Η γλώσσα του σεξισμού

Οσο περνάει ο καιρός,  τόσο πλη­θαί­νουν οι σεξι­στι­κές επι­θέ­σεις κατά της κυρίας Εφης Αχτζιό­γλου (και εκ των έσω). Τόσες, που οι συνυ­πο­ψή­φιοί της, εξέ­δω­σαν ανα­κοί­νωση, κατα­δι­κά­ζο­ντας το γεγονός –και μπράβο τους. Είτε ανα­δει­χθεί στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ είτε όχι, η κυρία Αχτζιό­γλου θα έχει να αντι­με­τω­πί­σει ότι είναι σύζυγος κάποιου, «πολι­τικό παιδί» κάποιου άλλου, ευνο­ού­μενη κάποιου δείνα και πάει λέγο­ντας, γιατί αυτός είναι ο τρόπος της πατριαρ­χίας. Δεν είναι και­νούρ­για όλα αυτά. Και ειδικά στη σύγ­χρονη πολι­τική ιστορία, η γυναι­κεία ποιό­τητα στην πολι­τική ποτέ δεν έγινε σεβαστή αυτό­ματα και αυτο­νό­ητα. Ο πολι­τι­κός πολι­τι­σμός των τελευ­ταίων ετών δεν θα επι­τρέ­ψει εύκολα στην κυρία Αχτσιό­γλου να «ακου­στεί», χωρίς πάνω στη φωνή της να «πατάει» η γλώσσα του σεξι­σμού, κάποτε και της χυδαιό­τη­τας, που είναι από τους –φαι­νο­με­νικά– πιο εύκο­λους στόχους σεξι­στι­κών επι­θέ­σεων.