Έβρος: Μάχη για να διασωθεί ό,τι απέμεινε στη Δαδιά – Δεκαετίες για αναγέννηση του δασικού θησαυρού

Μάχη να δια­σω­θεί ό,τι απέ­μεινε από το δασικό οικο­σύ­στημα της Δαδιάς το οποίο φλέ­γε­ται για έκτη ημέρα δίνεται στον Έβρο. Οι απώ­λειες είναι τερά­στιες. Έχει ήδη κατα­στρα­φεί όλο το εθνικό πάρκο, εκτός από το βόρειο κομμάτι του.

Στον Έβρο, με τη θλιβερή πανευ­ρω­παϊκή πρωτιά καμένων εκτά­σεων, γίνο­νται ήδη οι πρώτες κατα­γρα­φές των ζημιών. Ποιες είναι οι περιο­χές που δέχτη­καν το μεγα­λύ­τερο πλήγμα.

Μια σκληρή μάχη θα δοθεί το επόμενα 24ωρα για να μη χαθεί και το βόρειο ενα­πο­μεί­ναν τμήμα του εθνικού πάρκου της Δαδιάς. Όπως εξηγεί στη LiFO η Δώρα Σκαρτσή επι­κε­φα­λής της Εται­ρείας Προ­στα­σίας Βιο­ποι­κι­λό­τη­τας Θράκης «είναι πολύ κρίσιμο να μην περάσει η φωτιά στα βόρεια και και στον μικρό πυρήνα του εθνικού πάρκου, όπου θα κατα­κά­ψει το υπό­λοιπο δάσος, οικι­σμούς, μαντριά, περιου­σίες και τις τελευ­ταίες φωλιές μαυ­ρό­γυπα»,

Η περι­βαλ­λο­ντική οργά­νωση έκανε έκκληση σήμερα προς τις δυνά­μεις δασο­πυ­ρό­σβε­σης «να χτυ­πή­σουν τις φωτιές στα βόρεια μέτωπα, όσο υπάρχει αντί­θε­τος και ευνοϊ­κός άνεμος», όπως ανέφερε.  Ολες τις προη­γού­με­νες ημέρες μέχρι και την περα­σμένη Τετάρτη, οι δυνά­μεις δασο­πυ­ρό­σβε­σης ήταν δια­σπα­σμέ­νες, λόγω των πολ­λα­πλών πυρ­κα­γιών σε όλη την περιοχή του Έβρου. Τα περι­θώ­ρια όμως στε­νεύ­ουν, και όπως υπο­στη­ρί­ζει η περι­βαλ­λο­ντική οργά­νωση «αν δεν χτυ­πη­θεί τώρα η φωτιά, τα επόμενα 24ωρα ο άνεμος γυρίζει δυτικός και θα καεί ό,τι έχει απο­μεί­νει από το εθνικό πάρκο και προς βόρεια, ενώ θα απει­λη­θούν κι άλλοι οικι­σμοί, περιου­σίες και οικό­σιτα ζώα».

Δύσκολη η φυσική απο­κα­τά­σταση

Παρόλο που η επόμενη ημέρα του απο­λο­γι­σμού για το εθνικό πάρκο Δαδιάς–Λευ­κί­μης–Σου­φλίου δεν έχει έρθει ακόμη, η οικο­λο­γική κατα­στροφή είναι τερά­στια και υπάρ­χουν δάση του εθνικού πάρκου για τα οποία θα είναι πολύ δύσκολη η φυσική απο­κα­τά­σταση. «Υπάρ­χουν δάση που έχουν καεί και ξανα­καεί σε πολύ κοντινά χρονικά δια­στή­ματα όπως είναι η περιοχή βόρεια της Νίψας, Είχε καεί το 2009, το 2011 το 2020 και τώρα. Αυτά θα είναι δύσκολο να απο­κα­τα­στα­θούν φυσικά», λέει η Δώρα Σκαρτσή.

Εξηγεί ακόμη πως, ό,τι «σώθηκε από την περσινή φωτιά καί­γε­ται φέτος με μεγα­λύ­τερη ένταση και ακόμη πιο κατα­στρο­φι­κές συνέ­πειες».

Η φωτιά ξεκί­νησε από τον μεγάλο πυρήνα του Εθνικού Πάρκου (θέση Γκί­μπραινα), ο οποίος φιλο­ξε­νεί τις περισ­σό­τε­ρες από τις φωλιές του εμβλη­μα­τι­κού μαυ­ρό­γυπα, αλλά και πολλών άλλων σπάνιων αρπα­κτι­κών πουλιών και ακόμη κατα­καίει το δάσος της Δαδιάς.

Εκτός από τις φωλιές αρπα­κτι­κών καί­γο­νται και τα λιγοστά μαντριά που έχουν απο­μεί­νει στο δάσος της Δαδιάς και τα κτη­νο­τρο­φικά ζώα των οποίων προ­σέ­φε­ραν πολύ­τιμη υπη­ρε­σία στο δάσος.

