Αναβιώνει σοβαρή αντιδικία με «άρωμα» τοκογλυφίας στην Κάρπαθο

Μια αντι­δι­κία, που απα­σχό­λησε για μεγάλο χρονικό διά­στημα την επι­και­ρό­τητα, καθώς αφορά σε κατα­δίκη ενός επι­χει­ρη­μα­τία της Καρ­πά­θου για τοκο­γλυ­φία, θα απα­σχο­λή­σει το Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου την 13η Ιανουα­ρίου 2023.

Σε επίπεδο εκτί­μη­σης του αστικού σκέλους της υπο­θέ­σεως και σε πρώτο βαθμό υπήρξε ανα­τροπή.

Παρότι το ποινικό δικα­στή­ριο κατα­δί­κασε τον επι­χει­ρη­μα­τία για την πράξη της τοκο­γλυ­φίας, δια της εκδό­σεως απο­φά­σεως του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (μετα­βα­τική έδρα Καρ­πά­θου) τα θύματα υπο­χρε­ώ­θη­σαν να του επι­στρέ­ψουν το ποσό του δανείου, τοκι­ζό­μενο μάλιστα από το χρόνο ασκή­σεως της αγωγής, με συνέ­πεια αυτό σήμερα να αγγίζει περίπου τα 83.000 ευρώ.

Σύμφωνα με την απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου ο πρώτος ενα­γό­με­νος, που δια­τη­ρεί όμοια επι­χεί­ρηση με τον ενα­γό­μενο, αντι­με­τώ­πιζε οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα και είχε άμεση ανάγκη δανει­σμού.

Ετσι, κατέ­φυγε στον ενά­γο­ντα τον Ιούλιο του έτους 2007, ο οποίος του δάνεισε ατύπως το ποσό των 40.000 ευρώ, το οποίο θα απο­πλη­ρω­νό­ταν έως και την 30-01 2008, γεγονός το οποίο ομο­λο­γεί ο πρώτος ενα­νό­με­νος.

Για τη χορή­γηση του ανωτέρω δανείου ύψους 40.000 ευρώ, ο ενάγων αξίωσε τόκους αξίας 34.000 ευρώ και προς εξα­σφά­λιση του ανωτέρω δανείου ζήτησε να λάβει ισό­πο­σες τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές. Ετσι ο αδερφός του πρώτου ενα­γο­μέ­νου και πατέρας του δεύ­τε­ρου ενα­γο­μέ­νου εξέδωσε στην Κάρπαθο σε διαταγή του ενά­γο­ντος εννέα μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές. Στο κεφά­λαιο του δανείου ενσω­μα­τώ­θη­καν τόκοι ύψους 34.000 ευρώ για χρονικό διά­στημα 6 μηνών. Ο πρώτος ενα­γό­με­νος αδυ­να­τούσε να επι­στρέ­ψει το ανωτέρω ποσό του δανείου και ζήτησε από τον ενά­γο­ντα παρά­ταση της προ­θε­σμίας απο­πλη­ρω­μής του δανείου μέχρι τις 30-03-2008. Για τη χορή­γηση της παρά­τα­σης αυτής, ο ενάγων αξίωσε τόκους ύψους 30.000 ευρώ. Για την εξα­σφά­λιση του ενά­γο­ντος υπε­γράφη στην Κάρπαθο μεταξύ αυτού και του πρώτου ενα­γο­μέ­νου το από 17-11-2007 ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό δανείου ποσού 104.000 ευρώ με ημε­ρο­μη­νία από­δο­σης στις 30-03-2008 και εξέδωσε και παρέ­δωσε στον ενά­γο­ντα την επιταγή, ύψους 104.000 ευρώ, με ημε­ρο­μη­νία έκδοσης την 16-11-2007, ενώ ο ενάγων επέ­στρεψε τις 9 επι­τα­γές σε αυτόν.

