«Συνεχίζεται η αναρχία στον οδικό άξονα από τον κόμβο Φανερωμένης μέχρι το αεροδρόμιο» λέει ο Γιάννης Σταυλάς

Τις δικές του απόψεις εκφρά­ζει ο Γενικός Γραμ­μα­τέας της Έλλη­νι­κής Αερο­πο­ρι­κής Ένωσης κ. Γιάννης Σταυλάς για την κατά­σταση που επι­κρα­τεί στον οδικό άξονα από τον κόμβο της Φανε­ρω­μέ­νης μέχρι το αερο­δρό­μιο « Δια­γό­ρας» της Ρόδου.

«Το μόνο θετικό στο όλο εγχεί­ρημα είναι ο κυκλι­κός κόμβος στη σύνδεσή του με τον οδικό άξονα  “Τσαΐρι – Αερο­δρό­μιο”. Από εκεί και πέρα οι βελ­τιω­τι­κές παρεμ­βά­σεις ελά­χι­στα έως καθόλου επι­λύ­ουν το τερά­στιο  κυκλο­φο­ριακό πρό­βλημα», υπο­γραμ­μί­ζει.

Το κείμενο με τις απόψεις του είναι το ακό­λουθο:

“Συνε­χί­ζε­ται η αναρχία στον οδικό άξονα από τον κόμβο Φανε­ρω­μέ­νης έως το αερο­δρό­μιο «Δια­γό­ρας»”. Αυτός θα έπρεπε να είναι ο  τίτλος της εφη­με­ρί­δας Δημο­κρα­τική της 21 Σεπτεμ­βρίου 2024.

Το μόνο θετικό στο όλο εγχεί­ρημα είναι ο κυκλι­κός κόμβος στη σύνδεσή του με τον οδικό άξονα  “Τσαΐρι – Αερο­δρό­μιο”. Από εκεί και πέρα οι βελ­τιω­τι­κές παρεμ­βά­σεις ελά­χι­στα έως καθόλου επι­λύ­ουν το τερά­στιο  κυκλο­φο­ριακό πρό­βλημα. Με λίγα λόγια και όλο το σεβασμό στους έγχρω­μους συναν­θρώ­πους μας, ισχύει “τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς”.

Το “τοίχος του Βερο­λί­νου”, όπως έχω χαρα­κτη­ρί­σει τον δρόμο αυτό, θα εξα­κο­λου­θεί να υφί­στα­ται. Τον απε­κά­λεσα έτσι, διότι για να τον δια­σταυ­ρώ­σει κανείς, είτε πεζός είτε μηχα­νο­κί­νη­τος, πρέπει να ρισκά­ρει τη ζωή του.

Μου έχουν πει κατά καιρούς αρμό­διοι, ότι πρό­κει­ται για εθνικό επαρ­χιακό δρόμο ταχείας κυκλο­φο­ρίας, και δεν μπορούν να δημιουρ­γη­θούν κυκλι­κοί κόμβοι ή να τοπο­θε­τη­θούν φανάρια σε δια­σταυ­ρώ­σεις, όπως για παρά­δειγμα στο Super Market Πάππου. Δεν μπορεί επίσης να μειωθεί περαι­τέρω η ταχύ­τητα με “ανάποδα σαμα­ρά­κια” ή άλλους μηχα­νι­σμούς.

Τι θα γίνει λοιπόν; Θα βελ­τιώ­σουμε το οδό­στρωμα για να αυξή­σουν ταχύ­τη­τες και να μην κου­νιού­νται οι “ιππότες της ασφάλ­του”; Θα εξα­κο­λου­θή­σουμε να παρέ­χουμε προ­τε­ραιό­τητα στο αυτο­κί­νητο και όχι στον συνάν­θρωπό μας με ειδικές ανάγκες, στη μητέρα με το καρο­τσάκι του μωρού της, στον ηλι­κιω­μένο με το roller ή το μπα­στου­νάκι του,σε  ένα νεαρό ζευγάρι που θέλει να περπατά χέρι-χέρι  ή στον ποδη­λάτη;

Αυτοί προ­έ­χουν και όχι το αυτο­κί­νητο.

Αγα­πη­τοί μελε­τη­τές, έχετε αντι­λη­φθεί ότι πρό­κει­ται για έναν δρόμο που δια­σχί­ζει πυκνό αστικό περι­βάλ­λον; Έναν δρόμο έντονης του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, κατά μήκος της πανέ­μορ­φης δυτικής ακτής του νησιού με ελά­χι­στες υψο­με­τρι­κές δια­φο­ρές που ευνοεί πεζο­πο­ρία και ποδη­λα­σία.

Γιατί δεν προ­σπα­θή­σατε λοιπόν:

1ον:  να διο­χε­τεύ­σετε υπο­χρε­ω­τικά όλη την κυκλο­φο­ρία από τον Αερο­λι­μένα στην πόλη της Ρόδου μέσω του οδικού άξονα “Τσαϊρι-Αεροδρόμιο”

2ον: να μειώ­σετε με σύγ­χρο­νες τεχνι­κές και συστή­ματα παρα­κο­λού­θη­σης την ταχύ­τητα στα 30 Km/h, ως αντι­κί­νη­τρο για τη χρήση του

3ον:  να δημιουρ­γή­σετε δια­βά­σεις πεζών με αυστηρά Ευρω­παϊ­κές Προ­δια­γρα­φές και όχι με απλό βάψιμο του οδο­στρώ­μα­τος

4ον: να δημιουρ­γή­σετε πεζό­δρομο κατά μήκος της ακτής, επί της παρα­λια­κής ζώνης, είτε με ξύλινη κατα­σκευή όπως στο Arcachon του Μπορντό, είτε με κυβό­λι­θους όπως στο Μαϊάμι

5ον: να εξε­τά­σετε τη δυνα­τό­τητα παρά­καμ­ψης του κέντρου της Κρε­μα­στής

6ον: να αξιο­ποι­ή­σετε με κατάλ­ληλη σήμανση τις υπάρ­χου­σες πέντε (5) υπό­γειες δια­βά­σεις για την ασφά­λεια των πεζών

7ον: να εγκα­τα­στή­σετε φανάρια ή να χαρά­ξετε κυκλι­κούς κόμβους όπου είναι είναι εφικτό σε δια­σταυ­ρώ­σεις

8ον: να εξε­τά­σετε κάθε δυνα­τό­τητα χάραξης ποδη­λα­τό­δρο­μου.

Αγα­πη­τοί, αν πραγ­μα­τικά θέλουμε να στα­μα­τή­σει η αναρχία στο δρόμο αυτό, πρέπει να απαι­τή­σουμε εδώ και τώρα την έναρξη των εργα­σιών για τη “Νέα είσοδο της πόλης” που κάποτε μας υπο­σχέ­θη­καν, με εξα­σφα­λι­σμένη μάλιστα χρη­μα­το­δό­τηση.

Το κεντρικό κράτος βρήκε έτοιμα κτίρια για να στε­γά­σει όλες τις Δημό­σιες Υπη­ρε­σίες, αρκετές σημα­ντι­κές υπο­δο­μές και μια οικο­νο­μία που τρο­φο­δο­τεί με αρκετές εκα­το­ντά­δες εκα­τομ­μύ­ρια το ΑΕΠ. Δικαιού­ται, λοιπόν, η Ρόδος αυτό το έργο. Ας τολ­μή­σουμε να το απαι­τή­σουμε με μέτρα και όχι με λόγια.