Τα έργα που δεν έγιναν

Ο Ηλίας Βίντσης  πρό­ε­δρος της κοι­νό­τη­τας Δαδιάς λέει στη LiFO ότι ενώ την πρώτη ημέρα, την περα­σμένη Δευτέρα δηλαδή, έσπευ­σαν οι άμεσα οι πυρο­σβε­στι­κές δυνά­μεις, το επόμενο διήμερο επι­χει­ρού­σαν πολύ λίγα πυρο­σβε­στικά μέσα: «Χθες Πέμπτη και σήμερα Παρα­σκευή επι­χεί­ρη­σαν για πρώτη φορά πολλές ενα­έ­ριες και επί­γειες δυνά­μεις και ελπί­ζουμε να ανα­κο­πεί το μέτωπο». Η εικόνα που μας δίνει από τη Δαδιά, είναι, πως «όλα είναι μαύρα».

Θα μπο­ρού­σαν να είχαν πάει καλύ­τερα τα πράγ­ματα; Απαντά ότι «ναι θα μπο­ρούσε να υπάρξει και καλύ­τε­ρος επι­χει­ρη­σια­κός συντο­νι­σμός, με πιο στο­χευ­μέ­νες ενέρ­γειες, μεγα­λύ­τερη ενί­σχυση των πυρο­σβε­στι­κών δυνά­μεων αλλά και καλύ­τε­ρες ενέρ­γειες πρό­λη­ψης. Οι αντι­πυ­ρι­κές ζώνες δεν μεγά­λω­σαν. Είχαμε ζητήσει να γίνει δια­πλά­τυνση των υπαρ­χου­σών εφόσον δεν μπο­ρού­σαν να γίνουν κάποιες και­νού­ριες. Είχαμε ζητήσει επίσης να γίνουν επι­σκευές σε κάποια φράγ­ματα ώστε να έχουν περισ­σό­τερο νερό, για να μπορούν τα ελι­κό­πτερα και τα πυρο­σβε­στικά να παίρ­νουν νερό από αυτά», λέει.

Μετράνε πληγές και κοιτάνε μαυρίλα

Αβαντας, Κίρκη, Αετο­χώρι, Δωρικό, Νίψα, Αετο­χώρι και Πλάκα, είναι οι κοι­νό­τη­τες πέριξ της Αλε­ξαν­δρού­πο­λης που υπέ­στη­σαν τις σοβα­ρό­τε­ρες ζημιές λέει στη LiFO o Γιώργος Χατζη­γε­ωρ­γίου πρό­ε­δρος της κοι­νό­τη­τας του Αβαντα: «Εμείς τώρα μετράμε πληγές. Τα πάντα είναι μαύρα. Τα σπίτια  που επλή­γη­σαν δεν είναι πολλά στον αριθμό. Αλλά αν προ­σθέ­σουμε απο­θή­κες, κτήματα, αγρο­τό­σπιτα που υπήρχαν μέσα στα κτήματα και τη φύση που έχει καεί η οποία επη­ρε­ά­ζει και παρα­λύει διάφορα επαγ­γέλ­ματα της περιο­χής, η κατά­σταση είναι πραγ­μα­τικά θλιβερή. Δεν έχει καεί ένα κομμάτι. Κάηκαν τα πάντα», λέει.

Ο Χατζη­γε­ωρ­γίου ανα­φέ­ρει ότι στις κοι­νό­τη­τες αυτές από σήμερα βρί­σκο­νται τα πρώτα συνερ­γεία από το υπουρ­γείο Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας και τον δήμο Αλε­ξαν­δρού­πο­λης για να κατα­γρά­ψουν τις ζημιές. «Τη Δευτέρα θα ξεκι­νή­σουν από τον ΕΛΓΑ τον οργα­νι­σμό του υπουρ­γείου Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης και  οι πρώτες κατα­γρα­φές  για τις μεγάλες απώ­λειες  στο γεωρ­γικό και ζωικό κεφά­λαιο».

Κοινή παρα­δοχή όλων όσων ζουν τις κατα­στρο­φι­κές πυρ­κα­γιές στο δάσος της Δαδιάς, ήταν τι όλες τις προη­γού­με­νες ημέρες οι δυνά­μεις της πυρο­σβε­στι­κής που δια­τέ­θη­καν «δεν επαρ­κού­σαν για μια τόσο τρο­μα­κτική, από την πρώτη μέρα κιόλας, πυρ­κα­γιά».

Το επόμενο 24ωρο είναι κρίσιμο για να δια­σω­θεί ό,τι ελά­χι­στο απέ­μεινε από το πολύ­τιμο οικο­σύ­στημα.

