Τουρκικά ΜΜΕ: Το παιχνίδι της Αθήνας “Εποικισμός” βραχονησίδων με… κατσίκες – “Παρατηρητήρια πουλιών” σε νησιά που δεν της…ανήκουν

«Η Αθήνα το παίζει αρνάκι, αλλά το σχέδιο της απο­κα­λύ­πτε­ται». Με αυτόν τον πρω­το­σέ­λιδο τίτλο κυκλο­φό­ρησε σήμερα η εθνι­κι­στική, ευρα­σια­τι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού και προ­σκεί­μενη στο Πατριω­τικό κόμμα του Ντογού Περιν­τσέκ (συνερ­γά­στηκε με τον Ερντο­γάν στις εκλογές) εφη­με­ρίδα «Αϊντιν­λίκ», η οποία υπο­στη­ρί­ζει ότι «οι Έλληνες αγο­ρά­ζουν κατσί­κια με χρη­μα­το­δό­τηση από την Ευρω­παϊκή Ένωση και τα απε­λευ­θε­ρώ­νουν σε νησίδες στο Αιγαίο. Η ανε­ξέ­λεγ­κτη βόσκηση προ­κα­λεί ερη­μο­ποί­ηση. Σε συνερ­γα­σία με το Πανε­πι­στή­μιο του Τορόντο η διοί­κηση της Αθήνας έχει ξεκι­νή­σει το «Πρό­γραμμα προ­στα­σίας των νησίδων του Αιγαίου». Σύμφωνα με το σχέδιο, θα δημιουρ­γη­θούν ερευ­νη­τι­κές βάσεις για την παρα­κο­λού­θηση της φυσικής ζωής σε νησιά, νησίδες και βρα­χο­νη­σί­δες των οποίων η κυριαρ­χία δεν έχει μετα­βι­βα­στεί στην Ελλάδα, ενώ θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν εργα­σίες απο­κα­τά­στα­σης και θα εφαρ­μο­στεί αρδευό­μενη καλ­λιέρ­γεια».

«Το παι­χνίδι της Αθήνας»

Το δημο­σί­ευμα κάνει λόγο για «παι­χνίδι» της Αθήνας, προ­κει­μέ­νου να «εποι­κί­σει» εδάφη που θεω­ρού­νται για την Τουρκία… γκρίζα.

«Και εδώ είναι που αρχίζει το παι­χνίδι της Αθήνας. Η κυβέρ­νηση της Αθήνας, η οποία στο παρελ­θόν είχε επι­χει­ρή­σει να ανε­γεί­ρει σημαίες με την ονο­μα­σία  σε νησιά που δεν της ανήκουν, όπως Ζουράφα, Αγα­θο­νήσι και Φαρ­μα­κο­νήσι, και ιδίως στις νησίδες Ίμια, στο πλαίσιο του προ­γράμ­μα­τος προ­στα­σίας του περι­βάλ­λο­ντος NATURA 2000, που εκτεί­νε­ται σε όλη την Ευρω­παϊκή Ένωση, λαμ­βά­νει τώρα μέτρα για να επε­κτεί­νει την κατοχή της. Ο [ανα­φερ­θείς στο ρεπορ­τάζ ‘διευ­θυ­ντής του Ινστι­τού­του Θαλάσ­σιας Προ­στα­σίας – Αρχι­πέ­λα­γος’, Θεό­δω­ρος] Τσι­μπί­δης έχει ήδη επι­κρί­νει τα ανε­παρκή «μέτρα περι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σίας» της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης, τονί­ζο­ντας ότι πολλές νησίδες στο Αιγαίο προ­στα­τεύ­ο­νται στο πλαίσιο του προ­γράμ­μα­τος NATURA. Το πιο ενδια­φέ­ρον είναι ότι το νέο πρό­γραμμα συγκε­ντρώ­νει στοι­χεία για την παρα­γωγή χιλιά­δων ετών σε αυτές τις νησίδες και τους υφάλους και σχε­διά­ζει επίσης τη θαλάσ­σια δικαιο­δο­σία αυτών των σχη­μα­τι­σμών».

