Μανώλης Μαρκόπουλος: Συνδικαλισμός και lobbying… δεν πάνε μαζί. Χρειάζεται συμμαχίες με την υπόλοιπη κοινωνία και όχι επίδειξη δύναμης!

Κύριε Μαρ­κό­πουλε, ξεκι­νώ­ντας να σας ρωτήσω για τις εντυ­πώ­σεις σας από τη φετινή σεζόν. Κάλυψε τις προσ­δο­κίες η του­ρι­στική κίνηση στην περιοχή μας; Πετύ­χαμε τις ανα­με­νό­με­νες επι­δό­σεις;

Κατ’ αρχάς να ευχηθώ καλή δύναμη σε όλους τους ανθρώ­πους του Του­ρι­σμού, ώστε να τερ­μα­τί­σουν με επι­τυ­χία αυτή τη δύσκολη και απαι­τη­τική σαιζόν μιας και είμαστε πλέον στην τελική ευθεία. Ειδι­κό­τερα, εύχομαι κου­ρά­γιο σε αυτούς που μοχθούν στην πρώτη γραμμή, σε αυτούς που μπορεί να μην έχουν πάει φέτος στη θάλασσα έστω και μία φορά, σε αυτούς που όλες οι μέρες τους εδώ και μήνες μπορεί να είναι εργά­σι­μες και η Κυριακή τους να είναι πιο δύσκολη από τις υπό­λοι­πες μέρες!

Ίσως να μην το ξέρετε κα Παμπρή, αλλά πολλοί συμπο­λί­τες μας εργά­ζο­νται σε τέτοιους ρυθμούς, είτε ιδιο­κτή­τες, είτε υπάλ­λη­λοι, κατ’ ανάγκη ή κατ’ επιλογή. Όσον αφορά την ερώτησή σας, να σημειω­θεί πως είχαμε Του­ρι­σμό, είχαμε αυξη­μέ­νες αφίξεις και εισπρά­ξεις. Παρ ’όλα αυτά κερ­δο­φο­ρία δεν φαί­νε­ται να είχαμε. Από την μία μεριά πλευρά, οι εργα­ζό­με­νοι λαμ­βά­νουν υψηλούς μισθούς σε σχέση με άλλους κλάδους, οι οποίοι όμως εξα­νε­μί­ζο­νται από το υψηλό κόστος δια­βί­ω­σης, ενώ από την άλλη πλευρά, οι επι­χει­ρή­σεις πήγαν εξαι­ρε­τικά σε έσοδα, και ταυ­τό­χρονα αδυ­να­τούν να καλύ­ψουν υπο­χρε­ώ­σεις (ενέρ­γεια, ΦΠΑ, φόρος, εργα­τικό κόστος)…

Και για να μην παρε­ξη­γηθώ ανα­φέ­ρο­μαι στην πλειο­ψη­φία των επι­χει­ρή­σεων που είναι οι μικρο­με­σαίες. Οι πολύ μεγάλες μπορεί να έχουν άλλα δεδο­μένα, τα οποία δεν τα γνωρίζω και δεν μπορώ να εκφέρω άποψη για αυτές. Eίμαστε ΟΛΟΙ όμηροι του μετα­φο­ρι­κού κόστους, λόγω του γνωστού μονο­πω­λίου στη ναυ­τι­λιακή μας σύνδεση με το κέντρο, δέσμιοι από το «καρτέλ» της ενέρ­γειας και τέλος, είμαστε κατα­δι­κα­σμέ­νοι «επι­χει­ρη­μα­τικά» ενός κράτους που στο σύνολό του απαιτεί να εισπράτ­τει πολλά, να προ­σφέ­ρει λίγα και αρνεί­ται να νοι­κο­κυ­ρευ­τεί….

