Τηλέμαχος Καμπούρης: «Θα συμβούλευα τον κ. Κολιάδη να διατηρεί την ψυχραιμία του»

Κύριε Καμπούρη, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε τη συνέ­ντευξη με ένα σχόλιό σας με τη λει­τουρ­γία του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου και της δημο­τι­κής επι­τρο­πής και την εικόνα που δια­μορ­φώ­νε­ται κάθε φορά εξαι­τίας των συχνών των συνεχών αντε­γκλή­σεων. Σας ξάφ­νιασε η επίθεση στο πρόσωπό σας από τον δήμαρχο στην τελευ­ταία συνε­δρί­αση της δημο­τι­κής επι­τρο­πής;

Είναι πραγ­μα­τικά λυπηρό και συνάμα άχαρο αντί να συζη­τάμε για εξέλιξη έργων και λύσεις στα προ­βλή­ματα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας που ταλα­νί­ζουν το νησί ν’ ανα­λω­νό­μα­στε σε θέματα λει­τουρ­γίας του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου. Μιας λει­τουρ­γίας που διέ­πε­ται στο σύνολο της από έναν ψηφι­σμένο εδώ και χρόνια κανο­νι­σμό λει­τουρ­γίας, τον οποίο αμφι­βάλλω αν έχουν μπει στη δια­δι­κα­σία να τον δια­βά­σουν οι αρμό­διοι που έχουν επω­μι­στεί την υπο­χρέ­ωση να εξα­σφα­λί­ζουν την ευταξία ανάμεσα στα μέλη του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου.

Πιστέψτε με αυτή μου η επι­σή­μανση δεν απο­τε­λεί μομφή αλλά παρά­θεση πραγ­μα­τι­κών περι­στα­τι­κών και θα το κατα­λά­βει κάποιος, αν ανα­τρέ­ξει στις πρό­σφα­τες συνε­δριά­σεις του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου αλλά και της δημο­τι­κής επι­τρο­πής όπου παρα­τη­ρού­νται συμπε­ρι­φο­ρές που συνα­ντώ­νται μόνο σε χου­ντικά καθε­στώτα.

Η δυνα­τό­τητα ν’ απα­ντή­σεις σε προ­σω­πι­κές επι­θέ­σεις και στη δημιουρ­γία εντυ­πώ­σεων που επι­χει­ρεί­ται, εξαρ­τά­ται απο­κλει­στικά από τη διάθεση του Προ­έ­δρου του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου που πολλές φορές με ατυχή τρόπο δυνα­μι­τί­ζει με τα ειρω­νικά σχόλια και τη συμπε­ρι­φορά του την ατμό­σφαιρα.

Έχει δε παρα­τη­ρη­θεί το φαι­νό­μενο η συμπε­ρι­φορά του Προ­έ­δρου να εκπο­ρεύ­ε­ται από τη βούληση του κυρίου Κολιάδη που με νοήματα και ψιθυ­ρι­στά λόγια του υπο­βάλ­λει τί να πράξει. Πρω­τό­γνω­ρες και λυπηρές κατα­στά­σεις που σε καμία περί­πτωση δεν τιμούν το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο και που ποτέ άλλοτε δεν έχουν ξανα­συμ­βεί. Μάλιστα έχουμε την τιμή να κοσμεί με την παρου­σία του το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο ένας πρώην Προ­έ­δρος, ο Βαγ­γέ­λης Μαν­δρα­κός, που συχνά πυκνά παρεμ­βαί­νει και επί της δια­δι­κα­σίας και επί της λει­τουρ­γίας του Οργάνου.

Σε ότι έχει να κάνει με την επίθεση του κυρίου Κολιάδη προς το πρόσωπο μου, δυστυ­χώς αδυνατώ να την εξηγήσω και αισθά­νο­μαι άσχημα που έστω και χωρίς τη θέλησή μου βρέθηκα πρω­τα­γω­νι­στής σ’ ενα επει­σό­διο που δεν με αντι­προ­σω­πεύει.

Σε κάθε περί­πτωση, θα τον συμ­βού­λευα να δια­χει­ρι­στεί με ψυχραι­μία το οποιο­δή­ποτε πρό­βλημα μπορεί να προ­κύ­πτει στην σκληρή καθη­με­ρι­νό­τητα του Δημάρ­χου και να υπη­ρε­τή­σει το ρόλο του με σεβασμό προς τα υπό­λοιπα μέλη του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου.

