Παύλος Γερουλάνος: «Πρέπει κάθε νησιώτης να νιώθει κυρίαρχος στον τόπο του»

Κύριε Γερου­λάνε, προ­σφά­τως βρε­θή­κατε στη Ρόδο και θέλω να σας ρωτήσω ξεκι­νώ­ντας τη συνέ­ντευξή μας, τι απο­κο­μί­σατε από αυτή την επί­σκεψη.

Πάντα είναι όμορφο, να επι­σκέ­πτο­μαι το νησί σας. Και οι Ροδίτες είναι κατα­πλη­κτι­κοί άνθρω­ποι. Πρό­κει­ται για ένα μονα­δικό νησί που έχει τα πάντα, αλλά, όπως όλες οι νησιω­τι­κές περιο­χές, αντι­με­τω­πί­ζει μια σειρά προ­κλή­σεων που δια­μορ­φώ­νουν ένα καθε­στώς παγιω­μέ­νων ανα­πτυ­ξια­κών ανι­σο­τή­των. Και δεν πρό­κει­ται η Ρόδος, και κάθε νησί μας, να βρει την ισορ­ρο­πία που χρειά­ζε­ται, μεταξύ βιω­σι­μό­τη­τας και αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας, αν δεν υπάρξει τοπικό σχέδιο ανά­πτυ­ξης, του οποίου πραγ­μα­τική εξουσία επε­ξερ­γα­σίας και υλο­ποί­η­σης, να έχουν οι τοπικοί φορείς, αυτο­διοι­κη­τι­κοί, επαγ­γελ­μα­τι­κοί, εκπαι­δευ­τι­κοί. Πρέπει κάθε νησιώ­της να νιώθει κυρί­αρ­χος στον τόπο του. Να έχει ό,τι χρειά­ζε­ται για να σταθεί με αξιο­πρέ­πεια στα πόδια του και να δημιουρ­γή­σει. Είναι εθνική ανάγκη.

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που έχετε σκοπό να κάνετε, εφόσον εκλε­γείτε πρό­ε­δρος του ΠΑΣΟΚ;

Αυτό που ορα­μα­τί­ζο­μαι για το ΠΑΣΟΚ, είναι ένα κόμμα ανοιχτό και δημο­κρα­τικό. Έτοιμο να υπο­δε­χθεί και να αξιο­ποι­ή­σει όλα εκείνα τα στελέχη που μπορούν και θέλουν να βοη­θή­σουν την πορεία του, χωρίς απο­κλει­σμούς, χωρίς προ­κα­τα­λή­ψεις. Για αυτό, το πρώτο μου τηλέ­φωνο θα είναι σε όλες και όλους τους αιρε­τούς του ΠΑΣΟΚ, πρώην και νυν, από τους χώρους της Αυτο­διοί­κη­σης, τα Επι­με­λη­τή­ρια, τα Εργα­τικά Κέντρα, τους Συν­δι­κα­λι­στι­κούς Φορείς, τα Πανε­πι­στή­μια που έχουν ακόμα κρα­τή­σει επαφή με την κοι­νω­νία, για να μας βοη­θή­σουν να φέρουμε το ΠΑΣΟΚ κοντά στις κοι­νω­νι­κές ομάδες που το στή­ρι­ζαν παρα­δο­σιακά: νέους, συντα­ξιού­χους, εμπό­ρους, αγρότες, επαγ­γελ­μα­τίες, δημό­σιους και ιδιω­τι­κούς υπάλ­λη­λους.

Είπατε πως ο πρό­ε­δρος πρέπει να είναι βου­λευ­τής, όμως θα μου επι­τρέ­ψετε να επι­ση­μάνω ότι το 2021 κατήλ­θατε ως υπο­ψή­φιος πρό­ε­δρος για το ΠΑΣΟΚ χωρίς να είστε βου­λευ­τής. Τι άλλαξε από τότε;

