Μανώλης Κεφαλογιάννης: «Ο κ. Τσίπρας και τα κοστολογημένα μέτρα δεν συναντήθηκαν ποτέ!»

Κύριε Κεφα­λο­γιάννη, η Τουρκία συνε­χί­ζει ακά­θε­κτη την πρα­κτική της με επι­θέ­σεις στην Ελλάδα, με προ­κλή­σεις, με προ­σβο­λές και με συνεχή δια­στρέ­βλωση της αλή­θειας. Τι θα πρέπει να περι­μέ­νουμε από την γείτονα και πώς βλέπετε να εξε­λίσ­σε­ται ο ρόλος της Τουρ­κίας στις διε­θνείς γεω­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις;

Στο πλαίσιο της πολι­τι­κής του ανα­θε­ω­ρη­τι­σμού και ενός ιδιό­τυ­που νεο­θω­μα­νι­κού μεγα­λοϊ­δε­α­τι­σμού που ασκεί­ται από πλευράς της τουρ­κι­κής πολι­τι­κής ηγεσίας, ιδίως μετά το πρα­ξι­κό­πημα της 15ης Ιουλίου 2016, όλη αυτή την περίοδο η Τουρκία έχει προβεί σε ένα κρε­σέ­ντο κλι­μα­κού­με­νων επι­θε­τι­κών και προ­κλη­τι­κών ενερ­γειών και δηλώ­σεων κατά της Ελλάδας. Οι οποίες θα κλι­μα­κώ­νο­νται μέχρι τη διε­νέρ­γεια των προ­ε­δρι­κών εκλογών στην Τουρκία και όσο ο πρό­ε­δρος Ερντο­γάν θα έρχεται αντι­μέ­τω­πος με το φάσμα της ήττας. Ένας Τούρκος πρό­ε­δρος που στην πρό­σφατη παρα­λη­ρη­μα­τική του ομιλία από το βήμα της Γενικής Συνέ­λευ­σης του Οργα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών δεν δίστασε να παρου­σιά­σει τη χώρα του σαν υπέρ­μαχο της αλλη­λεγ­γύης, της συνερ­γα­σίας και της στα­θε­ρό­τη­τας και να την εμφα­νί­σει σαν τη χώρα που σέβεται απόλυτα τις σχέσεις καλής γει­το­νίας. Στον αντί­ποδα, στην ίδια ομιλία κατη­γό­ρησε την Ελλάδα ότι δεν επι­θυ­μεί την ειρήνη και τη στα­θε­ρό­τητα στην περιοχή, δεν σέβεται τις σχέσεις καλής γει­το­νίας και προ­κα­λεί διαρκώς εντά­σεις στην περιοχή του Αιγαίου και της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου.

Η Τουρκία δεν σέβεται το Διεθνές Δίκαιο καθώς δια­τη­ρεί από το 1995 την απειλή πολέμου (casus belli) κατά της Ελλάδας, σε πλήρη αντί­θεση με τον Κατα­στα­τικό Χάρτη του Οργα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών, αν εξα­σκή­σει το ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμά της να αυξήσει τα χωρικά της ύδατα από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια κόντρα στο Άρθρο 3 της Σύμ­βα­σης για το Δίκαιο της Θάλασ­σας του ΟΗΕ.

Προ­χώ­ρησε με το τουρ­κο­λι­βυκό μνη­μό­νιο στην οριο­θέ­τηση απο­κλει­στι­κής οικο­νο­μι­κής ζώνης με τη Λιβύη απε­μπο­λώ­ντας το δικαί­ωμα ΑΟΖ στα ελλη­νικά νησιά όπως τα Δωδε­κά­νησα, το Καστελ­λό­ριζο, η Κρήτη. Σε πλήρη αντί­θεση με το άρθρο 121 της Σύμ­βα­σης για το Δίκαιο της Θάλασ­σας που σαφώς ορίζει ότι τα νησιά που έχουν οικο­νο­μική ζωή έχουν το ίδιο δικαί­ωμα σε ΑΟΖ με τις ηπει­ρω­τι­κές περιο­χές.

