Δημήτρης Γάκης :: «Χρειάζεται για τα νησιά μας ειδικό μοντέλο τουρισμού»

Σφοδρές επι­κρί­σεις δέχθηκε ο πρό­ε­δρος του ΣΥΡΙΖΑ για τις θέσεις που εξέ­φρασε και το πρό­γραμμα που παρου­σί­ασε στη ΔΕΘ. Τι απα­ντάτε σε εκεί­νους που έσπευ­σαν να ασκή­σουν κριτική, λέγο­ντας πως αν ανα­λά­βει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μείνει ένα ευρώ στις τρά­πε­ζες;

Τις τρά­πε­ζες και τις επι­χει­ρή­σεις τις έχουν «αδειά­σει» οι κυβερ­νη­τι­κές επι­λο­γές της υπο­τα­γής στην τρόικα που ακο­λου­θεί­ται μέχρι σήμερα. Φθάσαμε στο σημείο, οι συστη­μι­κές τρά­πε­ζες να μη δίνουν ούτε ένα δάνειο στον κόσμο, η χώρα να μην μπορεί να ανα­κτή­σει την αντα­γω­νι­στι­κό­τητά της και η ύφεση να αντι­με­τω­πί­ζε­ται με «ασπι­ρί­νες» απί­θα­νων μέτρων και ακόμα περισ­σό­τε­ρων…. μέτρων. Η κυβέρ­νηση νιώθει το μνη­μο­νιακό της οικο­δό­μημα να στέ­κε­ται σε «πήλινα πόδια» και βάλλει τρο­μο­κρα­τη­μένη «άσφαιρα» βλήματα προς πάσα κατεύ­θυνση. Η δική μας απά­ντηση σε αυτή την επι­κοι­νω­νια­κού χαρα­κτήρα επίθεση,βρί­σκε­ται στην τεκ­μη­ριω­μένη ανα­πτυ­ξιακή πρόταση μας: Στο ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ του ΣΥΡΙΖΑ, που παρου­σί­ασε ο Αλέξης Τσίπρας στη Θεσ­σα­λο­νίκη. Είναι οι κοστο­λο­γη­μέ­νες προ­τά­σεις του κόμ­μα­τος της Αρι­στε­ράς για τα «κόκκινα» δάνεια – που αφορούν στα στε­γα­στικά και τα επι­χει­ρη­μα­τικά δάνεια των μικρο­με­σαίων, είναι τα μέτρα μας στο φορο­λο­γικό πακέτο, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της κατάρ­γη­σης του εκτρώ­μα­τος που ονο­μά­ζε­ται με «ΕΝΦΙΑ» με τη θέσπιση φόρου μεγάλης ακί­νη­της περιου­σίας, είναι η ίδρυση Ανα­πτυ­ξια­κής Τρά­πε­ζας και τρα­πε­ζών ειδικού σκοπού που θα δώσουν ώθηση στο μικρο­με­σαίο επι­χει­ρείν και τον πρω­το­γενή τομέα. Το τελευ­ταίο, είναι ένα μέτρο που πραγ­μα­τικά έχει ανάγκη η δωδε­κα­νη­σιακή οικο­νο­μία, για να στα­μα­τή­σει η κατρα­κύλα και να ανα­συ­γκρο­τη­θεί με τις δικές της δυνά­μεις. Τέλος, θα ήθελα να σημειώσω, ότι η οικο­δό­μηση ενός νέου παρα­γω­γι­κού συστή­μα­τος και παρα­γω­γι­κού μοντέ­λου που θα υλο­ποι­ή­σει όλα τα παρα­πάνω, θα απαι­τή­σει ουσια­στική δια­πραγ­μά­τευση με τους εταί­ρους μας. Και αυτό, μπορεί να γίνει μόνο από μια πολι­τική δύναμη που έχει άλλες προ­τε­ραιό­τη­τες (κοι­νω­νι­κής συνοχής) και ένα εναλ­λα­κτικό πρό­γραμμα (ανα­συ­γκρό­τη­σης) για το πώς θα βγούμε από την κρίση. Και αυτή η δύναμη, είναι σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο ελλη­νι­κός λαός δεν «τσι­μπάει» πια στο αγκί­στρι της τρο­μο­λα­γνίας του Σαμαρά.

