Μιχάλης Παπαγεωργίου: Διευκρινίσεις για το νομοσχέδιο περί αιγιαλού και παραλίας

Διευ­κρι­νι­στι­κές απα­ντή­σεις σε ερω­τή­σεις δημο­σιο­γρά­φων για το καυτό ζήτημα, ενόψει της ψήφισης του επι­κεί­με­νου νομο­σχε­δίου του ΥΠΟΙΚ σχετικά με τον ορισμό του Αιγια­λού και της Παρα­λίας στα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου, έδωσε χτες ο κ. Μιχάλης Παπα­γε­ωρ­γίου δικη­γό­ρος, διδά­κτωρ στη Νομική Σχολή της Αθήνας και ερευ­νη­τής στο Πανε­πι­στή­μιο του Κέι­μπριτζ. Είναι επίσης, γνω­μο­δο­τών με τον καθη­γητή κ. Ευάγ­γελο Βενι­ζέλο από πλευρά της ΠΕΔ Ν.Α. προς το Υπουρ­γείο Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών για την τρο­πο­ποί­ηση του νόμου του Αιγια­λού και της Παρα­λίας.

Ανα­λυ­τι­κό­τερα, ξεκι­νώ­ντας από το καίριο ερώτημα ‘τι αλλάζει σε σχέση με την προ­στα­σία και τον ορισμό Αιγια­λού και της Παρα­λίας στα νησιά της Δωδεκανήσου’ δήλωσε τα εξής:

«Αυτό που κατ αρχήν έχουμε να τονί­σουμε σε σχέση με το ν/σ που επί­κει­ται προς ψήφιση την ερχό­μενη εβδο­μάδα, είναι ότι γίνεται μια πλήρης εξο­μοί­ωση (νομο­θε­τική και ρυθ­μι­στική), μια ενσω­μά­τωση με τους κανόνες, με το δίκαιο, με τους νόμους, με τις ρυθ­μί­σεις που υπάρ­χουν στην υπό­λοιπη ελλη­νική επι­κρά­τεια. Ό,τι ισχύει στα υπό­λοιπα νησιά του Αιγαίου, των Ιονίων Νήσων και στις παρα­λια­κές παρά­κτιες περιο­χές της ηπει­ρω­τι­κής Ελλάδας, με την ψήφιση του νέου νόμου, θα ισχύει και στα Δωδε­κά­νησα. Τι ισχύει στα Δωδε­κά­νησα: έχουμε την ισχύ του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κανο­νι­σμού που στον Αιγιαλό προ­σθέ­τει συν 12 μέτρα (τον οποίο προσ­διο­ρί­ζει με το χει­μέ­ριο κύμα) και η Παραλία είναι μέχρι εκεί που θα βρεθεί η πρώτη ιδιο­κτη­σία, είτε αυτή είναι του Δημο­σίου είτε ιδιώτη. Αυτό, αλλάζει. Πλέον, ο Αιγια­λός καθο­ρί­ζε­ται με αντι­κει­με­νικά – περι­βαλ­λο­ντικά χαρα­κτη­ρι­στικά (δεν μπαί­νουν πρό­σθετα μέτρα για κάποιον άλλο σκοπό) υπάρχει περι­βαλ­λο­ντική τεκ­μη­ρί­ωση με κρι­τή­ρια τα οποία εξε­τά­ζει μια διοι­κη­τική επι­τροπή που χαράζει τον Αιγιαλό και την Παραλία, που φτάνει μέχρι τα 50 μέτρα. Εμείς ανα­λά­βαμε με τον κ. Βενι­ζέλο, κατ’ εντολή της ΠΕΔ Ν.Α. έπειτα από αιτή­ματα που ερχό­ντου­σαν και από μικρούς νησιω­τι­κούς δήμους που συγκέ­ντρω­ναν τα παρά­πονα και την αγωνία των κατοί­κων, όπου γίνεται τώρα κτη­μα­το­γρά­φηση με βάση τους κανόνες του Εθνικού Κτη­μα­το­λο­γίου και προ­σπα­θούν να απο­δεί­ξουν την περιου­σία τους που έχουν από το 1880, μέχρι σήμερα. Είναι σύνθετα νομικά ζητή­ματα. Κατα­λα­βαίνω ότι θα υπάρ­ξουν ενστά­σεις και συναι­σθη­μα­τι­κές και νομικές σε σχέση με το κτη­μα­το­λο­γικό μας κεκτη­μένο, όμως δεν παύει να επι­βάλ­λε­ται να το εξορ­θο­λο­γί­σουμε και να ισχύει ίση νομο­θε­σία σε όλη την ελλη­νική επι­κρά­τεια».

