Δεκτή εν μέρει αγωγή πολίτη κατά του Δήμου Ρόδου για τραυματισμό του με ποδήλατο σε λακκούβα

Με την υπ’ αρίθμ. Α75/2024 απόφαση του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή που άσκησε ένας ημε­δα­πός κατά του Δήμου Ρόδου διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ωση για βλάβες που υπέστη όταν τροχός ποδη­λά­του του έπεσε σε λακ­κούβα με απο­τέ­λε­σμα να πέσει και να τραυ­μα­τι­στεί.

Το δικα­στή­ριο υπο­χρε­ώ­νει τον ενα­γό­μενο Δήμο Ρόδου να κατα­βά­λει στον ενά­γο­ντα το ποσό των 2.000 ευρώ νομι­μο­τό­κως από την επομένη της επί­δο­σης της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξό­φληση, με το επι­τό­κιο που ορί­ζε­ται στην παρά­γραφο 1 του άρθρου 45 του ν. 4607/2019.

Οπως περιέ­γραψε στην αγωγή του, την 16η Αυγού­στου 2022 και περί ώρα 22:00 οδη­γούσε το ποδή­λατό του, με επι­μέ­λεια και σύμφωνα με τους κανόνες οδικής κυκλο­φο­ρίας, στο κέντρο της Ρόδου και συγκε­κρι­μένα στην οδό Γ. Παπα­νι­κο­λάου με κατεύ­θυνση από την οδό 7ης Μαρτίου προς την Ακτή Μιαούλη.

Εκι­νείτο στο άκρο δεξιό της οδού με ταχύ­τητα περίπου 10 χλμ/ώρα. Η οδός Γ. Παπα­νι­κο­λάου είναι διπλής κατεύ­θυν­σης, με πλάτος οδο­στρώ­μα­τος 8,1 μέτρα, και με μια λωρίδα κυκλο­φο­ρίας ανά κατεύ­θυνση. Μόλις έφτασε στο ύψος της φιν­λαν­δι­κής καφετέριας- εστια­το­ρίου ο εμπρό­σθιος τροχός του ποδη­λά­του του έπεσε σε σχη­μα­τι­σθείσα επί του οδο­στρώ­μα­τος, της ανωτέρω οδού, λακ­κούβα η οποία δεν ήταν εμφανής, σφη­νώ­θηκε σ’ αυτή και δεν μπόρεσε να την ξεπε­ρά­σει.

Ελλεί­ψει σχε­τι­κής προει­δο­ποι­η­τι­κής σήμαν­σης δεν ήταν δυνατό να αντι­λη­φθεί τη λακ­κούβα και το βάθος της για να κάνει απο­φευ­κτικό ελιγμό με απο­τέ­λε­σμα, από τον απότομο και έντονο κρα­δα­σμό, τόσο το ποδή­λατό του όσο και εκείνος να πέσουν επί του οδο­στρώ­μα­τος και αφενός μεν το ποδή­λατο να υποστεί υλικές ζημίες, εκείνος δε να τραυ­μα­τι­σθεί.

Κατά την πτώση του αυτή και παρόλο που φορούσε εγκε­κρι­μέ­νου τύπου κράνος, κανο­νικά δεμένο, χτύπησε στο κεφάλι και προ­κλή­θη­καν εκδορές.

Επίσης, ζαλί­στηκε και παρότι δεν έχασε τις αισθή­σεις του, δεν είχε πλήρη διαί­σθηση του τι του είχε συμβεί.

Περα­στι­κοί και του­ρί­στες έσπευ­σαν να τον βοη­θή­σουν, κάλεσαν αστυ­νο­μία και ασθε­νο­φόρο του ΕΚΑΒ και τελικά δια­κο­μί­σθηκε στο Τμήμα Επει­γό­ντων του Νοσο­κο­μείου Ρόδου.

Εκεί μετά από αξονική τομο­γρα­φία εγκε­φά­λου και θώρακος και λοιπές ιατρι­κές εξε­τά­σεις δια­πι­στώ­θηκε ότι είχε υποστεί κάταγμα σφη­νοει­δούς αρι­στερά, εκδορές στο σώμα και στο πρόσωπό του, κακώ­σεις στο θώρακα, ενώ οι ιατροί προ­έ­βη­σαν σε ράμματα στο αρι­στερό του φρύδι.