Που οφεί­λε­ται κατά τη γνώμη σας η άρνηση του δημάρ­χου να δεχθεί να απα­ντή­σει σε θέματα που θέσατε στην τελευ­ταία συνε­δρί­αση της δημο­τι­κής επι­τρο­πής στο πλαίσιο της ενη­με­ρω­τι­κής δια­δι­κα­σίας;

Το παρά­δοξο της υπό­θε­σης είναι ότι δεν μου δόθηκε η δυνα­τό­τητα να εκθέσω καν το θέμα που ήθελα να θίξω, όπως έχω δικαί­ωμα στο πλαίσιο της ενη­μέ­ρω­σης πριν την έναρξη της συζή­τη­σης της ημε­ρή­σιας διά­τα­ξης της Δημο­τι­κής επι­τρο­πής. Του­λά­χι­στον μέχρι πρό­τι­νος είχαμε αυτή τη δυνα­τό­τητα ακόμη και για θέματα που δεν μπορούν να χαρα­κτη­ρι­στούν πρώτης προ­τε­ραιό­τη­τας ή θέματα που έχουν να κάνουν με τη δημο­τική επι­τροπή.

Άλλωστε το γεγονός ότι το Δημο­τικό συμ­βού­λιο συνε­δριά­ζει μια φορά το μήνα καθιστά ανα­γκαίες τις ερω­τή­σεις μας στο πλαίσιο των δημο­τι­κών επι­τρο­πών που διε­ξά­γο­νται συνήθως μια φορά την εβδο­μάδα. Το τι άλλαξε ξαφνικά, είναι πραγ­μα­τικά απορίας άξιο και χρήζει περαι­τέρω διε­ρεύ­νη­σης.

Αν κάνω μια προ­σπά­θεια να υποθέσω και να εξηγήσω την άρνηση του κυρίου Κολιάδη θα πω ότι αυτή οφεί­λε­ται στην προ­σπά­θεια απο­φυ­γής να έρθει στη δεινή θέση ν’ απα­ντή­σει σε καίρια ερω­τή­ματα και επι­ση­μάν­σεις που μόνο εύκολες απα­ντή­σεις δεν έχουν.

Δεν θέλω να σκέ­φτο­μαι το ενδε­χό­μενο πιθανής άγνοιας ως προς την απά­ντηση γιατί εκεί πάμε σε άλλη συζή­τηση.

Σε κάθε περί­πτωση ο ρόλος μας είτε στις επι­τρο­πές είτε στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο είναι συγκε­κρι­μέ­νος και το μόνο σίγουρο είναι ότι θα τον υπη­ρε­τή­σουμε με σοβα­ρό­τητα και συνέ­πεια απέ­να­ντι στους εαυτούς μας αλλά και στους συμπο­λί­τες μας, με οποιο­δή­ποτε κόστος.

Πώς κρίνετε τη μέχρι σήμερα πορεία της νέας δημο­τι­κής αρχής, εννέα μήνες περίπου, μετά την ανάληψη των καθη­κό­ντων της; Θα λέγατε ότι έχει δώσει δείγ­ματα γραφής; Πιστεύ­ετε ότι ξεκί­νησε η παρα­γωγή έργου;

Ο κύριος Κολιά­δης κι ενίοτε οι συνερ­γά­τες του, στις πρώτες τους κιόλας συνε­ντεύ­ξεις αμέσως μετά την ανάληψη των καθη­κό­ντων τους, απαρ­νή­θη­καν το άλλοθι της πίστω­σης χρόνου δια­τει­νό­με­νοι ότι δεν το χρειά­ζο­νται και ότι είναι έτοιμοι να δώσουν λύσεις σε προ­βλή­ματα και αδιέ­ξοδα. Βέβαια καλές οι βαρύ­γδου­πες δηλώ­σεις και οι εξαγ­γε­λίες όταν αυτές συνο­δεύ­ο­νται από την υλο­ποί­ηση των υπο­σχέ­σεων και των δεσμεύ­σεων.