Στην καίρια ερώτηση εάν περιο­ρί­ζε­ται η προ­στα­σία των ακτών και των παρα­λιών, ο κ. Παπα­γε­ωρ­γίου ξεκα­θά­ρισε τα εξής:

«Πράγ­ματι, αυτό το θέμα είναι ένα καίριο ζήτημα. Και πάλι στη γνω­μο­δό­τησή μας, στα­θή­καμε στο περι­βαλ­λο­ντικό κεκτη­μένο το οποίο αξιο­λο­γεί­ται με περι­βαλ­λο­ντικά δεδο­μένα. Υπάρχει τρόπος οριο­θέ­τη­σης και καθο­ρι­σμού Αιγια­λού και Παρα­λίας στην εθνική νομο­θε­σία, που λαμ­βά­νει αμιγώς περι­βαλ­λο­ντικά στοι­χεία και χαρα­κτη­ρι­στικά (και για το ένα και για το άλλο). Το αν περιο­ρί­ζε­ται ή όχι, είναι κάτι σχετικό. Οι μεγάλες ενστά­σεις που δημιουρ­γού­νται είναι ότι επί Ιτα­λο­κρα­τίας, καθιε­ρώ­θη­καν πέρα από τα περι­βαλ­λο­ντικά του χαρα­κτη­ρι­στικά, τα +12 μέτρα. Αυτά, αφαι­ρού­νται, αλλά δε σημαί­νει ότι αυτό­ματα χάνο­νται από την περι­βαλ­λο­ντική προ­στα­σία του Αιγια­λού και της Παρα­λίας. Κι αυτό γιατί μπορεί να καθο­ρι­στούν και να προσ­διο­ρι­στούν με αντι­κει­με­νικά στοι­χεία και επι­βάλ­λε­ται να γίνει άμεσα αυτό με πλήρη οριο­θέ­τηση και καθο­ρι­σμό όλων των παρά­κτιων εκτά­σεων ανά την επι­κρά­τεια. Μία ένσταση σε εθνικό επίπεδο είναι ότι καταρ­γεί­ται και το ελά­χι­στο του ορίου της Παρα­λίας (50 μέτρα στην εθνική νομο­θε­σία, 12 στο δωδε­κα­νη­σιακό κτη­μα­το­λό­γιο) είναι ότι πρέπει να υπάρχει κι ένα μίνι­μουμ ασφά­λειας της παρα­λίας ως κοι­νό­χρη­στος χώρος. Αυτό, όμως, είναι δουλειά του νομο­θέτη και της διοί­κη­σης». Είπε ακόμη ότι «δεν μπο­ρούμε να έχουμε μια ένταξη ‘αλά κάρτ’. Θα πρέπει να είναι ορι­ζό­ντια, συγκρο­τη­μένη και αν θέλουμε σε εθνικό επίπεδο, μεγα­λύ­τερο πλαίσιο προ­στα­σίας, ας το διεκ­δι­κή­σουμε».

