Παραγγέλθηκε γραφολογική πραγματογνωμοσύνη για αμφισβητούμενη ιδιόγραφη διαθήκη Ροδίτη

• Το Δικα­στή­ριο διέταξε επα­νά­ληψη της συζή­τη­σης και όρισε πραγ­μα­το­γνώ­μονα γρα­φο­λόγο, ζητώ­ντας απα­ντή­σεις για γνη­σιό­τητα γραφής και υπο­γρα­φής, χρήση ίδιου ή δια­φο­ρε­τι­κού στυ­λο­γρά­φου και τυχόν προϊ­χνο­γρά­φηση, ενώ παράλ­ληλα τέθηκε και ζήτημα απο­δεί­ξεων κατα­χώ­ρι­σης ως προς τα ακίνητα

Σημα­ντική δια­δι­κα­στική εξέλιξη κατα­γρά­φει η υπ’ αριθ. 17/2026 απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, σε υπόθεση που αφορά αγωγή ακύ­ρω­σης ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης.

Το Δικα­στή­ριο κατέ­ληξε ότι με τα δια­θέ­σιμα απο­δει­κτικά μέσα δεν μπορεί να σχη­μα­τί­σει ασφαλή δικα­νική πεποί­θηση για τη γνη­σιό­τητα της γραφής και της υπο­γρα­φής στο επίδικο κείμενο και, γι’ αυτό, παραγ­γέλ­θηκε γρα­φο­λο­γική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη, με σαφώς δια­τυ­πω­μένα ερω­τή­ματα, πριν από οποια­δή­ποτε ορι­στική κρίση επί της ουσίας.

Για την ενά­γουσα κατέ­θεσε προ­τά­σεις η δικη­γό­ρος κ. Κυρια­κούλα Χρι­στίνα Αυγε­ρι­νού, ενώ για τον ενα­γό­μενο κατέ­θεσε προ­τά­σεις η δικη­γό­ρος κ. Πολυ­ξένη Χατζη­γιάννη.

Η αγωγή αφορά ιδιό­γραφη διαθήκη με ημε­ρο­μη­νία 8 Σεπτεμ­βρίου 2018, η οποία δημο­σιεύ­θηκε στο Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου και στη συνέ­χεια κηρύ­χθηκε κυρία. Η ενά­γουσα, όπως προ­κύ­πτει από το ιστο­ρικό που εκτί­θε­ται, αμφι­σβη­τεί τη γνη­σιό­τητα της γραφής και της υπο­γρα­φής και στη­ρί­ζει την κύρια βάση της αγωγής στην ακυ­ρό­τητα λόγω πλα­στό­τη­τας. Παράλ­ληλα προ­βάλ­λει επι­κου­ρική βάση ακυ­ρό­τη­τας για έλλειψη ουσιω­δών στοι­χείων κύρους, με ανα­φο­ρές σε ελλεί­ψεις ως προς την ιδιό­χειρη υπο­γραφή και εξω­τε­ρικά ελατ­τώ­ματα, ενώ σωρεύει αιτή­ματα ανα­γνώ­ρι­σης ότι είναι η εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μος συγκε­κρι­μέ­νων ακι­νή­των και επι­κου­ρικά αξίωση νόμιμης μοίρας.

Σύμφωνα με όσα περι­λαμ­βά­νο­νται στους κρί­σι­μους ισχυ­ρι­σμούς, η ενά­γουσα εκθέτει ότι είναι η μονα­δική πλη­σιέ­στερη συγ­γε­νής και εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μος του πατέρα της, κατοί­κου εν ζωή Ρόδου, ο οποίος απε­βί­ωσε στις 10 Σεπτεμ­βρίου 2021. Υπο­στη­ρί­ζει ότι ως κλη­ρο­νο­μιαία περιου­σία κατα­λεί­φθη­καν 6 ακίνητα, στην Ρόδο και στο Παρα­δείσι αλλά και στην Μεγίστη.

