Εθνική Συµφωνία για τον Tουρισµό

Ο ελ­λη­νι­κός Tουρισµός, µέσα στο 2022, επι­βε­βαί­ω­σε για µία ακόµα φορά τη δυναµική του.

Η επι­βε­βαί­ω­ση αυτή δεν συ­νι­στά λόγο εφη­συ­χασµού σε καµία πε­ρί­πτω­ση.

Οι εξε­λί­ξεις δεν είναι ευ­θύ­γραµµες, υπάρ­χουν δεδοµένες αβε­βαιό­τη­τες σε πα­γκόσµιο επί­πε­δο, η ενερ­γεια­κή κρίση, ο πλη­θω­ρισµός αλλά και οι τά­σεις ύφε­σης στη πα­γκόσµια οι­κο­νοµία.

Για το 2023 , παρά τις αι­σιό­δο­ξες εκτι­μή­σεις που υπάρ­χουν θα πρέ­πει να πε­ρι­μέ­νου­με την ολο­κλή­ρω­ση του πρώ­του τρι­μή­νου του έτους για να δούμε τις επι­κρα­τού­σες τά­σεις και το ρυθμό των κρα­τή­σε­ων.

Το πα­ρα­πά­νω συμ­βαί­νει γιατί υπάρ­χουν πλη­θω­ρι­στι­κές πιέ­σεις σε όλες τις ευ­ρω­παϊ­κές χώρες που δη­μιουρ­γούν επι­σφά­λειες ενώ δεν είναι βέ­βαιο ότι θα εξο­μα­λυν­θεί η του­ρι­στι­κή αγορά της Ασίας.

Συμ­φω­νώ με όσους υπερ­θε­μα­τί­ζουν στο ότι η ανά­γκη για τα­ξί­δια και ανα­ψυ­χή θα είναι πάντα ισχυ­ρή, πρέ­πει όμως να δούμε την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, να δούμε τον ευρύ και όχι το στενό ορί­ζο­ντα.

Κυ­ρί­ως πρέ­πει να δια­μορ­φώ­σου­με ένα νέο στρα­τη­γι­κό σχέ­διο ανά­πτυ­ξης για τον ελ­λη­νι­κό Tου­ρι­σμό,  ενταγ­μέ­νο στις ανά­γκες και στις αβε­βαιό­τη­τες του σή­με­ρα αλλά και στην οπτι­κή του αύριο.

Είμαι από αυ­τούς που πί­στευαν και πι­στεύ­ουν ότι ο αριθ­μός των αφί­ξε­ων δεν απο­τε­λεί επαρ­κές δείγ­μα επι­βε­βαί­ω­σης της ανο­δι­κής πο­ρεί­ας αλλά και της προ­ο­πτι­κής του του­ρι­σμού όσοι είναι άλλοι δύο κα­θο­ρι­στι­κοί πα­ρά­γο­ντες: τα έσοδα αλλά και ο υψη­λός δεί­κτης βιω­σι­μό­τη­τας και αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας του του­ρι­σμού μας

Η έλευ­ση της παν­δη­μί­ας και στη συ­νέ­χεια η ενερ­γεια­κή κρίση λει­τούρ­γη­σε ανα­σχε­τι­κά στην υλο­ποί­η­ση σχε­δια­σμών που υπήρ­χαν αλλά δεν μπή­καν στο στά­διο της υλο­ποί­η­σης, προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λι­στούν οι δύο αυτοί κα­θο­ρι­στι­κοί πα­ρά­γο­ντες.

Ανα­φέ­ρο­μαι στο πρό­γραμ­μα της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας για τον Tου­ρι­σμό, που πλέον θα πρέ­πει να αρ­χί­σει να υλο­ποιεί­ται. Ένα ολο­κλη­ρω­μέ­νο πρό­γραμ­μα που είχε συ­γκε­κρι­μέ­νους άξο­νες στρα­τη­γι­κής, όπως:

Η δια­φο­ρο­ποί­η­ση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος με την ανά­πτυ­ξη νέων μορ­φών του­ρι­σμού.

Η πο­λυ­κε­ντρι­κή του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη που κι­νεί­ται στον αντί­πο­δα της υπερ­συ­γκέ­ντρω­σης του­ρι­στι­κών δρα­στη­ριο­τή­των σε 3 μόνο πε­ρι­φέ­ρειες της χώρας.

Η επέν­δυ­ση στην ποιό­τη­τα, στον του­ρι­σμό που συν­δέ­ε­ται με νέες εμπει­ρί­ες, σε αυτόν που δεν στη­ρί­ζε­ται στη μο­νο­καλ­λιέρ­γεια πα­λαιού τύπου.

Η ενί­σχυ­ση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας των ελ­λη­νι­κών επι­χει­ρή­σε­ων, με την έντα­ξη τους στη ψη­φια­κή και πρά­σι­νη οι­κο­νο­μία για να μειω­θεί το λει­τουρ­γι­κό τους κό­στος.

Η ανα­γέν­νη­ση της του­ρι­στι­κής εκ­παί­δευ­σης που δε συν­δέ­ε­ται μόνο με την ανα­βάθ­μι­ση των πτυ­χί­ων αλλά κυ­ρί­ως με την ανα­βάθ­μι­ση των σπου­δών και τη δια­σύν­δε­ση της με την αγορά ερ­γα­σί­ας.

Όπως είπα και πριν, η έλευ­ση της παν­δη­μί­ας και όσα ακο­λού­θη­σαν λει­τούρ­γη­σαν ανα­σχε­τι­κά ως προς την υλο­ποί­η­ση του προ­γράμ­μα­τος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας στον τομέα του του­ρι­σμού.

Από εδώ και πέρα όμως αυτή η επι­λο­γή, η υλο­ποί­η­ση αυτής της δέ­σμευ­σης είναι μο­νό­δρο­μος.

Το πρό­γραμ­μα αυτό που απο­τε­λεί προ­ϊ­όν με­λέ­της, ανά­λυ­σης και κυ­ρί­ως δια­βού­λευ­σης και συν­δια­μόρ­φω­σης με όλους τους αν­θρώ­πους του Tου­ρι­σμού, πρέ­πει να επι­και­ρο­ποι­η­θεί και κυ­ρί­ως να πάρει τη μορφή μιας Εθνι­κής Συμ­φω­νί­ας για τον Tου­ρι­σμό.

Πηγή money-tourism.gr