Αποδιάρθρωση και χαύνωση – Πολεμικό ανακοινωθέν

«Η απο­στο­λή εξε­τε­λέ­σθη, ο στό­χος επε­τεύ­χθη»

Με πίστη στην επί­τευ­ξη της νίκης, με σαφή και ξε­κά­θα­ρο στρα­τη­γι­κό σχε­δια­σμό, με επι­τυ­χή χρήση των όπλων μας, τους συ­νε­χείς και αδιά­κο­πους βομ­βαρ­δι­σμούς των αντι­πά­λων, την ενερ­γο­ποί­η­ση της τέ­ταρ­της φά­λαγ­γας, την δια­σπο­ρά ει­δή­σε­ων και φημών, ο αντι­κει­με­νι­κός στό­χος της απο­διάρ­θρω­σης και χαύ­νω­σης του αντι­πά­λου κα­τέ­στη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.

 

Δεν απέ­χει πολύ της πα­ραγ­μα­τι­κό­τη­τας, αν το ΔΙΕ­ΘΝΕΣ ΧΡΗ­ΜΑ­ΤΟ­ΠΙ­ΣΤΩ­ΤΙ­ΚΟ ΣΥ­ΣΤΗ­ΜΑ, εξέ­δι­δε ανα­κοι­νω­θέν μετα την επί­τευ­ξη των στό­χων του.

Πο­λύ­χρο­νος ο αγώ­νας του και τώρα απο­λαμ­βά­νει τους καρ­πούς των προ­σπα­θειών του.

Σε αυτόν τον δια­χρο­νι­κό πό­λε­μο χωρίς ανα­κοι­νω­θέ­ντα, οι ητ­τη­μέ­νοι από νωρίς κα­τέ­θε­σαν τα όπλα όντας απρο­στά­τευ­τοι, χωρίς ΗΓΕ­ΣΙΑ, χωρίς Στρα­τη­γι­κό σχε­δια­σμο,χωρίς πίστη στις δυ­νά­μεις και δυ­να­τό­τη­τες τους.

ΧΡΗ­ΜΑ­ΤΟ­ΠΙ­ΣΤΩ­ΤΙ­ΚΟ ΣΥ­ΣΤΗ­ΜΑ και ΚΟΙ­ΝΩ­ΝΙΑ οι αντί­πα­λοι, αό­ρα­τος και άυλος ο πρώ­τος, ευά­λω­τος και ασύ­ντα­χτος ο δεύ­τε­ρος, μόνος χωρίς φί­λιες δυ­νά­μεις.

Οι κοι­νω­νί­ες ητ­τή­θη­καν κατά κρά­τος, απο­διορ­γα­νώ­θη­καν, έγι­ναν βορά στις δια­θέ­σεις του κα­τα­κτη­τού τους και οι εμ­φα­νείς αδυ­να­μί­ες αντί­δρα­σης, τις οδή­γη­σαν σε μια κα­τά­στα­ση χαύ­νω­σης.

Σή­κω­σαν τα χέρια, κρύ­φτη­καν στο κα­βού­κι τους, έθα­ψαν σιω­πη­λά, όνει­ρα και επι­θυ­μί­ες και σέρ­νουν τα πόδια τους στον Γολ­γο­θά, που οδη­γεί στον τόπο του μαρ­τυ­ρί­ου, στον τόπο της ΣΤΑΥ­ΡΩ­ΣΗΣ.

ΥΠΗ­ΚΟ­ΟΙ και ΥΠΑ­ΚΟΥΟΙ στις εντο­λές και κε­λεύ­σμα­τα των κα­τα­κτη­τών, τρο­χιό­δρο­μη­μέ­νοι στους δρό­μους που εκεί­νοι τους χά­ρα­ξαν και άβου­λοι, βιώ­νουν την κα­θυ­πό­τα­ξη της βού­λη­σης τους, το θά­ψι­μο των επι­θυ­μιών και των ονεί­ρων τους και ξε­γε­λούν εαυ­τούς και αλ­λή­λους, με τα προ­σφε­ρό­με­να σε αυ­τούς έωλα δώρα.

Δεν νο­ού­νται Κοι­νω­νί­ες χωρίς συ­νε­κτι­κούς δε­σμούς, χωρίς συλ­λο­γι­κό­τη­τες, χωρίς στό­χους, χωρίς προ­σα­να­το­λι­σμούς, χωρίς ΗΓΕ­ΣΙΕΣ, χωρίς την γνώση του αντι­πά­λου.

