Ιερά Σύνοδος: Ομόφωνο «όχι» για το γάμο ομόφυλων ζευγαριών – Με 8 λέξεις η απάντηση Μαξίμου

Με ομο­φω­νία, όπως είχε ήδη δια­φα­νεί, κατά του νομο­σχε­δίου για το γάμο ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών, ολο­κλη­ρώ­θηκε η συνε­δρί­αση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλη­σίας της Ελλάδος. Από την πλευρά της Εκκλη­σίας δίνεται έμφαση στη θεο­λο­γική ανάλυση του ζητή­μα­τος, με έμφαση στην αναφορά ότι προ­ω­θεί­ται ένα νέο μοντέλο οικο­γέ­νειας, που διαλύει τα πρότυπα πατέρα και μητέρας.

Στη σύνοδο της Ιεραρ­χίας απο­φα­σί­στηκε, επίσης, να απο­στα­λεί επι­στολή προς τους 300 βου­λευ­τές και, όπως ανα­φέ­ρουν καλά ενη­με­ρω­μέ­νες πηγές, θα πρό­κει­ται για ένα κείμενο νομικού χαρα­κτήρα, που θα αναλύει τις έννομες συνέ­πειες που θα προ­κύ­ψουν από την ψήφιση της νομο­θε­τι­κής ρύθ­μι­σης και σε περί­πτωση προ­σφυ­γών προς τα Ευρω­παϊκά δικα­στή­ρια. Τέλος, την Κυριακή 4 Φεβρουα­ρίου θα ανα­γνω­σθεί στους ναούς όλης της χώρας ένα τρίτο κείμενο, το οποίο θα συντα­χθεί με εύληπτο και απλό λόγο, για να αναλύει τη θέση της Εκκλη­σίας στους πιστούς.

Η συνε­δρί­αση, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, κινή­θηκε χωρίς να υπάρ­ξουν ιδιαί­τερα υψηλοί τόνοι, κατα­τέ­θη­καν δια­φο­ρε­τι­κές επι­μέ­ρους προ­τά­σεις από ορι­σμέ­νους ιεράρ­χες, αλλά τελικά επι­τεύ­χθηκε συμ­φω­νία στο κείμενο του ανα­κοι­νω­θέ­ντος, το οποίο με αυστηρή ορο­λο­γία βάζει όλες τις παρα­μέ­τρους του ζητή­μα­τος και ικα­νο­ποί­ησε και τους υπέρ­μα­χους μιας περισ­σό­τερο σκληρής γραμμής, αλλά και εκεί­νους που υπο­στή­ρι­ξαν τη θέση μιας πιο ήπιας προ­σέγ­γι­σης.

Ανα­λυ­τικά η ανα­κοί­νωση της Ιεράς Συνόδου:

Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρ­χίας (Ι.Σ.Ι.) της Εκκλη­σίας της Ελλάδος συνήλθε σε έκτακτη συνε­δρί­αση, σήμερα Τρίτη 23 Ιανουα­ρίου 2024, με μονα­δικό θέμα την εξαγ­γελ­θείσα νομο­θέ­τηση γάμου και «τεκνο­θε­σίας» υπέρ ζευ­γα­ριών του ιδίου φύλου.

Μετά την καθιε­ρω­μένη προ­σευχή, η Ι.Σ.Ι. άκουσε την εισή­γηση του Σεβα­σμιω­τά­του Μητρο­πο­λί­του Μεσο­γαίας και Λαυ­ρε­ω­τι­κής κ. Νικο­λάου, επί της οποίας ακο­λού­θησε διά­λο­γος, και εκφρά­ζει ομόφωνα τις θέσεις της Εκκλη­σίας της Ελλάδος επί του θέματος, ως εξής:

Η Εκκλη­σία απο­δέ­χε­ται για τη σχέση άνδρα-γυναίκας και παιδιών ότι:

