Ο Δήμος Ρόδου φώτισε «μπλε» το Δημαρχείο για την Παγκόσμια Ημέρα Ευχής!

Με μεγάλη χαρά, ο Δήμος μας αντα­πο­κρί­θηκε στο αισιό­δοξο και εορ­τα­στικό κάλεσμα του Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος), συμ­με­τέ­χο­ντας στον εορ­τα­σμό για την Παγκό­σμια Ημέρα Ευχής. Έτσι, το βράδυ της 29ης Απρι­λίου, το Δημαρ­χείο «φωτί­στηκε» στις μπλε απο­χρώ­σεις του Make-A-Wish, συμ­βάλ­λο­ντας στη διάδοση του ορά­μα­τος του οργα­νι­σμού: να φτάσει σε ΟΛΑ τα παιδιά που νοσούν από μία σοβαρή ασθέ­νεια και έχουν ανάγκη από την εκπλή­ρωση της ευχής τους.

Το παιδί του Make-A-Wish στη Ρόδο Μιχάλη Καντή και την οικο­γέ­νειά του υπο­δέ­χθηκε στο Δημαρ­χιακό Μέγαρο η Αντι­δή­μαρ­χος Διοι­κη­τι­κών Υπη­ρε­σιών Ματίνα Γιαν­νέλη, στο πλαίσιο του εορ­τα­σμού για την Παγκό­σμια Ημέρα Ευχής.

Τη φετινή Παγκό­σμια Ημέρα Ευχής γιορ­τά­σανε με «μπλε» φωτα­γω­γή­σεις περισ­σό­τε­ροι από 80 Δήμοι σε όλη την Ελλάδα, ενώ για πρώτη φορά, συγ­χρο­νι­σμέ­νοι, βρα­δι­νοί περί­πα­τοι πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν στην Αθήνα, τη Θεσ­σα­λο­νίκη και ακόμη 13 πόλεις, με πρω­το­στά­τες τα ίδια τα παιδιά και τις οικο­γέ­νειες ευχής. Φωτα­γω­γή­σεις και περί­πα­τοι «φώτισαν» ολό­κληρο τον ουρανό της 29ης Απρι­λίου στα μπλε χρώματα του οργα­νι­σμού, τιμώ­ντας όλα τα παιδιά που πάλεψαν με μία σοβαρή ασθέ­νεια και έγιναν καλά, ή που εξα­κο­λου­θούν να παλεύ­ουν, αλλά και τη μνήμη εκείνων που φώτισαν τον δρόμο μας.

Η 29η Απρι­λίου έχει καθιε­ρω­θεί ως η Παγκό­σμια Ημέρα Ευχής. Πρό­κει­ται για την 44η επέτειο από την εκπλή­ρωση της πρώτης ευχής παιδιού με σοβαρή ασθέ­νεια, του μικρού Chris, στο Φοίνιξ της Αριζόνα, το 1980. Η ημέρα αυτή γιορ­τά­ζε­ται σε 50 χώρες σε όλον τον κόσμο με διά­φο­ρες δράσεις, φωτα­γω­γώ­ντας σημα­ντικά μνημεία σε μπλε απο­χρώ­σεις και δια­δί­δο­ντας το όραμα του οργα­νι­σμού.

Για περισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρίες σχετικά με τον οργα­νι­σμό και τον εορ­τα­σμό της Παγκό­σμιας Ημέρας Ευχής, μπο­ρείτε να ενη­με­ρω­θείτε από το www.makeawish.gr

Λίγα λόγια για την πρώτη ευχή:

Ο επτά­χρο­νος Chris από το Φοίνιξ της Αριζόνα (Η.Π.Α), το 1980 ήθελε να γίνει αστυ­νο­μι­κός. Έπασχε, όμως, από λευ­χαι­μία και ο αγώνας του για ζωή τον είχε κάνει να πάψει να ονει­ρεύ­ε­ται. Καμά­ρωνε το ελι­κό­πτερο της αστυ­νο­μίας που στα μάτια του φάνταζε σαν να ήταν ολό­κλη­ρος ο κόσμος. «Κι αν μπο­ρούσε να δει το ελι­κό­πτερο από κοντά;», σκέ­φτηκε η μητέρα του, η Linda. Η Linda δεν άργησε να σκεφτεί πολλές ακόμα δράσεις για την υπέροχη ημέρα που οργα­νώ­θηκε για τον Chris σε συνερ­γα­σία με τις τοπικές αρχές. Και ο Chris μετα­μορ­φώ­θηκε. Έδειχνε πιο δυνατός, πιο χαρού­με­νος, με μεγα­λύ­τερη ελπίδα για το «αύριο». Το «αύριο» δεν ήρθε για τον Chris, αλλά η πρω­το­βου­λία αυτή έμελλε να αλλάξει τον κόσμο. Λίγους μήνες μετά από εκείνη την ημέρα, η Linda, πηγαί­νο­ντας να ευχα­ρι­στή­σει τους αστυ­νο­μι­κούς και όσους συνέ­βα­λαν στην εκπλή­ρωση της ευχής του μονα­χο­παι­διού της, τους παρό­τρυνε να συνε­χί­σουν να προ­σφέ­ρουν ό,τι έκαναν για τον Chris και σε άλλα παιδιά που πάλευαν μία απει­λη­τική ασθέ­νεια. Και όλοι συμ­φώ­νη­σαν. Συνα­ντή­θη­καν ένα από­γευμα στο σπίτι του ενός εκ των αστυ­νο­μι­κών και βγά­ζο­ντας από τις τσέπες τους όσα χρήματα είχαν εκείνη τη στιγμή μαζί τους, συγκέ­ντρω­σαν 37,76$ και ίδρυσαν το Make-A-Wish!