Η άγνοια του αντι­πά­λου οδη­γεί στην ήττα και η ήττα στην κα­θυ­πό­τα­ξη.

Πει­σμα­τι­κά αρ­νού­με­θα να δούμε τί συμ­βαί­νει γύρω μας, αρ­νού­με­θα να απα­ντή­σου­με στο γιατί συμ­βαί­νουν όλα αυτά που τα­λαι­πω­ρούν τη ζωή μας, αρ­νού­με­θα να σκε­φτού­με, να αξιο­λο­γή­σου­με και να κρί­νου­με.

Αρ­νού­με­θα την εξι­χνί­α­ση του ανε­ξι­χνί­α­στου, αρ­νού­με­θα να κα­το­νο­μά­σου­με τον δω­ρο­δό­τη μας, αυτόν που αφει­δώς μας προ­σφέ­ρει την φτώ­χεια, την μι­ζέ­ρια, την απο­ξέ­νω­ση μας από τον δι­πλα­νό, το κλεί­σι­μο στον εαυτό μας, την κα­θυ­πό­τα­ξη της βού­λη­σης μας.

Αρ­νού­με­θα να δούμε και να απο­δε­χτού­με το ποιός είναι αυτός ο αό­ρα­τος δυ­νά­στης μας.

Ψελ­λί­ζου­με κατ ιδίαν και χα­μη­λό­φω­να με­ρι­κές φορές, όσο και να προ­σπα­θώ, δεν μπορώ να αντα­πο­κρι­θώ στις κα­θη­με­ρι­νές μου ανά­γκες και μέρα με τη μέρα βλέπω τα έσοδα μου να μειώ­νο­νται και οι υπο­χρε­ώ­σεις οι ανα­γκα­στι­κές να αυ­ξά­νο­νται.

Εθε­λο­τυ­φλού­με και δί­νου­με πίστη σε αυ­τούς που με δόλια μέσα προ­σπα­θούν να μας πεί­σουν, ότι εν­δια­φέ­ρο­νται για εμάς, κά­νουν δήθεν ότι μπο­ρούν, αλλά όλοι αυτοί δεν ομο­λο­γούν, ότι κά­νουν αυτά που τους υπα­γο­ρεύ­ει ο μέγας εντο­λο­δό­χος, ο άυλος και Πα­γκό­σμιος κυ­ρί­αρ­χος,

ΤΟ ΔΙΕ­ΘΝΕΣ ΧΡΗ­ΜΑ­ΤΟ­ΠΙ­ΣΤΩ­ΤΙ­ΚΟ ΣΥ­ΣΤΗ­ΜΑ.

Πι­στοί και σκλη­ροί εκτε­λε­στές των εντο­λών του, οι διά­φο­ροι εντε­ταλ­μέ­νοι υπάλ­λη­λοι του, στό­χος τους πάντα η εξυ­πη­ρέ­τη­ση των συμ­φε­ρό­ντων των πα­τρώ­νων τους.

Δί­νου­με πίστη στις εξαγ­γε­λί­ες τους, στα δήθεν μέτρα ανα­κού­φι­σης, στα κα­λά­θια της νοι­κο­κυ­ράς, στις δήθεν μελ­λο­ντι­κές αυ­ξή­σεις μι­σθών και συ­ντά­ξε­ων και ως άβου­λα όντα δε­χό­με­θα τα εξευ­τε­λι­στι­κά επι­δό­μα­τα.

Ταυ­τό­χρο­να αρ­νού­με­θα να δούμε τα υπερ­κέρ­δη των οι­κο­νο­μι­κά ισχυ­ρών, αρ­νού­με­θα εμ­φα­ντι­κά να κα­τα­δι­κά­σου­με την λη­στρι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά των ΤΡΑ­ΠΕ­ΖΩΝ και του ΔΗ­ΜΟ­ΣΙΟΥ.

Αρ­νού­με­θα να δούμε και δεν αντι­δρού­με στην ου­σια­στι­κή κα­τά­λυ­ση των ΔΗ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙ­ΚΩΝ ΘΕ­ΣΜΩΝ στην βίαιη ανα­κα­τα­νο­μή του πλού­του.