α) η δυα­δι­κό­τητα των φύλων και η συμπλη­ρω­μα­τι­κό­τητά τους δεν απο­τε­λούν κοι­νω­νι­κές επι­νο­ή­σεις, αλλά προ­έρ­χο­νται από τον Θεό («… καὶ ἐπο­ίη­σεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρω­πον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐπο­ίη­σεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐπο­ίη­σεν αὐτούς. καὶ εὐλόγη­σεν αὐτοὺς ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνε­σθε καὶ πλη­θύνε­σθε…», Γένεσις 1, 27-28),

β) η ιερό­τητα της ένωσης άνδρα και γυναί­κας παρα­πέ­μπει στη σχέση του Χριστού και της Εκκλη­σίας («… ὁ ἀγαπῶν τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἑαυτὸν ἀγαπᾷ… τό μυστή­ριον τοῦτο μέγα ἐστίν, ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλη­σίαν», Απ. Παύλου, Προς Εφε­σί­ους 5, 28),

γ) ο χρι­στια­νι­κός γάμος δεν είναι απλή συμ­φω­νία συμ­βί­ω­σης, αλλά Ιερό Μυστή­ριο, μέσω του οποίου παρέ­χε­ται η χάρη του Θεού στη σχέση κοι­νω­νίας άνδρα και γυναί­κας με στόχο την κοινή τους πορεία προς τη θέωση –και αυτή η ευλο­γη­μένη πορεία αφορά όλα τα ζεύγη με ή χωρίς παιδιά,

δ) ο πατέρας και η μητέρα είναι συστα­τικά στοι­χεία της παι­δι­κής και της ενή­λι­κης ζωής («Τίμα τόν πατέρα σου καί τήν μητέρα σου»,Έξοδος 20, 12).

Προ­φα­νώς η Πολι­τεία νομο­θε­τεί, αλλά αυτή η παρά­με­τρος ούτε στερεί την ελευ­θε­ρία του λόγου από την Εκκλη­σία ούτε απαλ­λάσ­σει την Εκκλη­σία από το καθήκον ενη­μέ­ρω­σης του πιστού λαού ούτε μπορεί να της υπο­δεί­ξει σε τι συνί­στα­ται η αμαρτία. Η Εκκλη­σία δεν νομο­θε­τεί και δεν φέρει ευθύνη για τους νόμους. Αν σιω­πή­σει, όμως, φέρει βαρύ­τατη ευθύνη και αυτο­κα­ταρ­γεί­ται.

Από το 2015 το σύμφωνο συμ­βί­ω­σης παρέχει σε ζευ­γά­ρια του ιδίου φύλου όλα τα δικαιώ­ματα και τις δυνα­τό­τη­τες του γάμου με κύρια εξαί­ρεση τη δυνα­τό­τητα από­κτη­σης παιδιών με υιο­θε­σία ή παρέν­θετη κύηση. Το σύνθημα της «ισό­τη­τας στον γάμο» απο­βλέ­πει σε ένα στόχο, στην από­κτηση παιδιών από «ομόφυλα ζευ­γά­ρια».

Ανα­κοι­νώ­θηκε ότι θα επι­τρέ­πε­ται ο «ομό­φυ­λος γάμος» και η «ομόφυλη γονεϊ­κό­τητα» μέσω υιο­θε­σίας και (με διά­φο­ρες διόδους) μέσω παρέν­θε­της κύησης. Οι εμπνευ­στές του νομο­σχε­δίου και οι συνευ­δο­κού­ντες σε αυτό προ­ω­θούν την κατάρ­γηση της πατρό­τη­τας και της μητρό­τη­τας και τη μετα­τροπή τους σε ουδέ­τερη γονεϊ­κό­τητα, την εξα­φά­νιση των ρόλων των δύο φύλων μέσα στην οικο­γέ­νεια και θέτουν πάνω από τα συμ­φέ­ρο­ντα των μελ­λο­ντι­κών παιδιών τις σεξουα­λι­κές επι­λο­γές των ομο­φυ­λό­φι­λων ενη­λί­κων. Με βάση το νομο­σχέ­διο, ομο­φυ­λό­φι­λοι μονο­γο­νείς θα μπορούν να επι­βά­λουν στο παιδί τους τον σύντροφό τους ως «πατέρα 2» ή ως «μητέρα 2».