Σχο­λιά­ζο­ντας την θέση του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κανο­νι­σμού Δωδ/σου στην ελλη­νική έννομη τάξη αλλά και τον νόμο που (όπως είχε δηλώσει στο παρελ­θόν) είναι ‘φασιστικός’ υπο­γράμ­μισε τα εξής:

«Είναι ένα μεγάλο ζήτημα. Ο Κτη­μα­το­λο­γι­κός Κανο­νι­σμός Δωδ/σου, πράγ­ματι είχε λει­τουρ­γή­σει σαν πρότυπο και σαν βάση (ενώ η Ελλάδα δεν είχε καν Κτη­μα­το­λό­γιο). Πλέον όμως, είναι μια αγκύ­λωση και προ­βλέ­πε­ται από άλλο νόμο, η κατάρ­γησή του. Οι όποιες ενστά­σεις, μπορώ να σας πω ότι έχουν ημε­ρο­μη­νία λήξεως μέχρι το 2025. Άλλωστε έχει απο­φα­σι­στεί η μετά­πτωση στο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο. Δυστυ­χώς, μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει τίποτα. Επι­βάλ­λε­ται όμως, να γίνει κτη­μα­το­γρά­φηση των μη κτη­μα­το­γρα­φού­με­νων περιο­χών, να κατο­χυ­ρω­θούν τα κεκτη­μένα του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, να δια­φυ­λα­χτούν τα ιδιω­τικά δικαιώ­ματα και αξιώ­σεις, αλλά δεν μπο­ρούμε να μιλάμε για έναν Κτη­μα­το­λο­γικό Κανο­νι­σμό που είναι σε μετά­βαση και υπό κατάρ­γηση και να δια­μορ­φώ­νουμε την προ­στα­σία του Αιγια­λού και της Παρα­λίας με βάση αυτόν. Για να γίνει αντι­λη­πτό: καταρ­τί­στηκε το 1929 όταν τα Δωδ/σα ήταν υπό κατοχή ενώ από το 1922 κυρί­αρ­χος δικτά­το­ρας ήταν ο Μπενίτο Μου­σο­λίνι και είχε ορίσει ως διοι­κητή των Νήσων Αιγαίου, τον Μάριο Λάγκο. Είναι ένας ‘φασιστικός’ νόμος, διότι καταρ­τί­στηκε από μία φασι­στική κυβέρ­νηση της τότε Ιτα­λι­κής διοί­κη­σης! Και σωστά, θέτει ο κ. Βενι­ζέ­λος, ένα ζήτημα επί της νομι­μό­τη­τας αυτού του νόμου, διότι το κράτος μιλάει ‘αόριστα’ για κτη­μα­το­λο­γι­κές δια­τά­ξεις που ισχύουν ενώ δεν έχει δημο­σιευ­τεί ΠΟΤΕ σε ΦΕΚ το σώμα αυτού του κανο­νι­σμού(!).

Δηλαδή, επίσημη μετά­φραση από την χώρα μας, για τον Κτη­μα­το­λο­γικό Κανο­νι­σμό, ΔΕΝ υπάρχει στην Ελλάδα (!)».

ΟΙ ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ  ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΩΝ – ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ

Στο κρίσιμο ερώτημα για το ιδιο­κτη­σιακό καθε­στώς των επί­μα­χων περιο­χών για το Ελλη­νικό Δημόσιο και τους ιδιώτες –ιδιο­κτή­τες και κατά πόσο δια­φυ­λάτ­το­νται οι αξιώ­σεις και τα δικαιώ­ματα σε κάθε περί­πτωση, ο κ. Παπα­γε­ωρ­γίου διευ­κρί­νισε:

