Αντιμέτωπη με τη χειρότερη ξηρασία των τελευταίων 500 ετών η Ευρώπη – SOS για τις οικονομίες

Από κατα­στρο­φι­κές πυρ­κα­γιές και έλλειψη νερού πλήτ­το­νται οι περισ­σό­τε­ρες περιο­χές της Γηραιάς Ηπείρου – Ισχυρό πλήγμα στις οικο­νο­μίες – Πολλά από τα μεγάλα ποτάμια έχουν αρχίσει να μοιά­ζουν με… ρυάκια, ενώ εκα­το­ντά­δες πόλεις βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­πες με το «δελτίο»

Οι πρω­τό­γνωρα υψηλές θερ­μο­κρα­σίες διαρ­κείας και η ξηρασία που πλήτ­τουν φέτος το καλο­καίρι τις περισ­σό­τε­ρες περιο­χές και χώρες της Ευρώπης έχουν δύο άμεσες συνέ­πειες, οι οποίες επη­ρε­ά­ζουν ευθέως τις ζωές εκα­τομ­μυ­ρίων ανθρώ­πων. Κατα­φέ­ρουν δε ένα ακόμη ισχυρό πλήγμα στις οικο­νο­μίες, που πασχί­ζουν – χωρίς να τα έχουν κατα­φέ­ρει ακόμη – να ανα­κάμ­ψουν από τις κρίσεις της παν­δη­μίας και του πολέμου.

Η μία συνέ­πεια είναι οι τερά­στιες και δύσκολα αντι­με­τω­πί­σι­μες πυρ­κα­γιές, οι οποίες μέχρι στιγμής (από τις αρχές του έτους ως σήμερα) έχουν κάνει στάχτη έκταση ίση με το ένα πέμπτο του Βελγίου, με απο­τέ­λε­σμα οι ειδικοί να θεωρούν βέβαιο ότι το 2022 θα καταρ­ρί­ψει το προη­γού­μενο αρνη­τικό ρεκόρ του 2017, στη διάρ­κεια του οποίου είχαν καεί συνο­λικά περίπου 10 εκα­τομ­μύ­ρια στρέμ­ματα.

Η άλλη συνέ­πεια έχει να κάνει με την έλλειψη νερού, που έχει ως απο­τέ­λε­σμα πολλά από τα μεγάλα ποτάμια της Ευρώπης να έχουν αρχίσει να μοιά­ζουν με… ρυάκια, ενώ εκα­το­ντά­δες πόλεις (στη Γαλλία και όχι μόνο) βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­πες με το «δελτίο», αν όχι με την απειλή της δίψας! Οσο για τη συνα­κό­λουθη αύξηση της θερ­μο­κρα­σίας των υδάτων απειλεί άμεσα πολλά είδη που ζουν στο γλυκό νερό.

«Δεν είναι μόνο οι εμπο­ρι­κές οδοί. Εχει να κάνει με τη δροσιά όταν κάνει ζέστη, έχει να κάνει με το πότισμα και τόσα άλλα πράγ­ματα» δήλωσε η Σεσίλ Αζεβάρ, διευ­θύ­ντρια της γαλ­λι­κής εται­ρείας ύδρευ­σης VNF. «Τα ποτάμια είναι μέρος της κλη­ρο­νο­μιάς μας» πρό­σθεσε, προ­σπα­θώ­ντας να δώσει όλη τη διά­σταση της κατά­στα­σης συνα­γερ­μού που επι­κρα­τεί.

Η άλλη συνέ­πεια έχει να κάνει με την έλλειψη νερού, που έχει ως απο­τέ­λε­σμα πολλά από τα μεγάλα ποτάμια της Ευρώπης να έχουν αρχίσει να μοιά­ζουν με… ρυάκια, ενώ εκα­το­ντά­δες πόλεις (στη Γαλλία και όχι μόνο) βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­πες με το «δελτίο», αν όχι με την απειλή της δίψας! Οσο για τη συνα­κό­λουθη αύξηση της θερ­μο­κρα­σίας των υδάτων απειλεί άμεσα πολλά είδη που ζουν στο γλυκό νερό.

«Δεν είναι μόνο οι εμπο­ρι­κές οδοί. Εχει να κάνει με τη δροσιά όταν κάνει ζέστη, έχει να κάνει με το πότισμα και τόσα άλλα πράγ­ματα» δήλωσε η Σεσίλ Αζεβάρ, διευ­θύ­ντρια της γαλ­λι­κής εται­ρείας ύδρευ­σης VNF. «Τα ποτάμια είναι μέρος της κλη­ρο­νο­μιάς μας» πρό­σθεσε, προ­σπα­θώ­ντας να δώσει όλη τη διά­σταση της κατά­στα­σης συνα­γερ­μού που επι­κρα­τεί.

SOS για τις οικο­νο­μίες

Ειδικά όσον αφορά τις οικο­νο­μίες, ενδει­κτι­κοί της ζημιάς που προ­κα­λεί­ται είναι οι υπο­λο­γι­σμοί που έχει κάνει το Bloomberg. Σύμφωνα με αυτούς, λοιπόν, το κόστος μόνο από τη δια­τά­ραξη των μετα­φο­ρών εμπο­ρευ­μά­των μέσω ποταμών και κανα­λιών της Ευρώπης μπορεί να φτάσει ακόμη και στα 80 δισ. ευρώ για φέτος, καθώς ορι­σμένα σημεία του Ρήνου, του Δούναβη, του Πάδου και άλλων ποταμών έχουν κατα­στεί αδιά­βατα ή εξαι­ρε­τικά επι­κίν­δυνα για τα εμπο­ρικά πλοία, λόγω της ιστο­ρικά χαμηλής στάθμης των υδάτων.