Εκτι­μάτε πως θα οδη­γη­θεί η Ελλάδα σε εκλογές και για ποιό λόγο;

Ο σεβα­σμός στη Δημο­κρα­τία απαι­τούσε άμεση προ­σφυγή στις κάλπες αμέσως μετά τις ευρω­ε­κλο­γές γιατί τότε επι­βε­βαιώ­θηκε η απώλεια της εμπι­στο­σύ­νης της κοι­νω­νίας προς την κυβέρ­νηση. Στις ευρω­ε­κλο­γές ο ελλη­νι­κός λαός κατα­ψή­φισε την πολι­τική του κυβερ­νη­τι­κού εκτρώ­μα­τος ΝΔ και λοιπού ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρ­νηση θα κατα­πέ­σει κάτω από το βάρος των κοι­νω­νι­κών και οικο­νο­μι­κών αδιε­ξό­δων που προ­κά­λεσε με την τυφλή υποταγή της στις μνη­μο­νια­κές δεσμεύ­σεις.Αυτό θα συμβεί το αργό­τερο μέχρι τον Μάρτιο, αν και πιστεύω ότι θα συμβεί μέσα στο επόμενο δίμηνο, εξ αιτίας της αδυ­να­μίας της σημε­ρι­νής βουλής να εκλέξει Πρόεδρο Δημο­κρα­τίας.

Θα υπάρξει συναί­νεση στο θέμα της εκλογής του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας;

Εμείς καθη­με­ρινά, αγω­νι­ζό­μα­στε για να στα­μα­τή­σουμε τα μνη­μο­νιακά σχέδια «μεταρ­ρυθ­μί­σεων»και δήθεν «εξορ­θο­λο­γι­σμού» της οικο­νο­μίας που έχουν προ­κα­λέ­σει ανθρω­πι­στική κρίση στην κοι­νω­νία, έχουν βάλει στο στό­χα­στρο τα κεκτη­μένα δεκα­ε­τιών των εργα­ζο­μέ­νων και το μόνο που πετυ­χαί­νουν είναι να ξεπου­λάνε τη δημόσια περιου­σία και να δεσμεύ­ουν τον ελλη­νικό λαό με επι­λο­γές που κατα­στρέ­φουν το παρόν και υπο­θη­κεύ­ουν το μέλλον της χώρας. Το έχουμε τονίσει επα­νη­λειμ­μέ­νως, το επι­βε­βαιώ­νουμε και σήμερα: Στόχος μας, είναι να εμπο­δί­σουμε με όλα τα δημο­κρα­τικά συνταγ­μα­τικά μέσα την κατα­στρο­φική πολι­τική της κυβέρ­νη­σης μιας κοι­νω­νι­κής μειο­ψη­φίας απέ­να­ντι στους πολίτες και τη χώρα. Αυτού του είδους η συναί­νεση ισο­δυ­να­μεί με υπο­στή­ριξη της κατα­στρο­φι­κής πορείας στην οποία έχουν τρο­χο­δρο­μή­σει την πατρίδα μας. Εμείς ανοί­γουμε το δρόμο στην αλλαγή με τη δική μας πρόταση επα­νεκ­κί­νη­σης της οικο­νο­μίας, του πολι­τι­κού πολι­τι­σμού στη δια­κυ­βέρ­νηση, χτί­ζουμε την αξιο­πι­στία του προ­γράμ­μα­τος μας για το μέλλον, στέρεα, ουσια­στικά, τεκ­μη­ριω­μένα.  Πιστεύ­ουμε, ότι όταν θα γίνουν οι εκλογές, ο λαός θα δώσει απο­φα­σι­στικά τη λύση.

• Πώς είδατε την πρώτη συνε­δρί­αση του περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου στην οποία δώσατε το «παρών»;

Ήταν μια δυσά­ρε­στη έκπληξη. Το περι­φε­ρειακό συμ­βού­λιο, αλλά και η περι­φε­ρειακή αρχή, πρέπει να σταθούν στο ύψος των περι­στά­σεων. Οι προ­κλή­σεις είναι τερά­στιες και απαι­τούν την αντί­στοιχη σοβα­ρό­τητα, υπευ­θυ­νό­τητα και εργα­τι­κό­τητα. Ελπίζω να βρούνε γρήγορα τον απαι­τού­μενο βημα­τι­σμό.