Μία Τουρκία που συνε­χί­ζει σχεδόν καθη­με­ρινά τις παρα­βιά­σεις του ελλη­νι­κού ενα­έ­ριου χώρου και τις υπερ­πτή­σεις πάνω από κατοι­κη­μένα ελλη­νικά νησιά. Ενώ το τελευ­ταίο διά­στημα με μία άκρως προ­κλη­τική ρητο­ρική αμφι­σβη­τεί με δηλώ­σεις κορυ­φαίων Τούρκων αξιω­μα­τού­χων και την ελλη­νική κυριαρ­χία σε νησιά του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου. Ενώ ο Τούρκος πρό­ε­δρος επι­δει­κνύ­ο­ντας τη «φιλει­ρη­νική του στάση» μας δήλωσε ότι «θα έρθουμε ξαφνικά ένα βράδυ»…

Μία Τουρκία που αμφι­σβη­τεί ευθέως τη Διεθνή Συνθήκη της Λωζάνης απο­κα­λώ­ντας τη θρη­σκευ­τική μειο­νό­τητα στη Θράκη σαν «τουρ­κική». Σε πλήρη αντί­θεση με τη Συνθήκη της Λωζάνης που ρητά ανα­φέ­ρει την ελλη­νική μειο­νό­τητα στην Κων­στα­ντι­νού­πολη ως ελλη­νική εθνική μειο­νό­τητα και τη θρη­σκευ­τική μειο­νό­τητα στη Θράκη ως μου­σουλ­μα­νική.

Μία Τουρκία που τολμά να κατη­γο­ρεί την Ελλάδα ότι δήθεν κατα­πιέ­ζει τη μου­σουλ­μα­νική μειο­νό­τητα στη Θράκη. Και την ίδια ώρα ξεχνά ή κάνει πως ξεχνά πως η μου­σουλ­μα­νική μειο­νό­τητα στη Θράκη ακμάζει αριθ­μώ­ντας περισ­σό­τερα μέλη από όσους υπήρχαν την περίοδο της υπο­γρα­φής της Συν­θή­κης της Λωζάνης. Σε αντί­θεση με την ελλη­νική εθνική μειο­νό­τητα στην Κων­στα­ντι­νού­πολη που από 125.000 πριν τη Συνθήκη αριθμεί λιγό­τε­ρες από 2.000 ψυχές σήμερα. Μία ιστο­ρική εθνική μειο­νό­τητα που συστη­μα­τικά πολε­μή­θηκε επί δεκα­ε­τίες μέσω στο­χευ­μέ­νων μέτρων και ενερ­γειών που ευθέως κατα­στρα­τή­γη­σαν τη Συνθήκη της Λωζάνης. Ενώ στην Ίμβρο και στην Τένεδο που η Συνθήκη προ­έ­βλεπε ειδικό αυτο­διοι­κη­τικό καθε­στώς, αυτό καταρ­γή­θηκε μονο­με­ρώς από την Τουρκία εξα­να­γκά­ζο­ντας τους Ελλη­νορ­θό­δο­ξους κατοί­κους τους σε φυγή.

Η Ελλάδα είναι μία ευρω­παϊκή χώρα που σέβεται τις Αρχές και τις Αξίες της Ευρώπης, της Δημο­κρα­τίας, της Ελευ­θε­ρίας, του Κράτους Δικαίου. Μία χώρα που σέβεται απο­λύ­τως το Διεθνές Δίκαιο. Αλλά και μία χώρα που έχει σύνορα τα οποία υπε­ρα­σπί­ζε­ται και φυλάσ­σει.

Η Ελλάδα τα τελευ­ταία τρία χρόνια έχει προ­χω­ρή­σει σε θωρά­κιση των Ενόπλων μας Δυνά­μεων, σε υπο­γραφή σημα­ντι­κών δια­κρα­τι­κών συμ­φω­νιών και το σημα­ντι­κό­τερο σε διπλω­μα­τική διε­θνο­ποί­ηση, με απόλυτη επι­τυ­χία, των ενερ­γειών της Τουρ­κίας κατά της χώρας. Η Ελλάδα είναι μία ευρω­παϊκή χώρα που σέβεται απόλυτα το Διεθνές Δίκαιο, τη Σύμβαση του Οργα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασ­σας σε αντί­θεση με την Τουρκία που είναι απέ­να­ντι από το Διεθνές Δίκαιο. Διαρκώς το παρα­βιά­ζει. Και αυτό έχει γίνει απο­λύ­τως κατα­νοητό από όλους. Τους εταί­ρους και τους συμ­μά­χους μας.