Στην ΔΕΘ οι εξαγ­γε­λίες δια στό­μα­τος πρω­θυ­πουρ­γού ενό­χλη­σαν τον κλάδο σας, υπο­στη­ρί­ζο­ντας πως ο του­ρι­στι­κός τομέας παρά τη συνει­σφορά του στην ελλη­νική οικο­νο­μία, αντι­με­τω­πί­στηκε με παρά­λογα και μονο­μερή εισπρα­κτικά μέτρα. Προ­φα­νώς θεω­ρεί­στε εύκολος στόχος προς φορο­λό­γηση;

Πράγ­ματι, οι εξαγ­γε­λίες στη ΔΕΘ για δεύτερη συνε­χό­μενη χρονιά είχαν αρνη­τικό πρόσημο όχι μόνο για τον ξενο­δο­χειακό κλάδο, αλλά για τον Του­ρι­σμό γενικά. Ο του­ρι­στι­κός κλάδος και από αυτή την κυβέρ­νηση αντι­με­τω­πί­ζε­ται με προ­χει­ρό­τητα. Αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως ένας τομέας για εύκολη φορο­λό­γηση, χωρίς ιδιαί­τε­ρες αντι­δρά­σεις. Ο κλάδος που συντη­ρεί παρα­με­θό­ριες περιο­χές και δίνει απα­σχό­ληση σε τόσο κόσμο, άμεσα και έμμεσα, αντι­με­τω­πί­ζε­ται με τον χει­ρό­τερο τρόπο.

H αύξηση στο Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας -πέραν από το γεγονός ότι δεν μένει στον τόπο- θεω­ρεί­ται ότι θα βαρύνει το του­ρι­στικό μας προϊόν καθώς αντα­γω­νι­στι­κοί προ­ο­ρι­σμοί δεν επι­βά­λουν αντί­στοι­χες χρε­ώ­σεις;

Κάθε τέτοιος φόρος εννο­εί­ται ότι μειώνει την αντα­γω­νι­στι­κό­τητά μας. Στερεί χρήματα από την κοι­νω­νία στην οποία παρά­γε­ται η υπη­ρε­σία… Αρκετά κατα­λύ­ματα κάθε είδους έχουν

οδη­γη­θεί, λόγω κόστους και υψηλής φορο­λό­γη­σης (ΦΠΑ, εισφο­ρές, κτλ.), σε πολύ υψηλές τιμές γι’ αυτό που προ­σφέ­ρουν. Σε κάποιες δε ακραίες περι­πτώ­σεις υπάρ­χουν ξενο­δο­χεία, που έχουν διπλό και τριπλό αριθμό δωμα­τίων από το προ­βλε­πό­μενο βάσει έκτασης και λει­τουρ­γι­κών προ­δια­γρα­φών της κατη­γο­ρίας τους! Ας μιλή­σουμε επι­τέ­λους με ειλι­κρί­νεια! Βλέ­πουμε ξενο­δο­χεία πλέον με λίγο προ­σω­πικό και τις περισ­σό­τε­ρες φορές ανει­δί­κευτο.

Τα δύο πρώτα, η υπερ­δό­μηση και η έλλειψη προ­σω­πι­κού, είναι κυρίως απο­τέ­λε­σμα δικής μας ευθύνης, όμως το τρίτο, η έλλειψη του­ρι­στι­κής εκπαί­δευ­σης και η μη σύνδεση εκπαι­δευ­τι­κού συστή­μα­τος με τις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες της αγοράς εργα­σίας, είναι απο­κλει­στικά ευθύνη της Πολι­τείας… Όλα τα παρα­πάνω σε συν­δυα­σμό με έναν τόσο υψηλό φόρο δια­νυ­κτέ­ρευ­σης μόνο αντα­γω­νι­στι­κούς δεν μας καθι­στούν.

Ένα από τα μείζονα αιτή­ματα που ζητά ο κλάδος σας είναι η ρύθμιση της βρα­χυ­χρό­νιας (Airbnb) μίσθω­σης. Διάβασα την πρό­σφατη ανα­κοί­νωση της ΕΞΡ που μιλά για κοι­νω­νικά προ­βλή­ματα στέγης, υπέρ­με­τρες επι­βα­ρύν­σεις υπο­δο­μών που επη­ρε­ά­ζουν αρνη­τικά την ποιό­τη­τας ζωής των κατοί­κων κ.λπ. λόγω Airbnb. Μήπως τελικά ασχο­λεί­στε με ένα ζήτημα που δεν σας αφορά;