Με αφορμή την ερώτηση που κατα­θέ­σατε για τα ΚΕΠΑ σε ποιά κατά­σταση βρί­σκε­ται ο τομέας της υγείας στα Δωδε­κά­νησα και γιατί οι πολίτες χάνουν το ένα μετά το άλλο τα κεκτη­μένα τους;

Το θέμα της εύρυθ­μης λει­τουρ­γίας των ΚΕΠΑ στη Δ/νησο είναι πολύ σημα­ντικό. Τόσο κοι­νω­νικά, τη στιγμή που αφορά σε μια από τις πιο ευπα­θείς ομάδες του πλη­θυ­σμού, όσο και επί της ουσίας, για το ρόλο κοι­νω­νι­κής ευθύνης που θέλουμε να έχει το κράτος. Τώρα, όσον αφορά στο θέμα: «Που βρί­σκε­ται η κατά­σταση του συστή­μα­τος Υγείας στη Δωδε­κά­νησο;»,θα σας απα­ντήσω, ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει από όλα τα προ­βλή­ματα της λει­τουρ­γίας που αντι­με­τω­πί­ζει το Εθνικό Σύστημα Υγείας στη νησιω­τική χώρα που έχουμε επα­νει­λημ­μέ­νως ανα­δεί­ξει με κοι­νο­βου­λευ­τι­κές μας παρεμ­βά­σεις. Αντί­θετα, τα προ­βλή­ματα στη λει­τουρ­γία των ΓΝ Ρόδου και Κω, οι ελλεί­ψεις ιατρι­κού, νοση­λευ­τι­κού και παραϊ­α­τρι­κού προ­σω­πι­κού στα Νοσο­κο­μεία, Κέντρα Υγείας και Ιατρεία στα μικρό­τερα νησιά, συνε­χί­ζουν να υπάρ­χουν, ενι­σχύ­ο­ντας το αίσθημα εγκα­τά­λει­ψης της πολι­τείας προς τους συμπο­λί­τες μας και τους επι­σκέ­πτες της Δ/νήσου. Με την κατα­στρο­φική μνη­μο­νιακή πολι­τική που ακο­λου­θεί η κυβέρ­νηση, επι­βε­βαιώ­νε­ται τη δρα­μα­τική στροφή στην ιδιω­τι­κο­ποί­ηση της δευ­τε­ρο­βάθ­μιας φρο­ντί­δας υγείας, η από­συρση του Δημο­σίου από τη χρη­μα­το­δό­τηση, από τον έλεγχο, από τη χάραξη πολι­τι­κής Υγείας. Απο­σύ­ρε­ται από τη μια μεριά το Δημόσιο και ανα­δύ­ο­νται οι ιδιω­τι­κές πρω­το­βου­λίες σε όλη την έκταση της δευ­τε­ρο­βάθ­μιας φρο­ντί­δας. Το κράτος δεν εγγυά­ται πια την Υγεία των πολιτών, όπως και το Σύνταγμα ορίζει. Επι­πλέον, στην πρω­το­βάθ­μια φρο­ντίδα Υγείας, η αντι­με­τώ­πιση των προ­βλη­μά­των από τη συγκυ­βέρ­νηση στη Δωδε­κά­νησο, με την απο­δό­μηση των δομών σε όλα τα επίπεδα, σε όλα τα νησιά, μόνο σαν μεθο­δευ­μένη εγκα­τά­λειψη των νησιών μας μπορεί να εκλη­φθεί. Οι νησιώ­τες περι­μέ­νουν απα­ντή­σεις, συγκε­κρι­μένο σχέδιο και χρη­μα­το­δό­τηση για τη βελ­τί­ωση της σημε­ρι­νής απο­καρ­διω­τι­κής και επι­κίν­δυ­νης για την υγεία των πολιτών κατά­σταση στη νησιω­τική χώρα. Για­τρούς και ιατρικό εξο­πλι­σμό θέλουμε στα νησιά μας και όχι μεγα­λό­πνοες δια­κη­ρύ­ξεις και επι­κοι­νω­νια­κές απο­σπα­σμα­τι­κές «επι­τυ­χίες» που στόχο έχουν την προβολή του «έργου» κυβερ­νη­τι­κών -ντόπιων και κεντρι­κών – στε­λε­χών…