Η νομο­θε­τική αυτή πρω­το­βου­λία κατα­δι­κά­ζει μελ­λο­ντικά παιδιά να μεγα­λώ­σουν χωρίς πατέρα ή μητέρα σε ένα περι­βάλ­λον σύγ­χυ­σης των γονεϊ­κών ρόλων. Η μονο­γο­νεϊκή οικο­γέ­νεια είναι δια­φο­ρε­τική περί­πτωση. Προ­κα­λεί στέρηση του ενός γονέα, αλλά όχι σύγχυση των ρόλων των γονέων. Αντί­θετα, η ομο­φυ­λο­φι­λική συμ­βί­ωση προ­ξε­νεί και τα δύο. Επι­πλέον, τα παιδιά αυτά συχνά δεν θα έχουν δυνα­τό­τητα γνω­ρι­μίας με τον άλλο βιο­λο­γικό γονέα τους. Δεν θα έχουν επίσης το προ­σω­πικό βίωμα της παρου­σίας του άλλου φύλου (αντί­θε­του των «ομό­φυ­λων γονέων» τους) μέσα σε μία ετε­ρό­φυλη σχέση. Τα παιδιά με πατέρες 1 και 2 ή με μητέρες 1 και 2 (ή και παρα­πάνω) θα είναι τα θύματα ενός αφύ­σι­κου μηχα­νι­σμού τεκνο­θε­σιών.

Δημο­σιο­ποι­ή­θηκε ότι: α) θα επι­τρέ­πε­ται στα «ομόφυλα ζευ­γά­ρια» η από κοινού υιο­θε­σία και η υιο­θε­σία από τον «ομόφυλο σύζυγο» του γονέα (θα ισχύσει και για τα σημε­ρινά παιδιά από παρέν­θετη κύηση), β) δεν θα επι­τρέ­πε­ται στην Ελλάδα η παρέν­θετη κύηση υπέρ «ομό­φυ­λου ζευ­γα­ριού», αλλά αυτή θα ανα­γνω­ρί­ζε­ται, αν έγινε νόμιμα σε άλλο κράτος. Οι ρυθ­μί­σεις αυτές θα απο­τε­λέ­σουν κίνητρα για την εκμε­τάλ­λευση ευά­λω­των γυναι­κών.

Εάν τα προ­α­να­φερ­θέ­ντα ισχύ­σουν, πρό­κει­ται για ένα ναρ­κο­θε­τη­μένο νομο­σχέ­διο με αντι­φά­σεις και τρόπους παρά­καμ­ψης των απα­γο­ρεύ­σεών του (μέσω κυήσεων στο εξω­τε­ρικό) και είναι πιθανή η κατα­δίκη της Ελλάδας από το Ευρω­παϊκό Δικα­στή­ριο Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των λόγω δια­κρί­σεων, οπότε η χώρα θα ανα­γκα­σθεί να νομο­θε­τή­σει και στο έδαφός της την παρέν­θετη κύηση.

Το νομο­σχέ­διο καταρ­γεί όχι μόνο κανόνες βιοη­θι­κής, χρι­στια­νι­κές αξίες και την ελλη­νική οικο­γε­νειακή παρά­δοση, αλλά ανα­τρέ­πει τα δικαιώ­ματα μελ­λο­ντι­κών παιδιών και τους ρόλους των φύλων ως στοι­χείων συνοχής της κοι­νω­νίας –και αυτό αφορά τον καθένα, έστω και αν δεν απο­δέ­χε­ται τη χρι­στια­νική ηθική. Το ερώτημα που αιω­ρεί­ται ανα­πά­ντητο είναι τελικά: Ποιος είναι ο ουσια­στι­κός λόγος αυτής της από­φα­σης που αλλάζει συνο­λικά και άρδην τον θεσμό του γάμου και την ιδιό­τητα του γονέα και γιατί προ­ω­θεί­ται με τόση επιμονή;