Οι μεγάλες μάχες που έχουμε μπροστά μας, θα δοθούν στη Βουλή. Η σύγκριση των ηγετών θα γίνει στη Βουλή. Έτσι δου­λεύει το πολι­τικό μας σύστημα. Πέρα από αυτό, όμως, αυτό το οποίο θεωρώ είναι ότι, μέσα στη Βουλή, σου δίνεται η ευκαι­ρία να ανα­πτύ­ξεις όλη τη δική σου ατζέντα και να δείξεις σε τι δια­φέ­ρει και να συγκρου­στείς. Έχουμε δοκι­μά­σει το μοντέλο τού ο πρό­ε­δρος να μην είναι στη Βουλή και δεν είχαμε τα απο­τε­λέ­σματα που θέλαμε. Είδατε πόσο γρήγορα εξα­τμί­στη­καν τα πρώτα κέρδη που είχαμε, από την εκλογή του νέου προ­έ­δρου. Είχαμε φτάσει στο 18%, πέσαμε πολύ γρήγορα στο 12%. Δείτε τη ζημιά που έγινε στον ΣΥΡΙΖΑ. Εγώ δεν θέλω να ξαναδώ, το ΠΑΣΟΚ, να περνάει τέτοια περι ψη. Η εμπει­ρία, μάς δείχνει έναν άλλον δρόμο.

Πολύς λόγος γίνεται στο τελευ­ταίο διά­στημα για συνερ­γα­σίες στον ευρύ­τερο χώρο της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς. Ποια είναι η δική σας πρόταση;

Η Ελλάδα χρειά­ζε­ται έναν ενιαίο προ­ο­δευ­τικό πόλο, που θα κερ­δί­σει την Νέα Δημο­κρα­τία. Γι’ αυτό, έχω δεσμευ­τεί να κάνω κάλεσμα στις προ­ο­δευ­τι­κές δυνά­μεις του τόπου, από την Αρι­στερά και το Κέντρο, μέχρι τις παρυφές της Δεξιάς, στη βάση του πολι­τι­κού σχεδίου που κατέ­θεσα, την Ανα­γέν­νηση. Όμως, πιστεύω βαθιά ότι, ο ενιαίος πόλος, περνάει μέσα από ένα κυρί­αρχο και ανοιχτό ΠΑΣΟΚ, συν­δε­δε­μένο με τις αξίες του και την κοι­νω­νία. Πρώτα, λοιπόν, θα βάλουμε τάξη στο σπίτι μας, ώστε να λει­τουρ­γή­σει ως κινη­τή­ριος άξονας αυτής της προ­σπά­θειας.

Γιατί τα μέλη και οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ να ψηφί­σουν εσάς για αρχηγό και όχι κάποιον συνυ­πο­ψή­φιό σας; Τι δια­φο­ρε­τικό εκπρο­σω­πεί η δική σας υπο­ψη­φιό­τητα;

Σχέδιο, εμπει­ρία και εγγύηση της ενό­τη­τας. Χωρίς αυτά, το ΠΑΣΟΚ θα συνε­χί­σει να βολο­δέρ­νει. Και η Ελλάδα μαζί του. Διότι, χωρίς σχέδιο, το ΠΑΣΟΚ δεν θα κερ­δί­σει την εμπι­στο­σύνη της κοι­νω­νίας. Χωρίς εμπει­ρία, κάθε σχέδιο για τη χώρα δεν αξίζει το μελάνι που γρά­φτηκε. Και χωρίς ενότητα, το ΠΑΣΟΚ θα πάρει τον δρόμο του ΣΥΡΙΖΑ. Η Ελλάδα και, κυρίως, η ευάλωτη οικο­νο­μία της, δεν έχει την πολυ­τέ­λεια να περι­μέ­νει να σοβα­ρευ­τούμε. Ή τώρα, θα κερ­δί­σουμε την εμπι­στο­σύνη της ή θα τη χάσουμε για χρόνια, με ό,τι απο­τε­λέ­σματα έχει αυτό και για τον χώρο και για τη χώρα. Τώρα, είναι η ώρα και τώρα, είναι η ευκαι­ρία να δώσουμε στην ελλη­νική κοι­νω­νία ελπίδα.

Θα ήθελα κύριε Γερου­λάνε, ένα σχόλιό σας για τη συνε­χι­ζό­μενη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.

