Περισσότερα αντισταθμιστικά οφέλη θα ζητήσει από τους επενδυτές της μαρίνας ο δήμος Ρόδου

• Οπως απο­φα­σί­στηκε σε σύσκεψη μεταξύ του δημάρ­χου και επι­κε­φα­λής δημο­τι­κών παρα­τά­ξεων • Το χρονικό κατα­σκευής της μαρίνας από το 1984 

Σύσκεψη με τους επι­κε­φα­λής των δημο­τι­κών παρα­τά­ξεων και εκπρο­σώ­πους του ΤΕΕ συγκά­λεσε χθες ο δήμαρ­χος Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης σε συνέ­χεια της συνε­δρί­α­σης του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε τη Δευτέρα με βασικό θέμα συζή­τη­σης την επέν­δυση στη μαρίνα.

Στη σύσκεψη που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στην αίθουσα εθι­μο­τυ­πίας του δημαρ­χείου, παρα­βρέ­θη­καν ο επι­κε­φα­λής της παρά­τα­ξης «Αρχή Οργά­νω­σης για το νησί μας», Νίκος Γερο­νι­κό­λας, ο επι­κε­φα­λής της Λαϊκής Συσπεί­ρω­σης, Τάκης Πότσος, η πρό­ε­δρος του ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου Μαίρη Παπαν­δρέου και ο αντι­πρό­ε­δρος του ΤΕΕ, Ιάκωβος Γρύλλης. Δεν συμ­με­τείχε ο επι­κε­φα­λής της παρά­τα­ξης της μεί­ζο­νος μειο­ψη­φίας «Με Δύναμη για τη Ρόδο», Αντώνης Καμπου­ρά­κης. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι η παρά­ταξη του κ. Καμπου­ράκη απείχε και από τη συνε­δρί­αση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου.

Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, απο­φα­σί­στηκε να δημιουρ­γη­θεί μία επι­τροπή που με το συντο­νι­σμό του ΤΕΕ θα προ­χω­ρή­σει στη διεκ­δί­κηση αντι­σταθ­μι­στι­κών μέτρων στο πλαίσιο της επέν­δυ­σης.

Το ΤΕΕ σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες, θα συμ­βά­λει στον καθο­ρι­σμό του διεκ­δι­κη­τι­κού πλαι­σίου με στόχο τα αντα­πο­δο­τικά έργα να επι­κε­ντρω­θούν στην ευρύ­τερη περιοχή της μαρίνας και να μη γίνουν σε απο­μα­κρυ­σμέ­νες περιο­χές. Στόχος είναι παράλ­ληλα με την επέν­δυση να ανα­βαθ­μι­στεί η περιοχή, η εικόνα της οποίας δεν είναι η καλύ­τερη δυνατή.

Σημειώ­νε­ται ότι στη συνε­δρί­αση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου ο κ. Κολιά­δης δήλωσε ότι τάσ­σε­ται υπέρ της επέν­δυ­σης. Τόνισε ότι η επέν­δυση απο­τε­λεί πλέον νόμο του κράτους και ότι ο δήμος Ρόδου δεν θα μπο­ρούσε να «σηκώσει» τις συνέ­πειες της κατάρ­γη­σής της και της ανα­τρο­πής της επέν­δυ­σης. Θα πρέπει όμως ο δήμος να διεκ­δι­κή­σει το μεγα­λύ­τερο δυνατό αντι­σταθ­μι­στικό όφελος.

Ο κ. Ιάκωβος Γρύλλης δήλωσε ότι τα αντι­σταθ­μι­στικά έργα δεν πρέπει να αφορούν στις υπο­δο­μές που απαι­τού­νται για τις λει­τουρ­γι­κές ανάγκες της μαρίνας, αλλά που θα εξυ­πη­ρε­τούν τους δημότες.

