Καμπανάκι πρόληψης για Στεγνά και Τσαΐρι

Με αφορ­μή το γε­γο­νός ότι η Κυ­βέρ­νη­ση προ­χω­ρά τον σχε­δια­σμό για την δη­μιουρ­γία πρό­τυ­πων οι­κι­σμών στις πυ­ρό­πλη­κτες πε­ριο­χές της Ατ­τι­κής, οφεί­λου­με να κρού­σου­με τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου ανα­φο­ρι­κά με δυο ση­μεία της νήσου Ρόδου, για την πρό­λη­ψη των δα­σι­κών πυρ­κα­γιών και κυ­ρί­ως την πρό­λη­ψη του κιν­δύ­νου αν­θρώ­πι­νης ζωής. Εκεί όπου η κί­νη­ση αν­θρώ­πων και οχη­μά­των, η εί­σο­δος και η έξο­δος όλων γί­νε­ται από τον ίδιο, στενό δρόμο και τρέμω στην ιδέα του πλή­θους των κιν­δύ­νων που θα προ­κλη­θούν σε πε­ρί­πτω­ση εκ­δή­λω­σης πυρ­κα­γιάς.

Πρό­κει­ται συ­γκε­κρι­μέ­να για τα «Στε­γνά» στον Αρ­χάγ­γε­λο και ένα τμήμα της πε­ριο­χής «Τσα­ΐ­ρι» στα Κο­σκι­νού. Τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά τους γνω­ρί­σμα­τα δεν αφή­νουν πε­ρι­θώ­ρια εφη­συ­χα­σμού.

 

Στε­γνά – Αρ­χαγ­γέ­λου

Στο χάρτη που σας επι­συ­νά­πτω φαί­νο­νται όλα με μια ματιά:

 

 

– Η συ­νο­λι­κή έκτα­ση είναι πε­ρί­που 550 στρέμ­μα­τα.

– Είναι η μόνη έκτα­ση με φυ­σι­κή βλά­στη­ση σε όλη την πε­ριο­χή από τα όρια της πα­ρα­λί­ας Τσα­μπί­κας μέχρι το Χα­ρά­κι.

– Σε αυτή την έκτα­ση κι­νού­νται κα­θη­με­ρι­νά πε­ρί­που 3000 χι­λιά­δες κά­τοι­κοι της πε­ριο­χής και επι­σκέ­πτες. Ο αριθ­μός αυ­ξά­νει στη διάρ­κεια του Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κου.

 

Όπως όλοι γνω­ρί­ζου­με, η κί­νη­ση από και προς τα Στε­γνά εξυ­πη­ρε­τεί­ται από έναν και μόνο δρόμο, που οδη­γεί στην πα­ρα­λία. Δεν υπάρ­χει άλλη οδός. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, σε πε­ρί­πτω­ση κιν­δύ­νου δεν υπάρ­χει έξο­δος δια­φυ­γής παρά μόνο προς τη θά­λασ­σα.

 

Τμήμα της πε­ριο­χής Τσα­ΐ­ρι, Κο­σκι­νού

Πρό­κει­ται για την πε­ριο­χή, που ξε­κι­νά στο 8ο χιλ. Ρόδου – Λίν­δου, στην πα­ρά­καμ­ψη, με κα­τεύ­θυν­ση δεξιά προς τον Άγιο Κυ­πρια­νό. Με συ­νο­λι­κή έκτα­ση 250 στρέμ­μα­τα, εκεί έχουν έδρα ορι­σμέ­νες από πιο επώ­νυ­μες το­πι­κές βιο­τε­χνί­ες της Ρόδου. Υπάρ­χουν επί­σης κα­τοι­κί­ες και άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες. Για λό­γους που δεν μπο­ρούν να ση­μειω­θούν στο άρθρο αυτό δεν πα­ρα­θέ­τω αε­ρο­φω­το­γρα­φία.

Αυτό το ση­μείο της πε­ριο­χής Τσα­ΐ­ρι μοιά­ζει με πα­γί­δα. Ο μο­να­δι­κός δρό­μος σε ορι­σμέ­να ση­μεία είναι τόσο στε­νός, ώστε να χω­ρά­ει μόνο δύο επι­βα­τι­κά αυ­το­κί­νη­τα. Εάν σε αυτόν κι­νεί­ται κά­ποιο με­γά­λο όχημα, τότε δυ­σχε­ραί­νει πολύ η κα­τά­στα­ση για τους οδη­γούς. Δεξιά κι αρι­στε­ρά του δρό­μου υπάρ­χει συρ­μά­τι­νος φρά­χτης και κλεί­νει την πρό­σβα­ση στα οι­κό­πε­δα και τις κα­τοι­κί­ες. Το τέλος της δια­δρο­μής κα­τα­λή­γει σε οι­κό­πε­δα ιδιω­τών.

Είναι ση­μα­ντι­κό να ση­μειω­θεί ότι αρ­κε­τά από τα οι­κό­πε­δα της πε­ριο­χής είναι αφρό­ντι­στα και γε­μά­τα ξε­ρό­χορ­τα.