Η Εκκλη­σία της Ελλάδος ανα­γνω­ρί­ζει μόνο το Ιερό Μυστή­ριο του χρι­στια­νι­κού γάμου και απορ­ρί­πτει τον πολι­τικό γάμο ασχέτως φύλου. Εν προ­κει­μένω τάσ­σε­ται κατά του πολι­τι­κού γάμου «ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών» για τον πρό­σθετο λόγο ότι αυτός οδηγεί ανα­πό­δρα­στα σε «ομόφυλη γονεϊ­κό­τητα» μέσω υιο­θε­σίας ή παρέν­θε­της κύησης. Η νομο­θέ­τηση αυτή συγκρού­ε­ται τόσο με τη χρι­στια­νική ανθρω­πο­λο­γία, όσο και με το καθήκον της κοι­νω­νίας να εξα­σφα­λί­ζει στα παιδιά ευη­με­ρία και σωστή ανα­τροφή, αλλά και με το δικαί­ωμα των παιδιών να έχουν πατρική και μητρική παρου­σία και φρο­ντίδα. Για όλους τους προη­γού­με­νους λόγους και με αίσθημα ποι­μα­ντι­κής ευθύνης και αγάπης, η Αγία Εκκλη­σία μας είναι κάθετα αντί­θετη προς το προ­ω­θού­μενο νομο­σχέ­διο.

Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρ­χίας απο­φά­σισε: α) τη σύνταξη σχε­τι­κής επι­στο­λής με τις θέσεις της προς τα αξιό­τιμα μέλη της Βουλής των Ελλήνων, β) την ανα­κοί­νωση των θέσεών της στους Ιερούς Ναούς την Κυριακή 4 Φεβρουα­ρίου 2024 και τη διάθεση σχε­τι­κού φυλ­λα­δίου «Προς τον Λαό» μέσω των Ιερών Ναών και της ιστο­σε­λί­δας της, γ) την παροχή εξου­σιο­δό­τη­σης προς κάθε Σεβα­σμιώ­τατο Μητρο­πο­λίτη να προ­χω­ρή­σει, εντός της επαρ­χίας του και κατά την έμφρονα ποι­μα­ντική κρίση του, σε πρω­το­βου­λίες ενη­μέ­ρω­σης και ευαι­σθη­το­ποί­η­σης ως προς την επι­κεί­μενη νομο­θέ­τηση και τον θεσμό της οικο­γέ­νειας.

Εκ της Ιεράς Συνόδου της

Ιεραρ­χίας της Εκκλη­σίας της Ελλάδος

Μαξίμου: 8 λέξεις και υπουρ­γικό μετά το εκκλη­σια­στικό «όχι»

“Σεβα­στές οι απόψεις της εκκλη­σίας. Κανένα περαι­τέρω σχόλιο”: Με αυτές τις οκτώ λέξεις σχο­λί­α­σαν στελέχη του Μεγάρου Μαξίμου την ομόφωνη αντί­δραση της Ιεράς Συνόδου στην ειλημ­μένη κυβερ­νη­τική απόφαση για θεσμο­θέ­τηση του γάμου ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών.

Η κυβέρ­νηση έχει άλλωστε ήδη λάβει τις απο­φά­σεις της, τις οποίες είχε εκφρά­σει και μετά το κάλεσμα Ιερώ­νυ­μου για δημο­ψή­φι­σμα.

Τότε, το Μαξίμου απά­ντησε πως «στην Ελλάδα δεν λύνο­νται τα ζητή­ματα δικαιω­μά­των με δημο­ψη­φί­σματα. Πάντοτε σεβό­μα­στε τις απόψεις της εκκλη­σίας αλλά εμείς εφαρ­μό­ζουμε το πρό­γραμμά μας».

Αυτή η θέση ανα­μέ­νε­ται να εκφρα­στεί και από τον ίδιο τον πρω­θυ­πουργό στο υπουρ­γικό συμ­βού­λιο στο οποίο θα παρου­σια­στεί το νομο­σχέ­διο για τα ομόφυλα ζευ­γά­ρια.

Το υπουρ­γικό ανα­βλή­θηκε, λόγω της γρίπης του πρω­θυ­πουρ­γού, αλλά ανα­μέ­νε­ται να συνε­δριά­σει τελικά την Τετάρτη (23/1).