«Εδώ πρέπει να μιλή­σουμε και πάλι, συγκρο­τη­μένα. Ακόμη και ο ενεργός πολίτης που πρέπει να έχει άποψη όχι μόνο για την περι­βαλ­λο­ντική προ­στα­σία αλλά για τον δημόσιο διάλογο, πρέπει να μάθει τα πράγ­ματα για να ξέρει πώς κινού­μα­στε. Το περι­βαλ­λο­ντικό κεκτη­μένο λέει ότι ο Αιγια­λός και η Παραλία είναι ‘κοινόχρηστες’ ότι ανήκουν στην περιου­σία του Δημο­σίου. Όποιες εκτά­σεις δεν είναι ‘κοινόχρηστες’ (δεν είναι Αιγια­λός και η Παραλία) θα υπει­σέρ­χο­νται στην ιδιω­τική περιου­σία του Δημο­σίου. Γι’ αυτό και το Δημόσιο μπορεί να βγάλει πρω­τό­κολλα διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής και αν κρίνει ότι θέλει να αξιο­ποι­ή­σει κάποιες εκτά­σεις, υπάρ­χουν προ­τά­σεις. Ούτε στον Ιταλικό αστικό κώδικα, ούτε στο Οθω­μα­νικό δίκαιο, ούτε στο νόμο της Ιταλίας του 1929, δεν υπήρχε αυτή η παρά­με­τρος των 12 μέτρων. Η προ­στα­σία του Αιγια­λού και της Παρα­λίας έχει αμιγώς περι­βαλ­λο­ντικά χαρα­κτη­ρι­στικά.

Ταυ­τό­χρονα, κάτι που ενδια­φέ­ρει και την Ρόδο και την Κω, δια­σφα­λί­ζο­νται τα ιδιο­κτη­σιακά κεκτη­μένα που μπορεί να έχει κάποιος, εφόσον δια­θέ­τει νόμι­μους τίτλους και αν μπορεί να απο­κτή­σει την περιου­σία που έχει (πατρο­γο­νική) με δια­γραφή στο Κτη­μα­το­λό­γιο των αντί­στοι­χων αξιώ­σεων».

ΑΝΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗΣ (!)

Σχετικά με τα πρω­τό­κολλα κατε­δά­φι­σης που έχουν εκδοθεί σε κάποιες περι­πτώ­σεις και αν, θα αναι­ρε­θούν με την ψήφιση του νέου ν/σ ξεκα­θά­ρισε τα εξής:

«Τα πρω­τό­κολλα κατε­δά­φι­σης που έχουν εκδοθεί με βάση τον Κτη­μα­το­λο­γικό Κανο­νι­σμό πρέπει να ανα­κλη­θούν. Αυτό όμως, δε σημαί­νει ότι δεν μπορεί να γίνει άμεσος, νέος επα­νέ­λεγ­χος και αν εμπί­πτουν στον Αιγιαλό και στην Παραλία που πρέπει να χαρα­χθεί σε συγκε­κρι­μέ­νες εκτά­σεις δε σημαί­νει ότι δεν θα εκδο­θούν ξανά. Εάν μάλιστα ανήκουν σε ιδιω­τική περιου­σία του Δημο­σίου, και πάλι εκ του νόμου πρέπει να εκδοθεί πρω­τό­κολλο κατε­δά­φι­σης. Οι κατε­δα­φί­σεις που θα γίνουν, θα εμπί­πτουν στο εθνικό νομο­θε­τικό πλαίσιο –όπως γίνο­νται με εντυ­πω­σιακό τρόπο στις ‘φαραωνικού’ τύπου εγκα­τα­στά­σεις σε Μύκονο και Σαντο­ρίνη (ισχύει το εθνικό πλαίσιο για τον Αιγιαλό και Παραλία). Άρα, όπου υπάρ­χουν αυθαί­ρετα, πρέπει η διοί­κηση να επα­νέλ­θει, να κάνει ελέγ­χους, να εκδώσει νέα πρω­τό­κολλα κατε­δά­φι­σης και να τα εκτε­λέ­σει».

Μία σοβαρή παρά­με­τρος είναι και το ζήτημα της διά­βρω­σης των ακτών στη Ρόδο που δημιουρ­γεί ήδη προ­βλή­ματα για το οποίο, ο κ. Παπα­γε­ωρ­γίου είπε ότι θα προ­βλε­φθεί από τον νόμο.