Ο πρό­ε­δρος της εται­ρείας Μαρίνες Ρόδου Α.Ε. Θωμάς Τρια­ντα­φύλ­λου δήλωσε ότι δέχεται να εξε­τά­σει κάθε πρόταση, αρκεί να μην «θίγεται» η βιω­σι­μό­τητα της επέν­δυ­σης.

Σε κάθε περί­πτωση, σύμφωνα με όσα απο­φα­σί­στη­καν στη χθεσινή σύσκεψη, ο δήμαρ­χος δεν προ­τί­θε­ται να υπο­γρά­ψει την τρο­πο­ποί­ηση της σύμ­βα­σης παρα­χώ­ρη­σης της χρήσης και εκμε­τάλ­λευ­σης της ζώνης (χερ­σαίας και θαλάσ­σιας) του Του­ρι­στι­κού Λιμένα (ΜΑΡΙΝΑ) Ρόδου που σύμφωνα με το Υπουρ­γείο έπρεπε να είχε υπο­γρα­φεί μέχρι χθες. Μάλιστα η υπο­γραφή της σύμ­βα­σης απο­τε­λεί βασική προ­ϋ­πό­θεση προ­κει­μέ­νου οι επεν­δυ­τές να λάβουν τη χρη­μα­το­δό­τηση ύψους 10 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανά­καμ­ψης στις 31 Οκτω­βρίου. Όπως φαί­νε­ται, θα ανοίξει ένας νέος κύκλος διεκ­δι­κή­σεων αντι­σταθ­μι­στι­κών έργων από το δήμο Ρόδου.

Μπορεί να μην υπάρ­χουν περι­θώ­ρια ανα­τρο­πής της επέν­δυ­σης, παρόλα αυτά (έστω για την τιμή των όπλων) η δημο­τική αρχή σκο­πεύει να εξα­σφα­λί­σει τα μεγα­λύ­τερα δυνατά οφέλη σε επίπεδο αντι­σταθ­μι­στι­κών έργων.

Το χρονικό κατα­σκευής της μαρίνας από το 1984 

Στα τέλη του 2028, καλώς εχόντων των πραγ­μά­των και «Θεού θέλο­ντος», θα ολο­κλη­ρω­θεί η λιμε­νική επέ­κταση της μαρίνας και θα ανα­πτυ­χθούν όλες οι σύγ­χρο­νες χερ­σαίες κτη­ρια­κές εγκα­τα­στά­σεις. Μέχρι τότε, θα έχουν συμπλη­ρω­θεί περίπου 44 χρόνια από την πρώτη μελέτη για την κατα­σκευή του έργου που εξε­λί­χτηκε σε σύγ­χρονο «γεφύρι της Άρτας».

Η μαρίνα απο­τε­λεί ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα ανα­πτυ­ξιακά έργα για το νησί της Ρόδου και σύμφωνα με όσα δήλωσε στην προ­χθε­σινή ειδική συνε­δρί­αση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ρόδου ο διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της εται­ρείας «Μαρίνες Ρόδου Α.Ε.» Θωμάς Τρια­ντα­φύλ­λου το συνο­λικό έργο θα προ­σεγ­γί­ζει τα 450 εκατ. ευρώ μέχρι την ολο­κλή­ρωσή του. Το έργο αυτό -όπως δυστυ­χώς και πολλά άλλα ανα­πτυ­ξιακά έργα στην περιοχή μας- έχει μια μακραί­ωνη ιστορία, που αισίως φέτος συμπλη­ρώ­νει τα 40 χρόνια. Σε αντί­θεση με τα όσα κατα­γρά­φο­νται στην εξέλιξη της μαρίνας στο νησί μας, στα απέ­να­ντι τουρ­κικά παράλια από το Bodrum μέχρι την Alanya έχουν ανα­πτυ­χθεί 20 μαρίνες. To Marmaris ήδη δια­θέ­τει τρεις. Το γεγονός αυτό δικαιο­λο­γη­μένα προ­κα­λεί αντι­δρά­σεις στην τοπική κοι­νω­νία η οποία έχει κοντινό «μέτρο σύγκρι­σης».