Πώς δια­γρά­φε­ται η “επόμενη μέρα” των εκλογών κατά την εκτί­μησή σας; Θα μπο­ρέ­σει να κυβερ­νη­θεί η χώρα ή θα έχουμε μια «πολι­τική τερα­το­γέ­νεση» όπως ανέφερε ο πρω­θυ­πουρ­γός, Κυριά­κος Μητσο­τά­κης;

Η κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας έχει ακόμη αρκε­τούς μήνες να δια­νύ­σει μέχρι τις εκλογές. Και σε αυτούς τους μήνες που απο­μέ­νουν θα πρέπει να συνε­χί­σει ατα­λά­ντευτα το νομο­θε­τικό της έργο και τη μεταρ­ρυθ­μι­στική της πολι­τική. Και για το συνο­λικό έργο της τετρα­ε­τίας θα κριθεί στις κάλπες από τον ελλη­νικό λαό. Και είμαι βέβαιος ότι ο ελλη­νι­κός λαός θα κρίνει σωστά και θα δώσει στην Νέα Δημο­κρα­τία και στον πρω­θυ­πουργό Κυριάκο Μητσο­τάκη μία δεύτερη αυτο­δύ­ναμη τετρα­ε­τία. Για να συνε­χί­σει το δημιουρ­γικό της έργο με τόλμη και απο­φα­σι­στι­κό­τητα. Οι δεσμεύ­σεις και τα μέτρα που εξήγ­γειλε ο πρω­θυ­πουρ­γός από το βήμα της Διε­θνούς Εκθέ­σεως Θεσ­σα­λο­νί­κης απο­τε­λούν το πιο ασφαλές εχέγγυο για αυτό.

Στη συνέ­ντευξή του από τη ΔΕΘ ο πρω­θυ­πουρ­γός τόνισε ότι η λεγό­μενη προ­ο­δευ­τική δια­κυ­βέρ­νηση που ορα­μα­τί­ζε­ται ο ΣΥΡΙΖΑ θα απο­τε­λεί μία «πολι­τική τερα­το­γέ­νεση». Πολλοί δια­φώ­νη­σαν με τον χαρα­κτη­ρι­σμό και κάποιοι θίχτη­καν. Κάποιοι τον θεώ­ρη­σαν υπερ­βο­λικό. Ανα­λο­γι­στείτε, όμως. Για να γίνει μία τέτοιας μορφής συγκυ­βέρ­νηση πρέπει να συμπρά­ξουν τέσσερα κόμματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ και το Μερα25. Τι τους συνδέει; Τι ιδε­ο­λο­γική σχέση έχουν μεταξύ τους; Ποιο κοινό πρό­γραμμα; Πριν λίγες ημέρες η Ελλη­νική Αστυ­νο­μία έκανε επι­χεί­ρηση μέσα στην Πανε­πι­στη­μιού­πολη Ζωγρά­φου και συνέ­λαβε μεγάλο αριθμό εγκλη­μα­τι­κών και παρα­βα­τι­κών στοι­χείων που λάθρα δια­βιού­σαν μέσα στη φοι­τη­τική εστία. Βου­λευ­τές του ΣΥΡΙΖΑ χαρα­κτή­ρι­σαν την επι­τυ­χη­μένη επι­χεί­ρηση της ΕΛΑΣ σαν γιου­ρούσι της αστυ­νο­μίας στις φοι­τη­τι­κές εστίες. Σαν μία επι­χεί­ρηση αυταρ­χι­σμού και κατα­τρο­μο­κρά­τη­σης των φοι­τη­τών. Το ΠΑΣΟΚ ως εν δυνάμει συγκυ­βερ­νή­της του ΣΥΡΙΖΑ σε μία «προ­ο­δευ­τική» κυβέρ­νηση συμ­φω­νεί άραγε με αυτή τη θέση;

Ο αρχηγός της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, Αλέξης Τσίπρας, έδωσε από την ΔΕΘ, μια σειρά από νέες υπο­σχέ­σεις και μάλιστα “κοστο­λο­γη­μέ­νες”. Είναι αυτά που είπε εφικτά –κατά την άποψή σας;

