Π. Μαρινάκης: Η απουσία ισχυρής αντιπολίτευσης είναι κακό για την κυβέρνηση

Ηκα­τά­σταση στην αντι­πο­λί­τευση, η ακρί­βεια, το κυβερ­νη­τικό έργο, αλλά και τα ελλη­νο­τουρ­κικά απο­τέ­λε­σαν το επί­κε­ντρο της συνέ­ντευ­ξης του κυβερ­νη­τι­κού εκπρο­σώ­που, Παύλου Μαρι­νάκη.

«Η κατά­σταση στην αντι­πο­λί­τευση και τα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζει κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι ούτε ευχά­ρι­στη, ούτε καλή για την κυβέρ­νηση», είπε μιλώ­ντας στον ΑΝΤ1, κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος Παύλος Μαρι­νά­κης.

Ο κ. Μαρι­νά­κης, ανα­φε­ρό­με­νος στο κυβερ­νη­τικό έργο, εστίασε στην μεγάλη πρόοδο που έχει επι­τευ­χθεί στους τομείς της απα­σχό­λη­σης και των εισο­δη­μά­των. «Μέσα σε 5 χρόνια δημιουρ­γή­θη­καν 500.000 νέες θέσεις εργα­σίας και η ανεργία μειώ­θηκε θεα­μα­τικά. Παράλ­ληλα, ο μέσος μισθός ανέβηκε από τα 1.046 ευρώ που τον παρα­λά­βαμε, στα 1.300 και υπάρχει η δέσμευση του Πρω­θυ­πουρ­γού να φτάσει στα 1.500 στο τέλος της τετρα­ε­τίας», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Η συνέ­ντευξη ανα­λυ­τικά:

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έχουμε μαζί μας τον Κυβερ­νη­τικό Εκπρό­σωπο, Παύλο Μαρι­νάκη. Θα υπο­στείτε τη βάσανο της κρι­τι­κής, γιατί μας έχετε φέρει σε δύσκολη θέση, δεν  υπάρχει ουσια­στικά Αξιω­μα­τική Αντι­πο­λί­τευση, έχει τα προ­βλή­ματά της και έχουμε επω­μι­στεί εμείς αυτόν τον ρόλο, να κάνουμε αντι­πο­λί­τευση σε εσάς.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Καταρ­χάς να πω ότι αυτό δεν είναι κάτι που είναι καλό για την Κυβέρ­νηση και για καμία Κυβέρ­νηση. Και όσοι θεωρούν ότι είμαστε τυχεροί που  είναι σε αυτήν την κατά­σταση τέλος πάντων, των εσω­τε­ρι­κών διερ­γα­σιών θα πω εγώ, έχοντας δια­φο­ρε­τι­κού τύπου προ­βλή­ματα να δια­χει­ρι­στούν τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης, θεωρώ ότι το συμπέ­ρα­σμα αυτό δεν είναι σωστό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν είναι και δικαιο­λο­γία όμως. Ότι δεν έχουμε αντι­πο­λί­τευση και αν υπάρ­χουν κάποιες αστο­χίες είναι γιατί δεν έχουμε την πίεση.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Θεωρώ, ότι δεν είναι κάτι ευχά­ρι­στο. Δεν είναι κάτι που δίνει δύναμη στην Κυβέρ­νηση ούτε και στη χώρα. Από εκεί και πέρα το κάθε κόμμα έχει τις δικές του δια­δι­κα­σίες. Είναι εντελώς λάθος, πέραν του θεσμι­κού, της όλης συζή­τη­σης και επί της ουσίας να μπαί­νουμε σε μια δια­δι­κα­σία σχο­λια­σμού της Αντι­πο­λί­τευ­σης ή να αντι­με­τω­πί­ζουμε χαι­ρέ­κακα ενδε­χο­μέ­νως δύσκο­λες κατα­στά­σεις που αντι­με­τω­πί­ζει ένα άλλο κόμμα. Το κάθε κόμμα έχει τα μέλη του, τους ανθρώ­πους που το υπο­στη­ρί­ζουν και εν πάση περι­πτώ­σει, πολλά πράγ­ματα συμ­βαί­νουν, ίσως γιατί τα τελευ­ταία χρόνια στην Ελλάδα, -ασχέτως του τι κάνει η Κυβέρ­νηση, είμαστε εδώ για να το συζη­τή­σουμε όχι μόνο σήμερα αλλά και κάθε φορά και σε όλες τις ερω­τή­σεις να απαντήσουμε-, πολλές φορές  αυτή η μηδε­νι­στική αντι­με­τώ­πιση του τι συμ­βαί­νει στη χώρα, του «όχι σε όλα», με μια ρητο­ρική προη­γού­με­νων δεκα­ε­τιών, έχει αυτήν την κατά­ληξη.