Αρχίζει η …περι­πέ­τεια

Η μελέτη για την υλο­ποί­ηση του έργου ανα­τέ­θηκε από τον ΕΟΤ το 1984 και η αρχική θέση την οποία κλή­θη­καν οι μελε­τη­τές να αξιο­λο­γή­σουν, ήταν το Φαλη­ράκι. Η μελέτη ολο­κλη­ρώ­θηκε και το έργο δημο­πρα­τή­θηκε το 1989. Όταν ο ανά­δο­χος του έργου πήγε να εγκα­τα­στή­σει το εργο­τά­ξιο, η τοπική κοι­νω­νία αντέ­δρασε έντονα προ­βάλ­λο­ντας την αλλοί­ωση της τοπικής αγοράς και την υπο­βάθ­μιση του περι­βάλ­λο­ντος της περιο­χής!

Η Νομαρ­χία Δωδε­κα­νή­σου, όντας απο­δέ­κτης των αιτη­μά­των των κατοί­κων της περιο­χής, πρό­τεινε στον ΕΟΤ την εξεύ­ρεση νέας θέσης, υιο­θε­τώ­ντας την εισή­γηση του ΛΤΔ για τη δημιουρ­γία Μαρίνας στα παλαιά σφαγεία. Στην πρόταση αυτή αρχικά αντι­τέ­θηκε το ΤΕΕ τμ. Δωδε­κα­νή­σου θεω­ρώ­ντας ότι η περιοχή δεν ήταν κατάλ­ληλη κυρίως λόγω των ισχυρών ΝΑ και ΒΑ ανέμων που πλήτ­τουν την περιοχή κυρίως κατά τη διάρ­κεια του χειμώνα.

Ο ΕΟΤ από την πλευρά του συνέ­στησε επι­τροπή για την εξεύ­ρεση …νέας θέσης για την κατα­σκευή της Μαρίνας. Η επι­τροπή εξέτασε πέντε εναλ­λα­κτι­κές θέσεις κατα­λή­γο­ντας στην αρχική εναλ­λα­κτική πρόταση, αυτή των Παλαιών Σφα­γείων!

Ταυ­τό­χρονα, το ΤΕΕ/ Τμ. Δωδε­κα­νή­σου συγκρό­τησε ομάδα για την εξέταση του θέματος η οποία συνη­γό­ρησε στην ίδια θέση, αφού εξέτασε 5 εναλ­λα­κτι­κές. Στις αρχές της δεκα­ε­τίας του ‘90 μετά από τα πορί­σματα των επι­τρο­πών, ο ΕΟΤ ανέθεσε σε νέα ομάδα μελε­τη­τών την προ­με­λέτη για την υλο­ποί­ηση του έργου στη θέση των Παλαιών Σφα­γείων.

Ταυ­τό­χρονα προ­ω­θή­θηκε η χωρο­θέ­τηση της Μαρίνας με το Νόμο 2160/93, όπου καθο­ρί­στη­καν οι όροι δόμησης και οι φάσεις ανά­πτυ­ξης του έργου. Συγκε­κρι­μένα προ­τεί­νε­ται η υλο­ποί­ηση του έργου σε δύο φάσεις με συνο­λική χωρη­τι­κό­τητα 1.000 σκαφών.

Η πρώτη φάση εκτεί­νε­ται από την περιοχή Ζέφυρος μέχρι και την περιοχή ΚΑΪΡ και έχει χωρη­τι­κό­τητα 567 σκάφη. Η δεύτερη φάση συμπλη­ρώ­νει την πρώτη και εκτεί­νε­ται μέχρι την περιοχή των Παλαιών Σφα­γείων. Μετά τη χωρο­θέ­τηση του έργου ο ΕΟΤ ανέθεσε την ορι­στική μελέτη των λιμε­νι­κών και χερ­σαίων εγκα­τα­στά­σεων της Α’ φάσης του Έργου συνο­λι­κής χωρη­τι­κό­τη­τας 567 σκαφών. Το λιμε­νικό έργο της μελέτης αυτής εντά­χθηκε στο ΠΕΠ Ν. Αιγαίου 1994-99. Το έργο δημο­πρα­τή­θηκε το 1996 και δεν ολο­κλη­ρώ­θηκε στα πλαίσια της εργο­λα­βίας αυτής, με απο­τέ­λε­σμα να μείνει ημι­τε­λές. Μετά από την εξέλιξη αυτή η μαρίνα πέρασε στα χέρια του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου.