Ο αρχηγός της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης και τα κοστο­λο­γη­μένα μέτρα δεν συνα­ντή­θη­καν ποτέ. Δεν συνυ­πήρ­ξαν ποτέ στην ίδια πρόταση. Και οι εξαγ­γε­λίες Τσίπρα από το βήμα της Διε­θνούς Εκθέ­σεως Θεσ­σα­λο­νί­κης θύμισαν σε πολλούς τις «ένδοξες ημέρες» του προ­γράμ­μα­τος της Θεσ­σα­λο­νί­κης του 2014. Που κόστισε πολλές οδυ­νη­ρές εμπει­ρίες στην ελλη­νική κοι­νω­νία. Και είναι σίγουρο ότι ο ελλη­νι­κός λαός δεν επι­θυ­μεί να τις ξανα­ζή­σει στο μέλλον. Βέβαια, ο αρχηγός της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης πάλι θα έχει έτοιμη τη δικαιο­λο­γία. Τη γνωστή καρα­μέλα των ψευ­δαι­σθή­σεων και της ουτο­πίας. Αλλά ο ελλη­νι­κός λαός πλέον γνω­ρί­ζει καλά. Και τις ψευ­δαι­σθή­σεις και τις ουτο­πίες Τσίπρα.

Στο καυτό θέμα της οικο­νο­μίας, ο πρω­θυ­πουρ­γός τόνισε πως έρχεται ένας πολύ δύσκο­λος χει­μώ­νας και ανα­κοί­νωσε ένα πακέτο μέτρων 5.5 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων ευρώ που θα υλο­ποι­η­θεί σε δόσεις. Οι ευρω­παϊ­κές κυβερ­νή­σεις πώς θα κινη­θούν για να στη­ρί­ξουν τις οικο­νο­μίες τους αυτόν τον δύσκολο χειμώνα που όλοι περι­μέ­νουμε;

Τα μέτρα που εξήγ­γειλε ο πρω­θυ­πουρ­γός στη ΔΕΘ είναι μέτρα που απο­τε­λούν κοι­νω­νική πολι­τική ουσίας. Για τους συντα­ξιού­χους, τους αγρότες, τα νέα παιδιά αλλά κυρίως για τις κοι­νω­νικά ευά­λω­τες ομάδες.

Οφεί­λουμε να παρα­δε­χθούμε ότι στις συνε­χείς κρίσεις που μαστί­ζουν την ήπειρό μας στα τελευ­ταία χρόνια, οικο­νο­μική, μετα­να­στευ­τική, παν­δη­μία και τώρα η κρίση ενέρ­γειας, η Ευρω­παϊκή Ένωση στάθηκε στο ύψος των προσ­δο­κιών των Ευρω­παίων πολιτών μόνο στην κρίση της παν­δη­μίας. Και στην οικο­νο­μική κρίση που έπληξε κυρίως τις χώρες του Νότου και στο μετα­να­στευ­τικό απέτυχε. Ενώ σήμερα στην κρίση της ενέρ­γειας δρα καθυ­στε­ρη­μένα και άτολμα. Σας παρα­πέ­μπω στην πρό­σφατη ομιλία της προ­έ­δρου της Κομι­σιόν προς το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο. Η Ευρω­παϊκή Ένωση οφείλει να γίνει ένας πολι­τι­κός οργα­νι­σμός που σε κατα­στά­σεις κρίσεων θα λει­τουρ­γεί άμεσα και απο­φα­σι­στικά. Η Ευρώπη θα πρέπει να πάψει να είναι μόνο ένας οικο­νο­μι­κός γίγα­ντας που παρα­μέ­νει πολι­τι­κός νάνος. Θα πρέπει να αντι­λη­φθεί την τερά­στια γεω­πο­λι­τική ισχύ που έχει. Να λει­τουρ­γεί πάντα υπέρ των πολιτών της. Και στην κρίση ενέρ­γειας που κανείς εθνικός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός σε καμία χώρα δεν είναι σε θέση να καλύψει το πρω­το­φα­νές κύμα ακρί­βειας που δια­περνά τα σύνορα απαι­τού­νται εκτός από τις εθνικές πολι­τι­κές και τολ­μη­ρές ευρω­παϊ­κές απο­φά­σεις.