Ολυμπιακοί Αγώνες 2024: Ο πίνακας “Το Συμπόσιο των Θεών” και όχι ο… Μυστικός Δείπνος η έμπνευση για το σόου με τον Διόνυσο

Η τελετή έναρξης των Ολυ­μπια­κών Αγώνων στο Παρίσι σχο­λιά­στηκε ποι­κι­λο­τρό­πως, κυρίως για τη… δια­φο­ρε­τι­κό­τητά της και τις εικόνες που ταξί­δε­ψαν απ’ άκρου εις άκρον του πλανήτη, με την «ανα­πα­ρά­σταση» του Μυστι­κού Δείπνου από drag queens και από έναν «γυμνό μπλε άνθρωπο» -τη γαλλική εκδοχή για τον αρχαίο θεό Διόνυσο- να συγκε­ντρώ­νει τη μεγα­λύ­τερη πολε­μική.

Οι αντι­δρά­σεις, μάλιστα, δεν περιο­ρί­στη­καν στα social media, αλλά έφτασαν μέχρι και στο… κατώφλι της γαλ­λι­κής Καθο­λι­κής Εκκλη­σίας, η οποία, με ανα­κοί­νωσή της, εξέ­φρασε τη βαθιά λύπη της για τον «χλευα­σμό της Χρι­στια­νο­σύ­νης», όπως τόνισε χαρα­κτη­ρι­στικά. «Σκε­φτό­μα­στε όλους τους Χρι­στια­νούς σε όλες τις ηπεί­ρους που έχουν πλη­γω­θεί από αυτές τις σκηνές» σημεί­ωνε η ίδια ανα­κοί­νωση, κάνο­ντας λόγο για «ιδε­ο­λο­γι­κές προ­κα­τα­λή­ψεις λίγων καλ­λι­τε­χνών».

Ένας εξ αυτών των καλ­λι­τε­χνών, ο ηθο­ποιός και τρα­γου­δι­στής Φιλίπ Κατρίν, ο οποίος υπο­δύ­θηκε τον… μπλε «Διόνυσο» που ορα­μα­τί­στη­καν οι Γάλλοι διορ­γα­νω­τές, δεν θέλησε ν’ απο­κα­λύ­ψει το σκε­πτικό πίσω από τη δήθεν ανα­πα­ρά­σταση του «Μυστι­κού Δείπνου» του Λεο­νάρ­ντο Ντα Βίντσι, αλλά άφησε όλα τα ενδε­χό­μενα να… αιω­ρού­νται. «Δεν θα ήταν δια­σκε­δα­στικό, αν δεν υπήρχαν αντι­πα­ρα­θέ­σεις» ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Όπως είδαν εκα­τομ­μύ­ρια τηλε­θε­α­τές σε όλο τον κόσμο, στην τελετή έναρξης συμ­με­τεί­χαν μοντέλα, χορευ­τές, είδωλα της μόδας και drag queens, καθώς συγκε­ντρώ­νο­νταν σε μια γέφυρα πάνω από τον Σηκουάνα γύρω από ένα τραπέζι, το οποίο χρη­σί­μευε και ως πασα­ρέλα. Στο κέντρο βρι­σκό­ταν μια γυναίκα που φορούσε χρυσό στέμμα, περι­τρι­γυ­ρι­σμένη από πολλές drag queens και δεκάδες χορευ­τές και καλ­λι­τέ­χνες. Μια επί­δειξη μόδας που παρου­σί­αζε ρούχα από μερι­κούς από τους πιο υπο­σχό­με­νους νέους σχε­δια­στές της Γαλλίας βρέθηκε στο επί­κε­ντρο της σκηνής, καθώς οι καθή­με­νοι εκα­τέ­ρω­θεν εκτε­λού­σαν τη χορο­γρα­φία τους. Μεταξύ των παρευ­ρι­σκο­μέ­νων ήταν και το είδωλο του Drag Race, η Nicky Doll, η οποία έχει εμφα­νι­στεί στο γαλλικό franchise, RuPaul’s Drag Race UK vs The World και τώρα φιλο­ξε­νεί τη δική της εκδοχή στη Γαλλία. Ήταν, όμως, όλο αυτό, μία «woke» παρωδία του εμβλη­μα­τι­κού πίνακα του Λεο­νάρ­ντο ντα Βίντσι, «Μυστι­κός Δείπνος»;