Κατα­δι­κά­σαμε τις τρο­μο­κρα­τι­κές ενέρ­γειες απέ­να­ντι στο Ισραήλ, όπως κατα­δι­κά­ζουμε και αυτήν την υπέρ­με­τρη αντί­δραση απέ­να­ντι σε αυτό το οποίο συνέβη, από τη μεριά του Ισραήλ. Το θέμα, όμως, δεν είναι μόνο να κατα­δι­κά­ζεις, δεν είναι μόνο να ταμπου­ρώ­νε­σαι πίσω από μια θέση και να μένεις σε αυτήν. Πρέπει, η Ελλάδα να έχει ενεργή πολι­τική και να παίζει ρόλο σε αυτές τις περιο­χές. Κατά καιρούς, η Ελλάδα έχει παίξει εποι­κο­δο­μη­τικό ρόλο στη Μ. Ανατολή. Πάντα, παίρ­ναμε θέση αρχών, αλλά συνε­χί­ζαμε να μιλάμε με όλα τα ενδια­φε­ρό­μενα μέρη και να συμ­βάλ­λουμε στο να βρεθεί λύση. Αυτή η στάση δίνει στη χώρα μας αξία, διότι οι σύμ­μα­χοί μας, μάς βλέπουν ως στα­θε­ρο­ποι­η­τικό παρά­γο­ντα στην περιοχή. Αλλά σήμερα, έχουμε χάσει την πολι­τική μας κατεύ­θυνση. Ο κος Μητσο­τά­κης έχει απο­ποι­η­θεί τον ρόλο της Ελλάδας ως «γέφυρα». Πράγμα επι­κίν­δυνο για πολλούς λόγους, μεταξύ των οποίων, το γεγονός ότι αφήνει τον ρόλο αυτόν να τον παίξει η Τουρκία, ενώ η ίδια η Άγκυρα λει­τουρ­γεί απο­στα­θε­ρο­ποι­η­τικά για την περιοχή. Είναι εθνικά κρίσιμο, να απο­κτή­σουμε και πάλι τον ρόλο του δια­με­σο­λα­βητή.

Ποια είναι η θέση σας για την έξαρση του Μετα­να­στευ­τι­κού; Η αλλαγή στάσης της Γερ­μα­νίας σας ανη­συ­χεί;

Η Ευρώπη κάνει κάποια βήματα με το νέο Σύμφωνο για τη Μετα­νά­στευση και το Άσυλο που ψηφί­στηκε μέσα στο 2024 και από την ομάδα των Ευρω­παίων σοσια­λι­στών, αλλά πρέπει να συνε­χί­ζουμε να επι­μέ­νουμε: πρέπει να ανα­θε­ω­ρη­θεί πλήρως η αρχή που όριζε ότι η πρώτη χώρα εισόδου είναι υπεύ­θυνη για την απονομή ασύλου. Θα πρέπει, για όποιον περνά τα σύνορα της Ε.Ε., η αίτηση ασύλου να γίνεται στο σύνολο των κρατών της Ε.Ε. και όχι να είναι υπεύ­θυνη μόνο η πρώτη χώρα. Στη συνέ­χεια, πρέπει να υπάρχει μόνιμο πρό­γραμμα μετε­γκα­τά­στα­σης με δίκαια κρι­τή­ρια πλη­θυ­σμού των χωρών και οικο­νο­μι­κής κατά­στα­σης. Η στάση της Γερ­μα­νίας ενερ­γο­ποιεί μία δια­δι­κα­σία απο­σύν­θε­σης της Ευρώπης, που μετα­φέ­ρε­ται σε άλλες χώρες, άρα το πρό­βλημα θα παρα­μεί­νει στις εθνικές κοι­νω­νίες και, κατ’ επέ­κταση, στις τοπικές. Αυτή η στάση της, έχει να κάνει με το ό,τι δεν έγινε αντι­λη­πτό έγκαιρα, πόσο ευρω­παϊκό είναι το πρό­βλημα.

Εμένα, αυτό που με ανη­συ­χεί είναι ότι η Κυβέρ­νηση έχει απο­τύ­χει στο να κρα­τή­σει το πρό­βλημα αυτό σε ευρω­παϊκό επίπεδο. Συνε­χί­ζουμε να αντι­με­τω­πί­ζουμε, νομο­τε­λειακά σχεδόν, την επιμονή της Ευρώπης να οδηγεί το πρό­βλημα στις χώρες εισόδου, ενώ δεν είναι ο τελικός προ­ο­ρι­σμός των μετα­να­στών. Επίσης, η Κυβέρ­νηση, δια της απρα­ξίας της, βοηθά το θέμα αυτό να γίνει εθνικό και δη, τοπικό. Ένα σημα­ντικό μέτρο για την αντι­με­τώ­πιση του μετα­να­στευ­τι­κού φαι­νο­μέ­νου, είναι η μεγα­λύ­τερη και σωστή δια­φύ­λαξη των συνόρων.