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το συμπέ­ρα­σμα που βγάλαμε από την εβδο­μα­διαία ανα­σκό­πηση που έκανε ο Πρω­θυ­πουρ­γός είναι ότι όπως είπε ότι θα ασχο­λη­θούμε με τα θέματα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας των πολιτών. Το ακούμε αυτό, εδώ και πάρα πολύ καιρό. Για να λέει ο Πρω­θυ­πουρ­γός στη δεύτερη τετρα­ε­τία, ότι θα «ασχο­λη­θούμε με τα θέματα των πολιτών»  δεν είναι λίγο άστοχο; Δεν θα έπρεπε ήδη αυτά να είχαν αντι­με­τω­πι­στεί ή του­λά­χι­στον να ήταν ήδη σε τροχιά αντι­με­τώ­πι­σης;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Θα ήταν άστοχο αν ξεκι­νού­σαν να γίνο­νται τώρα. Και προ­φα­νώς θα ήταν άστοχο γιατί ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης είναι Πρω­θυ­πουρ­γός πέντε χρόνια και αυτή τη στιγμή βρί­σκε­ται στον έκτο. Αλλά έχει ξεκι­νή­σει από την πρώτη ημέρα. Και για να το πούμε λίγο σχη­μα­τικά, σκε­φτείτε μια πολύ μεγάλη δια­δρομή, που εμείς έχουμε δια­νύ­σει λίγο πάνω από τη μέση, για να φτά­σουμε στο να είμαστε στον ευρω­παϊκό μέσο όρο. Όχι να γίνουμε ο από­λυ­τος παρά­δει­σος. Θα σας πω δύο τρία χαρα­κτη­ρι­στικά παρα­δείγ­ματα για να μην πάμε σε όλες τις επι­μέ­ρους ατζέ­ντες. Στο ζήτημα της απα­σχό­λη­σης και των εισο­δη­μά­των των πολιτών. Το πιο σημα­ντικό πράγμα. Είμαι 36 ετών, οι άνθρω­ποι της γενιάς μου και της νεό­τε­ρης γενιάς μέχρι πριν λίγα χρόνια είχαν ως βασική συζή­τηση σε ποια χώρα θα μετα­να­στεύ­σουν. Αν θα βρουν κάπου δουλειά, έστω κοντά, όχι πάνω στο πτυχίο τους. Έχουμε κατα­φέ­ρει και έχουμε δημιουρ­γή­σει 500.000 θέσεις εργα­σίας. Η ανεργία των νέων από το 36,5% έχει πάει στο 22%, η ανεργία των γυναι­κών από το 22% στο 12%. Το δεύτερο που είναι εξίσου, ίσως και περισ­σό­τερο σημα­ντικό, γιατί έχουμε στα­μα­τή­σει πλέον να είναι η βασική κου­βέ­ντα αν θα  βρούμε δουλειά, είναι με τι λεφτά. Μέσος μισθός: Τι έχει υπο­σχε­θεί ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης; Όταν ξανα­κρι­θεί από τους πολίτες το 2027 η Ελλάδα να έχει μέσο μισθό 1.500 ευρώ.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ποιος θα τα δώσει αυτά τα λεφτά; Είναι δυνατόν να λέει μια Κυβέρ­νηση θα αυξήσω τους μισθούς στον ιδιω­τικό τομέα όταν αυτό δεν το αφήνει σε ελεύ­θερη δια­πραγ­μά­τευση μεταξύ των εργα­ζο­μέ­νων και των εργο­δο­τών;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Καταρχάς να πούμε την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Η Ελλάδα όταν ανέλαβε ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης και η Νέα Δημο­κρα­τία, είχε μέσο μισθό 1.046 ευρώ, τώρα έχει 1.300 και στόχος είναι τα 1.500. Όταν έχεις δια­νύ­σει μία από­σταση, έχεις την αξιο­πι­στία να μπορείς να πεις στους πολίτες, εννο­εί­ται ένα μεγάλο μέρος αυτών των αυξή­σεων τα απορ­ροφά η ακρί­βεια αλλά η ακρί­βεια είναι