Πλατφόρμα για εργαζόμενους από τρεις χώρες στήνει ο ΣΒΕ-Μεγάλες ελλείψεις προσωπικού

Η έλλειψη ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού περι­λαμ­βά­νε­ται στις κορυ­φαίες προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζουν σήμερα όχι μόνο οι του­ρι­στι­κές και οι επι­χει­ρή­σεις εστί­α­σης αλλά και η βιο­μη­χα­νία. Έρευνες φορέων της μετα­ποί­η­σης που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν το τελευ­ταίο διά­στημα δεί­χνουν ότι παρά τη μείωση της ανερ­γίας και την αύξηση της απα­σχό­λη­σης συντα­ξιού­χων, πολλές επι­χει­ρή­σεις δεν κατα­φέρ­νουν τελικά να καλύ­ψουν τις κενές θέσεις εργα­σίας.

Είναι ενδει­κτικό ότι ο Σύν­δε­σμος Βιο­μη­χα­νιών Ελλάδος (ΣΒΕ) ξεκί­νησε πρό­σφατα πρω­το­βου­λία για σύσταση ψηφια­κής πλατ­φόρ­μας μέσω της οποίας θα μπορούν να έρχο­νται στη χώρα εργα­ζό­με­νοι από τρίτες χώρες προ­κει­μέ­νου να καλυ­φθούν κενά στην ελλη­νική βιο­μη­χα­νία, η οποία ανα­μέ­νε­ται να λει­τουρ­γή­σει το επόμενο διά­στημα.

Όπως επι­ση­μαί­νει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η πρό­ε­δρος του ΣΒΕ Λουκία Σαράντη: “Όσον αφορά την προ­σέλ­κυση εργα­ζο­μέ­νων από τρίτες χώρες, ο ΣΒΕ σχε­διά­ζει προ­σε­κτικά -από κοινού με άλλους φορείς- μία και­νο­τόμα πλατ­φόρμα, αντί­στοιχη του μοντέ­λου που έχει ανα­πτυ­χθεί για τους εργάτες γης. Πρό­κει­ται για έναν ψηφιακό μηχα­νι­σμό που θα λει­τουρ­γεί ως σημείο «συνά­ντη­σης» της προ­σφο­ράς με τη ζήτηση και θα δια­σφα­λί­ζει τη νομι­μό­τητα όλων των δια­δι­κα­σιών”.

“Αυτή τη στιγμή”, προ­σθέ­τει, “η έλλειψη ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού είναι ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζει η ελλη­νική βιο­μη­χα­νία. Ιδίως στις περιο­χές της περι­φέ­ρειας, εξαι­τίας του δημο­γρα­φι­κού. Τα κενά δεν εντο­πί­ζο­νται σε μερικές μόνο ειδι­κό­τη­τες, αλλά σε όλο το εύρος θέσεων και ειδι­κο­τή­των. Δυστυ­χώς, πουθενά η ζήτηση δεν υπερ­κα­λύ­πτε­ται από την προ­σφορά. Αν πρέπει να ξεχω­ρί­σουμε ορι­σμέ­νους τομείς, στους οποίους παρα­τη­ρεί­ται μεγα­λύ­τερη έλλειψη, αυτοί σίγουρα είναι ο τομέας της πλη­ρο­φο­ρι­κής και κατ’ επέ­κταση ειδι­κό­τη­τες, όπως η τεχνητή νοη­μο­σύνη (ΑΙ) και τα στελέχη σε γραμμές παρα­γω­γής. Να σημειώσω εδώ, ότι παρόλο που ακού­γε­ται πως η AI θα μειώσει συνο­λικά τις θέσεις εργα­σίας, σύμφωνα με μελέτες, θα υπάρξει αύξηση των εξει­δι­κευ­μέ­νων θέσεων εργα­σίας στον τομέα της ψηφια­κής τεχνο­λο­γίας.

Σύμφωνα με μελέτη του ΣΕΒ και της ΕΥ για τη βιο­μη­χα­νία που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε εφέτος η έλλειψη ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού απο­τε­λεί το δεύτερο σημα­ντι­κό­τερο πρό­βλημα που αντι­με­τω­πί­ζει η μετα­ποί­ηση, μετά το ενερ­γειακό κόστος ενώ οι επι­χει­ρή­σεις εκτι­μούν ότι θα είναι στην πρώτη θέση την επόμενη τριετία.

Οι ελλεί­ψεις εντο­πί­ζο­νται τόσο στα εξει­δι­κευ­μένα στελέχη όσο και σε ανει­δί­κευτο προ­σω­πικό ενώ οι αιτίες του περι­γρά­φο­νται ως εξής: Καθώς οι έμπει­ροι εργα­ζό­με­νοι συντα­ξιο­δο­τού­νται, υπάρχει σημα­ντική έλλειψη εισερ­χό­με­νων ταλέ­ντων. Η έλλειψη αυτή, εκτός από τη γήρανση του πλη­θυ­σμού αντα­να­κλά και την ιστο­ρική πτώση της βιο­μη­χα­νίας απέ­να­ντι σε κλάδους όπως ο του­ρι­σμός, αλλά και τη σημα­ντική από­σταση που παρα­μέ­νει, μεταξύ της εκπαί­δευ­σης/κατάρ­τι­σης και της αγοράς εργα­σίας.

Το απα­σχο­λού­μενο ανθρώ­πινο δυνα­μικό στην ελλη­νική μετα­ποι­η­τική βιο­μη­χα­νία μειώ­θηκε από 560.550 το 2007, σε 334.500 το 2015, ενώ το 2022 αυξή­θηκε σε περίπου 413.000. Επι­πλέον, η ζήτηση για υψηλά καταρ­τι­σμέ­νους επαγ­γελ­μα­τίες πανε­πι­στη­μια­κής εκπαί­δευ­σης έχει αυξηθεί τα τελευ­ταία χρόνια, αλλά το φαι­νό­μενο του brain drain, πολύ έντονο τα τελευ­ταία χρόνια στην ελλη­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα, καθιστά όλο και πιο δύσκολη τη γεφύ­ρωση του χάσμα­τος δεξιο­τή­των. Τέλος, η γεω­γρα­φική τοπο­θε­σία των εργο­στα­σίων, που συχνά βρί­σκο­νται μακριά από τα αστικά κέντρα, απο­τε­λεί ένα επι­πλέον εμπόδιο στην προ­σέλ­κυση εργα­ζό­με­νων.

Περαι­τέρω, η ετήσια έρευνα του ΣΕΒ για τον “Σφυγμό του επι­χει­ρείν” ανα­φέ­ρει ότι οι επι­χει­ρή­σεις εκτι­μούν ότι μπορούν να βελ­τιώ­σουν το εργα­σιακό περι­βάλ­λον κυρίως μέσω αύξησης των οικο­νο­μι­κών απο­λα­βών (67%), ευκαι­ριών συνε­χούς ανά­πτυ­ξης και ανα­βάθ­μι­σης των γνώσεων και δεξιο­τή­των του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού (61%) και στή­ρι­ξης του προ­σω­πι­κού σε κρί­σι­μες φάσεις της ζωής του (54%). Ανα­γνω­ρί­ζουν δηλαδή ότι η αύξηση μισθών είναι ο βασικός τρόπος για να προ­σελ­κύ­σουν το ταλέντο και κατ’ επέ­κταση να γίνουν πιο αντα­γω­νι­στι­κές και οι υπό­λοι­πες, σημα­ντι­κές, δράσεις έπονται.