Εξετάζονται οι εφέσεις στην αστική αντιδικία για το σκάνδαλο της κινητής μονάδας της Συνεταιριστικής Τράπεζας στην Κάσο

Για την 11η Οκτω­βρίου 2024 έχει προσ­διο­ρι­στεί μετά από ανα­βο­λές η εξέταση ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου των εφέσεων που ασκή­θη­καν για την ακύρωση της υπ΄α­ριθμ. 28/2012 από­φα­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με την οποία δικαιώ­θη­καν μερικώς οι θέσεις τής υπό εκκα­θά­ριση πλέον Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου για την πολύ­κροτη υπόθεση του σκαν­δά­λου που εκτυ­λί­χθηκε στην κινητή μονάδα της Κάσου.

Όπως απε­κά­λυψε η “δημο­κρα­τική”, με την υπ’ αρίθμ. 1558/2018 απόφαση του πολι­τι­κού τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου αναι­ρέ­θηκε η υπ’ αριθμ. 162/2014 απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου με την οποία απορ­ρί­φθη­καν οι εφέσεις που είχαν ασκηθεί.

Το πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο είχε εξε­τά­σει κατ’ αντιµωλία τις αντί­θε­τες αγωγές των δύο αντί­δι­κων µερών και µε την απόφαση, που εξέδωσε, ετάχθη υπέρ των θέσεων της Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας δια­τάσ­σο­ντας, 4μελή οικο­γέ­νεια να της κατα­βά­λει το ποσό των 317.489,02 ευρώ ως αποζηµίωση για τη βλάβη που προ­κλή­θηκε στην τράπεζα.

Τα µέλη της οικο­γέ­νειας εξέ­θε­σαν ότι στο κινητό συνερ­γείο της τρά­πε­ζας στην Kάσο δια­τη­ρού­σαν πέντε τρα­πε­ζι­κούς λογαριασµούς συνο­λι­κού ύψους 380.000 ευρώ.

Ότι στις 16.03.2006, όταν χορή­γη­σαν έγγραφη εντολή για ανάληψη µετρητών από τους ως άνω λογαριασµούς τους στον ταµία, ο τελευ­ταίος οµολόγησε σ’ αυτούς ότι είχε αφαι­ρέ­σει, χωρίς εντολή, το ποσό των 270.000 ευρώ και ότι τους υπο­σχέ­θηκε να το επι­στρέ­ψει εντός τεσ­σά­ρων ηµερών, υπο­γρά­φο­ντας µάλιστα προς τούτο και υπεύ­θυνη δήλωση µε θεωρηµένο το γνήσιο της υπο­γρα­φής του.

Εξέ­θε­σαν ακόµη ότι είχαν οµόλογα της τρά­πε­ζας συνο­λι­κού ύψους 600.000 ευρώ, τα οποία όµως έπαψαν να ανα­νε­ώ­νο­νται από τον Iούλιο του έτους 2004 και ότι αυτά τελικά ρευ­στο­ποι­ή­θη­καν παρανόµως και χωρίς σχετική εντολή τους από τον ταµία.

Κατήγ­γει­λαν επι­πλέον ότι η τράπεζα δεν τους επι­στρέ­φει 16 επι­τα­γές που εκδό­θη­καν σε διαταγή τους από τρίτους για την αγορά µε προσύµφωνο 2 ακι­νή­των σε Κάρπαθο και Κάσο.

Υπο­στή­ρι­ξαν επι­πλέον ότι η τράπεζα, ενώ στην αρχή τους είχε δια­βε­βαιώ­σει ότι θα τους εξα­σφά­λιζε µετά από έλεγχο που διε­νήρ­γησε µε υπαλ­λή­λους της και χωρίς την παρου­σία επόπτη της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος στην θυρίδα της Κάσου, έλεγχο τον οποίον αµφισβητεί για την ορθό­τητα και την αξιο­πι­στία του, στη συνέ­χεια αρνή­θηκε ότι τους όφειλε χρήµατα, αρνή­θηκε να τους επι­στρέ­ψει τις επι­τα­γές και τους είπε ότι είχαν ανα­λά­βει τα οµόλογα, αν και αυτοί τα είχαν στα χέρια τους.

Με την αγωγή τους αξίωσαν αποζηµίωση συνο­λι­κού ύψους 1.124.500 ευρώ για ουσια­στι­κές βλάβες και 400.000 ευρώ για ηθικές βλάβες που, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, υπέ­στη­σαν από την τράπεζα και τον υπάλ­ληλό της.

Η τράπεζα υπο­στη­ρί­ζει ότι ο πρώην υπάλ­λη­λός της ανελάµβανε διάφορα ποσά από τους λογαριασµούς κατα­θέ­σεων δια­φό­ρων κατα­θε­τών – πελατών συνο­λι­κού ποσού 591.595,89 ευρώ.