κάτι δύσκολο, επίμονο αλλά υπο­χω­ρεί απ’ ότι φαί­νε­ται, ενώ οι αυξή­σεις αυτές είναι μόνιμες και έχουμε πάει λοιπόν στα 1.300 ευρώ. Στην Ελλάδα, για να κατα­λα­βαί­νουν αυτοί που μας ακούνε, το έχουν βιώσει, δεν χρειά­ζε­ται να τους το πούμε, μέχρι το 2019, μέχρι 1.000 ευρώ, έπαιρ­ναν επτά στους δέκα εργα­ζό­με­νους του ιδιω­τι­κού τομέα. Για την ακρί­βεια το 69,5%. Τώρα αυτό έχει πέσει στο 54%. Αντι­στοί­χως έχουν αυξηθεί πολύ οι μισθω­τοί που παίρ­νουν πάνω από 1.000 ευρώ.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Αυτό που περι­γρά­φετε έχει νόημα όταν αυξά­νο­νται οι μισθοί και δια­τη­ρού­νται στα­θε­ρές ή πέφτουν οι τιμές. Τότε ο πολίτης έχει μία αγο­ρα­στική δύναμη πραγ­μα­τικά και κατα­λα­βαί­νει ότι έχει πάρει αύξηση. Τώρα λοιπόν ο πολίτης δεν κατα­λα­βαί­νει τίποτα από αυτό. Το μόνο που κατα­λα­βαί­νει είναι ότι 20 του μηνός έχει τελειώ­σει ο μισθός του, γιατί ακόμα και αν  στο σούπερ μάρκετ έχουμε μια στα­θε­ρο­ποί­ηση, σε πολύ υψηλό επίπεδο, έχουμε αυξή­σεις στο ρεύμα, αυξή­σεις στα φάρμακα, αυξή­σεις στη στέγη, αυξή­σεις στα δίδα­κτρα, αυξή­σεις στα ασφά­λι­στρα. Και σας λέω τα στοι­χεία για τον Αύγου­στο. Άρα τι να κατα­λά­βει ο πολίτης ότι πήρε 20 ευρώ παρα­πάνω και χρειά­ζε­ται να δώσει 50 ευρώ παρα­πάνω για να αντα­πε­ξέλ­θει;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ:  Απαντώ. Δεν υπάρχει καμία αμφι­βο­λία ότι δεν υπάρχει έρευνα που να μας το λέει, δεν υπάρχει συζή­τηση με ψηφο­φό­ρους μας, με μη ψηφο­φό­ρους μας που να μην λέει ότι ναι, παιδιά όντως, έχουμε καλύ­τε­ρες απο­λα­βές από ότι το ’19, κάποιοι πολύ περισ­σό­τερο, κάποιοι λίγο περισ­σό­τερο, αλλά πολύ μεγάλο μέρος αυτών των απο­λα­βών μας το απορ­ροφά η ακρί­βεια, με τις επι­μέ­ρους εκφάν­σεις της, όπως πολύ σωστά τις είπατε. Δεν θα δια­φω­νήσω σε αυτό, αλλά άμα βγούμε και πούμε ότι μιλάμε για ένα ελλη­νικό φαι­νό­μενο και ότι επειδή κάνει κάτι λάθος ο Μητσο­τά­κης υπάρχει ακρί­βεια στην Ελλάδα, τότε δεν θα λύσουμε το πρό­βλημα. Είναι δυστυ­χώς το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα, συνο­λικά της Ευρώπης. Από­δειξη ότι είναι συνο­λικά της Ευρώπης, κάτι που προ­φα­νώς τον κόσμο δεν τον ενδια­φέ­ρει τόσο, αλλά πρέπει να λέμε την πραγ­μα­τι­κό­τητα, είναι ότι η Ελλάδα έχει τον χαμη­λό­τερο εναρ­μο­νι­σμένο σωρευ­τικά πλη­θω­ρι­σμό και παρόλα αυτά δείτε πόσο πρό­βλημα έχουμε. Τερά­στιο πρό­βλημα προ­φα­νώς και εδώ πέρα αντι­με­τω­πί­ζεις επι­μέ­ρους τις εκφάν­σεις της ακρί­βειας, με στο­χευ­μέ­νες πολι­τι­κές. Τίτλος όλων, αν μπορώ να σας απα­ντήσω απλά….

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Εδώ έχουμε και κερ­δο­σκο­πία, την οποία έχει ομο­λο­γή­σει  και έχει παρα­δε­χτεί και η Κυβέρ­νηση, στέλ­νο­ντας και την επι­στολή στη πρόεδρο της Κομι­σιόν. Δεν βλέ­πουμε όμως να αλλάζει κάτι σε αυτό. Είχαμε και άλλη επι­στολή, για το ρεύμα…