Κατά την άποψή μου ως κλάδος ορθώς ασχο­λού­μα­στε, αλλά τον τελευ­ταίο καιρό με λάθος επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία… Γι’ αυτό το λόγο στην πρό­σφατη ΔΕΘ αντί να προ­κα­λέ­σουμε ρύθμιση της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης, εντέλει φύγαμε και με τον λογα­ρια­σμό… Δεν συμφωνώ με την προ­σέγ­γισή μας για να στοι­χειο­θε­τή­σουμε την ανάγκη ρύθ­μι­σης του χάους, που προ­κα­λεί­ται από την ανε­ξέ­λεγ­κτη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση χωρίς καθόλου προ­δια­γρα­φές και κανόνες. Δεν μπορεί βασικά μας επι­χει­ρή­ματα να είναι η αδυ­να­μία εύρεσης στέγης εκπαι­δευ­τι­κών και στρα­τιω­τι­κών και η απο­κο­μιδή των απορ­ριμ­μά­των. Γίνεσαι γρα­φι­κός όταν χρη­σι­μο­ποι­ή­σεις ως επι­χεί­ρημα στον κοι­νω­νικό διάλογο για την ανάγκη ρύθ­μι­σης μιας παράλ­λη­λης οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας τα δεινά άλλων κοι­νω­νι­κών εταίρων….

Ποια η συνταγή για να έρθουν απο­τε­λέ­σματα μέσω των εκπρο­σώ­πων του κλάδου;

Ο συν­δι­κα­λι­σμός για να έχει στην εποχή μας απο­τέ­λε­σμα, κα Παμπρή απαιτεί ειλι­κρί­νεια. Συν­δι­κα­λι­σμός και lobbying …. δεν πάνε μαζί! Χρειά­ζε­ται συμ­μα­χίες με την υπό­λοιπη κοι­νω­νία και όχι επί­δειξη δύναμης! Καλο­προ­αί­ρετη, αλλά συνάμα σκληρή κριτική στην κυβέρ­νηση, και όχι ανταλ­λάγ­ματα με απώτερο σκοπό την εξυ­πη­ρέ­τηση ιδίων συμ­φε­ρό­ντων.

Τι θεω­ρείτε ανα­γκαίο να αλλάξει στο του­ρι­στικό προϊόν που λέγεται Ρόδος και πώς ακού­σατε αυτές τις ανα­κοι­νώ­σεις του Δήμου Ρόδου περί rebranding του προ­ο­ρι­σμού;

Για να αλλά­ξουμε επίπεδο χρεια­ζό­μα­στε δύο πράγ­ματα: δημό­σιες υπο­δο­μές και του­ρι­στική εκπαί­δευση. Όμως και τα δύο κοστί­ζουν, θέλουν χρόνο, απαι­τούν σοβα­ρό­τητα και σχέδιο. Ακόμα χρειά­ζο­νται πολι­τι­κούς που θα είναι δια­τε­θει­μέ­νοι να σχε­διά­σουν, να δου­λέ­ψουν, να θυσιά­σουν πόρους και να μην είναι εις θέση να εισπρά­ξουν άμεσα το πολι­τικό όφελος … Κατά συνέ­πεια λοιπόν δεν είμαι και πολύ αισιό­δο­ξος… Ας στα­μα­τήσω, όμως, εδώ. Αρκετοί δεν θα μου μιλάνε από αύριο, ας μην τους κάνω περισ­σό­τε­ρους…

Κύριε Μαρ­κό­πουλε, οδη­γή­σατε την Ένωση Ξενο­δό­χων μέσα από πρω­τό­γνω­ρες δυσκο­λίες και προ­κλή­σεις, δυσκο­λίες που όμοιες δεν είχε ξαναδεί ο Ροδια­κός Του­ρι­σμός, στις οποίες όμως όχι μόνο αντα­πο­κρι­θή­κατε επάξια, αλλά και κόντρα στη ροή των εξε­λί­ξεων η Ένωση υπό την ηγεσία σας προ­χώ­ρησε σε και­νο­το­μίες, ανοί­χτηκε στην κοι­νω­νία, πρω­το­τύ­πησε, απο­τέ­λεσε παρά­δειγμα. Ποιο ήταν το μυστικό της επι­τυ­χίας;

Σας ευχα­ρι­στώ για την ερώτησή σας, αλλά νομίζω ότι δεν υπάρ­χουν μυστικά στην κοι­νω­νία μας…