Οι στόχοι του έργου περι­λαμ­βά­νουν τις ακό­λου­θες πλη­ρο­φο­ρίες:

«Όταν εξε­τά­ζουμε την προη­γού­μενη οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα αυτών των ακα­τοί­κη­των νησίδων, μένουμε έκπλη­κτοι ότι όχι μόνο κατοι­κή­θη­καν, αλλά παρή­γα­γαν και εξή­γα­γαν γαλα­κτο­κο­μικά προ­ϊ­ό­ντα, κρέας, όσπρια και άλλα. Η δια­δι­κα­σία απο­κα­τά­στα­σης θα περι­λαμ­βά­νει την ανα­κα­τα­σκευή των παλαιών κτιρίων με τη χρήση παρα­δο­σια­κών πρα­κτι­κών και υλικών που μπορούν να βρεθούν στις νησίδες, την ανα­φύ­τευση με τοπικά είδη φυτών, καθώς και ποι­κι­λίες ξηρο­θερ­μι­κών γεωρ­γι­κών καλ­λιερ­γειών (όσπρια, δημη­τριακά)».

Η εφη­με­ρίδα διευ­κρι­νί­ζει ότι «το 1995, η ελλη­νική κυβέρ­νηση ξεκί­νησε μια ‘πολι­τική επανεγκατάστασης’ προ­κει­μέ­νου να εδραιώ­σει τις διεκ­δι­κή­σεις της στο Αιγαίο. Με την πάροδο των ετών, οι άνθρω­ποι μετα­νά­στευ­σαν σε πολλά νησιά, νησίδες και βρα­χο­νη­σί­δες. Για παρά­δειγμα, η Ρω έχει σήμερα πλη­θυ­σμό 15 κατοί­κων και η Ελαιούσα έχει πλη­θυ­σμό 9 κατοί­κων. Η Ελλάδα, η οποία προ­σπα­θεί να δημιουρ­γή­σει μια de facto κατά­σταση στα νησιά, τις νησίδες και τις βρα­χο­νη­σί­δες με την πολι­τική εποι­κι­σμού και εγκα­τα­στά­σεων, θέλει επίσης αυτοί οι γεω­γρα­φι­κοί σχη­μα­τι­σμοί να έχουν πλήρη επιρροή στις θαλάσ­σιες περιο­χές. Με άλλα λόγια, η ελλη­νική κυβέρ­νηση επι­διώ­κει οι νησίδες και οι βρα­χο­νη­σί­δες να έχουν ευρείες περιο­χές θαλάσ­σιας δικαιο­δο­σίας εκτός από τα νησιά».

Ωστόσο, η υπόθεση της Διαι­τη­σίας στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας για παρό­μοιο θέμα απο­κα­λύ­πτει την ακυ­ρό­τητα της πολι­τι­κής εγκα­τά­στα­σης της Ελλάδας. Στην υπόθεση αυτή, το δικα­στή­ριο σχο­λιά­ζο­ντας το άρθρο 121/3 της Σύμ­βα­σης των Ηνω­μέ­νων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασ­σας, όρισε ότι ένα πλήρως απο­τε­λε­σμα­τικό νησί είναι «ικανό να κατοι­κεί­ται από ανθρώ­πους χωρίς εξω­τε­ρική υπο­στή­ριξη και να έχει δική του οικο­νο­μική ζωή». Στην ίδια απόφαση, τονί­στηκε ότι η κατά­σταση πριν από τον εκσυγ­χρο­νι­σμό θα απο­τε­λεί τη βάση για τον προσ­διο­ρι­σμό του απο­τε­λέ­σμα­τος των νησιών. Με άλλα λόγια, όπως ακριβώς δεν είναι δυνατόν να επε­κτεί­νεις τα χωρικά σου ύδατα όταν γεμί­ζεις τη θάλασσα, δεν είναι δυνατόν να απο­κτή­σεις μεγάλες θαλάσ­σιες δικαιο­δο­σίες τοπο­θε­τώ­ντας ανθρώ­πους σε έναν ύφαλο. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, τα νησιά αυτά βρί­σκο­νται στην απέ­να­ντι πλευρά και η κυριαρ­χία τους δεν ανήκει στην Ελλάδα.

Πηγή ethnos.gr