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ:  Να σας πως δυο-τρία πράγ­ματα, τα οποία στην Ελλάδα δυστυ­χώς δεν συνέ­βαι­ναν για πολλές δεκα­ε­τίες, -δεν θα κατη­γο­ρήσω την προη­γού­μενη από μας Κυβέρ­νηση, μεμο­νω­μένα, για πολλές δεκαετίες- και, πλέον συμ­βαί­νουν και ευτυχώς που συμ­βαί­νουν σε μία δύσκολη περίοδο πλη­θω­ρι­σμού που φαί­νε­ται να απο­κλι­μα­κώ­νε­ται. Μιλή­σατε για αισχρο­κέρ­δεια. Φαντά­ζο­μαι θα συμ­φω­νή­σετε ότι η αισχρο­κέρ­δεια δεν γεν­νή­θηκε στην Ελλάδα, με την παγκό­σμια πλη­θω­ρι­στική κρίση και κυρίως της Ευρώπης, λόγω της εισβο­λής της Ρωσίας στην Ουκρα­νία. Γεν­νή­θηκε όμως για πρώτη φορά ένας μηχα­νι­σμός, δημιουρ­γή­θηκε ένας μηχα­νι­σμός αντι­με­τώ­πι­σης αυτών των φαι­νο­μέ­νων. Δεκάδες έλεγχοι καθη­με­ρινά, εκα­το­ντά­δες πρό­στιμα και πολλά εκα­τομ­μύ­ρια τα οποία εισπράτ­τει το κράτος και ναι, αυτή η πολι­τική μαζί με τις στο­χευ­μέ­νες παρεμ­βά­σεις της Κυβέρ­νη­σης, αρχίζει και απο­δί­δει, γιατί για τέσ­σε­ρις συνε­χό­με­νους μήνες, έχουμε απο­κλι­μά­κωση τιμών στα σούπερ μάρκετ, το ΙΕΛΚΑ το λέει, το αρμόδιο Ινστι­τούτο και όχι η Κυβέρ­νηση, η Νέα Δημο­κρα­τία. Ρεύμα, πόσα χρόνια ακού­γαμε ότι κυρίως οι Κυβερ­νή­σεις της αρι­στε­ράς και της κεντρο­α­ρι­στε­ράς, θα φορο­λο­γή­σουν τον μεγάλο πλούτο, θα πάρουν τα λεφτά, από τις, παρά­δειγμα, εται­ρείες ενέρ­γειας και θα τα δώσουν σε αυτούς που έχουν μεγα­λύ­τερη ανάγκη; Η ελλη­νική Κυβέρ­νηση έχει δώσει τα περισ­σό­τερα χρήματα για το ρεύμα στους πολίτες, κατα­φέρ­νο­ντας να μην δουν τις αυξή­σεις τις οποίες θα έβλεπαν υπό κανο­νι­κές συν­θή­κες, για παρα­πάνω από δύο χρόνια, μιλάμε για 10 δισ., τα οποία υπό περι­πτώ­σεις μπορεί να πει κανείς είναι και παρα­πάνω λόγω των έκτα­κτων στη­ρί­ξεων και πλέον πρω­τα­γω­νι­στεί ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, ούτως ώστε να μη χρειά­ζε­ται κάθε φορά να επεμ­βαί­νουμε, αλλά να δει δια­φο­ρε­τικά η Ευρώπη αυτό το ζήτημα. Και να τελειώσω και κάτι, επειδή, αν μου επι­τρέ­πε­ται κύριε Δελα­τόλα, για μένα το νέο σούπερ μάρκετ και αυτό το οποίο πρέπει να πέσουμε πάνω πολύ περισ­σό­τερο, όσο απο­κλι­μα­κώ­νε­ται το σούπερ μάρκετ, είναι το στε­γα­στικό. Είχαμε μια συνέ­ντευξη Τύπου, πριν από λίγες μέρες, κάνουμε κάθε μέρα εξει­δι­κεύ­σεις των μέτρων του Πρω­θυ­πουρ­γού, είναι η κρίση την οποία θα δει κατά προ­τε­ραιό­τητα, σε συνέ­χεια των προη­γού­με­νων μέτρων, η Κυβέρ­νησή μας, είναι πάρα πολλά τα προ­γράμ­ματα, 30.000 άνθρω­ποι θα βρουν σπίτι μαζί με το πρό­γραμμα «Σπίτι μου 2», σε συνέ­χεια του προ­γράμ­μα­τος «Σπίτι μου 1», προ­γράμ­ματα ανα­καί­νι­σης των σπιτιών, κοι­νω­νι­κές κατοι­κίες, αντι­πα­ροχή. Καλώ τον κόσμο να τα δει, θα συζη­τή­σουμε για όλα αυτά, θα τα ανα­λύ­σουμε περισ­σό­τερο. Κίνητρα να μετα­τρα­πούν σπίτια, από βρα­χυ­χρό­νια σε μακρο­χρό­νια μίσθωση, φορο­α­παλ­λα­γές. Συνο­λικά 12 φορο­α­παλ­λα­γές ανα­κοί­νωσε ο Πρω­θυ­πουρ­γός στη ΔΕΘ, σε συνέ­χεια των προη­γού­με­νων μειώ­σεων φόρων και βέβαια κίνητρο να ανοίξει ένα κλειστό σπίτι και με τα προ­γράμ­ματα ανα­καί­νι­σης και με τις φορο­α­παλ­λα­γές.

 ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Κύριε Εκπρό­σωπε, ας δούμε την μεγάλη εικόνα. Έχουμε τον Πρω­θυ­πουργό στη Θεσ­σα­λο­νίκη, ο οποίος εξαγ­γέλ­λει μια σειρά μέτρων,  μικρό καλάθι είπαν, δεν το αμφι­σβή­τησε κιόλας, αν δει κανείς τα νούμερα κανείς δεν το αμφι­σβη­τεί και ταυ­τό­χρονα πάρα πολλές ανα­φο­ρές σε κάθε του βήμα, ακού­σαμε και σας, είδαμε και την πολύ μεγάλης έκταση ανάρ­τησή του την Κυριακή, ότι η χώρα είναι σε καλό δρόμο, έχει ανά­πτυξη, τα οικο­νο­μικά πάνε καλά και ταυ­τό­χρονα έκανε επι­ση­μάν­σεις η Κάτια Μακρή, 20 ευρώ και 10 ευρώ, στον αστυ­φύ­λακα το βράδυ αν κάνει τρεις βάρδιες  ή έξι, η μείωση στην εισφορά είναι 5 ευρώ αν είναι στο χιλιά­ρικο ή 10 το μήνα, άρα η εικόνα που δίνει ο κύριος Πρω­θυ­πουρ­γός, ότι η οικο­νο­μία είναι σε καλό δρόμο, δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στις απο­λα­βές που έχουν από σας, ευάλωτα κομ­μά­τια της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας. Τι ακριβώς συμ­βαί­νει;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ:  Είναι αυτό το οποίο περι­γρά­φετε. Συμ­βαί­νουν και τα δύο κύριε Δελα­τόλα και είναι πολύ εύστοχο το ερώτημά σας και είναι και η βασική συζή­τηση και ο βασικός στόχος της Κυβέρ­νη­σης στη δεύτερη τετρα­ε­τία. Στην πρώτη τετρα­ε­τία ο στόχος είναι η Ελλάδα να αρχίσει να μοιάζει με ένα κανο­νικό κράτος. Να έχει ψηφια­κές υπη­ρε­σίες, να έχει μια ισχυρή αμυ­ντική και εξω­τε­ρική πολι­τική, να έχει μια οικο­νο­μία η οποία να πατάει στα πόδια της και να μην είναι το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης και έτσι κατά­φερε και ξεκί­νησε μειώ­νο­ντας φόρους και αυξά­νο­ντας στα­διακά και τον κατώ­τατο μισθό και με τις πολι­τι­κές της  άρχισε να αυξά­νε­ται και ο μέσος μισθός. Το στοί­χημα της δεύ­τε­ρης τετρα­ε­τίας, όπως πολύ σωστά το περι­γρά­ψατε, είναι να  στα­μα­τή­σει να νιώθει ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοι­νω­νίας ότι «ναι ρε παιδιά, καλές οι επεν­δυ­τι­κές βαθ­μί­δες, καλές οι ανα­βαθ­μί­σεις οικο­νο­μίας, σημα­ντι­κές αυτές οι ειδή­σεις, αλλά εγώ δεν το βλέπω στην τσέπη μου».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτό είναι το θέμα…

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Αυτό, λοιπόν, προ­σπα­θούμε να κάνουμε. Πώς το κάνουμε; Υπάρ­χουν δύο δρόμοι που μπορείς να ακο­λου­θή­σεις. Ο ένας είναι ο δημο­φι­λέ­στε­ρος, αλλά και κατα­στρο­φι­κό­τε­ρος δρόμος που ακο­λού­θη­σαν αρκετές, όχι όλες, αρκετές κυβερ­νή­σεις της μετα­πο­λι­τευ­τι­κής Ελλάδας. Δηλαδή το να ζούμε πάνω από τις δυνά­μεις μας. Για να γίνουμε περισ­σό­τερο αρεστοί σε μία ΔΕΘ ή σε μία προ­ε­κλο­γική περίοδο, να δίνουμε και κάτι παρα­πάνω. Και να μπαί­νουμε σε μια δια­δι­κα­σία, σαν μια πλειο­δο­σία υπο­σχέ­σεων από την αντι­πο­λί­τευση και παροχών από μία Κυβέρ­νηση, η οποία πού οδηγεί; Οδηγεί σε αυτά που ζήσαμε τα προη­γού­μενα χρόνια. Υπάρχει ένας άλλος δρόμος: Να μεγα­λώ­νεις την πίτα. Σας είπα πριν για 500.000 θέσεις εργα­σίας. Πέραν του προ­φα­νούς, ότι αυτοί οι άνθρω­ποι βρήκαν δουλειά, που είναι το πιο σημα­ντικό, με καλύ­τε­ρους μισθούς από ό,τι τα προη­γού­μενα χρόνια, υπάρχει και μια άλλη επι­τυ­χία που κρύ­βε­ται πίσω από αυτό, που οδηγεί στα­διακά σε βελ­τί­ωση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας των πολιτών. Ναι, δεν είμαστε εκεί που είμαστε, ανοίγω μια μικρή παρέν­θεση, αλλά πρέπει κάπως να φτά­σουμε εκεί που θέλουμε. Αυτοί οι άνθρω­ποι πλη­ρώ­νουν