Παραγγέλθηκε γραφολογική πραγματογνωμοσύνη για τον έλεγχο πλαστότητας ή μη ιδιόγραφης διαθήκης

Με απόφαση που εξέδωσε το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου ανα­τέ­θηκε σε πραγ­μα­το­γνώ­μονα η διε­νέρ­γεια έρευνας γύρω από την εγκυ­ρό­τητα ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης την ακύρωση της οποίας ως πλαστής ζητούν με αγωγή τους τρεις ημε­δα­ποί κάτοι­κοι Καναδά κατά συγ­γε­νούς τους.

Την 11η Δεκεμ­βρίου 2009 απε­βί­ωσε στη Ρόδο ο σύζυγος της πρώτης και πατέρας των λοιπών δύο ενα­γό­ντων αλλά και του ενα­γο­μέ­νου και κατέ­λιπε ως πλη­σιέ­στε­ρους συγ­γε­νείς του εκεί­νους (την πρώτη ως σύζυγό του, τον δεύτερο και τρίτο ως γνήσια και νόμιμα τέκνα του) και τον ενα­γό­μενο.

Την 1η Μαρτίου 2016 δυνάμει πρα­κτι­κών δημο­σί­ευ­σης της εκου­σίας δικαιο­δο­σίας του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου και κατόπιν αίτησης του ενα­γο­μέ­νου δημο­σιεύ­θηκε ιδιό­γραφη διαθήκη του απο­βιώ­σα­ντος η οποία φέρεται ότι είχε γραφεί από τον διαθέτη, πίσω από τοπο­γρα­φικό σχε­διά­γραμμα πολι­τι­κού μηχα­νι­κού με ημε­ρο­μη­νία μηνός Σεπτεμ­βρίου 2009 το οποίο απει­κο­νί­ζει ακίνητο.

Υπο­στη­ρί­ζουν ότι η ιδιό­γραφη διαθήκη του απο­βιώ­σα­ντος, με την οποία εγκα­θί­στα­ται ως μονα­δι­κός και απο­κλει­στι­κός κλη­ρο­νό­μος του διαθέτη, ο ενα­γό­με­νος, είναι καθ΄ ολο­κλη­ρίαν άκυρη και δια­τεί­νο­νται ότι δεν έχει γραφεί και υπο­γρα­φεί από το χέρι του ως προς όλα της τα στοι­χεία (περιε­χό­μενο, χρο­νο­λό­γηση και υπο­γραφή αυτής (πολύ περισ­σό­τερο που δημο­σιεύ­θηκε επτά ολό­κληρα έτη μετά τον θάνατό του και μάλιστα φέρεται ότι συντά­χθηκε πίσω από τοπο­γρα­φικό διά­γραμμα μηνός Σεπτεμ­βρίου 2009) όπως επι­τάσ­σουν οι οικείες δια­τά­ξεις του ΑΚ, και όπως θα απο­δει­χθεί ενώπιον του Δικα­στη­ρίου με μάρ­τυ­ρες και έγγραφα, είναι άκυρη και δεν παράγει καμία έννομη συνέ­πεια.

Με την ανωτέρω ιδιό­γραφη διαθήκη φέρεται ο απο­βιώ­σας να κατα­λεί­πει απο­κλει­στικά και μόνο στον ενα­γό­μενο και υιό του ο οποίος έκτοτε εγκα­στα­στά­θηκε στα κλη­ρο­νο­μιαία ακίνητα μία ισόγεια οικο­δομή επι­φα­νείας 246 τ.μ. και χωράφια.

Ισχυ­ρί­ζο­νται ακόμη ότι η φερό­μενη ως ιδιό­γραφη διαθήκη, δεν κηρύ­χθηκε κυρία, ούτε κατά τη δημο­σί­ευσή της ούτε σε μετα­γε­νέ­στερο χρόνο από το αρμόδιο Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου και ως εκ τούτου δεν παράγει αρχικά τεκ­μή­ριο γνη­σιό­τη­τας υπέρ εκείνου που την επι­κα­λεί­ται, ήτοι υπέρ του ενα­γο­μέ­νου, ενώ τότε μόνο απο­τε­λεί τεκ­μή­ριο, μέχρις αντα­πο­δεί­ξεως, όταν από τη δημο­σί­ευση της δια­θή­κης παρήλθε πεντα­ε­τία, χωρίς στο μεταξύ να αμφι­σβη­τη­θεί η γνη­σιό­τητα της δια­θή­κης σε δίκη μεταξύ εκείνου, που αντλεί δικαιώ­ματα από αυτήν και κάποιου απ’ αυτούς που βλά­πτο­νται από την ύπαρξή της.

Με την αγωγή τους ζητούν να ανα­γνω­ρί­ζε­ται ότι η ιδιό­γραφη διαθήκη του απο­βιώ­σα­ντος είναι άκυρη εφόσον δεν συντά­χθηκε ιδιο­χεί­ρως από τον κλη­ρο­νο­μού­μενο/διαθέτη, ούτε χρο­νο­λο­γή­θηκε από τον ίδιο και ούτε υπο­γρά­φηκε από αυτόν και να ανα­γνω­ρι­στεί το κλη­ρο­νο­μικό τους δικαί­ωμα στην κινητή και ακίνητη κλη­ρο­νο­μιαία περιου­σία του απο­βιώ­σα­ντος.

Την υπόθεση χει­ρί­ζο­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Στέλιος Αλε­ξαν­δρής και Πολυ­ξένη Χατζη­γιάννη.