Διατηρείται η συντηρητική κατάσχεση τραπεζικών λογαριασμών του Δήμου Ρόδου

Με απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (δια­δι­κα­σία ασφα­λι­στι­κών μέτρων) απορ­ρί­φθη­καν και οι νέες αιτή­σεις του Δήμου Ρόδου, για την έκδοση προ­σω­ρι­νών δια­τα­γών για την ανα­στολή της δια­τα­γής πλη­ρω­μής ύψους 1,8 εκατ. ευρώ για την απαλ­λο­τρί­ωση ιδιω­τι­κού οικο­πέ­δου στο Ροδίνι, δυνάμει αμε­τά­κλη­της από­φα­σης του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, μετά και την απόρ­ριψη σχε­τι­κής αιτή­σεως αναι­ρέ­σεώς της αλλά και της συντη­ρη­τι­κής κατά­σχε­σης των τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών του, σε ισόποσο ύψος.

Η πρό­ε­δρος του δικα­στη­ρίου προσ­διό­ρισε τη συζή­τηση των δύο ανα­στο­λών του Δήμου Ρόδου για την 10η Μαρτίου 2014, ενώ η συντη­ρη­τική κατά­σχεση των λογα­ρια­σμών δια­τη­ρεί­ται.

Όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική”, η δημο­τική αρχή επι­διώ­κει, μετά τη λήψη σχε­τι­κής από­φα­σης του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, την άρση της συγκε­κρι­μέ­νης απαλ­λο­τρί­ω­σης, ενώ ταυ­τό­χρονα, μετά και την υποβολή της ανα­κο­πής, υπέβαλε δύο αιτή­σεις ανα­στο­λής της συντη­ρη­τι­κής κατά­σχε­σης των λογα­ρια­σμών του Δήμου.

Το δημο­τικό συμ­βού­λιο κατόπιν ειση­γή­σεως της Διεύ­θυν­σης Πολε­ο­δο­μι­κού Σχε­δια­σμού έχει απο­φα­σί­σει την έκδοση βεβαιω­τι­κής πράξης ότι η ρυμο­το­μική απαλ­λο­τρί­ωση της κτη­μα­το­με­ρί­δας Κ.Μ. 219 γαιών Ρόδου, που επι­βλή­θηκε με το (ρυμο­το­μικό) σχέδιο πόλεως Ρόδου του 1973 και που δια­τη­ρή­θηκε με την ανα­θε­ώ­ρησή του, το έτος 1994, έχει αρθεί αυτο­δι­καίως. Εκρινε επι­πλέον ότι η συνέ­πεια της άρσης της απαλ­λο­τρί­ω­σης αυτής έχει ήδη επέλθει εκ του νόμου (λόγω εκπνοής της προ­θε­σμίας των 18 μηνών από την 11-01-2012 δηλ. της ημέρας δημο­σί­ευ­σης της υπ’ αριθ. 9/2012 από­φα­σης του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου).

Η πλευρά της 78χρονης, που εκπρο­σω­πή­θηκε από τη δικη­γόρο κ. Αικ. Γιαν­νιού – Αθα­να­σίου και τον πολι­τικό μηχα­νικό κ. Φιλ. Κων­στα­ντι­νίδη, προ­χώ­ρησε στην υποβολή προ­σφυ­γής ενώπιον της Γραμ­μα­τέως της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου για την ακύρωση της από­φα­σης του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, ως παρά­νο­μης.

Μεταξύ άλλων υπο­στή­ριξε ότι η απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, που δεν έχει ακόμη εγκρι­θεί αρμο­δίως, έχει ληφθεί παρά­νομα και συγκε­κρι­μένα χωρίς προη­γού­μενη συνε­δρί­αση της Επι­τρο­πής Ποιό­τη­τας Ζωής, που είναι η καθ’ ύλην αρμόδια και χωρίς να τηρη­θούν οι δια­δι­κα­σίες της προη­γού­με­νης ακρό­α­σης, που προ­βλέ­πει το Σύνταγμα.

Τόνισε επι­πλέον ότι η απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου προ­κα­λεί δυσμε­νείς ανα­τρο­πές στο πολε­ο­δο­μικό – οικι­στικό καθε­στώς και κατ’ επέ­κταση στο οικο­νο­μικό status των κατοί­κων του Δήμου, καθώς ακυ­ρώ­νε­ται το σχέδιο πόλεως του 1973.

Ο σημα­ντι­κό­τε­ρος ίσως ισχυ­ρι­σμός της 78χρονης είναι ότι η απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ρόδου, περί άρσης της απαλ­λο­τρί­ω­σης του ακι­νή­του, λόγω παρέ­λευ­σης δεκα­ο­κτώ μηνών από την έκδοση της υπ’ αριθ. 09/2012 από­φα­σης του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, που επι­δί­κασε ορι­στικά την τιμή μονάδος απο­ζη­μί­ω­σης του ακι­νή­του, στε­ρεί­ται ουσια­στι­κής βασι­μό­τη­τας και κυρίως νομι­μό­τη­τας, καθώς αντί­κει­ται προ­δή­λως στο Σύνταγμα, στην κείμενη νομο­θε­σία και στην πάγια και μέχρι προ­σφά­τως δια­μορ­φω­μένη νομο­λο­γία των ανω­τά­των δικα­στη­ρίων της χώρας.

Υπο­στή­ριξε ακόμη ότι η απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου ελήφθη χωρίς να παρα­τε­θεί στα ψηφί­σα­ντα μέλη το πλήρες ιστο­ρικό της υπό­θε­σης, με παντε­λώς ελλιπή ενη­μέ­ρωσή τους περί του θέματος και παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σής τους, δοθει­σών παρα­πλα­νη­τι­κών απο­φά­σεων, υπό την δημιουρ­γία κράτους πανικού όσον αφορά την επι­κα­λού­μενη οικο­νο­μική δυσχέ­ρεια του Δήμου Ρόδου. Καμία μνεία δεν έγινε στην συνε­δρί­αση στο γεγονός ότι η υπόθεση κατέστη αμε­τά­κλητη μετά από προ­σφυγή του Δήμου στον Αρειο Πάγο.