 

Τι θα συμ­βεί στις δύο πε­ριο­χές σε πε­ρί­πτω­ση πυρ­κα­γιάς, με τον καπνό να σκε­πά­ζει ξηρά και θά­λασ­σα (στην πε­ρί­πτω­ση των Στε­γνών), τα ενα­έ­ρια πυ­ρο­σβε­στι­κά μέσα να μην μπο­ρούν να κά­νουν ρί­ψεις νερού, διότι από κάτω θα βρί­σκο­νται άν­θρω­ποι, και τα επί­γεια πυ­ρο­σβε­στι­κά μέσα να μην μπο­ρούν να πλη­σιά­σουν, διότι ο δρό­μος θα είναι φρα­κα­ρι­σμέ­νος από όλους εκεί­νους που μέσα στον πα­νι­κό τους θα τρέ­ξουν στα οχή­μα­τά τους;

Τα συ­γκε­κρι­μέ­να δύο ση­μεία του νη­σιού μας χρειά­ζο­νται ιδιαί­τε­ρη προ­σο­χή ώστε να προ­λά­βου­με τους αυ­ρια­νούς κιν­δύ­νους. Απαι­τούν σο­βα­ρό σχε­δια­σμό δη­μιουρ­γί­ας δρό­μων εξό­δου, ώστε οι άν­θρω­ποι να προ­στα­τευ­τούν, τα εμπο­ρεύ­μα­τα να δια­κι­νού­νται εύ­κο­λα, αλλά και το πρά­σι­νο της πε­ριο­χής να σωθεί από μια άμεση και κυ­ρί­ως ανε­μπό­δι­στη πα­ρέμ­βα­ση των πυ­ρο­σβε­στι­κών δυ­νά­με­ων.

Σε ό,τι αφορά την πε­ρί­πτω­ση των Στε­γνών, γνω­ρί­ζω ότι το συμ­βού­λιο της Δη­μο­τι­κής Ενό­τη­τας Αρ­χαγ­γέ­λου σχε­διά­ζει ένα τέ­τοιο δρόμο. Ως επι­χει­ρη­μα­τί­ας που δρα­στη­ριο­ποιού­μαι στην πε­ριο­χή, είμαι σε θέση να γνω­ρί­ζω ότι ο νέος αυτός δρό­μος, όπως χα­ράσ­σε­ται, δια­τη­ρεί την κί­νη­ση των οχη­μά­των και των πεζών γύρω από την επί­μα­χη έκτα­ση, σε μια κυ­κλι­κή πο­ρεία που οδη­γεί ξανά πίσω στον ίδιο ση­μείο της ση­με­ρι­νής ει­σό­δου. Βέ­βαια, κάθε νέος δρό­μος είναι χρή­σι­μος, όμως στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση η προ­βλε­πό­με­νη χά­ρα­ξη δεν θα βοη­θή­σει. Σε πε­ρί­πτω­ση πυρ­κα­γιάς, η λο­γι­κή υπα­γο­ρεύ­ει οι άν­θρω­ποι και τα οχή­μα­τα να οδη­γη­θούν προς το χωριό ή σε οδό με κα­τεύ­θυν­ση προς το Χα­ρά­κι, κι όχι να πα­ρα­μεί­νουν γύρω από την εστία της φω­τιάς.

Με τις πυρ­κα­γιές να απο­τε­λούν πια ανα­πό­φευ­κτο πρό­βλη­μα, χωρίς χρο­νο­τρι­βή οφεί­λου­με όλοι οι εμπλε­κό­με­νοι να ανοί­ξου­με το θέμα αμέ­σως.

Να πα­ρά­σχου­με κάθε βο­ή­θεια τόσο προς τη Δη­μο­τι­κή Ενό­τη­τα Αρ­χαγ­γέ­λου, όσο και προς την Δη­μο­τι­κή Ενό­τη­τα Κο­σκι­νού, ώστε να γίνει η χά­ρα­ξη και η διά­νοι­ξη δρό­μων, πραγ­μα­τι­κής εξό­δου από τις δύο πε­ριο­χές. Για τη χά­ρα­ξη και διά­νοι­ξή τους θα απαι­τη­θούν αδειο­δο­τή­σεις από τη Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία του Δη­μο­σί­ου, τη Διεύ­θυν­ση Δασών Δω­δε­κα­νή­σου και μια ολό­κλη­ρη σειρά άλλων υπη­ρε­σιών. Σί­γου­ρα θα χρεια­στεί να λη­φθούν γεν­ναί­ες απο­φά­σεις που αντι­τί­θε­νται σε εκεί­νους που έχουν πε­ρι­φρά­ξει δη­μό­σια ακί­νη­τα ή που θα πρέ­πει να εκ­χω­ρή­σουν δρόμο μέσα από

τα ιδιό­κτη­τά τους οι­κό­πε­δα. Όμως είναι κάτι που πρέ­πει να γίνει και να γίνει άμεσα, προς απο­φυ­γή δυ­σμε­νών κα­τα­στά­σε­ων.