Η απο­διάρ­θρω­ση των Κοι­νω­νιών και η χαύ­νω­ση των πο­λι­τών, ήταν ο ανο­μο­λό­γη­τος στό­χος και αυτά γί­νο­νται το ισχυ­ρό υπό­βα­θρο για την υλο­ποί­η­ση των επι­διώ­ξε­ων τους.

Έπει­σαν τούς πολ­λούς για το τέλος των ιδε­ο­λο­γιών, έπει­σαν τους πολ­λούς ότι ένας είναι ο δρό­μος, ο δρό­μος που χά­ρα­ξε το ΔΙΕ­ΘΝΕΣ ΧΡΗ­ΜΑ­ΤΟ­ΠΙ­ΣΤΩ­ΤΙ­ΚΟ ΣΥ­ΣΤΗ­ΜΑ και ότι η ΟΙ­ΚΟ­ΝΟ­ΜΙΑ-ΤΟ ΧΡΗΜΑ είναι το με­γά­λο αφε­ντι­κό και πο­λι­τι­κή το μέσο για την υλο­ποί­η­ση των στό­χων του.

Νο­μο­τε­λεια­κή ανα­γκαιό­τη­τα την ονο­μά­ζουν και οι ΛΑΟΙ άβου­λοι και αδύ­να­μοι κύ­πτουν τον αυ­χέ­να και προ­σφέ­ρουν τον εαυτό τους ως σφά­γιον στο θυ­σια­στή­ριο των άνο­μων συμ­φε­ρό­ντων τους.

Απώ­τε­ρος στό­χος, η πλή­ρης φτω­χο­ποί­η­ση της Κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας, η αφαί­ρε­ση κάθε δυ­να­τό­τη­τας και προ­ϋ­πό­θε­σης αξιο­πρε­πούς δια­βί­ω­σης, η κα­τα­λή­στευ­ση κάθε πε­ριου­σια­κού στοι­χεί­ου.

Η Δκα­στι­κή μας εξου­σία, ξε­πέ­ρα­σε τον εαυτό της, από υπη­ρέ­της της Δι­καιο­σύ­νης έγινε υπη­ρέ­της συμ­φε­ρό­ντων, λη­σμό­νη­σαν οι Δι­κα­στές μας ότι χρέος έχουν την προ­στα­σία του ΚΟΙ­ΝΩ­ΝΙ­ΚΟΥ ΣΥ­ΝΟ­ΛΟΥ από τις αυ­θαι­ρε­σί­ες της ΔΙΟΙ­ΚΗ­ΣΗΣ και την απο­νο­μή Δι­καιο­σύ­νης.

ΕΚΩ­ΝΤΕΣ ΑΚΩ­ΝΤΕΣ, πήραν την από­φα­ση και νο­μι­μο­ποί­η­σαν τις πα­ρά­τυ­πες με­θο­δεύ­σεις κλο­πής ακι­νή­των, με την πρό­φα­ση επί­λυ­σης του προ­βλή­μα­τος των ΚΟΚ­ΚΙ­ΝΩΝ ΔΑ­ΝΕΙΩΝ.

Δεν τους απα­σχό­λη­σαν οι με­θο­δεύ­σεις των ΤΡΑ­ΠΕ­ΖΩΝ, δεν τους απα­σχό­λη­σε το πρό­βλη­μα της πλειο­ψη­φί­ας της Κοι­νω­νί­ας, δεν τους απα­σχό­λη­σε η επερ­χό­με­νη πε­ραι­τέ­ρω φτω­χο­ποί­η­ση, στά­θη­καν στο ύψος τους και εξυ­πη­ρέ­τη­σαν τα συμ­φέ­ρο­ντα των ΤΡΑ­ΠΕ­ΖΩΝ και του ΣΥ­ΣΤΗ­ΜΑ­ΤΟΣ.

Δεν είναι όλα αυτά απλές δια­πι­στώ­σεις, η γνώση και απο­δο­χή της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας είναι το πρώτο και ου­σια­στι­κό βήμα επί­λυ­σης του προ­βλή­μα­τος.

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ, ΤΟ ΔΙΕ­ΘΝΕΣ ΧΡΗ­ΜΑ­ΤΟ­ΠΙ­ΣΤΩ­ΤΙ­ΚΟ ΣΥ­ΣΤΗ­ΜΑ και σε αυτό στε­κό­μα­στε απέ­να­ντι

 

Ρόδος, 16/2/2023