Σχεδόν 4 στις 10 επιχειρήσεις δεν βρίσκουν προσωπικό

Πάνω από 260.000 θέσεις εργα­σίας είναι αυτήν τη στιγµή κενές σε επι­χει­ρή­σεις σε ολό­κληρη τη χώρα, όταν ο συνο­λι­κός αριθµός των ανέργων αγγίζει τους 456.663 με βάση τα στοι­χεία της ΕΛΣΤΑΤ για τον Ιούνιο. Τι συµβαίνει, λοιπόν, και, ενώ σχεδόν τέσ­σε­ρις στις δέκα επι­χει­ρή­σεις (37%), από τις µικρότερες µέχρι τις µεγαλύτερες, ανα­ζη­τούν προ­σω­πικό σε µια χώρα στην οποία η ανεργία μόλις έπεσε λίγο κάτω από το 10%, δεν βρί­σκουν;

Τα ευρή­ματα

Η έρευνα της Κεντρι­κής Ένωσης Επιµελητηρίων, που διε­νερ­γή­θηκε από την εται­ρεία Palmos Analysis στο µεγαλύτερο δείγµα έως σήµερα (5.076 επι­χει­ρή­σεις) και δηµοσιεύτηκε ανα­λυ­τικά τη Δευτέρα, εντο­πί­ζει την πηγή του προβλήµατος των ακά­λυ­πτων θέσεων εργα­σίας σε δύο βασι­κούς παρά­γο­ντες:

στην έλλειψη εργαζοµένων µε προ­σό­ντα, τους οποίους χρειά­ζο­νται κυρίως οι µεγάλες επι­χει­ρή­σεις (π.χ. διευ­θυ­ντι­κές θέσεις κ.λπ.) και

στην απροθυµία των ανέργων να απορ­ρο­φη­θούν σε δου­λειές που δεν τους ενδια­φέ­ρουν, δεν γνω­ρί­ζουν να τις κάνουν ή δεν τους καλύ­πτουν οικονοµικά

Ανα­λυ­τικά, οι εργο­δό­τες σε ποσοστό 36% ανα­ζη­τούν στελέχη υψηλών προ­σό­ντων και προ­σω­πικό υψηλής εξει­δί­κευ­σης µε εµπειρία, το οποίο δεν υπάρχει σήµερα στην Ελλάδα. Ένας πολύ µεγάλος αριθµός ανθρώ­πων που σπού­δα­σαν, τέλειω­σαν πανεπιστήµιο ή και έκαναν µεταπτυχιακά µετανάστευσε στο εξω­τε­ρικό και παραµένει εκεί ή ανα­ζη­τεί ακόµη και σήµερα δουλειά, που και καλύ­τερα αµειβόµενη είναι και καλύ­τε­ρες προ­ο­πτι­κές δια­σφα­λί­ζει.

Την ίδια στιγµή, σε ποσοστό 45% οι εται­ρείες οι οποίες «καί­γο­νται» να καλύ­ψουν κενές θέσεις εργα­σίας ζητούν εργαζόµενους που να κάνουν χει­ρω­να­κτι­κές δου­λειές (π.χ. υδραυ­λι­κοί, ηλε­κτρο­λό­γοι, τεχνί­τες, σερ­βι­τό­ροι κ.λπ.), τις οποίες σήµερα οι περισ­σό­τε­ροι είτε δεν θέλουν, είτε δεν γνω­ρί­ζουν να κάνουν, λόγω των κακών συν­θη­κών εργα­σίας ή των ειδικών προ­σό­ντων και γνώσεων που αυτές απαι­τούν.

Όσο µεγαλύτερο µέγεθος έχουν οι επι­χει­ρή­σεις και όσο περισ­σό­τε­ρους εργαζόµενους απα­σχο­λούν, τόσο εντο­νό­τερο είναι το πρόβληµα κάλυψης των κενών θέσεων εργα­σίας. Το 37% που δηλώνει ότι χρειά­ζε­ται να καλύψει κενά αυξά­νε­ται στο 60% για τις εται­ρείες µε πάνω από 25 εργαζόµενους, ενώ κινεί­ται σε σηµαντικά υψη­λό­τερα επίπεδα -σε σχέση µε τον πανελ­λα­δικό µέσο όρο- στις νησιω­τι­κές περι­φέ­ρειες της χώρας, αλλά και στην Περι­φέ­ρεια Θεσ­σα­λίας.

Σύµφωνα µε την έρευνα, οι κλάδοι µε τα υψη­λό­τερα ποσοστά επι­χει­ρή­σεων που δηλώ­νουν κενές θέσεις εργα­σίας είναι η Μετα­ποί­ηση (50%), τα Καταλύµατα και η Εστίαση (48%) και οι Κατα­σκευές (55%), ενώ υψηλό ποσοστό (48%) κατα­γρά­φε­ται και µεταξύ των επι­χει­ρή­σεων µε εξα­γω­γικό χαρα­κτήρα. Μεταξύ των επι­χει­ρή­σεων που δηλώ­νουν ότι έχουν κενές θέσεις εργα­σίας, το 28% ανα­ζη­τούν απασχολούµενους στην παροχή υπη­ρε­σιών και πωλητές, το 27% ανει­δί­κευ­τους εργάτες, χει­ρώ­να­κτες και µικροπωλητές και το 23% ειδικευµένους τεχνί­τες και ασκού­ντες συναφή επαγγέλµατα.

Η έλλειψη ατόµων που ενδια­φέ­ρο­νται να κάνουν αυτό το είδος εργα­σίας (45%) και η έλλειψη ατόµων µε τα απαιτούµενα προσόντα-δεξιότητες-εµπειρία (36%) είναι οι δύο κύριοι λόγοι για τους οποίους παραµένουν κενές θέσεις εργα­σίας στις επι­χει­ρή­σεις, σύµφωνα µε τις απα­ντή­σεις στην έρευνα. Όσον αφορά τις βασι­κό­τε­ρες δεξιό­τη­τες και ικα­νό­τη­τες, τις οποίες πρέπει να δια­θέ­τουν οι εργαζόµενοι, οι απα­ντή­σεις των επι­χει­ρή­σεων στην έρευνα ανα­δει­κνύ­ουν ως κορυ­φαία επιλογή τη γνώση/χρήση αγγλι­κών (39%) και ακο­λου­θούν οι βασικές ψηφια­κές δεξιό­τη­τες/δια­δι­κτυακή συνερ­γα­σία/τηλερ­γα­σία (33%), οι επι­κοι­νω­νια­κές/κοι­νω­νι­κές δεξιό­τη­τες (30%), η ικα­νό­τητα συνερ­γα­σίας σε οµάδα (24%) και η οργα­νω­τι­κό­τητα (20%).

Πηγή: powergame.gr