Παρέμ­βαση  του δήμου Ρόδου

Ο Δήμος Ροδίων, που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε εμπλα­κεί, δια­πί­στωσε ότι κιν­δύ­νευε το έργο να μείνει ημι­τε­λές, στε­ρώ­ντας από την περιοχή μια σημα­ντική ανα­πτυ­ξιακή επέν­δυση και δημιουρ­γώ­ντας μια «ανοιχτή πληγή» στην πόλη.

Ο Δήμος ξεκί­νησε να ζητά από το υπουρ­γείο Ανά­πτυ­ξης την παρα­χώ­ρηση της μαρίνας, προ­κει­μέ­νου να προ­χω­ρή­σει τις δια­δι­κα­σίες ολο­κλή­ρω­σης του έργου. Τρία χρόνια αργό­τερα και μετά από μια σειρά δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με το Υπουρ­γείο επε­τεύ­χθη η υπο­γραφή σύμ­βα­σης παρα­χώ­ρη­σης της μαρίνας στο Δήμο Ροδίων (13-6-2003) για 40 χρόνια έναντι ανταλ­λάγ­μα­τος.

Στο πλαίσιο της σύμ­βα­σης ο Δήμος Ροδίων ανέλαβε την υπο­χρέ­ωση της ολο­κλή­ρω­σης των έργων και τη λει­τουρ­γία της. Το Σεπτέμ­βριο του 2004 ο Δήμος προ­χώ­ρησε σε «Δια­κή­ρυξη Διε­θνούς Πλειο­δο­τι­κού Δια­γω­νι­σμού – Δημο­πρα­σίας για την ανά­δειξη μισθωτή χρήσης του Του­ρι­στι­κού Λιμένα Ρόδου» ο οποίος απέβη άγονος.

Ο δια­γω­νι­σμός επα­να­λή­φθηκε αμέσως μετά με τρο­πο­ποι­ή­σεις στη δια­κή­ρυξη που προ­έ­κυ­ψαν μετά από συζή­τηση με τις εται­ρείες που είχαν εκδη­λώ­σει ενδια­φέ­ρον στην πρώτη φάση.

Ο δια­γω­νι­σμός πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στις 25-5-2005 και κατα­τέ­θηκε μια προ­σφορά από κοι­νο­πρα­ξία εται­ρειών. Η δια­δι­κα­σία αξιο­λό­γη­σης της πρό­τα­σης ολο­κλη­ρώ­θηκε το Δεκέμ­βριο του 2005 και αμέσως ξεκί­νησε η δια­δι­κα­σία για την υπο­γραφή της σύμ­βα­σης παρα­χώ­ρη­σης του έργου για 35 χρόνια στην εται­ρεία «Μαρίνες Ρόδου Α.Ε.», η οποία έγινε στις 13-9-2006.

Η ανά­δο­χος εται­ρεία είχε υπο­χρέ­ωση να κατα­θέ­σει την ορι­στική μελέτη υλο­ποί­η­σης του έργου μέχρι το Μάιο του 2007, το οποίο και έκανε στις 26-4-2007 και περιε­λάμ­βανε την αρχι­τε­κτο­νική μελέτη των χερ­σαίων εγκα­τα­στά­σεων και την ορι­στική μελέτη των λιμε­νι­κών έργων. Η μελέτη μετά από κάποιες διορ­θώ­σεις εγκρί­θηκε από το Δήμο Ροδίων στις 29-2-2008.