Σε ποια θέματα ακριβώς;

Κανο­νικά θα έπρεπε να έχει τρα­βή­ξει τα φώτα της δημο­σιό­τη­τας και του πολι­τι­κού κόσμου,  η πρό­σφατη δήλωση του Αμε­ρι­κα­νού πρέσβη Τζώρτζ Τσούνη ότι «Καμία από τις δύο πλευρές δεν έχει το μονο­πώ­λιο του τι είναι σωστό και τι λάθος» επίσης οι κατευ­να­στι­κές δηλώ­σεις του Νίκου Δένδια, που κινού­νται στη λογική του καλού κλί­μα­τος και του ίσως «να τα βρούμε» με τους Τούρ­κους καθώς και το άρθρο στη Deutsche Welle, σύμφωνα με το οποίο, μετά τις εκλογές, θα εκδη­λω­θεί σοβαρή πρω­το­βου­λία «της Δύσης» για την εξο­μά­λυνση των σχέσεων με τη γείτονα. Η αίσθηση λοιπόν είναι ότι ο κ. Τσούνης βγήκε μπροστά για να ρίξει το πρώτο πολι­τικό καύσιμο στη μηχανή εξο­μά­λυν­σης των ελλη­νο­τουρ­κι­κών σχέσεων. Τα ερω­τή­ματα βέβαια είναι δύο: Πρώτον αν έχει την ίδια άποψη και η Τουρκία, καθότι ο Ερντο­γάν έχει αρχίσει πάλι να σηκώνει τους τόνους, χωρίς ο μεγάλος αντί­πα­λος του στις επι­κεί­με­νες εκλογές, ο Κεμάλ Κιλιτσ­ντά­ρο­γλου να εμφα­νί­ζε­ται περισ­σό­τερο διαλ­λα­κτι­κός. (Μόλις χθες έθεσε εκ νέου θέμα απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης των ελλη­νι­κών νησιών).Δεύ­τε­ρον και κυριό­τερο να «τα βρούμε» σε ποια θέματα ακριβώς; Η μόνη διαφορά που υφί­στα­ται μεταξύ Ελλάδος και Τουρ­κίας, είναι η οριο­θέ­τηση της υφα­λο­κρη­πί­δας, σύμφωνα με τους κανόνες του διε­θνούς δικαίου και, ειδι­κό­τερα, το δίκαιο της θάλασ­σας.