φόρους, πλη­ρώ­νουν εισφο­ρές. Έχουν την δουλειά τους και μπορούν, δηλαδή, να δίνουν χρήματα στο Κράτος, όχι με μεγα­λύ­τε­ρους φόρους, με αυξη­μέ­νους φορο­λο­γι­κούς συντε­λε­στές. Έτσι να μεγα­λώ­νει το ΑΕΠ της χώρας και μπο­ρούμε για παρά­δειγμα: Οι μισθοί των γιατρών που, ναι, δεν είναι ακόμη εκεί που θέλουμε, να έχουν αυξηθεί μεσο­σταθ­μικά 20% και σε άγονες περιο­χές 30%. Είναι εκεί, το ξαναλέω, τα πράγ­ματα που θέλουμε; Στα νοσο­κο­μεία όχι, αλλά από 78.000 υγειο­νο­μικό και λοιπό προ­σω­πικό συνο­λικά, έχουμε πάει 86.000. Παρά­δειγμα σας λέω. Στα σχολεία είμαστε εκεί που θέλουμε να φτά­σουμε; Όχι. Αλλά έχουμε 37.500 παρα­πάνω καθη­γη­τές μέσα σε δύσκολα χρόνια πολλών κρίσεων και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πάντως, κ. Υπουργέ, το βασικό στοί­χημα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας…

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Άρα η ουσία είναι… Εγώ το βλέπω το ποτήρι μισο­γε­μάτο. Δεν σημαί­νει ότι έχει γεμίσει, το έχω πει πολλές φορές αυτό. Και το κατα­λα­βαί­νει ο κόσμος. Αλλά, προ­σέξτε, μιλάμε για μια χώρα που σε ένα περι­βάλ­λον κρίσεων και δείτε και τι συμ­βαί­νει και στην Ευρώπη σε κρα­ταιές οικο­νο­μίες, έχει κατα­φέ­ρει και έχει το μεγα­λύ­τερο ποσοστό μείωσης της ανερ­γίας στην Ευρώπη, τον μεγα­λύ­τερο ρυθμό αύξησης του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος των πολιτών, που εκεί έχουμε πολλή δουλειά ακόμη να κάνουμε και πολύ σωστά ο κόσμος λέει: «Θέλουμε περισ­σό­τερα», αλλά τα λεφτά είναι συγκε­κρι­μένα και δεν μπο­ρούμε να χρε­ώ­σουμε ξανά την χώρα. Κι έχουμε και τον μεγα­λύ­τερο ρυθμό μείωσης του χρέους ως προς το ΑΕΠ. Δηλαδή, προ­σπα­θούμε νοι­κο­κυ­ρε­μένα να επι­στρέ­ψουμε στους πολίτες αυτά τα οποία στε­ρή­θη­καν τα προη­γού­μενα χρόνια. Και, ναι, φτιά­χνουμε και υπο­δο­μές. Άκουσα πριν κάνατε μια κου­βέ­ντα για τα λεω­φο­ρεία. Δεν υπάρχει καμία αμφι­βο­λία ότι δεν είναι αυτά τα Μέσα Μαζικής Μετα­φο­ράς που αξίζουν στους πολίτες, αλλά για πρώτη φορά έχουμε 250 και­νού­ρια λεω­φο­ρεία σε Αθήνα και Θεσ­σα­λο­νίκη, πλήρη αντι­κα­τά­σταση σε βάθος των επό­με­νων…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κι έχουμε και τρένα τα οποία καθη­με­ρινά, κ. Υπουργέ, κιν­δυ­νεύ­ουν με ατύχημα ή δυστύ­χημα. Δηλαδή, μετά τα Τέμπη, ενάμισι χρόνο, συζη­τάμε για δύο περι­στα­τικά που απε­φεύ­χθη, ευτυχώς, ένα ατύχημα ή ένα δυστύ­χημα μέσα σε ένα 48ωρο. Αυτό είναι η καθη­με­ρι­νό­τητα; Αυτές είναι οι συγκοι­νω­νίες που μας αξίζουν; Επα­να­λαμ­βάνω: Ενάμισι χρόνο μετά τα Τέμπη.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κυρία Μακρή, εννο­εί­ται. Δεν υπάρχει τρόπος… Εννο­εί­ται είναι κάτι που δεν τιμά καθόλου μία χώρα, η οποία θέλει να πάει μπροστά, αλλά το να μηδε­νί­ζουμε και να λέμε ότι αυτή είναι η Ελλάδα επειδή έχουμε αυτά τα περι­στα­τικά…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν μας τιμά η Υγεία, δεν μας τιμά το ένα, δεν μας τιμά το άλλο, αλλά αυτή είναι η χώρα μας κι εσείς είστε Κυβέρ­νηση πέντε χρόνια.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Προ­σέξτε, γιατί βάζουμε διάφορα θέματα. Είναι ένα ΕΣΥ που έχει περισ­σό­τε­ρους για­τρούς, νοση­λευ­τές, με καλύ­τε­ρους μισθούς, μέσα σε ένα περι­βάλ­λον ετών που είχε παν­δη­μία, υπό διάλυση; Όχι! Είναι τα Μέσα Μαζικής Μετα­φο­ράς με πλήρη αντι­κα­τά­σταση των λεω­φο­ρείων σε βάθος των επό­με­νων ετών, που έχει ήδη ξεκι­νή­σει, υπό διάλυση; Όχι! Είναι η Παιδεία μας που, πλέον…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν είναι ακόμα. Θα έρθουν τα 250. Τώρα κρέ­μο­νται οι προ­φυ­λα­κτή­ρες… Είστε άνθρω­πος που κινεί­στε, τα βλέπετε τα λεω­φο­ρεία στον δρόμο.