Η ενά­γουσα ανα­φέ­ρει ακόμη ότι μετά τον θάνατο του πατέρα της, με τον οποίο τηρού­σαν τυπικές σχέσεις, ο ενα­γό­με­νος, ως αδελφός του απο­βιώ­σα­ντος και θείος της, την ενη­μέ­ρωσε ότι υπήρχε διαθήκη με την οποία η περιου­σία θα περιερ­χό­ταν στα τέκνα του ενα­γό­με­νου και την παρό­τρυνε να προ­χω­ρή­σει σε απο­ποί­ηση κλη­ρο­νο­μιάς. Κατά την εκδοχή της, ακο­λού­θησε έλεγχος της φερό­με­νης δια­θή­κης από την πλη­ρε­ξού­σια δικη­γόρο της, από τον οποίο προ­έ­κυψε ότι η από 10 Φεβρουα­ρίου 2015 διαθήκη δεν ήταν ιδιό­γραφη, καθώς ήταν δακτυ­λο­γρα­φη­μένη σε υπο­λο­γι­στή.

Στη συνέ­χεια, αφού έλαβε τα απαι­τού­μενα πιστο­ποι­η­τικά ότι δεν είχε δημο­σιευ­θεί άλλη διαθήκη ούτε στο αρμόδιο Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου ούτε στο Πρω­το­δι­κείο Αθηνών, προέβη, όπως υπο­στη­ρί­ζει, σε συμ­βο­λαιο­γρα­φική αποδοχή κλη­ρο­νο­μιάς για τα 6 ακίνητα, με 2 πράξεις απο­δο­χής κλη­ρο­νο­μιάς συμ­βο­λαιο­γρά­φου Θεσ­σα­λο­νί­κης , οι οποίες, κατά τον ισχυ­ρι­σμό της, μετα­γρά­φη­καν νομίμως στα αρμόδια βιβλία του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου και του Υπο­θη­κο­φυ­λα­κείου Μεγί­στης.

Στο ίδιο πλαίσιο, η ενά­γουσα ισχυ­ρί­ζε­ται ότι έκτοτε νέμεται και κατέχει τα ακίνητα, ότι άλλαξε τις κλει­δα­ριές σε όλα και ότι έχει εκμι­σθώ­σει 2 εξ αυτών, ενώ ανα­φέ­ρει και ύπαρξη χρη­μά­των σε τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό του πατέρα της, για τα οποία προέβη στη νομι­μο­ποί­ησή της ως κλη­ρο­νό­μος προ­σκο­μί­ζο­ντας τα απαι­τού­μενα έγγραφα στην τράπεζα.

Κρίσιμο σημείο στο αφήγημα της αγωγής απο­τε­λεί ο ισχυ­ρι­σμός ότι τον Οκτώ­βριο του 2022, όταν ο δικη­γό­ρος της επι­σκέ­φθηκε τη Ρόδο, δια­πί­στωσε πως ο ενα­γό­με­νος είχε δημο­σιεύ­σει άλλη ιδιό­γραφη διαθήκη, δια­φο­ρε­τική από εκείνη που είχε αρχικά τεθεί υπό συζή­τηση, με μετα­γε­νέ­στερη χρο­νο­λο­γία 8 Σεπτεμ­βρίου 2018.

Η διαθήκη αυτή, σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς, δημο­σιεύ­θηκε με πρα­κτικό του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου και κηρύ­χθηκε κυρία με διάταξη του ίδιου Δικα­στη­ρίου, ενώ με βάση αυτήν εκδό­θηκε στη συνέ­χεια διαταγή κλη­ρο­νο­μη­τη­ρίου του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου. Κατά το περιε­χό­μενο που επι­κα­λεί­ται η ενά­γουσα, ο απο­βιώ­σας φέρεται να κατέ­λειπε μονα­δικό κλη­ρο­νόμο στο σύνολο της περιου­σίας του τον ενα­γό­μενο.

