­ρι­κό που κά­νουν πρω­το­πο­ρια­κή δου­λειά όσον αφορά την ΤΝ, οι οποί­οι θα ήθε­λαν με κά­ποιο τρόπο να εμπλα­κούν με αυτό που συμ­βαί­νει στην Ελ­λά­δα. Έχου­με ένα ανα­δυό­με­νο οι­κο­σύ­στη­μα νε­ο­φυών επι­χει­ρή­σε­ων στην Ελ­λά­δα που επι­κε­ντρώ­νε­ται στην ΤΝ. Έχου­με μια κυ­βέρ­νη­ση που κα­τα­νο­εί ότι η θέ­σπι­ση ενός κα­τάλ­λη­λου και ελ­κυ­στι­κού ρυθ­μι­στι­κού πλαι­σί­ου στα πλαί­σια του νόμου για την ΤΝ θα μπο­ρού­σε να απο­τε­λέ­σει συ­γκρι­τι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα. Έχου­με κε­ντρι­κή δια­χεί­ρι­ση των δε­δο­μέ­νων, επει­δή έχου­με ένα Υπουρ­γείο Ψη­φια­κού Με­τα­σχη­μα­τι­σμού το οποίο επι­βλέ­πει την πο­λι­τι­κή μας για τα δε­δο­μέ­να, και τα δε­δο­μέ­να είναι κρί­σι­μα όταν πρό­κει­ται για την τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη. Επο­μέ­νως, τα δε­δο­μέ­να για την υγειο­νο­μι­κή πε­ρί­θαλ­ψη ή τα δε­δο­μέ­να για το κλίμα, αυτά είναι σύ­νο­λα δε­δο­μέ­νων τα οποία, αν συ­γκε­ντρω­θούν σωστά, μπο­ρούν πραγ­μα­τι­κά να είναι πολύ χρή­σι­μα.

Διεκ­δι­κού­με να γί­νου­με ένα από τα επτά «AI factories». Έχουν προ­κη­ρυ­χθεί οι δια­γω­νι­σμοί, οι οποί­οι θα μας δώ­σουν πρό­σβα­ση σε ση­μα­ντι­κή ευ­ρω­παϊ­κή χρη­μα­το­δό­τη­ση όσον αφορά την τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη. Κα­τα­σκευά­ζου­με τον πρώτο ελ­λη­νι­κό υπε­ρυ­πο­λο­γι­στή και απο­τε­λού­με ελ­κυ­στι­κό προ­ο­ρι­σμό για κέ­ντρα δε­δο­μέ­νων. Πολλά από αυτά βρί­σκο­νται ήδη στο στά­διο της κα­τα­σκευ­ής. Και βέ­βαια, θα χρεια­στού­με επί­σης ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές ενέρ­γειας για να τους πα­ρά­σχου­με ενέρ­γεια.

Πι­στεύω ότι από την πλευ­ρά της πιο ήπιας πο­λι­τι­κής -αλλά και πάλι πολύ ση­μα­ντι­κή, δε­δο­μέ­νης της κλη­ρο­νο­μιάς μας-, θα πρέ­πει να εί­μα­στε ηγέ­τες στο χώρο που γε­φυ­ρώ­νει την ηθική και την τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη. Έχου­με αυτό το πρό­σθε­το πλε­ο­νέ­κτη­μα ότι μπο­ρού­με να γί­νου­με το κε­ντρι­κό ση­μείο εστί­α­σης για αυτές τις συ­ζη­τή­σεις που είναι απί­στευ­τα εν­δια­φέ­ρου­σες, όχι μόνο σε πνευ­μα­τι­κό επί­πε­δο, αλλά κά­ποια στιγ­μή θα οδη­γή­σουν και σε ρύθ­μι­ση όσον αφορά την προ­στα­σία μας από τις αρ­νη­τι­κές πτυ­χές της ΤΝ. Πι­στεύω ότι αυτά απαρ­τί­ζουν ένα πολύ καλό σύ­νο­λο στοι­χεί­ων, συν­θέ­τουν το προ­φίλ μιας χώρας που έχει σκε­φτεί το ζή­τη­μα και μπο­ρεί εν­δε­χο­μέ­νως να υπερ­βεί εαυ­τόν όσον αφορά την τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη.

Ασφα­λώς, έχου­με πολ­λές εται­ρεί­ες, πρέ­πει να το επι­ση­μά­νω αυτό, με­γά­λες εται­ρεί­ες, τις οποί­ες θα θέ­λα­με να βοη­θή­σου­με επί­σης με την πρό­σβα­ση σε ευ­ρω­παϊ­κή χρη­μα­το­δό­τη­ση που μπο­ρεί να δια­δρα­μα­τί­σει καί­ριο ρόλο όσον αφορά τη χρήση της ΤΝ για τη βελ­τί­ω­ση των δια­δι­κα­σιών, και μια κυ­βέρ­νη­ση που είναι έτοι­μη να το κάνει αυτό. Για πα­ρά­δειγ­μα, χρη­σι­μο­ποιού­με ήδη τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη για τη σά­ρω­ση συμ­βο­λαί­ων. Είναι απί­στευ­το πόσο χρόνο μπο­ρεί πραγ­μα­τι­κά να εξοι­κο­νο­μή­σει κα­νείς.

Σκε­φτεί­τε, λοι­πόν, ότι η τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη είναι το ποιος ανα­πτύσ­σει την τε­χνο­λο­γία. Δύ­σκο­λο να φα­ντα­στεί κα­νείς ότι θα αντα­γω­νι­στεί τους Αμε­ρι­κα­νούς οι οποί­οι κλι­μα­κώ­νουν συ­νε­χώς τις δυ­να­τό­τη­τες. Αλλά ο τρό­πος με τον οποίο θα εφαρ­μό­σου­με την Τε­χνι­κή Νοη­μο­σύ­νη είναι καί­ριας ση­μα­σί­ας. Το πώς θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί η Τε­χνι­κή Νοη­μο­σύ­νη για τη βελ­τί­ω­ση της πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τας είναι κάτι που θα πρέ­πει να απα­σχο­λή­σει, σί­γου­ρα τις εται­ρεί­ες που είναι πα­ρού­σες εδώ.

Πηγή: Reporter.gr