Από το Νοσο­κο­μείο εξήλθε πολλές ώρες αργό­τερα με οδηγίες για ανά­παυση, φαρ­μα­κευ­τική αγωγή με αναλ­γη­τικά φάρμακα και επα­νε­ξέ­ταση μετά από δέκα ημέρες.

Στις 26 Αυγού­στου 2022 λόγω ανυ­πό­φο­ρων πόνων του χορη­γή­θηκε αναρ­ρω­τική άδεια 14 ημερών. Ήδη ακόμα σήμερα η υγεία του δεν έχει πλήρως απο­κα­τα­στα­θεί.

Όπως εκ των υστέρων πλη­ρο­φο­ρή­θηκε κι άλλοι οδηγοί αλλά και πεζοί, που προ­σπα­θούν να δια­σχί­σουν το δρόμο, έχουν χάσει την ισορ­ρο­πία τους στο σημείο αυτό, που πρό­κει­ται για σημείο «καρ­μα­νιόλα», για μια ανθρώ­πινη παγίδα, ενώ οι επι­χει­ρη­μα­τίες και κάτοι­κοι της περιο­χής ενη­μέ­ρω­σαν ότι είχαν εγκαί­ρως και προ πολλού ειδο­ποι­ή­σει το Δήμο Ρόδου, όμως αυτός εγκλη­μα­τικά αδια­φό­ρησε.

Με την αγωγή του διεκ­δι­κεί να υπο­χρε­ω­θεί ο ενα­γό­με­νος Δήμος Ρόδου, όπως του κατα­βά­λει για ηθική βλάβη το ποσό των 10.000 €, νομι­μο­τό­κως από της επι­δό­σεως της αγωγής και μέχρι την ολο­σχερή του εξό­φληση.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι τα όργανα του ενα­γό­με­νου Δήμου παρότι όφειλαν, στο πλαίσιο της κατά νόμο αρμο­διό­τη­τάς του για συντή­ρηση της εν λόγω οδού, να επι­βλέ­πουν την κατά­σταση του οδο­στρώ­μα­τός της και αφού δια­πι­στώ­σουν την ύπαρξη της επί­μα­χης τομής, να λάβουν άμεσα τα απα­ραί­τητα μέτρα επι­σκευής του, άλλως να μερι­μνή­σουν για την προ­σω­ρινή έστω κάλυψη της τομής και την κατάλ­ληλη τοπο­θέ­τηση σχε­τι­κής σήμαν­σης στο συγκε­κρι­μένο σημείο της οδού, ώστε οι οδηγοί να προει­δο­ποιού­νται για τον επι­κεί­μενο κίνδυνο και την ανάγκη να επι­δεί­ξουν αυξη­μένη προσοχή και να απο­φευ­χθεί η πρό­κληση ατυ­χη­μά­των, δεν προ­έ­βη­σαν σε καμία από τις εν λόγω ενέρ­γειες και οι παρα­πάνω παρά­νο­μες παρα­λεί­ψεις υλικών ενερ­γειών των οργάνων του ενα­γο­μέ­νου ήταν αντι­κει­με­νικά ικανές, κατά τη συνήθη πορεία των πραγ­μά­των και βάσει των δεδο­μέ­νων της κοινής πείρας, να επι­φέ­ρουν το ζημιο­γόνο απο­τέ­λε­σμα, ήτοι την ανα­τροπή του ποδη­λά­του του ενά­γο­ντος, με επα­κό­λουθο ο ως άνω οδηγός να χάσει τον έλεγχο του ποδη­λά­του του, να πέσει στο οδό­στρωμα και να τραυ­μα­τι­σθεί, το Δικα­στή­ριο κρίνει ότι στοι­χειο­θε­τεί­ται αδι­κο­πρα­κτική ευθύνη του ενα­γό­με­νου Δήμου, κατά τις δια­τά­ξεις των άρθρων 105-106 του Εισ.Ν.Α.Κ. και 932 του Α.Κ..

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Χρ. Μαλια­ρά­κης.