Η δημο­τική αρχή μέχρι σήμερα έχει ανα­λω­θεί στην εξά­ντληση του αφη­γή­μα­τος της καμένης γης. Έφτασε δε σε επίπεδα να κιν­δυ­νο­λο­γεί με την πιθανή στέρηση της μηνιαίας μισθο­δο­σίας των υπαλ­λή­λων του Δήμου πράγμα που ουδέ­ποτε συνέβη και ούτε θα συμβεί. Πρα­κτι­κές και τακτι­κές ξεπε­ρα­σμέ­νες με σκοπό και μόνο να κερ­δί­σει χρόνο και να δημιουρ­γή­σει σκιές και εσφαλ­μέ­νες εντυ­πώ­σεις.

Τα οικο­νο­μικά μετά από δυόμιση χρόνια παν­δη­μίας και έπειτα από τις συνέ­πειες της ενερ­γεια­κής κρίσης που δεν απορ­ρο­φή­θη­καν από το κεντρικό κράτος, είναι λογικό να έχουν φτάσει σε αυτά τα επίπεδα .

Αλλά ας πάμε στην ουσία. Ακόμη κι αν υπο­θέ­σουμε ότι υπήρχε έλλειψη απαι­τού­με­νων πόρων, παρ’ όλο που θριαμ­βο­λο­γούμε για τις εισπρά­ξεις που προ­κύ­πτουν από την επι­σκε­ψι­μό­τητα σε ακίνητα και μνημεία που δια­χει­ρί­ζο­νται εται­ρίες του Δήμου όπως η κοιλάδα των Πετα­λού­δων (και θα μπο­ρού­σαν αυτά τα έσοδα να εντα­χθούν στον δημο­τικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό), υπάρ­χουν δράσεις και σχε­δια­σμοί που δεν απαι­τούν ιδιαί­τερο κόστος οι οποίες θα έδιναν προ­σω­ρι­νές λύσεις και ταυ­τό­χρονα θα απο­δεί­κνυαν ότι η δημο­τική αρχή έχει σχέδιο υπαρκτό και υλο­ποι­ή­σιμο.

Παρα­θέτω ένα ενδει­κτικό παρά­δειγμα για να κατα­λά­βουν οι ανα­γνώ­στες τι εννοώ. Ένα απ’ τα προ­βλή­ματα αν όχι το σημα­ντι­κό­τερο πρό­βλημα που αντι­με­τω­πί­ζει η πόλη μας το καλο­καίρι είναι το κυκλο­φο­ριακό. Η συνε­χό­μενη και ανε­ξέ­λεγ­κτη αύξηση του στόλου των ενοι­κια­ζό­με­νων αυτο­κι­νή­των σε συν­δυα­σμό με την άναρχη στάθ­μευση, δημιουρ­γεί σοβαρά προ­βλή­ματα στο κέντρο της πόλης. Πόσα λεφτά χρειά­ζο­νται για να σχε­δια­στεί σε συνερ­γα­σία με το συγκοι­νω­νιακό τμήμα των τεχνι­κών υπη­ρε­σιών του Δήμου μας μια προ­σω­ρινή λύση που θα ελα­φρύ­νει την υφι­στά­μενη κατά­σταση μέχρι να εκπο­νη­θεί κάποια μελέτη από εξει­δι­κευ­μένα συγκοι­νω­νιακά γραφεία;

Εδώ θεωρώ σκόπιμο ν’ αναφέρω ότι ο κύριος Κολιά­δης είχε επι­λέ­ξει να ανα­λά­βει την αντι­δη­μαρ­χία των Τεχνι­κών Υπη­ρε­σιών και ανα­λο­γι­ζό­με­νος το φόρτο εργα­σίας και την απαι­τη­τική καθη­με­ρι­νό­τητα του Δημάρ­χου, η επιλογή αυτή στοί­χισε σημα­ντικά σε επίπεδο σχε­δια­σμού αλλά και εξέ­λι­ξης και προόδου των συμ­βα­σιο­ποι­η­μέ­νων και δημο­πρα­τη­μέ­νων έργων, τα οποία πιστέψτε με είναι πολυά­ριθμα.