Πηγή lifo.gr

Ντίνα Καρά­τζιου

«Είναι φαύλος κύκλος»

Χάσαμε τη Δαδιά για πάντα; «Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιό­τητα πώς θα είναι η επόμενη ημέρα. Είναι πολύ πρόωρο και η κατα­στροφή είναι τερα­στίων δια­στά­σεων, αδια­νό­ητη θα έλεγα», τονίζει η Γεωργία Αλε­ξό­που­λου από την Ελλη­νική Ορνι­θο­λο­γική Εται­ρεία.

«Ενδε­χο­μέ­νως να υπάρ­χουν νησίδες που δια­σώ­θη­καν, αλλά η έκταση της κατα­στρο­φής είναι τερά­στια», προ­σθέ­τει η Δώρα Σκαρτσή, δια­χει­ρί­στρια της Εται­ρείας Προ­στα­σίας Βιο­ποι­κι­λό­τη­τας Θράκης, που ιδρύ­θηκε το 2020 προ­κει­μέ­νου να συνε­χι­στεί η δράση που εδώ και τριάντα χρόνια πραγ­μα­το­ποιεί το WWF Ελλάς στην περιοχή. Εξηγεί ότι τα μέσα που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για την κατά­σβεση της πυρ­κα­γιάς στο δάσος όλες αυτές τις ημέρες δεν επαρ­κού­σαν, με απο­τέ­λε­σμα να υπάρ­χουν διαρ­κείς ανα­ζω­πυ­ρώ­σεις.

Οι πυρο­σβε­στι­κές δυνά­μεις έδιναν προ­τε­ραιό­τητα στους οικι­σμούς –και λογικά– «αλλά όσο η φωτιά στο δάσος δεν σβήνει, τόσο είναι βέβαιο ότι θα κιν­δυ­νέ­ψουν και πάλι οικι­σμοί», τονίζει η κ. Σκαρτσή. «Είναι φαύλος κύκλος, ιδίως όταν οι και­ρι­κές συν­θή­κες ευνοούν την πυρ­κα­γιά».

«Δεν είναι μόνο το θέμα του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος και της βιο­ποι­κι­λό­τη­τας, αλλά και της κοι­νω­νίας σε αυτά τα μέρη. Τι θα γίνει με τους ανθρώ­πους που ζουν και δου­λεύ­ουν εδώ».

Πόσο εύκολο είναι να ανα­γεν­νη­θεί το δάσος; «Το δάσος ανα­γεν­νά­ται αλλά χρειά­ζε­ται χρόνο. Χρειά­ζε­ται να υπάρ­ξουν και συγκε­κρι­μέ­νες συν­θή­κες. Το τμήμα του δάσους στα δυτικά του χωριού Λευκίμη, περίπου 60.000 στρέμ­ματα, είχε καεί στη μεγάλη πυρ­κα­γιά του 2011. Τώρα τελευ­ταία είχαν ανα­γεν­νη­θεί, πλήρως χρειά­στη­καν 12 χρόνια και τώρα ξανα­κά­ηκε», σημειώ­νει η κ. Σκαρτσή.

«Κον­δύ­λια και χρόνος»

Οι επό­με­νες ημέρες, ο χει­μώ­νας, αλλά και τα επόμενα χρόνια θα είναι δύσκολα για την περιοχή. «Θα χρεια­στούν άνθρω­ποι και χρήματα. Μόνο για να αντι­κα­τα­στα­θούν οι κολόνες της ΔΕΗ χρειά­ζο­νται μεγάλα κον­δύ­λια και χρόνος.

Στα εδάφη που κάηκαν θα υπάρχει διά­βρωση. Ο κόσμος που ζούσε από το δάσος; Καυ­σό­ξυλα για θέρ­μανση τον χειμώνα;» ανα­ρω­τιέ­ται. «Δεν είναι μόνο το θέμα του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος και της βιο­ποι­κι­λό­τη­τας, αλλά και της κοι­νω­νίας σε αυτά τα μέρη. Είναι πολύ σοβαρό το τι θα γίνει με τους ανθρώ­πους που ζουν και δου­λεύ­ουν εδώ.

Επίσης χρειά­ζε­ται κόσμος για να προ­φυ­λα­χθεί ό,τι έχει απο­μεί­νει από το δάσος», επι­ση­μαί­νει. Hρθε η ώρα να απο­φα­σί­σουμε αν τελικά θέλουμε το δάσος της Δαδιάς μαζί με τις ευθύνες που συνε­πά­γε­ται η επι­βί­ωσή του.

«Υπάρχει επόμενη ημέρα, αλλά χρειά­ζε­ται πραγ­μα­τική πολι­τική βούληση και στήριξη άμεση. Οχι υπο­σχέ­σεις για πράγ­ματα που θα γίνουν», υπο­γραμ­μί­ζει η κ. Σκαρτσή.

Πηγή kathimerini.gr