Καταγ­γέλ­λει ακόµη ότι χορή­γησε υπό τύπον ιδιω­τι­κών εξω­τρα­πε­ζι­τι­κών δανείων σε διά­φο­ρους κατοί­κους της Κάσου το συνο­λικό ποσό των 730.138,11 ευρώ, για ικα­νο­ποί­ηση προ­σω­πι­κών αναγκών τους, εν αγνοία της τρά­πε­ζας και χωρίς παρα­στα­τικά της, ενερ­γώ­ντας παράνοµες ανα­λή­ψεις από κατα­θε­τι­κούς λογαριασµούς.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόµη ότι διο­χέ­τευσε το συνο­λικό ποσό των 317.489,02 ευρώ από τα χρήµατα που είχε υπε­ξαι­ρέ­σει στην οικο­γέ­νεια. Η τράπεζα ισχυ­ρί­ζε­ται ακόµη ότι µεταξύ του πρώην υπαλ­λή­λου και των µελών της οικο­γέ­νειας υπήρχε τέτοια στενή και ανε­ξή­γητη σχέση, ώστε να εκτελεί τις παράνοµες εντολές τους κατά παρά­βαση των εντολών και οδηγιών της. Υπο­στη­ρί­ζει επι­πλέον ότι η οικο­γέ­νεια ισχυ­ρί­ζε­ται ψευδώς ότι έχει κατα­θέ­σει σηµαντικά ποσά στην τράπεζα.

Την 23η Σεπτεμ­βρίου 2024 το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έκρινε σε δεύτερο βαθμό ένοχο τον κατα­ζη­τού­μενο ταμία, και του επέβαλε ποινή κάθειρ­ξης 7 ετών μειώ­νο­ντας την πρω­τό­δικη ποινή του κατά ένα έτος.

Το ίδιο δικα­στή­ριο απέρ­ριψε ως ανυ­πο­στή­ρι­κτες τις εφέσεις που άσκησαν οι δύο συγκα­τη­γο­ρού­με­νοί του, που δεν εμφα­νί­στη­καν οι ίδιοι ή δια συνη­γό­ρου στην δίκη.

Ειδι­κό­τερα ο δεύ­τε­ρος κατη­γο­ρού­με­νος που κατα­δι­κά­στηκε σε ποινή κάθειρ­ξης 9 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα φέρεται κατά το χρονικό διά­στημα από την 11-3-2002 έως την 14-3-2006, με πειθώ και φορ­τι­κό­τητα να έπεισε τον πρώτο κατη­γο­ρού­μενο αρχικά χρη­σι­μο­ποιώ­ντας παραι­νέ­σεις και στη συνέ­χεια απειλές ότι σε περί­πτωση που δεν συμ­μορ­φω­θεί με τις υπο­δεί­ξεις του θα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τη θέση του ως σημα­ντι­κού κατα­θέτη και πελάτη της τρά­πε­ζας ώστε να προ­κα­λέ­σει την απόλυσή του καθώς και με απειλές κατά της ασφά­λειας συγ­γε­νι­κών του προ­σώ­πων να ιδιο­ποι­η­θεί παρα­νό­μως χρη­μα­τικά ποσά.

Στη συνέ­χεια φέρεται να τον έπεισε να διο­χε­τεύ­σει τα ποσά αυτά που είχε παρα­νό­μως ιδιο­ποι­η­θεί σε 8 λογα­ρια­σμούς και να τον κατέ­πεισε να ιδιο­ποι­η­θεί το χρη­μα­τικό ποσό των 365.469,02 ευρώ.

Επι­πλέον, του απο­δί­δε­ται ότι ενερ­γώ­ντας από κοινού με τη σύζυγό του, που κατα­δι­κά­στηκε σε ποινή κάθειρ­ξης 6 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα, την 4η Απρι­λίου 2006 να κατέ­θε­σαν ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου την από 3 Απρι­λίου 2006 αίτηση έκδοσης δια­τα­γής πλη­ρω­μής κατά της τρά­πε­ζας με την οποία ζητού­σαν να δια­τα­χθεί να τους κατα­βά­λει το ποσό των 200.000 €, πλέον τόκων και εξόδων, βάσει του από 17-6-2004 ομο­λό­γου, παρι­στά­νο­ντας ψευδώς στο δικαστή του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου ότι η τράπεζα δεν τους είχε απο­δώ­σει και αρνείτο να τους απο­δώ­σει το ανωτέρω ποσό και απο­κρύ­πτο­ντας από τον Δικαστή ότι στην πραγ­μα­τι­κό­τητα το ποσό αυτό είχε ήδη απο­δο­θεί από την τράπεζα σε εκεί­νους την 30-9-2004 με κατα­βολή του ποσού των 200.000 € σε τρα­πε­ζικό τους λογα­ρια­σμό, από τον οποίο στη συνέ­χεια ο πρώτος ανέλαβε αυτό με δια­δο­χι­κές μερικές ανα­λή­ψεις κατά το χρονικό διά­στημα από την 30-9-2004 έως την 3-5-2005.