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Έχουν έρθει, κ. Δελα­τόλα, 250 και­νού­ρια λεω­φο­ρεία, είναι άμεση η δια­δι­κα­σία των επό­με­νων 700 και έχουν χρη­μα­το­δο­τη­θεί από διάφορα προ­γράμ­ματα, και αυτά που ειρω­νευό­ταν κατά καιρούς η Αντι­πο­λί­τευση, όπως το Ταμείο Ανά­καμ­ψης, λεω­φο­ρεία που θα αντι­κα­τα­στή­σουν πλήρως τον στόλο. Είμαστε σε ένα 30% της δια­δι­κα­σίας κι έχουμε τα επόμενα βήματα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Παρ’ όλα αυτά, κ. Υπουργέ, με μία Αντι­πο­λί­τευση η οποία έχει τα προ­βλή­ματά της. Για τον ΣΥΡΙΖΑ μην το συζη­τάμε, είναι μία κατά­σταση που δεν ξέρουμε πώς θα εξε­λι­χθεί. Στο ΠΑΣΟΚ ψάχνο­νται, ακόμα δεν έχουν Πρόεδρο. Οι δημο­σκο­πή­σεις δεί­χνουν ότι δεν έχετε την ανα­γνώ­ριση του έργου το οποίο λέτε ότι έχετε προ­σφέ­ρει. Ένας κόσμος ο οποίος λέει μπορεί να είστε πρώτοι στις δημο­σκο­πή­σεις, αλλά με χαμηλά ποσοστά και οι προ­ο­πτι­κές στα ποιο­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά των δημο­σκο­πή­σεων, πάνε προς το καλύ­τερο ή προς το χει­ρό­τερο; Προς το χει­ρό­τερο λέει ο κόσμος. Πού μπορεί να οφεί­λε­ται αυτό; Δηλαδή, να έχουμε έναν κόσμο που από τη μία πλευρά να μην έχει εναλ­λα­κτική, υπο­χρε­ω­τικά να ψηφίζει Νέα Δημο­κρα­τία και να επι­λέ­γει τη Νέα Δημο­κρα­τία, αλλά να είναι δυσα­ρε­στη­μέ­νος. Αυτό πού οφεί­λε­ται;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Τρεις πολύ γρή­γο­ρες επι­ση­μάν­σεις. Πρώτη και ανα­γκαία, δεν θα πούμε ποτέ ότι δεν βλέ­πουμε σοβαρά τις δημο­σκο­πή­σεις. Όσοι αμφι­σβή­τη­σαν κατά καιρούς τις δημο­σκο­πή­σεις, έκαναν κακό στον εαυτό τους. Άρα, τις ακούμε με πολύ μεγάλη προσοχή. Επι­σή­μανση δεύτερη: Σημα­ντικά τα ευρή­ματα και πολύ σημα­ντι­κό­τερα και τα ποιο­τικά, δηλαδή τι θεωρεί μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα ο κόσμος, πώς κατα­τάσ­σει αυτά τα προ­βλή­ματα σε μία σειρά. Αλλά για να μπορείς να κάνεις κρίση,  επί της δυνα­μι­κής των κομ­μά­των, πρέπει να είσαι σε περι­βάλ­λον προ­ε­κλο­γικό. Όπως αντι­λαμ­βά­νε­στε, σε ένα περι­βάλ­λον που ακόμα είναι υπό δια­μόρ­φωση το ποια θα είναι η αντι­πο­λί­τευση, ο κόσμος τοπο­θε­τεί­ται πιο χαλαρά. Και το τρίτο που θέλω να πω, το οποίο είναι η ουσία της πολι­τι­κής σε σχέση με τις δημο­σκο­πή­σεις, το έχω πει πάρα πολλές φορές και σήμερα: Δεν είμαστε ακόμα εκεί που θέλουμε να φτά­σουμε, γιατί το πρό­γραμμά μας είναι ένα πρό­γραμμα το οποίο θα ολο­κλη­ρω­θεί το 2027. Είναι σε ένα πολύ μεγάλο μέρος της ολο­κλή­ρω­σης, της υλο­ποί­η­σης. Σε κάποιους τομείς, μάλιστα, όπως το οικο­νο­μικό πρό­γραμμα, έχει ψηφι­στεί ήδη και εφαρ­μό­ζε­ται πάνω από το 50%. Αλλά δεν υπάρχει αμφι­βο­λία ότι ναι, είναι καλύ­τερα τα σχολεία από την κατά­σταση την οποία τα παρα­λά­βαμε, αλλά δεν είναι στο σημείο που θέλουμε. Ο κόσμος, λοιπόν, περι­μέ­νει. Μας κρίνει αυστηρά, θέλει να δει αυτές τις επό­με­νες 1.000 μέρες, που είπε ο Πρω­θυ­πουρ­γός, αν θα προ­χω­ρή­σουν όλα τα επι­μέ­ρους και τότε ναι, θεωρώ ότι αν κατα­φέ­ρουμε και έχουμε υλο­ποι­ή­σει το πρό­γραμμα του 2023, θα είμαστε μια επι­τυ­χη­μένη Κυβέρ­νηση και ο κόσμος θα μας δώσει ξανά τη στήριξή του.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η ατζέντα του Πρω­θυ­πουρ­γού με τον κ. Ερντο­γάν τι περι­λαμ­βά­νει; Δηλαδή, είναι κάτι σε προ­τε­ραιό­τητα ή ξανα­κά­νουμε μία κου­βέ­ντα που θα κάναμε πριν …