Από τα ίδια ως άνω απο­δει­κτικά μέσα, απο­δεί­χθηκε ότι ο πρώτος ενα­γό­με­νος αδυ­να­τούσε να επι­στρέ­ψει το οφει­λό­μενο ποσό στον ενά­γο­ντα, οπότε ζήτησε εκ νέου παρά­ταση της προ­θε­σμίας απο­πλη­ρω­μής του δανείου μέχρι τις 30-04-2008. Για τη χορή­γηση της παρά­τα­σης αυτής, ο ενάγων αξίωσε τόκους ύψους 11.000 ευρώ. Συγ­χρό­νως, για την εξα­σφά­λιση του ενά­γο­ντος υπε­γράφη μεταξύ αυτού και του πρώτου ενα­γο­μέ­νου το από 30-03-2008 ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό δανείου ποσού 115.000 ευρώ με ημε­ρο­μη­νία από­δο­σης στις 30-04-2008 και εξέδωσε και παρέ­δωσε στον ενά­γο­ντα επιταγή της ύψους 115.000 ευρώ.

Ομοίως, ο πρώτος ενα­γό­με­νος αδυ­να­τούσε να επι­στρέ­ψει το οφει­λό­μενο ποσό στον ενά­γο­ντα, οπότε ζήτησε εκ νέου παρά­ταση της προ­θε­σμίας απο­πλη­ρω­μής του δανείου μέχρι τις 30-05-2008. Για τη χορή­γηση της παρά­τα­σης αυτής, ο ενάγων αξίωσε τόκους ύψους 11.500 ευρώ και προς εξα­σφά­λιση του δανείου, εξέδωσε και παρέ­δωσε στον ενά­γο­ντα επιταγή ύψους 125.000 ευρώ.

Η τελευ­ταία παρά­ταση που ζήτησε ο πρώτος ενα­γό­με­νος έλαβε χώρα στις 30-05-2008 και ο ενάγων αξίωσε τόκους ύψους 14.700 ευρώ για να χορη­γή­σει παρά­ταση απο­πλη­ρω­μής του δανείου μέχρι τις 30-06-2008.

Ετσι υπε­γράφη το από 30-06-2008 ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό δανείου ποσού 141.200 ευρώ, με ημε­ρο­μη­νία από­δο­σης στις 30-06-2008 και εξέδωσε και παρέ­δωσε στον ενά­γο­ντα επιταγή ύψους 141.200 ευρώ, με ημε­ρο­μη­νία έκδοσης στις 30-06-2008.

Πλην όμως, το ανωτέρω οφει­λό­μενο ποσό δεν επε­στράφη από τον πρώτο ενα­γό­μενο στον ενά­γο­ντα.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι η σύμβαση δανείου είναι άκυρη ως προς το υπερ­βάλ­λον ποσό των 101.200 ευρώ, είναι δημό­σιας τάξης και κάθε συμ­φω­νία που αντί­κει­ται σ’ αυτή είναι άκυρη.

Δέχτηκε ότι ο ενάγων εκμε­ταλ­λεύ­τηκε την οικο­νο­μική ανάγκη του πρώτου ενα­γο­μέ­νου και την έλλειψη ρευ­στό­τη­τάς του και για τη χορή­γηση δανείου ποσού 40.000 ευρώ τον Ιούλιο του 2007 αξίωσε τόκους ύψους 101.200 ευρώ για χρονικό διά­στημα απο­πλη­ρω­μής σχεδόν ενός έτους, ήτοι μέχρι τις 30-06-2008.

Οι τόκοι αυτοί που ενσω­μα­τώ­νο­νται στη σύμβαση δανείου είναι τοκο­γλυ­φι­κοί και δεν μπορούν να ανα­ζη­τη­θούν από τον ενά­γο­ντα με βάση τη σύμβαση δανείου, δεδο­μέ­νου ότι όπως προ­α­να­φέρ­θηκε, επέρ­χε­ται μερική ακυ­ρό­τητα της σύμ­βα­σης δανείου ως προς το υπερ­βάλ­λον.

Επε­δί­κασε έτσι το αρχικό ποσό με τους νόμι­μους τόκους.