Τέλενδος: Η δασκάλα του νησιού αφηγείται την καθημερινότητα με τον μοναδικό μαθητή της

Η σχολική χρονιά έχει ξεκι­νή­σει εδώ και 15 ημέρες και η Δέσποινα Μιχαήλ βιώνει μια πρω­τό­γνωρη εμπει­ρία, ούσα η δασκάλα του μονα­δι­κού μαθητή στην ακρι­τική Τέλενδο. Ο διο­ρι­σμός της εκεί απο­τε­λεί μια πρω­τό­γνωρη εμπει­ρία για την ίδια, αλλά και συνάμα μια μεγάλη πρό­κληση. Οι δυσκο­λίες είναι πολλές και δεδο­μέ­νες, όπως σε κάθε ακρι­τικό τόπο, αλλά η ίδια με το χαμό­γελο στα χείλη φρο­ντί­ζει να τις ξεπερ­νάει και να εστιά­ζει στο πώς θα εμφυ­σή­σει στον Σάββα, μαθητή της Δ’ τάξης, την αγάπη για τη μάθηση συνάμα με τη δεδο­μένη του αγάπη για τη θάλασσα.

Για τη Δέσποινα Μιχαήλ αυτός δεν είναι ο πρώτος διο­ρι­σμός ως δασκάλα, καθώς έχει εργα­στεί σε σχολεία στη Χαλ­κι­δική, την Κρήτη, το Καστελ­λό­ριζο, την Πάτμο. Με κατα­γωγή από Σέρρες και Φλώρινα, αλλά γεν­νη­μένη και μεγα­λω­μένη στη Γερ­μα­νία, ήρθε στην Ελλάδα σε ηλικία 18 ετών για να σπου­δά­σει στο παι­δα­γω­γικό τμήμα της Αλε­ξαν­δρού­πο­λης.

Μόλις ολο­κλή­ρωσε τις σπουδές της ξεκί­νησε να συμπλη­ρώ­νει αιτή­σεις και αφού ήρθε ο πρώτος διο­ρι­σμός ξεκί­νησε ένα μίνι tour στην Ελλάδα με έμφαση στα Δωδε­κά­νησα, με τον δρόμο να την βγάζει φέτος στην Κάλυμνο.

«Είχα επι­σκε­φθεί μια φορά στο παρελ­θόν την Κάλυμνο, όχι όμως την Τέλενδο», δηλώνει στο makthes.gr και εξήγησε τους λόγους που την οδή­γη­σαν στο να επι­λέ­ξει αυτό το μικρό νησί των Δωδε­κα­νή­σων: «Δεδο­μέ­νου ότι είμαι παντρε­μένη στην Πάτμο, ήθελα να διο­ρι­στώ σε ένα μέρος όπου θα έχω πρό­σβαση στο σπίτι μου. Αφού δεν μπόρεσα να διο­ρι­στώ στη Δ’ Δωδε­κα­νή­σων, ήθελα να πιάσω τη Γ’ Δωδε­κα­νή­σων και κάπως έτσι βρέθηκα στην Κάλυμνο. Ήταν η καλύ­τερη επιλογή που θα μπο­ρούσα να κάνω. Όταν, λοιπόν, πήγα στο νησί ρώτησαν από την υπη­ρε­σία ποιος θα ήθελε να πάει στην Τέλενδο».

Ήταν εύκολη η απόφασή της; «Η Τέλεν­δος θεω­ρεί­ται δυσπρό­σιτο μέρος, επο­μέ­νως ως δασκάλα παίρ­νεις περισ­σό­τερα μόρια. Επίσης, σκέ­φτηκα ότι εφόσον θα είμαι ούτως ή άλλως μακριά από το σπίτι μου, θα ήταν μία μονα­δική εμπει­ρία και θέλησα να τη ζήσω». Πρό­κει­ται για ένα μικρό νησάκι, το οποίο έχει 25 μόνι­μους κατοί­κους το χειμώνα και κυρίως «ζει» το καλο­καίρι από τους του­ρί­στες που κατα­φθά­νουν από τη γει­το­νική Κάλυμνο. Στην ουσία πρό­κει­ται για ένα βρα­χώ­δες κομμάτι στεριάς στο νοτιο­α­να­το­λικό άκρο του Αιγαίου Πελά­γους, που για πολλούς αιώνες υπήρξε ενιαίο κομμάτι της Καλύ­μνου πριν απο­κο­πεί από το νησί εξαι­τίας μιας μεγάλης σει­σμι­κής δόνησης γύρω στον 6ο αιώνα μ.Χ.

Η καθη­με­ρινή μετα­κί­νηση, ο μικρός Σάββας και η ιδιο­μορ­φία του μονο­θέ­σιου σχο­λείου

Το καθη­με­ρινό της πρό­γραμμα περι­λαμ­βά­νει ξύπνημα νωρίς το πρωί και ανα­χώ­ρηση στις 7:15 από τη χώρα της Καλύ­μνου για τις Μυρτιές, όπου παίρνει το καΐκι για να περάσει απέ­να­ντι στην Τέλενδο. «Μέχρι τώρα οι και­ρι­κές συν­θή­κες ήταν πολύ καλές και δεν υπήρξε κάποιο πρό­βλημα στη μετά­βασή μου. Όταν ο καιρός, όμως, είναι άσχημος, βγάζει απα­γο­ρευ­τικό. Μου έχουν πει ότι αυτό συμ­βαί­νει κάποιες φορές τον χειμώνα».