Πώς θα χει­ρι­στεί ο ΣΥΡΙΖΑ το θέμα της παρα­χώ­ρη­σης ακι­νή­των του δημο­σίου στη Ρόδο;

Για τη χάραξη μιας νησιω­τι­κής ανα­πτυ­ξια­κής στρα­τη­γι­κής, χρειά­ζε­ται ολο­κλη­ρω­μένη επε­ξερ­γα­σία των θεμάτων που αφορούν τα ευαί­σθητα χερσαία και θαλάσ­σια οικο­συ­στή­ματα και γνώση της πολυ­νη­σια­κής μας πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Σε αυτό το πλαίσιο, η δημόσια γη, ο αιγια­λός, οι παρα­λίες, οι παρό­χθιες ζώνες, τα δάση, είναι τα «εργα­λεία» μας για μια άλλη ανα­πτυ­ξιακή πολι­τική. Το ξεπού­λημα της ακί­νη­της περιου­σίας του δημο­σίου στη Ρόδο, συνιστά μια κατα­στρο­φική επιλογή, πολ­λα­πλά επι­ζή­μια για την οικο­νο­μία, την ανά­πτυξη και την κοι­νω­νία. Φαί­νε­ται, πως για «ταμεια­κούς» λόγους και μόνο, η μνη­μο­νιακή συγκυ­βέρ­νηση ξεπουλά την ακίνητη περιου­σία του δημο­σίου, υπα­κού­ο­ντας στις εντολές της τρόικας, χωρίς ορθο­λο­γι­σμό και προ­γραμ­μα­τι­σμό στις κινή­σεις της, αδια­φο­ρώ­ντας ταυ­τό­χρονα για τις συνα­κό­λου­θες δυσμε­νείς επι­πτώ­σεις στον τοπικό του­ρι­σμό και οικο­νο­μία. Δυστυ­χώς, η απο­σπα­σμα­τική και επι­πό­λαια δεσμευ­τική αντι­με­τώ­πιση του δημό­σιου πλούτου της Ρόδου με στενή λογι­στική νοο­τρο­πία από την κυβέρ­νηση,συνε­χί­ζε­ται. Στο στό­χα­στρο του μεγάλου κεφα­λαίου, τα ακίνητα που βρί­σκο­νται σήμερα στο ΤΑΙΠΕΔ, όπως το «Γκολφ Αφάντου» αλλά και η παραλία της Τσα­μπί­κας, το Κεραμί, η παραλία της Λάρδου, το στρα­τό­πεδο και η παραλία της Καλάθου, ο αρχαιο­λο­γι­κός χώρος της Αρχαγ­γέ­λου με το κάστρο του, το Πρα­σο­νήσι. Ακίνητα, που θα πρέπει να αξιο­ποι­η­θούν με σεβασμό σε βασικές αρχές, όπως είναι η δια­σφά­λιση του δημό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος, η ανά­πτυξη των περιο­χών και του νησιού με όρους βιω­σι­μό­τη­τας, με ήπιες επεμ­βά­σεις και με τη στροφή του του­ρι­σμού σε ποιο­τικά προ­ϊ­ό­ντα και εναλ­λα­κτι­κές μορφές. Είναι ζήτημα Δημο­κρα­τίας, είναι θέμα ισο­τι­μίας στην ανα­πτυ­ξιακή προ­ο­πτική, είναι πρό­κληση και προ­τε­ραιό­τητα για όλη την τοπική κοι­νω­νία τη Ρόδου να αγω­νι­στούμε όλοι μαζί για την πραγ­μα­τική αξιο­ποί­ηση της δημό­σιας περιου­σίας προς όφελος των ίδιων των πολιτών. Σαν πόλους ανά­πτυ­ξης και όχι σαν κτήματα-«φιλέτα» προς πώληση.

Σας ανη­συ­χεί το ντόμινο των καταρ­ρεύ­σεων του­ρι­στι­κών πρα­κτο­ρείων της Ρωσίας; Αντι­με­τω­πί­στηκε καλά το θέμα από το υπουρ­γείο Του­ρι­σμού;

Εκεί­νους που δεν ανη­συ­χεί είναι τα ¨ΕΛΙΤόπαιδα¨ του οικο­γε­νεια­κού – πολι­τι­κού κατε­στη­μέ­νου, τον κ. Βαρ­βι­τσιώτη και την κυρία Κεφα­λο­γιάννη, οι οποίοι στην τελευ­ταία τους επί­σκεψη στην Πάτμο για το μόνο που ενδια­φέρ­θη­καν ήταν να έρθουν σε κοσμι­κές συνα­ντή­σεις με ανθρώ­πους του Χόλι­γουντ.