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ήταν πολύ ενδια­φέ­ρουσα η προη­γη­θείσα συζή­τηση που είχατε και με τον κ. Φίλη στο πάνελ για τα εθνικά θέματα, όπως πάντα. Θα πω δύο πράγ­ματα τα οποία κρατάω, με αφορμή την ερώτηση που μου κάνετε. Το πρώτο είναι ότι όλα στη ζωή πρέπει να βλέ­πουμε συγκρι­τικά και να βλέ­πουμε τη μεγάλη εικόνα. Αυτοί οι οποίοι κατη­γο­ρούν τον Κυριάκο Μητσο­τάκη, γιατί επέν­δυσε στον διάλογο με την Τουρκία, ισχυ­ρο­ποιώ­ντας παράλ­ληλα  τη χώρα και μη υπο­χω­ρώ­ντας στο παρα­μι­κρό, πρέπει να ανα­λο­γι­στούν τι θα γινόταν αν δεν υπήρχε αυτή η στρα­τη­γική επιλογή, η οποία αξιο­λο­γεί­ται καθη­με­ρινά – ο διά­λο­γος δεν είναι κάτι το οποίο μας κάνει να μην βλέ­πουμε την κάθε μέρα ξεχω­ρι­στά – και τι θα συνέ­βαινε αν δεν υπήρχε αυτή η δια­δι­κα­σία. Η Ελλάδα, χωρίς να έχει υπο­χω­ρή­σει στο παρα­μι­κρό, χωρίς να έχει χάσει την οποια­δή­ποτε διεκ­δί­κησή της, ούτε να έχει βάλει καν στο τραπέζι, ούτε πρό­κει­ται να βάλει, ζητή­ματα «κόκ­κι­νων» γραμμών, έχει κατα­φέ­ρει  και συνε­χί­ζει τον διάλογο με την Τουρκία, προ­βάλ­λει τις θέσεις της, έχει κατα­φέ­ρει και έχει εκμη­δε­νί­σει, και με την πολι­τική την εσω­τε­ρική που ακο­λου­θεί, τις ροές από τον Έβρο και από τα θαλάσ­σια σύνορα, σε συνερ­γα­σία με τους γεί­το­νές μας, έχουμε κατα­φέ­ρει και έχουμε μειώσει. Δεν έχουμε παρα­βιά­σεις, δεν καλού­νται κάθε τόσο οι άνθρω­ποι της αερο­πο­ρίας μας να αντι­με­τω­πί­ζουν τέτοια φαι­νό­μενα. Και υπο­δε­χό­μα­στε, πλέον, νόμι­μους του­ρί­στες και όχι παρά­νο­μους μετα­νά­στες. Τι σημαί­νει, ότι η Τουρκία άλλαξε από τη μια μέρα στην άλλη; Όχι. Και πολύ έντονες δια­φω­νίες έχουμε και μία διαφορά έχουμε που παρα­μέ­νει. Όμως, έχουμε κατα­φέ­ρει σε αυτή τη δια­δι­κα­σία βήμα-βήμα να προ­βάλ­λουμε τις θέσεις μας και να προ­σπα­θούμε να λύνουμε προ­βλή­ματα.

Και το δεύτερο που θέλω να πω: Βάλτε δίπλα δύο εικόνες, έχει μεγάλη αξία. Σε όποια χώρα της Ευρώπης και να πας, και ειδικά σε χώρες της κεντρι­κής Ευρώπης, βλέπεις ότι το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα, πέραν της ακρί­βειας, είναι το μετα­να­στευ­τικό. Βλέπετε τι γίνεται στη Γερ­μα­νία, στην Αυστρία, πήγε πρό­σφατα και ο Πρω­θυ­πουρ­γός. Έχουμε κατα­φέ­ρει σαν χώρα να το έχουμε ρίξει πολύ χαμηλά. Εννο­εί­ται πως θέλει καθη­με­ρινή, σωστή δια­χεί­ριση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν ξέρουμε, βέβαια, τι εξέλιξη θα έχει μετά από αυτό που έκανε η Γερ­μα­νία.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Η Ελλάδα είναι μία χώρα η οποία είναι το σύνορο της Ευρώπης. Τρία πράγ­ματα θα σας πω πολύ γρήγορα. Έχει μειώσει 85% τις ροές. Από εκεί που έκρινε μία αίτηση ασύλου σε δύο-τρία χρόνια, την κρίνει σε δύο-τρεις μήνες. Και οι προ­τά­σεις της Ελλάδας, υιο­θε­τή­θη­καν στο Σύμφωνο για άσυλο και τη μετα­νά­στευση, το οποίο είναι υπο­χρέ­ωση της Ευρώπης και σε καμία περί­πτωση – θέλω να ακου­στεί δυνατά – δεν πρό­κει­ται η Ελλάδα να είναι «ο σάκος του μποξ» ή να είναι η χώρα η οποία, επειδή ακο­λου­θή­θηκε, θεωρώ, μία λάθος πολί­τική από άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες, θα λύσει αυτή για τους άλλους το πρό­βλημα. Δεν πρό­κει­ται εμείς να γυρί­σουμε αντί­στροφα την εικόνα. Θα συνε­χί­σουμε  να φυλάμε τα σύνορά μας και  να απαι­τούμε να κατα­νέ­μο­νται δίκαια τα βάρη.