Τι ξεχνάμε

Παγκό­σμια Ημέρα προ­σφύ­γων προχθές,  στον απόηχο του τρα­γι­κού ναυα­γίου στην Πύλο, με τκα­τόμβη νεκρών και αγνο­ου­μέ­νων και έντονης (προ­ε­κλο­γι­κής) αντι­πα­ρά­θε­σης μακριά από την ουσία του προσφυγικού-μεταναστευτικού προ­βλή­μα­τος, ο Γενικός Γραμ­μα­τέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκου­τέ­ρες, ανα­κοί­νωσε ότι ο αριθμός των προ­σφύ­γων και των εκτο­πι­σμέ­νων κατέ­γραψε νέο ρεκόρ: Πάνω από 110 εκα­τομ­μύ­ρια σε όλον τον κόσμο. Περίπου 18 εκα­τομ­μύ­ρια περισ­σό­τε­ροι από ό,τι την προη­γού­μενη χρονιά, όπου ήταν επίσης ρεκόρ! Μόνο στην Ουκρα­νία, η ρωσική εισβολή ανά­γκασε 5,7 εκα­τομ­μύ­ρια ανθρώ­πους να εγκα­τα­λεί­ψουν τις εστίες τους Τι ξεχνάμε μερικές φορές στη συζή­τηση για τη μετα­νά­στευση: Πίσω από αυτόν τον αριθμό των 110 εκα­τομ­μυ­ρίων εκτο­πι­σμέ­νων βρί­σκο­νται Πρό­κει­ται για γυναί­κες, παιδιά και άνδρες που εκτί­θο­νταν συχνά στη βία, τις διώξεις, την πείνα, την εκμε­τάλ­λευση, τις άθλιες συν­θή­κες υγιει­νής, στον εμφύλιο. που ξεκί­νη­σαν ένα επι­κίν­δυνο, δύσκολο και πολλές φορές θανα­τη­φόρο ταξίδι. Και δεν βλάπτει να υπεν­θυ­μί­ζουμε ότι εμείς οι σημε­ρι­νοί Ευρω­παίοι είμαστε αρκετά τυχεροί: Γιατί γεν­νη­θή­καμε σε τόπους, που δεν αντι­με­τω­πί­σαμε πείνα, δυσε­ντε­ρίες από μολυ­σμένο νερό, ούτε διώξεις, βία και πολέ­μους στην πόρτα μας.

Φωτο­γρα­φία Γιάννη Μπε­χράκη