Η σειρά πτω­χεύ­σεων αρκετών από τα μεγα­λύ­τερα του­ρι­στικά πρα­κτο­ρεία της Ρωσίας, προ­κά­λεσε μεγάλη ανα­στά­τωση στον ελλη­νικό του­ρι­σμό με απρό­σμε­νες συνέ­πειες για τη Ρόδο και την Κω, που επλή­γη­σαν ιδιαί­τερα από αυτή τη δυσμενή εξέλιξη. Το πρό­βλημα, είχε οικο­νο­μι­κές συνέ­πειες πολλών εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ σε του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις της περιο­χής μας και κιν­δύ­νευσε η εικόνα του δωδε­κα­νη­σια­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος διεθνώς. Ο συνο­λι­κός τρόπος χει­ρι­σμού της συγκυ­βέρ­νη­σης στον του­ρι­σμό, με την καθαρά επι­κοι­νω­νιακή τακτική του περί­φη­μου πια «success story», όσο και η μη έγκαιρη αντι­με­τώ­πιση των συνε­πειών από τα προ­βλή­ματα που εμφα­νί­σθη­καν με τον εισερ­χό­μενο του­ρι­σμό από τις χώρες της τέως ΕΣΣΔ φέτος, πρω­τί­στως από την Ρωσία, απο­δει­κνύει την προ­χει­ρό­τητα και την ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα στο σχε­δια­σμό, την προβολή και τη στήριξη του του­ρι­σμού από το κυβερ­νη­τικό επι­τε­λείο. Ειδικά για τη νησιω­τική χώρα, που η λογική all-inclusive έχει απο­δεί­ξει τα αδιέ­ξοδά της, πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα που να στα­μα­τή­σουν την κατα­στροφή του μικρο­με­σαίου επι­χει­ρη­μα­τία στον του­ρι­σμό, να προ­στα­τευ­τούν οι εργα­ζό­με­νοι και να δια­σω­θεί η εικόνα της Δωδε­κα­νή­σου στην παγκό­σμια του­ρι­στική αγορά. Είναι ευκαι­ρία, να συζη­τή­σουμε όλοι μαζί, φορείς και τοπικές κοι­νω­νίες, ένα μοντέλο ανά­πτυ­ξης στο του­ρι­στικό επι­χει­ρείν που να βασί­ζε­ται στη νησιω­τική ιδιαι­τε­ρό­τητα και τον ποιο­τικό του­ρι­σμό. Χρειά­ζε­ται αλλαγή πλεύσης.

Απαι­τεί­ται ενα μοντέλο του του­ρι­σμού για τα νησιά μας, που θα πρέπει να στη­ρί­ζε­ται στην ανά­δειξη των συγκρι­τι­κών πλε­ο­νε­κτη­μά­των και του­ρι­στι­κών πόρων (φυσικών, περι­βαλ­λο­ντι­κών, πολι­τι­στι­κών, κτλ.) του κάθε νησιού, στη στήριξη των ήπιων – εναλ­λα­κτι­κών μορφών του­ρι­σμού, με στόχο την δια­φο­ρο­ποί­ηση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος (θαλάσ­σιος, αθλη­τι­κός, θρη­σκευ­τι­κός, αλιευ­τι­κός, κατα­δυ­τι­κός, αγρο­του­ρι­σμός, κάθε νησί και μια του­ρι­στική «εξει­δί­κευση»), καθώς και δυνα­τό­τη­τες στή­ρι­ξης της πρω­το­γε­νούς παρα­γω­γής (κυρίως κτη­νο­τρο­φίας, μελισ­σο­κο­μίας και αλιείας). Σε μια του­ρι­στική περίοδο που να διαρκεί παρα­πάνω από τους καλο­και­ρι­νούς μήνες. Τότε μόνο θα μπο­ρούμε να αντι­με­τω­πί­ζουμε απο­τε­λε­σμα­τικά «έκτα­κτες κατα­στά­σεις», όπως αυτή που βιώ­νουμε σήμερα με τα λουκέτα ντόμινο από το εξω­τε­ρικό.