Απιαστο όνειρο

Πόσο κοστί­ζει το να αγο­ρά­σεις σήμερα ένα σπίτι; Σύμφωνα με την έρευνα που παρου­σί­ασε η Cerved Property Services, ένας μέσος μισθω­τός θα πρέπει να δια­θέ­σει εισό­δημα πάνω από 12 χρόνια, χωρίς να κάνει οποιο­δή­ποτε άλλο έξοδο, προ­κει­μέ­νου να αγο­ρά­σει ένα δυάρι 60 τετρα­γω­νι­κών μέτρων. Στην ίδια έρευνα, το 42% των εγχώ­ριων νοι­κο­κυ­ριών έχει μέσο εισό­δημα κάτω από 20.000 ευρώ. Αν συγκρί­νουμε το εισό­δημα και την εξέλιξη των τιμών, βλέ­πουμε η μέση κατοι­κία να ξεκινά από 175.000 ευρώ και να φθάνει στις 274.831 ευρώ, δηλαδή αύξηση 57%. Κι όλα αυτά όταν ο μέσος μισθός αυξή­θηκε μόλις 17%. Δηλαδή, έχεις τη/τον σύντροφό σου, παίρ­νετε κάθε μήνα τον μισθό σας, δεν τρώτε, δεν πίνετε, δεν αγο­ρά­ζετε τίποτα και σε δώδεκα χρόνια -ως δια μαγείας- κανείς δεν ξέρει πώς θα μπο­ρείτε να ζείτε, αλλά θα έχετε το δικό σας κερα­μίδι, εξήντα τετρα­γω­νι­κών. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με στοι­χεία της Eurostat, μόνο την τελευ­ταία πεντα­ε­τία, τα ενοίκια αυξή­θη­καν 37%. Σύμφωνα με τα τελευ­ταία στοι­χεία της ΕΚΤ, για την κάλυψη της ανάγκης στέ­γα­σης οι Έλληνες δίνουν το 28% του εισο­δή­μα­τός τους, ποσοστό που ανέρ­χε­ται στο 32% εάν συνυ­πο­λο­γι­στούν οι δόσεις των στε­γα­στι­κών δανείων. Πρό­κει­ται για το δεύτερο υψη­λό­τερο ποσοστό ανάμεσα στις έντεκα ισχυ­ρό­τε­ρες οικο­νο­μίες της ευρω­ζώ­νης. Το ζήτημα της στέ­γα­σης στην Ελλάδα απο­τε­λεί από μόνο του ένα φαρμάκι και τείνει να γίνει εφιάλ­της για τα νοι­κο­κυ­ριά. Τα καμπα­νά­κια χτυπάνε για ένα ιδιαί­τερα σοβαρό ζήτημα, που δεν επι­δέ­χε­ται εξω­ραϊ­σμό. Υπο­τί­θε­ται ότι η κυβέρ­νηση έλαβε μέτρα. Δίνο­νται κάποια στε­γα­στικά δάνεια σε νέους, επι­βάλ­λε­ται επι­πλέον φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση στη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση και η «χρυσή βίζα» απαιτεί πλέον περισ­σό­τερα χρήματα. Ομως, ας μην κοροϊ­δευό­μα­στε, η χώρα χρειά­ζε­ται εθνική στε­γα­στική πολι­τική. Χρειά­ζε­ται επει­γό­ντως ένα και­νούρ­γιο σχέδιο που να περι­λαμ­βά­νει και την αξιο­ποί­ηση της ακί­νη­της περιου­σίας του Δημο­σίου (72.000 ακίνητα στέκουν ανεκ­με­τάλ­λευτα, λες και είναι στοι­χειω­μένα, αλλά και για τη δημιουρ­γία χιλιά­δων νέων κατοι­κιών, (βλέπε Ισπανία η οποία κατα­σκευά­ζει 20.000 κατοι­κίες με κον­δύ­λια του Ταμείου Ανά­καμ­ψης) ίσως και με τη συμ­με­τοχή της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης (βλέπε Βιέννη, Γαλλία, Βερο­λίνο, Ολλαν­δία με την δημιουρ­γία (δημο­τι­κών κατα­σκευα­στι­κών εται­ριών  οι οποίες κατα­σκευά­ζουν συγκρο­τή­ματα βοη­θώ­ντας στην ανεύ­ρεση φτηνής στέγης). Εχουμε τόσα υπουρ­γεία. Ας φτιά­ξουμε και ένα με ειδί­κευση στην εθνική στε­γα­στική πολι­τική. Εργα­λεία υπάρ­χουν. Αρκεί να κοι­τά­ξουμε λίγο πιο πέρα από τη μύτη μας.