Στο ΣτΕ η συνταγματικότητα του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών και η υιοθεσία – Προσφυγή από τρία σωματεία

Η συνταγ­μα­τι­κό­τητα ή μη των δια­τά­ξεων του νόμου 5089/2024 με το οποίο θεσπί­στηκε για πρώτη φορά η δυνα­τό­τητα σύναψης γάμου για πρόσωπα του ίδιου φύλου, απα­σχό­λησε σήμερα την μείζονα Ολο­μέ­λεια του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, με πρόεδρο τον Μιχάλη Πικρα­μένο και ειση­γή­τρια την σύμ­βουλο Επι­κρα­τείας Ανα­στα­σία -Μαρία Παπα­δη­μη­τρίου.

Ειδι­κό­τερα, στο ΣτΕ έχουν προ­σφύ­γει τρία σωμα­τεία ενα­σχο­λού­μενα με παιδική ηλικία, κ.λπ., τα οποία στους κατα­στα­τι­κούς σκοπούς τους, προ­βλέ­πουν την στήριξη του θεσμού της οικο­γέ­νειας και του γάμου και την ενθάρ­ρυνση της τεκνο­γο­νίας σύμφωνα με την ελλη­νορ­θό­δοξη παρά­δοση και, γενι­κό­τερα, την προ­ά­σπιση της ορθό­δο­ξης πίστης.

Το ΣτΕ θα κρίνει την συνταγ­μα­τι­κό­τητα ή μη των ιδιω­τι­κών Πανε­πι­στη­μίων στην Ελλάδα – Τα επι­χει­ρή­ματα των δύο πλευρών

Να σημειω­θεί ότι υπέρ του κύρους της προ­σβαλ­λό­με­νης πράξης έκανε την πρώτη παρέμ­βασή της η Εθνική Επι­τροπή για τα Δικαιώ­ματα του Ανθρώ­που (ΕΕΔΑ).

Οι προ­σφεύ­γο­ντες, υπο­στή­ρι­ξαν μεταξύ των άλλων, ότι με τον επίμαχο νόμο τρο­πο­ποιεί­ται πλήρως ο θεσμός της οικο­γέ­νειας, σε σημείου να περι­λαμ­βά­νει ζεύγη και γονείς του ίδιου φύλου. Κάτι το οποίο είναι σε πλήρη αντί­θεση με το άρθρο 21 του Συντάγ­μα­τος που προ­βλέ­πει ότι η οικο­γέ­νεια είναι θεμέλιο της συντή­ρη­σης και προ­α­γω­γής του Έθνους, όπως επίσης προ­βλέ­πει ότι ο γάμος, η μητρό­τητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προ­στα­σία του κράτους.

Ακόμη, υπο­στή­ρι­ξαν, ότι:

1 η συνταγ­μα­τική προ­στα­σία της οικο­γέ­νειας, του γάμου, της μητρό­τη­τας και της παι­δι­κής ηλικίας προ­ϋ­πο­θέ­τει την ύπαρξη μητέρας και πατέρα, ήτοι γονέων δια­φο­ρε­τι­κού φύλου και, επο­μέ­νως, γάμο μεταξύ προ­σώ­πων δια­φο­ρε­τι­κού φύλου και

2) η υιο­θε­σία παιδιών από ομόφυλα έγγαμα ζευ­γά­ρια στερεί από τα παιδιά αυτά το δικαί­ωμα να ανα­τρέ­φο­νται σε οικο­γέ­νεια με μητέρα και πατέρα, θέτο­ντας αυτά σε δυσμε­νέ­στερη θέση σε σχέση με τα παιδιά που μεγα­λώ­νουν με ετε­ρό­φυ­λους γονείς.

Παράλ­ληλα, από την άλλη πλευρά, υπο­στη­ρί­χθηκε ότι ο νόμος εξυ­πη­ρε­τεί υπέρ­τερο δημόσιο συμ­φέ­ρον το οποίο ανά­γε­ται στην προ­στα­σία των ανή­λι­κων παιδιών, ενώ παράλ­ληλα αντα­πο­κρί­νε­ται στο περί δικαίου αίσθημα.

Επίσης, ανα­φέρ­θηκε ότι με τον εν λόγω νόμο επέρ­χε­ται η υλο­ποί­ηση της συνταγ­μα­τι­κής επι­τα­γής περί ισό­τη­τας και ο νόμος είναι μέσα στο πλαίσιο της συνταγ­μα­τι­κής υπο­χρέ­ω­σης του κράτους για την προ­στα­σία του ανθρώ­που και πολύ περισ­σό­τερο μάλιστα όταν δεν παρεμ­βαί­νει στα θρη­σκευ­τικά δρώμενα.

Η Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ, σύμφωνα με σχετική ανα­κοί­νωσή της καλεί­ται να κρίνει την συνταγ­μα­τι­κό­τητα των δια­τά­ξεων του ν. 5089/2024 και, ειδι­κό­τερα, εάν η ανα­γνώ­ριση της δυνα­τό­τη­τας τέλεσης γάμου μεταξύ ομο­φύ­λων και η συνα­κό­λουθη δυνα­τό­τητα των ομό­φυ­λων έγγαμων ζευ­γα­ριών να υιο­θε­τούν (είτε από κοινού είτε ο ένας σύζυγος το νόμιμο παιδί, θετό ή βιο­λο­γικό, του άλλου) αντί­κει­νται στις δια­τά­ξεις του άρθρου 21 παρ. 1 (περί προ­στα­σίας της οικο­γέ­νειας, του γάμου, της μητρό­τη­τας και της παι­δι­κής ηλικίας) και 4 παρ. 1 (περί ισό­τη­τας) του Συντάγ­μα­τος.

Τέλος, το δικα­στή­ριο επι­φυ­λά­χθηκε να εκδώσει την απόφασή του.

Πηγή: thetoc.gr