Αποζημίωση σε αλλοδαπό για προσβολή της προσωπικότητάς του μετά από μίσθωση καταστήματος στη Ρόδο

Χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση ύψους 51.306,19 ευρώ νομι­μό­τοκα επε­δί­κασε το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου σε έναν αλλο­δαπό κάτοικο Ρόδου που εστράφη κατά δύο ημε­δα­πών που του μίσθω­σαν κεντρικό κατά­στημα στην πόλη της Ρόδου για προ­σβολή της προ­σω­πι­κό­τη­τάς του.

Το δικα­στή­ριο κήρυξε μάλιστα την απόφαση εν μέρει προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή για το ποσό των 25.000 ευρώ.

Το δικα­στή­ριο δίκασε ερήμην τον πρώτο ενα­γό­μενο και έκανε δεκτούς τους αγω­γι­κούς ισχυ­ρι­σμούς του ενά­γο­ντος, ενώ δεν προ­έ­κυψε ότι ο δεύ­τε­ρος ενα­γό­με­νος κλη­τεύ­θηκε για τη συζή­τηση της αγωγής και η συζή­τηση κηρύ­χθηκε απα­ρά­δε­κτη ως προς αυτόν.

Με την αγωγή του ο ενάγων εξέθεσε ότι δυνάμει του από 1.7.2011 ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού επαγ­γελ­μα­τι­κής μίσθω­σης, μίσθωσε από τους ενα­γό­με­νους ένα κατά­στημα ιδιο­κτη­σίας τους αντί μηνιαίου μισθώ­μα­τος 1.100 ευρώ, με χρονική διάρ­κεια εννέα ετών. Ότι οι ενα­γό­με­νοι, αν και όφειλαν, δεν του παρέ­δω­σαν την άδεια οικο­δο­μής του κτηρίου όπου στε­γά­ζε­ται το μίσθιο, η οποία ήταν απα­ραί­τητη για την έκδοση άδειας λει­τουρ­γίας της επι­χεί­ρη­σής του και ότι μετά τη σύναψη της σύμ­βα­σης μίσθω­σης και παρόλες τις περί αντι­θέ­του δια­βε­βαιώ­σεις των ενα­γο­μέ­νων, πλη­ρο­φο­ρή­θηκε από τον μηχα­νικό του ότι το μίσθιο δεν πλη­ρούσε τις απαι­τού­με­νες από το νόμο προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τη λει­τουρ­γία σε αυτό επι­χει­ρή­σεως υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος, διότι έφερε πολε­ο­δο­μι­κές παρα­βά­σεις τις οποίες οι τελευ­ταίοι γνώ­ρι­ζαν και σκο­πί­μως είχαν απο­κρύ­ψει, καθώς και ότι προ­κει­μέ­νου να αρθεί το ως άνω ελάτ­τωμα και να τακτο­ποι­η­θούν οι εν λόγω παρα­βά­σεις, έπρεπε να συμπρά­ξουν οι ενα­γό­με­νοι ως ιδιο­κτή­τες του ακι­νή­του.

Ισχυ­ρί­στηκε ακόμη ότι οι ενα­γό­με­νοι, υπαι­τίως, δεν συνέ­πρα­ξαν, ήτοι δεν προ­έ­βη­σαν στις απαι­τού­με­νες ενέρ­γειες, ώστε να τακτο­ποι­η­θούν οι προει­ρη­μέ­νες πολε­ο­δο­μι­κές παρα­βά­σεις και έτσι να κατα­στεί δυνατή η έκδοση της άδειας λει­τουρ­γίας του κατα­στή­μα­τος του ενά­γο­ντος, αγνο­ώ­ντας τις επα­νει­λημ­μέ­νες οχλή­σεις του και ότι πέραν των ως άνω πολε­ο­δο­μι­κών παρα­βά­σεων, κατά τον διε­νερ­γη­θέ­ντα έλεγχο από την Υγειο­νο­μική Υπη­ρε­σία προ­κει­μέ­νου να χορη­γη­θεί άδεια λει­τουρ­γίας στο κατά­στημα του ενά­γο­ντος, δια­πι­στώ­θηκε διαρροή προ­ερ­χό­μενη από το απο­χε­τευ­τικό σύστημα της άνωθεν του μίσθιου ευρι­σκό­με­νης οικίας ιδιο­κτη­σίας τους.

Η Υγειο­νο­μική Υπη­ρε­σία αρνή­θηκε να χορη­γή­σει την απαι­τού­μενη άδεια λει­τουρ­γίας στον ενά­γο­ντα μέχρι την απο­κα­τά­σταση της ως άνω διαρ­ροής και την αντι­με­τώ­πιση των εξ αυτής προ­ερ­χό­με­νων προ­βλη­μά­των υγρα­σίας και αλλοί­ω­σης της τοι­χο­ποι­ίας της οροφής του μισθίου.

Επι­πλέον υπο­στή­ριξε ότι μετά τη σφρά­γιση του κατα­στή­μα­τος του ενα­γό­με­νου εξαι­τίας του προει­ρη­μέ­νου προ­βλή­μα­τος, επι­κοι­νώ­νησε με τους ενα­γό­με­νους αιτού­με­νος την άμεση επι­διόρ­θωση της βλάβης, πλην όμως αυτοί εκώ­φευ­σαν και το κατά­στημα ξεκί­νησε τελικά τη λει­τουρ­γία του τον Μάιο του έτους 2012 και ότι το κατά­στημα που μίσθωσε και η άνωθεν αυτού οικία, ιδιο­κτη­σίας των ενα­γο­μέ­νων είχαν κοινό μετρητή κατα­νά­λω­σης ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος και με την απειλή δια­κο­πής του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος, ανα­γκά­σθηκε να κατα­βά­λει, εκτός από την αξία κατα­νά­λω­σης του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος από την επι­χεί­ρησή του και το ηλε­κτρικό ρεύμα που κατα­νά­λωνε η άνωθεν αυτού οικία και μάλιστα εξό­φλησε ήδη οφει­λό­μενα ποσά προ­ερ­χό­μενα από προ­γε­νέ­στερη της μίσθω­σης περίοδο.

Μετά την κατα­βολή των ως άνω ποσών, ο ενάγων προέβη σε μερική επί­σχεση του εκά­στοτε μηνιαίου μισθώ­μα­τος προ­κει­μέ­νου να λάβει από τους ενα­γό­με­νους τα ποσά που είχε κατα­βά­λει χωρίς να του αντι­στοι­χούν και δια­τεί­νε­ται ότι ο πρώτος ενα­γό­με­νος, με σκοπό να εκβιά­σει τον ενά­γο­ντα στην κατα­βολή ολό­κλη­ρων των μισθω­μά­των, εισήλθε στην επι­χεί­ρησή του και ενώ αυτή ήταν σε λει­τουρ­γία, τράβηξε και κατέ­στρεψε τα καλώδια του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος προ­κα­λώ­ντας φθορά στην επι­χεί­ρηση και φόβο στον ενά­γο­ντα ότι θα εκτεθεί στους πελάτες του και ότι θα αλλοιω­θεί η ποιό­τητα των προ­ϊ­ό­ντων που διέθετε σε αυτούς, με κίνδυνο τη βλάβη της υγείας τους.

Λόγω της εν γένει συμπε­ρι­φο­ράς των ενα­γο­μέ­νων, ο ενάγων διέκοψε τη λει­τουρ­γία της επι­χεί­ρη­σής του και κατήγ­γειλε τη μίσθωση.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Ανδριάννα Μπαφίτη.