Κι επειδή ελλο­χεύει ο κίν­δυ­νος να χαρα­κτη­ρι­στώ μηδε­νι­στής, θα πω με απόλυτη ειλι­κρί­νεια ότι ένας τομέας στο οποίο βλέπω δείγ­ματα γραφής είναι αυτός του πρα­σί­νου. Επειδή τυγ­χά­νει να γνωρίζω τις ελλεί­ψεις προ­σω­πι­κού του συγκε­κρι­μέ­νου τμή­μα­τος πραγ­μα­τικά το απο­τέ­λε­σμα μπορεί να χαρα­κτη­ρι­στεί ικα­νο­ποι­η­τικό και αξίζουν συγ­χα­ρη­τή­ρια. Εξυ­πα­κού­ε­ται ότι όλες οι υπη­ρε­σίες του Δήμου δίνουν το δικό τους καθη­με­ρινό αγώνα με τα προ­βλή­ματα αλλά πάντα για να επι­τευ­χθεί ο στόχος χρειά­ζε­ται σωστή διοί­κηση και καθο­δή­γηση.

Κύριε Καμπούρη, μεσο­βδό­μαδα γίναμε μάρ­τυ­ρες εικόνων που δεν έχουμε συνη­θί­σει στο νησί μας με προ­βλή­ματα από υπερ­βο­λική συγκέ­ντρωση νερού σε πολλά σημεία του νησιού μας εξαι­τίας της σφοδρής κακο­και­ρίας. Πώς κρίνετε το επίπεδο ετοι­μό­τη­τας της δημο­τι­κής αρχής γνω­ρί­ζο­ντας ότι θα κληθεί να αντι­με­τω­πί­σει μια δύσκολη κατά­σταση;

Μεσο­βδό­μαδα πήραμε μια γεύση σε τι σημείο μπορεί να οδη­γή­σουν οι συνέ­πειες μιας εκτε­τα­μέ­νης κλι­μα­τι­κής κρίσης που βιώ­νουμε Πραγ­μα­τικά είδαμε πρω­τό­γνω­ρες εικόνες για το νησί μας. Η Ρόδος όπως φυσικά και η υπό­λοιπη χώρα, πρέπει να αυξήσει την ανθε­κτι­κό­τητα των υπο­δο­μών της έτσι ώστε να μετριά­σει τις επι­πτώ­σεις των ακραίων και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων. Είναι πλέον επι­τα­κτική ανάγκη να σχε­δια­στεί η επόμενη μέρα πάντα με γνώμονα τις πιθανές δυσμε­νείς συν­θή­κες που δημιουρ­γεί η κλι­μα­τική αλλαγή με απο­κο­ρύ­φωμα τις έντονες και πιο συχνές πυρ­κα­γιές τις πλημ­μύ­ρες τις παρά­λο­γες αυξο­μειώ­σεις της θερ­μο­κρα­σίας καθώς και τη ξηρασία και την αύξηση της στάθμης της θάλασ­σας.

Βέβαια η κλι­μα­τική αυτή αλλαγή δεν μπορεί ν’ απο­τε­λεί δικαιο­λο­γία σε πιθανές αδρά­νειες στην προ­ε­τοι­μα­σία και στην πρό­σληψη, ειδικά όταν αυτά τα φαι­νό­μενα είναι ανα­με­νό­μενα.

Άκουσα ότι ο καθα­ρι­σμός των φρε­α­τίων ξεκί­νησε πριν 20 μέρες. Προ­φα­νώς όλοι κατα­λα­βαί­νουμε ότι δεν αρκεί ο περι­στα­σια­κός καθα­ρι­σμός τους αφού μπορεί πολύ εύκολα μέσα σ ’αυτό το διά­στημα των 20 ημερών να ξανα­γε­μί­ζουν με φύλλα κι αλλά φερτά υλικά. Επι­πρό­σθετα θεωρώ ότι θα έπρεπε να είναι σ’ ετοι­μό­τητα να παρέμ­βει άμεσα και η ΔΕΥΑΡ καθώς και όλες οι υπη­ρε­σίες του Δήμου που δια­θέ­τουν εργα­το­τε­χνικό προ­σω­πικό. Ολ’ αυτά σε συν­δυα­σμό με τους ιδιώτες οι οποίοι θα έπρεπε μετά από ειδο­ποί­ηση της ΔΕΥΑΡ να ήταν σε ετοι­μό­τητα, θα είχαν σαν απο­τέ­λε­σμα η κατά­σταση να ήταν τελείως δια­φο­ρε­τική. Ευελ­πι­στώ αυτή η περι­πέ­τεια να έχει διδα­κτικό χαρα­κτήρα και να μην χρεια­στεί να ξανα­ζή­σουμε παρό­μοιες κατα­στά­σεις.