Στην όμορφη Τέλενδο με το γραφικό λιμάνι την περι­μέ­νει ο Σάββας, ο μονα­δι­κός μαθητής του νησιού. Την περσινή χρονιά, ο μικρός παρα­κο­λού­θησε κανο­νικά τα μαθή­ματά του μέχρι το Νοέμ­βριο στην Τέλενδο, αλλά από εκεί και μετά μετα­κό­μισε στην Κάλυμνο και συνέ­χισε εκεί τη φοίτησή του. Ωστόσο, φέτος θέλησε να συνε­χί­σει στο νησί του, γιατί του έλειψε.

«Ο Σάββας είναι ο μονα­δι­κός μαθητής που έχουμε και τον προ­σέ­χουμε», λέει η Δέσποινα Μιχαήλ και συμπλη­ρώ­νει: «Είναι ένα πολύ καλό παιδί, ελεύ­θερο, που του αρέσει πάρα πολύ το ψάρεμα. Η ζωή του όλη είναι οι βάρκες. Πέρυσι ήταν στην Κάλυμνο, αλλά δεν του άρεσε καθόλου. Η Τέλεν­δος είναι η ζωή του».

Ακριβώς λόγω της ιδιο­μορ­φίας που φέρει ένα μονο­θέ­σιο σχολείο, η δασκάλα της Τελέν­δου έχει προ­σαρ­μό­σει τον τρόπο διδα­σκα­λίας της: «Ο τρόπος δια­χεί­ρι­σης είναι δια­φο­ρε­τι­κός. Είναι δύσκολο και για μένα, αλλά και για εκείνον. Σε ένα μονο­θέ­σιο σχολείο δεν είναι το παν η διδα­σκα­λία, τα βιβλία και η ύλη, αλλά πάνω απ’ όλα να χτί­σουμε μια σχέση όμορφη και μια σχέση εμπι­στο­σύ­νης, ώστε μέσα από αυτή να αγα­πή­σει τη μάθηση» σχο­λιά­ζει και εξηγεί πως «προ­σαρ­μόζω το μάθημα με διάφορα κόλπα, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας για παρά­δειγμα κείμενα με βάρκες και ψάρια. Είναι σημα­ντικό να μάθει να ονει­ρεύ­ε­ται. Είναι ένα κοι­νω­νικό παιδί, που το ‘μειονέκτημά’ του είναι ότι δεν έχει άλλους φίλους για να παίξει. Έτσι καλού­μαι πολλές φορές να παίξω εγώ μαζί του» και προ­σθέ­τει: «Ξέρει πολύ καλά ότι πρέπει να κάνει μάθημα όταν πρέπει να κάνουμε μάθημα στην τάξη, με απο­τέ­λε­σμα να είμαι και γω πιο αυστηρή, ενώ όταν μένει χρόνος κάνουμε διά­φο­ρες δράσεις και κατα­σκευές».

Όσο για το τι παίρνει η ίδια από τον μικρό Σάββα, η απά­ντησή της είναι κατα­το­πι­στική: «Η αγάπη του για την Τέλενδο είναι τόσο μεγάλη, που είναι σαν να σου την μετα­δί­δει. Όλα του τα όνειρα είναι αυτό το μικρό νησί».

Οι δυσκο­λίες και οι παράλ­λη­λες δρα­στη­ριό­τη­τες

Η σχολική χρονιά δεν ξεκί­νησε στην Τέλενδο ακριβώς όπως σε άλλα μέρη της Ελλάδας, αφού λίγο πριν από τον αγιασμό γίνο­νταν κάποιες μικρο­ερ­γα­σίες στο σχολείο του νησιού, με απο­τέ­λε­σμα η διδα­σκα­λία να μετα­φερ­θεί σε μια αίθουσα που τους παρα­χώ­ρησε η εκκλη­σία. «Σίγουρα υπάρ­χουν ακόμα κάποιες ελλεί­ψεις, αλλά πέραν αυτών είναι ένα πολύ καλό σχολείο. Ο Δήμος Καλυ­μνίων φρό­ντισε ώστε να καλυ­φθούν όποια κενά υπήρχαν και να φτια­χτεί ό,τι έπρεπε, όπως για παρά­δειγμα ο προ­αύ­λιος χώρος του σχο­λείου».

Ωστόσο, η Δέσποινα Μιχαήλ φρο­ντί­ζει πέρα από το καθαρά εκπαι­δευ­τικό κομμάτι, να συμ­με­τέ­χουν μαζί με τον Σάββα σε άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες. «Ήδη έχουμε μπει σε ένα πρό­γραμμα του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου, που σχε­τί­ζε­ται με την καθα­ριό­τητα των παρα­λιών», εξηγεί.

Στο ερώτημα εάν θα ήθελα να είναι και του χρόνου στην Τέλενδο, η δασκάλα του νησιού απαντά με ειλι­κρί­νεια πως «εάν και είναι πολύ νωρίς ακόμα, σίγουρα θα μου άρεσε. Γενι­κό­τερα, μου αρέσει να έχω μια συνέ­χεια με τους μαθητές που ανα­λαμ­βάνω».

Πηγή: makthes.gr