Ως προς την αμφι­σβή­τηση της γνη­σιό­τη­τας, η ενά­γουσα ανα­φέ­ρει ότι ανέθεσε σε ειδικό δικα­στικό γρα­φο­λόγο και δικη­γόρο τη διε­νέρ­γεια γρα­φο­λο­γι­κής γνω­μά­τευ­σης για τη διαθήκη που δημο­σιεύ­θηκε με το πρα­κτικό. Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της, μετά από έλεγχο του πρω­το­τύ­που και αντι­πα­ρα­βολή με έγγραφα που του παρείχε η ίδια και τα οποία περι­λαμ­βά­νουν υπο­γρα­φές και πρω­τό­τυπη γραφή του απο­βιώ­σα­ντος, ο γρα­φο­λό­γος κατέ­ληξε στο πόρισμα ότι η διαθήκη δεν γρά­φτηκε και δεν υπο­γρά­φηκε από τον διαθέτη αλλά από τρίτο πρόσωπο.

Με βάση το ιστο­ρικό αυτό, η ενά­γουσα ζητεί, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς που παρα­θέ­τει, να ανα­γνω­ρι­στεί η ακυ­ρό­τητα λόγω πλα­στό­τη­τας της από 8 Σεπτεμ­βρίου 2018 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης που δημο­σιεύ­θηκε και κηρύ­χθηκε κυρία. Επι­κου­ρικά, σε περί­πτωση μη απο­δο­χής του αιτή­μα­τος περί πλα­στό­τη­τας, ζητεί να ανα­γνω­ρι­στεί η ακυ­ρό­τητα λόγω έλλει­ψης ουσιω­δών στοι­χείων κύρους, με ειδική επί­κληση έλλει­ψης ιδιό­χει­ρης υπο­γρα­φής και εξω­τε­ρι­κών ελατ­τω­μά­των κατά τα ειδι­κό­τερα ανα­φε­ρό­μενα. Επι­πλέον ζητεί να ανα­γνω­ρι­στεί ότι είναι η μονα­δική νόμιμη εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μος στα 6 ακίνητα που περι­γρά­φει και επι­κου­ρικά, σε περί­πτωση που δεν ανα­γνω­ρι­στεί ακυ­ρό­τητα της δια­θή­κης, ζητεί να ανα­γνω­ρι­στεί ότι η διαθήκη είναι άκυρη στο μέτρο που προ­σβάλ­λει τη νόμιμη μοίρα της και ότι η ίδια είναι, ως μόνη νόμιμη μερι­δού­χος και ανα­γκαία κλη­ρο­νό­μος, κατά ποσοστό 50% εξ αδιαι­ρέ­του σε όλη την περιου­σία.

Ο διο­ρι­σμός

πραγ­μα­το­γνώ­μονα και τα συγκε­κρι­μένα ερω­τή­ματα για τη διαθήκη

Το Δικα­στή­ριο διέταξε τη διε­νέρ­γεια γρα­φο­λο­γι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης και όρισε πραγ­μα­το­γνώ­μονα γρα­φο­λόγο, με υπο­χρέ­ωση όρκισης εντός 30 ημερών από τη νόμιμη κοι­νο­ποί­ηση της από­φα­σης και κατά­θεση πλήρως αιτιο­λο­γη­μέ­νης έκθεσης εντός 60 ημερών από την όρκιση. Τα ερω­τή­ματα που τίθε­νται είναι συγκε­κρι­μένα και αφορούν το αν η διαθήκη γρά­φτηκε και υπο­γρά­φηκε ιδιο­χεί­ρως από τον διαθέτη, αν έχει γραφεί και υπο­γρα­φεί στο σύνολό της με τον ίδιο ή με δια­φο­ρε­τικό στυ­λο­γράφο, καθώς και αν υπάρ­χουν ίχνη προϊ­χνο­γρά­φη­σης με μολύβι στον χώρο της υπο­γρα­φής. Με τον τρόπο αυτό, η πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη καλεί­ται να απα­ντή­σει όχι μόνο στο τελικό συμπέ­ρα­σμα της γνη­σιό­τη­τας, αλλά και σε τεχνικά χαρα­κτη­ρι­στικά που, κατά τη δικα­στική κρίση, είναι ικανά να φωτί­σουν τον τρόπο σύντα­ξης του εγγρά­φου.