Απο­τε­λείτε το …νέο αίμα στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση έχοντας πίσω σας μία θητεία στην οποία αντα­πο­κρι­θή­κατε με μεγάλη επι­τυ­χία στα καθή­κο­ντα του αντι­δη­μάρ­χου οικο­νο­μι­κών και τεχνι­κών υπη­ρε­σιών. Πώς βιώσατε την εμπει­ρία αυτή και πώς βλέπετε την πορεία σας στο χώρο της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης στα επόμενα χρόνια;

Όπως έχω ξανα­δη­λώ­σει και στο παρελ­θόν η ενα­σχό­ληση με την τοπική αυτο­διοί­κηση είναι μεράκι. Σε συζη­τή­σεις που είχα κατά καιρούς με πρώην αυτο­διοι­κη­τι­κούς και ζητούσα την άποψή τους και τη συμ­βουλή τους σε διαφορά ζητή­ματα, όλοι συνη­γο­ρού­σαν στο ό,τι η πολι­τική έχει και τα καλά της και τα κακά της. Ανάλογα το πόσο χρόνο θα της αφιε­ρώ­σεις τόσο πιο πολλές χαρές θα πάρεις. Δεν θα ξεχάσω τον αεί­μνη­στο Φώτη Χατζη­διάκο με τον οποίο δια­τη­ρούσα αγαστές σχέσεις που μου έλεγε «μικρέ σε βλέπω την έχεις την αρρώ­στια, μου θυμί­ζεις τον εαυτό μου μικρό, αλλά το υπη­ρε­τείς με αγάπη κι ευχα­ρί­στηση και θα πετύ­χεις. Το σημα­ντικό είναι να κοι­μά­σαι με ήσυχη τη συνεί­δηση σου το βράδυ ότι τα έδωσες όλα μέσα στην ημέρα».

Παρόλο που τα τελευ­ταία χρόνια έχουμε νέα σε ηλικία πρόσωπα να μπαί­νουν στον στίβο της αυτο­διοί­κη­σης κι αυτό από μόνο του είναι πολύ ενθαρ­ρυ­ντικό δοθεί­σης της ευκαι­ρίας θα ‘θελα να απευ­θύνω κάλεσμα και να παρα­κι­νήσω ακόμη περισ­σό­τε­ρους νέους ν’ ασχο­λη­θούν με τα κοινά .

Το να έχεις άποψη περί των πολι­τι­κών πραγ­μά­των είναι εύκολο ειδικά όταν δεν ασχο­λεί­σαι μ’ αυτά.

Σε ότι έχει να κάνει με τη δίκη μου πορεία στα πράγ­ματα το μόνο που μπορώ να πω με σιγου­ριά είναι ότι από­λαυσα κάθε στιγμή σε όποιον τομέα ευθύνης μου ανα­τέ­θηκε. Αυτό ήταν και το μυστικό της επι­τυ­χίας μας. Και λέω «μας» γιατί αν γιατί κάτι μπορώ να είμαι περή­φα­νος είναι οι εξαι­ρε­τι­κές σχέσεις και η συνερ­γα­σία που είχα ανα­πτύ­ξει με τους υπη­ρε­σια­κούς στο Δήμο σχέσεις που διατηρώ μέχρι και σήμερα αφού υπήρξε ισχυρό δέσιμο μεταξύ μας καθώς απο­τε­λού­σαν ανα­πό­σπα­στο μέρος της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς μου για τέσσερα ολό­κληρα χρόνια.

Το μέλλον είναι απρό­βλε­πτο δεν ξέρεις τι σου επι­φυ­λάσ­σει ζεις και απο­λαμ­βά­νεις την κάθε μέρα ξεχω­ρι­στά. Προτιμώ να μην κάνω σχέδια για την πολι­τική μου πορεία. Σ’αυτό όμως που επενδύω καθη­με­ρινά είναι η δια­τή­ρηση της αγάπης και της εμπι­στο­σύ­νης που εισπράττω καθη­με­ρινά από τους συμπο­λί­τες μας και δεν θα στα­μα­τήσω να το επι­διώκω ποτέ. Δεν υπάρχει μεγα­λύ­τερη χαρά απ’ αυτήν αν υπο­θέ­σουμε το μονα­δικό ουσια­στικό κέρδος που μπορείς να ‘χεις από την πολι­τική, είναι η ανα­γνώ­ριση των προ­σπα­θειών σου από τους συμπο­λί­τες σου και δεν το ανταλ­λάζω με τίποτα.