Διάλυση των κανόνων

Στη χώρα μας, παρά το γεγονός ότι υπήρ­ξαμε, δυστυ­χώς, πρω­τα­θλη­τές στις περισ­σό­τε­ρες ημέρες κλει­στών σχο­λείων, δεν υπήρξε καμιά επίσημη διε­ρεύ­νηση των μαθη­σια­κών ή άλλων προ­βλη­μά­των που προ­κά­λεσε η παν­δη­μία –για οργα­νω­μένη αντι­με­τώ­πισή τους ας μην το συζη­τάμε καν. Ελλεί­ψει επί­ση­μων ερευνών, που θα έπρεπε ήδη να έχουν διε­ξα­χθεί, η εμπει­ρική διε­ρεύ­νηση όσων κατα­γρά­φουν πεπει­ρα­μέ­νοι δάσκαλοι-ες ανα­δει­κνύει πως πρώτη επί­πτωση της παν­δη­μίας στις τάξεις τους στο Δημο­τικό, είναι οι δυσκο­λίες που παρα­τη­ρούν στη συγκέ­ντρωση των μαθητών. Απο­τέ­λε­σμα η  αύξηση  του αριθμού παρα­πο­μπών μαθητών σε δια­γνω­στικά κέντρα με το ερώτημα αν πάσχουν από Δια­τα­ραχή Ελλειμ­μα­τι­κής Προ­σο­χής – Υπερ­κι­νη­τι­κό­τητα. Ακόμη , οι δάσκα­λοι παρα­τη­ρούν «αυξη­μένη επι­θε­τι­κό­τητα και νεύρα, κυρίως στα δια­λείμ­ματα». Τα παιδιά παίζουν «εκτο­νω­τικά», ενώ τα χτυ­πή­ματα και οι βωμο­λο­χίες έχουν αυξηθεί δρα­μα­τικά. Μάλιστα, όταν προ­βλή­ματα συμπε­ρι­φο­ράς μαθητών φτάνουν στη διεύ­θυνση και οι γονείς καλού­νται στο σχολείο, οι δάσκα­λοι συνα­ντούν όλο και πιο συχνά γονείς-νταήδες, έτοι­μους να τσα­κω­θούν μεταξύ τους ή με τους εκπαι­δευ­τι­κούς. Χαρα­κτη­ρι­στική ήταν η επι­σή­μανση έμπει­ρης δασκά­λας: «Αν με ρωτάτε γενικώς και ειδικώς τι διέλυσε η Covid, θα σας έλεγα με δυο λέξεις: τους κανόνες». Στο Γυμνά­σιο και στο Λύκειο, κοινό χαρα­κτη­ρι­στικό είναι η αύξηση της βίας στα σχολεία, που εκδη­λώ­νε­ται είτε με τη μορφή εκφο­βι­σμού μαθητών από συμ­μα­θη­τές τους είτε με τη μορφή βίαιων συγκρού­σεων ομάδων εντός ή εκτός σχο­λείου, αλλά με σημείο ανα­φο­ράς το σχολείο. Με δυο λόγια, σύμφωνα με τις εμπει­ρι­κές παρα­τη­ρή­σεις των εκπαι­δευ­τι­κών μας, η παν­δη­μία μοιάζει να επι­δεί­νωσε τα ήδη γνωστά προ­βλή­ματα του σχο­λείου μας.