Έπαινοι στον Μάνωλη Μαρκόπουλο από το Σωματείο Ξενοδοχουπαλλήλων αλλά μομφές για άλλους ξενοδόχους

Από το Σω­μα­τείο Ξε­νο­δο­χου­παλ­λή­λων εκ­δό­θη­κε η ακό­λου­θη ανα­κοί­νω­ση που απο­τυ­πώ­νει τις από­ψεις της διοι­κή­σε­ως του ως προς τις από­ψεις που εκ­φρά­ζο­νται για επι­χει­ρη­μα­τί­ες του νη­σιού μας. Ανα­λυ­τι­κά ανα­φέ­ρει:

Το Σω­μα­τείο Ξε­νο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων Ρόδου επι­θυ­μεί να εκ­φρά­σει την εκτί­μη­ση του προς τον πρώην πρό­ε­δρο της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων Ρόδου. Παρά τις όποιες δια­φω­νί­ες και τις δια­φο­ρές που προ­έ­κυ­ψαν κατά και­ρούς, η στάση και η δράση του ήταν πά­ντο­τε υπο­δειγ­μα­τι­κή. Ήταν πολ­λές φορές αρω­γός στις προ­σπά­θειές μας να προ­α­σπί­σου­με τα συμ­φέ­ρο­ντα των ερ­γα­ζο­μέ­νων του κλά­δου, ακόμη και μέσα στις ιδιαί­τε­ρα δύ­σκο­λες και πρω­τό­γνω­ρες συν­θή­κες που δη­μιούρ­γη­σε η παν­δη­μία του Covid-19.

Ο πρώην πρό­ε­δρος δια­κρί­θη­κε για την ανοι­χτή του διά­θε­ση στο διά­λο­γο, και πα­ρό­λο που οι θέ­σεις μας συχνά διέ­φε­ραν, αυτές οι δια­φω­νί­ες οδή­γη­σαν σε εποι­κο­δο­μη­τι­κές λύ­σεις και συ­μπε­ρά­σμα­τα. Πα­ράλ­λη­λα, ο ίδιος, ως ιδιο­κτή­της ξε­νο­δο­χεί­ων, έδει­ξε αδιαμ­φι­σβή­τη­τη ερ­γα­τι­κό­τη­τα και αφο­σί­ω­ση, χωρίς να φο­βά­ται μήπως “τσα­λα­κω­θεί” η ει­κό­να του ως προ­έ­δρου, όταν οι συν­θή­κες το απαι­τού­σαν. Αυτό είναι ένα σπά­νιο γνώ­ρι­σμα που επι­βε­βαιώ­νει την πραγ­μα­τι­κή του γνώση και το πάθος για τον κλάδο.

Επί­σης, δεν μπο­ρού­με να πα­ρα­λεί­ψου­με τη ση­μα­ντι­κή φι­λαν­θρω­πι­κή του δράση, την οποία ο ίδιος δια­κρι­τι­κά κρατά μα­κριά από τα φώτα της δη­μο­σιό­τη­τας, αλλά είναι γνω­στή σε όσους τον γνω­ρί­ζουν προ­σω­πι­κά.

Με αυτή την ευ­και­ρία, και συ­νο­δεύ­ο­ντας τη μεστή συ­νέ­ντευ­ξη που πα­ρα­χώ­ρη­σε στην δη­μο­σιο­γρά­φο  Να­τά­σα Πα­μπρή , του ευ­χό­μα­στε κάθε επι­τυ­χία στα επό­με­να βή­μα­τά του και ελ­πί­ζου­με να συ­νε­χί­σει με την ίδια αφο­σί­ω­ση και ήθος.

Ωστό­σο, δε μπο­ρού­με να απο­φύ­γου­με να σχο­λιά­σου­με με έντο­νο τόνο τις πρα­κτι­κές που πα­ρα­τη­ρού­με στους νε­ό­τε­ρους ιδιο­κτή­τες ξε­νο­δο­χεί­ων της πε­ριο­χής μας.

Αντί να βα­δί­σουν στα χνά­ρια του κυ­ρί­ου Μαρ­κο­πού­λου και να μά­θουν από από την αξιέ­παι­νη στάση του και την ωρι­μό­τη­τα του, όντας συ­νο­μή­λι­κοι του ,είναι πλέον φα­νε­ρό πως αρ­κε­τοί από αυ­τούς έχουν επι­λέ­ξει να ακο­λου­θή­σουν μια πο­ρεία που επι­κε­ντρώ­νε­ται στο προ­σω­πι­κό όφε­λος και την προ­βο­λή, αντί να εν­δια­φέ­ρο­νται για την ουσία και την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα των ανα­γκών του κλά­δου. Εκ­με­ταλ­λευό­με­νοι τους τί­τλους τους στη διοί­κη­ση της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων, δί­νουν έμ­φα­ση στο φαί­νε­σθαι και στις προ­σω­πι­κές τους φι­λο­δο­ξί­ες, πα­ρα­με­λώ­ντας τις ευ­θύ­νες που φέρει η θέση τους. Αυτή η συ­μπε­ρι­φο­ρά είναι απα­ρά­δε­κτη και αδι­κεί τον Ρο­δια­κό του­ρι­σμό,το σύ­νο­λο της Ε.Ξ.Ρ.  και τους ερ­γα­ζό­με­νους που αγω­νί­ζο­νται κα­θη­με­ρι­νά για κα­λύ­τε­ρες συν­θή­κες.

Σα­φέ­στα­τα  η μομφή αυτή δεν αφορά το σύ­νο­λο και ιδιαί­τε­ρα τα με­γα­λύ­τε­ρης ηλι­κί­ας και εμπει­ρί­ας μέλη της Ένω­σης, τα οποία εξα­κο­λου­θούν να λει­τουρ­γούν με υπευ­θυ­νό­τη­τα και σο­βα­ρό­τη­τα, όπως και ο τω­ρι­νός της πρό­ε­δρος, ο οποί­ος συ­νε­χί­ζει να υπη­ρε­τεί το ρόλο του με τη δέ­ου­σα αφο­σί­ω­ση.