Αξίζει να σημειω­θεί, για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρι­σης, ότι με βάση τα στοι­χεία της Eurostat, μέσω αυτών των οδών μετα­φέ­ρο­νται ετησίως αγαθά που ανα­λο­γούν σε έναν τόνο για κάθε κάτοικο της ΕΕ.

Χαρα­κτη­ρι­στική είναι η περί­πτωση του Ρήνου, ο οποίος, στα 1.233 χιλιό­με­τρα της δια­δρο­μής του από την Ελβετία μέχρι το λιμάνι του Ρότερ­νταμ στη Βόρεια Θάλασσα, όπου φτάνει αφού δια­σχί­σει τη βιο­μη­χα­νική καρδιά της Γερ­μα­νίας, απο­τε­λεί παρα­δο­σιακά και επί αιώνες μία από τις βασικές αρτη­ρίες των οικο­νο­μιών των χωρών της περιο­χής.

Μάλιστα, υπο­λο­γί­ζε­ται πως η δια­τα­ραχή στην κυκλο­φο­ρία φέτος θα κοστί­σει στη Γερ­μα­νία του­λά­χι­στον το 0,2% του ΑΕΠ της – κι αυτό σε μια στιγμή που οι μετα­φο­ρές μέσω των ποταμών θεω­ρεί­ται βασικό τμήμα της στρα­τη­γι­κής της συγκε­κρι­μέ­νης χώρας και συνο­λικά της ΕΕ για τη μετά­βαση στην πράσινη οικο­νο­μία.

Πυρη­νι­κοί αντι­δρα­στή­ρες

Την ίδια στιγμή, η Γαλλία αντι­με­τω­πί­ζει και ένα άλλου είδους πρό­βλημα, που χτυπά απευ­θείας το νευ­ραλ­γικό κέντρο της ενερ­γεια­κής της πολι­τι­κής. Εκεί, συγκε­κρι­μένα, αν και τα ποτάμια δεν είναι τόσο σημα­ντικά για τις μετα­φο­ρές όσο στη Γερ­μα­νία και άλλες χώρες, έχουν έναν άλλο κρίσιμο ρόλο: Να ψύχουν τους πυρη­νι­κούς αντι­δρα­στή­ρες που υπάρ­χουν διά­σπαρ­τοι και καλύ­πτουν περίπου το 70% των αναγκών της Γαλλίας σε ενέρ­γεια. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι η κρατική EDF ανα­γκά­στηκε να περιο­ρί­σει την παρα­γωγή σε πολλές μονάδες, ώστε να μην προ­κύ­ψει πρό­βλημα ασφα­λείας.

Στην Ιταλία, επίσης, από την κοιλάδα του Πάδου προ­έρ­χε­ται το 30-40% των προ­ϊ­ό­ντων της χώρας από αγρο­τι­κές καλ­λιέρ­γειες, που πλέον κιν­δυ­νεύ­ουν άμεσα καθώς η στάθμη των υδάτων του ποταμού έχει υπο­χω­ρή­σει συνο­λικά κατά 2 μέτρα σε σύγκριση με τα κανο­νικά για την εποχή επίπεδα.

Οσο για τη Νορ­βη­γία, η οποία είναι ίσως η πιο πλούσια χώρα της Ευρώπης σε νερό και από τα φράγ­ματα καλύ­πτει το 90% της ηλε­κτρο­πα­ρα­γω­γής της, η κατά­σταση έχει ανα­γκά­σει την κυβέρ­νηση να προει­δο­ποι­ή­σει ότι είναι πιθανό να περιο­ρί­σει τις εξα­γω­γές ενέρ­γειας προς άλλες χώρες.

Η ξηρασία και η υπο­χώ­ρηση της στάθμης των υδάτων των ποταμών πλήτ­τουν όμως και τον του­ρι­σμό, που ανα­πτύσ­σε­ται αλμα­τω­δώς στα μεγάλα ποτάμια της Ευρώπης (κυρίως τον Δούναβη) εδώ και αρκετές δεκα­ε­τίες. Ορι­σμέ­νοι επι­χει­ρη­μα­τίες, μάλιστα, κάνουν λόγο για δράμα και απειλή χρε­ο­κο­πίας εάν η κατά­σταση παρα­τα­θεί, στρε­φό­με­νοι προς τις κυβερ­νή­σεις για να ζητή­σουν ενι­σχύ­σεις.

Δυσοί­ω­νες προ­βλέ­ψεις

Το χει­ρό­τερο από όλα είναι ότι η εικόνα δεν ανα­μέ­νε­ται να βελ­τιω­θεί σύντομα. Οπως ανα­φέ­ρουν οι μετε­ω­ρο­λό­γοι και περι­βαλ­λο­ντο­λό­γοι με βάση τα στοι­χεία που έχουν στη διάθεσή τους, παρά το γεγονός ότι στο μεγα­λύ­τερο τμήμα της Δυτικής, Κεντρι­κής και Νότιας Ευρώπης έχει να κατα­γρα­φεί σημα­ντική βρο­χό­πτωση εδώ και 2-3 μήνες, το πιθα­νό­τερο είναι ότι αυτό θα συνε­χι­στεί του­λά­χι­στον ως το τέλος του καλο­και­ριού, ενδε­χο­μέ­νως και τον Σεπτέμ­βριο ή και ακόμη περισ­σό­τερο.

Ετσι, δεν απο­κλεί­ε­ται η ξηρασία της φετινής χρονιάς να είναι η χει­ρό­τερη για την Ευρώπη εδώ και 500 χρόνια, με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται, σε όλα τα επίπεδα – χωρίς να είναι απίθανο, ταυ­τό­χρονα, ανάλογα φαι­νό­μενα να κάνουν την εμφά­νισή τους και τα επόμενα έτη.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΑ ΝΕΑ