ΥΠΕΘΟ: Tι αλλάζει στην υποχρεωτική ασφάλιση οχημάτων και επιχειρήσεων

Ανα­τρο­πές φέρνει στην ασφά­λιση οχη­μά­των και επι­χει­ρή­σεων, η υπο­χρέ­ωση κάλυψης για κίνδυνο φυσικών κατα­στρο­φών. Για τα αυτο­κί­νητα και άλλα οχήματα, το Άρθρο 23 του νομο­σχε­δίου του υπουρ­γείο Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών που τέθηκε σε δημόσια δια­βού­λευση προ­βλέ­πει τα εξής:

Ο κύριος ή κάτοχος αυτο­κι­νή­του οχή­μα­τος, με τόπο συνή­θους στάθ­μευ­σης στην Ελλάδα, πέραν των γενικών υπο­χρε­ώ­σεων ασφά­λι­σης, υπο­χρε­ού­ται να καλύ­πτει με ασφά­λιση το όχημά του και έναντι των κιν­δύ­νων από πυρ­κα­γιά λόγω φυσικών αιτίων και από πλημ­μύρα, με βάση την τρέ­χουσα εμπο­ρική αξία του οχή­μα­τος.

Η υπο­χρέ­ωση ασφά­λι­σης υφί­στα­ται διαρκώς από τη χορή­γηση της αδείας και των πινα­κί­δων κυκλο­φο­ρίας, χωρίς να εξαρ­τά­ται από την εν τοις πράγ­μασι κίνηση ή λει­τουρ­γία του οχή­μα­τος, εκτός αν έχει τηρηθεί η δια­δι­κα­σία της ακι­νη­σίας.

Οι υπό­χρεοι σε ασφά­λιση του παρό­ντος άρθρου εξαι­ρού­νται από κάθε επι­χο­ρή­γηση κρα­τι­κής αρωγής για τα οχήματα που δεν έχουν ασφα­λι­στεί σύμφωνα τα ανωτέρω.

Η υπο­χρέ­ωση ασφά­λι­σης του παρό­ντος άρθρου δεν ισχύει, εάν το όχημα ανήκει κατά κυριό­τητα στο Δημόσιο ή σε φορέα του δημο­σίου τομέα.

Ωστόσο, ο νόμος θα προ­βλέ­πει ότι με κοινή υπουρ­γική απόφαση «δύναται» να προ­βλε­φθούν επι­πλέον εξαι­ρέ­σεις, να εξει­δι­κεύ­ε­ται το εύρος και οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις ασφά­λι­σης, να ρυθ­μί­ζε­ται η δια­δι­κα­σία και τα δικαιο­λο­γη­τικά για την εξαί­ρεση και να καθο­ρί­ζε­ται κάθε ανα­γκαία λεπτο­μέ­ρεια για την εφαρ­μογή του μέτρου.

Επι­χει­ρή­σεις

Με άλλη διάταξη (Άρθρο 22) μειώ­νε­ται το όριο τζίρου, από 2.000.000 σε 500.000 ευρώ, για την υπο­χρε­ω­τική Ασφά­λιση επι­χει­ρή­σεων έναντι φυσικών κατα­στρο­φών.

 Συγκε­κρι­μένα ορί­ζε­ται ότι:

1. Επι­χει­ρή­σεις με ετήσια ακα­θά­ρι­στα έσοδα, κατά το εκά­στοτε προη­γού­μενο φορο­λο­γικό έτος, άνω των πεντα­κο­σίων χιλιά­δων (500.000) ευρώ, ασφα­λί­ζο­νται υπο­χρε­ω­τικά έναντι δασικής πυρ­κα­γιάς, πλημ­μύ­ρας και σεισμού.

2. Η ασφά­λιση καλύ­πτει κατ΄ ελά­χι­στον τον κίνδυνο από υλικές ζημιές που προ­κα­λού­νται από κιν­δύ­νους της παρ. 1 στις ιδιό­κτη­τες κτι­ρια­κές εγκα­τα­στά­σεις, καθώς και σε λοιπά στοι­χεία ενερ­γη­τι­κού της επι­χεί­ρη­σης, όπως τον εξο­πλι­σμό, τις πρώτες ύλες, τα εμπο­ρεύ­ματα, τα φορτηγά αυτο­κί­νητα και αυτο­κί­νητα επαγ­γελ­μα­τι­κής χρήσης, τα μέσα παρα­γω­γής και τα απο­θη­κευ­μένα προ­ϊ­ό­ντα και για ποσοστό του­λά­χι­στον εβδο­μή­ντα τοις εκατό (70%) της αξίας του συνόλου του παρα­πάνω ενερ­γη­τι­κού.

3. Εάν δεν τηρηθεί η υπο­χρέ­ωση του παρό­ντος, επι­βάλ­λε­ται αυτο­τε­λές διοι­κη­τικό πρό­στιμο ύψους δέκα χιλιά­δων (10.000) ευρώ στην υπόχρεη επι­χεί­ρηση. Η υπόχρεη επι­χεί­ρηση οφείλει, εντός τριάντα (30) ημερών από την κοι­νο­ποί­ηση της πράξης επι­βο­λής του προ­στί­μου, να συμ­μορ­φω­θεί με την υπο­χρέ­ωση της παρ. 1, δια­φο­ρε­τικά το πρό­στιμο επι­βάλ­λε­ται στο διπλά­σιο του αρχικώς επι­βλη­θέ­ντος.

4. Οι υπό­χρεες σε ασφά­λιση επι­χει­ρή­σεις εξαι­ρού­νται από κάθε επι­χο­ρή­γηση κρα­τι­κής αρωγής για υλικές ζημιές στα περιου­σιακά στοι­χεία της παρ. 2 από την επέ­λευση των κιν­δύ­νων της παρ. 1, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της στε­γα­στι­κής συν­δρο­μής».

Πηγή: newmoney.gr