Ο Μυστι­κός Δείπνος του Ντα Βίντσι

Μια νέα εκδοχή, που μοιάζει να βρί­σκε­ται πολύ πιο κοντά στην αλήθεια, υπο­στη­ρί­ζει πως όχι. Η πραγ­μα­τική έμπνευση πίσω απ’ όλο αυτό το σόου ουδόλως είχε να κάνει με τον χρι­στια­νι­σμό και το δείπνο του Ιησού με τους μαθητές του, αλλά με τον πίνακα του Ολλαν­δού καλ­λι­τέ­χνη Jan Harmensz van Biljert (1598-1671), ο οποίος ανα­πα­ρι­στά τον γάμο του Πηλέα και της Θέτιδος. Ονο­μά­ζε­ται «Συμπό­σιο των Θεών», ζωγρα­φί­στηκε το 1635 και βρί­σκε­ται στο μουσείο Μανίν στη Ντιζόν (δείτε εδώ).

Στο έργο αυτό βλέ­πουμε τους Ολύ­μπιους θεούς να γιορ­τά­ζουν για τον γάμο. Στο κέντρο του τρα­πε­ζιού βρί­σκε­ται ο Απόλ­λω­νας (και όχι ο Χριστός), ενώ ο Διό­νυ­σος κάνει αυτό που ξέρει καλά: πίνει, τρώει, γλε­ντάει, έστω κι αν δεν είναι… μπλε, όπως αυτός της τελετής έναρξης στο Παρίσι. Και αν η τεχνο­τρο­πία του Biljert θυμίζει κάτι από… Ντα Βίντσι, «μπερ­δεύ­ο­ντας» ίσως τους πολλούς, η εξήγηση είναι μάλλον απλή: ο Ολλαν­δός ζωγρά­φος πέρασε ένα μέρος της ζωής του στη Ρώμη και, όπως πολλοί ακόμα συνά­δελ­φοί του, επη­ρε­ά­στηκε από την τεχνη του Καρα­βά­τζιο (1571-1610).

Οι επιρ­ροές αυτές, λοιπόν, είναι εμφα­νείς, σύμφωνα με ειδι­κούς της τέχνης, και στον πίνακά του, «Συμπό­σιο των Θεών», που υπήρξε η πραγ­μα­τική πηγή έμπνευ­σης για τον σκη­νο­θέτη της τελετής έναρξης των Ολυ­μπια­κών Αγώνων του Παρι­σιού, Τομά Ζολί.

Την εκπληξή του για τη σύνδεση του περι­βό­η­του, πλέον, σκετς στην Τελετή Έναρξης των Ολυ­μπια­κών Αγώνων με τον Μυστικό Δείπνο, εξέ­φρασε σε συνέ­ντευξή του ο σκη­νο­θέ­της της διορ­γά­νω­σης, Τομά Ζολί. Ο 42χρονος άνθρω­πος του θεάτρου ξεκα­θά­ρισε πως ο Μυστι­κός Δείπνος δεν ήταν σε καμία περί­πτωση η έμπευσή του

«Ο Μυστι­κός Δείπνος δεν ήταν η έμπνευσή μου. Νομίζω ότι ήταν αρκετά σαφές ότι ήταν ο Διό­νυ­σος αυτός που φτάνει στο τραπέζι, είναι ο θεός της γιορτής, του κρασιού και πατέρας της Sequana, της θεό­τη­τας που συν­δέ­ε­ται με το ποτάμι», είπε ο Ζολί σε συνέ­ντευξή του στο BFM TV,

«Στη δουλειά μου δεν βρίσκω ποτέ την επι­θυ­μία να κοροϊ­δέψω ή να ταπει­νώσω κάποιον. Ήθελα μια τελετή που θα έφερνε τους ανθρώ­πους κοντά, θα συμ­φι­λί­ωνε αλλά και θα επι­βε­βαί­ωνε τις δημο­κρα­τι­κές μας αξίες της ελευ­θε­ρίας, της ισό­τη­τας και της αδελ­φο­σύ­νης» πρό­σθεσε, μεταξύ άλλων.«Αυτό που ήθελα, ήταν να πω ότι είμαστε ένα τερά­στιο «εμείς»», ανέφερε, προ­σθέ­το­ντας: «Στη Γαλλία έχουμε το δικαί­ωμα να αγαπάμε ο ένας τον άλλον, όπως θέλουμε, με όποιον θέλουμε, στη Γαλλία έχουμε το δικαί­ωμα να πιστεύ­ουμε και να μην πιστεύ­ουμε. Στη Γαλλία, έχουμε πολλά δικαιώ­ματα».

Πηγή protothema.gr