Απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη έφεση κατηγορούμενου σε υπόθεση απάτης με παραγγελίες επίπλων

Με απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου απορ­ρί­φθηκε χθες ως ανυ­πο­στή­ρι­κτη η έφεση που άσκησε ένας 42χρονος ημε­δα­πός κάτοι­κος Ανω Λιοσίων Αττικής κατη­γο­ρού­με­νος για απάτη κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Στον κατη­γο­ρού­μενο έχει επι­βλη­θεί ποινή φυλά­κι­σης 20 μηνών ενώ έχουν κριθεί αθώες δύο συγκα­τη­γο­ρού­με­νές του, αθίγ­γα­νες, ηλικίας 32 και 45 ετών.

Η 45χρονη, δήλωσε από την πρώτη στιγμή θύμα και ότι χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε ως «μπρο­στά­ρης» για την παραγ­γε­λία των επίπλων.

Στην 45χρονη απο­δό­θηκε συγκε­κρι­μένα ότι συνέ­δραμε έναν συγκα­τη­γο­ρού­μενό της για να εξα­πα­τή­σει τη νόμιμη εκπρό­σωπο εδρεύ­ου­σας στο Λαγο­νήσι Αττικής εται­ρείας.

Ο 42χρονος φέρεται ειδι­κό­τερα, αφού ήρθε σε επι­κοι­νω­νία μέσω δια­δι­κτύου με την εκπρό­σωπο της εται­ρείας, που έχει ως αντι­κεί­μενο την παρα­γωγή ξύλινων και μεταλ­λι­κών επίπλων εξω­τε­ρι­κού χώρου, να της παρέ­στησε τηλε­φω­νικά ότι τυγ­χά­νει γνωστός έμπορος επίπλων στο νησί της Ρόδου και ότι επι­πλέον δια­κι­νεί εμπο­ρεύ­ματα και σε άλλα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου, όπως χάριν λόγου στη Λέρο, Κάλυμνο και Κω, συνερ­γα­ζό­με­νος με τους τοπι­κούς στα μέρη αυτά εμπό­ρους.

Φέρεται να έκανε αρχικά παραγ­γε­λίες μικρών ποσο­τή­των επίπλων, εξο­φλώ­ντας το τίμημα της πώλησης άμεσα.

Εν συνε­χεία δε, παρι­στώ­ντας ψευδώς στην ίδια ως άνω, ότι οφειλές των πελατών παρα­μέ­νουν ανε­ξό­φλη­τες, ενώ κατόπιν παραγ­γε­λιών του, παράλ­ληλα παρε­λάμ­βανε από την ανωτέρω διάφορα είδη επί­πλω­σης, δεν της κατέ­βαλε άμεσα το τίμημα της πώλησης, ζητώ­ντας από αυτήν πίστωση. Η κατη­γο­ρου­μένη δε δια­τη­ρώ­ντας ατομική επι­χεί­ρηση εμπο­ρίας επίπλων φέρεται να του έδωσε το δικαί­ωμα να χρη­σι­μο­ποιεί το όνομά της στις παραγ­γε­λίες και να εκδί­δο­νται τα σχετικά τιμο­λό­για της εγκα­λού­σας εται­ρείας επ’ ονόματί της.

Το τίμημα από τα εμπο­ρεύ­ματα ουδέ­ποτε εξο­φλή­θηκε, με συνέ­πεια η συνο­λική ζημία και αντί­στοιχα το όφελος του συγκα­τη­γο­ρου­μέ­νου της, να ανέρ­χε­ται στο ποσό των 56.197 €.

Η 45χρονη απο­λο­γού­μενη αρνή­θηκε τα όσα της απο­δί­δο­νται, τονί­ζο­ντας ότι η επι­χεί­ρηση ναι μεν ήταν στο δικό της όνομα και ΑΦΜ, αλλά επί της ουσίας η δια­χεί­ρισή της και η εμπορία των ανωτέρω προ­ϊ­ό­ντων γινόταν απο­κλει­στικά από το σύζυγό της. Επε­σή­μανε ότι δεν γνω­ρί­ζει καν ανά­γνωση και γραφή, χαρα­κτη­ρι­στικά τα οποία απαι­τού­νται προ­κει­μέ­νου να λει­τουρ­γή­σει και να διευ­θύ­νει κάποιος ένα εμπο­ρικό κατά­στημα.

Ο κύριος κατη­γο­ρού­με­νος, όπως είπε, είναι αδελφός του συζύγου της και δια­μέ­νει στην Κάλυμνο και η ίδια ουδεμία επί­γνωση είχε ούτε έχει επί της υπο­θέ­σεως.

Οι συναλ­λα­γές τις οποίες φέρεται να είχε ο συγκα­τη­γο­ρού­με­νός της με την μηνύ­τρια και την εται­ρεία της, είναι παντε­λώς άγνω­στες σε εκείνη ενώ αγνοεί τα τιμο­λό­για τα οποία φέρεται να έχουν εκδοθεί προς την ατομική επι­χεί­ρηση με το όνομά της.