Άκης Σκέρτσος: “Βασίλη μου είσαι ένας μαχητής” – Η συγκινητική ανάρτηση για την περιπέτεια υγείας του γιου του

Στο πρό­βλημα υγείας που αντι­με­τω­πί­ζει ο γιος του και στην δύσκολη χει­ρουρ­γική επέμ­βαση στην οποία υπο­βλή­θηκε την περα­σμένη Τετάρτη, ανα­φέ­ρε­ται ο Άκης Σκέρ­τσος με ανάρ­τησή του στο Facebook.

Ο υπουρ­γός Επι­κρα­τείας επι­ση­μαί­νει ότι οι τελευ­ταίες δύο εβδο­μά­δες ήταν πολύ δύσκο­λες για την οικο­γέ­νειά του και ειδικά για τον μικρό Βασίλη, στον οποίο δια­γνώ­στηκε εκ γενετής κακή τοπο­θέ­τηση των εντέρων, που οδήγησε σε οξεία συστροφή και ανα­φέ­ρε­ται στην συμ­πτω­μα­το­λο­γία που έχει η συγκε­κρι­μένη πάθηση.

“Βασίλη μου είσαι ένας μαχητής και νικητής της ζωής ήδη από πολύ μικρή ηλικία και θέλω να το βάλεις καλά στο μυαλό σου αυτό. Η τομή που σου άφησε αυτή η δοκι­μα­σία δεν είναι ούτε άσχημη ούτε κακή. Είναι ένα παρά­σημο. Είναι ολόδικη σου, είναι αυτή που σε κάνει ξεχω­ρι­στό και πρέπει να την αγα­πή­σεις”, είναι το μήνυμα που απευ­θύ­νει στον γιο του.

Η ανάρ­τηση του Άκη Σκέρ­τσου για το πρό­βλημα υγείας του γιου του

“Οι τελευ­ταίες δυο εβδο­μά­δες ήταν πολύ δύσκο­λες για τους τρεις μας, πρω­τί­στως για τον Βασίλη μας, αλλά και για την Αυγή και εμένα. Συνε­χείς εμετοί, έντονος πόνος στην κοιλιά και από­φραξη του εντέρου οδή­γη­σαν στη διά­γνωση ότι ο μικρός μας είχε εκ γενετής κακή τοπο­θέ­τηση των εντέρων του που οδήγησε σε οξεία συστροφή και τελικά σε ένα ανα­πό­φευ­κτο, δύσκολο τρίωρο χει­ρουρ­γείο την περα­σμένη Τετάρτη.

Το χει­ρουρ­γείο χάρη στον εξαι­ρε­τικό και έμπειρο παι­δο­χει­ρούργο Κων­στα­ντίνο Νίκα και την ιατρική και νοση­λευ­τική του ομάδα, πέτυχε ευτυχώς πλήρη ανάταξη της λει­τουρ­γίας αλλά και σωστή επα­να­το­πο­θέ­τηση λεπτού και παχέος εντέρου. Τους ευχα­ρι­στούμε από τα βάθη της καρδιάς μας και δημόσια. Ένα ιδιαί­τερο ευχα­ρι­στώ επίσης στην καθη­γή­τρια παι­δια­τρι­κής κα. Χρι­στίνα Κανακά και την ομάδα της στο Παίδων που απο­τε­λούν έναν θησαυρό για το εθνικό σύστημα υγείας. Οι άνθρω­ποι αυτοί μας έκαναν το μεγα­λύ­τερο δώρο που θα μπο­ρού­σαμε να ζητή­σουμε. Χάρισαν ξανά πίσω στον μικρό μας την πολύ­τιμη υγεία του. Δεν θέλω ούτε να φαντα­στώ τι θα σήμαινε να αργού­σαμε λίγες ώρες ακόμη.

Ο λόγος όμως που κάνω δημόσια αυτή την ανάρ­τηση, παρότι εκθέτω ευαί­σθητα ιατρικά δεδο­μένα, είναι άλλος.

Πρώτα και κύρια γιατί θέλω να ξέρει και να πιστέ­ψει ο Βασίλης μας πόσο δυνατός είναι αλλά και πόσο πιο δυνατός βγήκε από αυτό το χει­ρουρ­γείο. Είναι ένα μεγάλο σοκ για τα παιδιά όταν εκπί­πτουν από τη σφαίρα του «άτρωτου» που περι­βά­λει την παιδική ηλικία και αθω­ό­τητα. Αυτή η βίαιη συνά­ντηση με τη σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα ότι όλοι είμαστε ατελείς και τρωτοί μπορεί να τα πλη­γώ­σει αφά­ντα­στα. Και θέλει πολλή δουλειά για να συμ­φι­λιω­θείς μαζί της…δουλειά που δυστυ­χώς πολλοί ενή­λι­κοι ή μεσή­λι­κοι δεν έχουν κατα­φέ­ρει ακόμη να ολο­κλη­ρώ­σουν.

Βασίλη μου είσαι ένας μαχητής και νικητής της ζωής ήδη από πολύ μικρή ηλικία και θέλω να το βάλεις καλά στο μυαλό σου αυτό. Η τομή που σου άφησε αυτή η δοκι­μα­σία δεν είναι ούτε άσχημη ούτε κακή. Είναι ένα παρά­σημο. Είναι ολόδικη σου, είναι αυτή που σε κάνει ξεχω­ρι­στό και πρέπει να την αγα­πή­σεις.

Ο δεύ­τε­ρος λόγος αφορά τους γονείς μικρών παιδιών. Παρότι η συγκε­κρι­μένη πάθηση είναι σχετικά σπάνια και εντο­πί­ζε­ται στο 90% των περι­πτώ­σεων στον προ­γεν­νη­τικό έλεγχο, στη δική μας περί­πτωση αυτό δεν συνέβη, με απο­τέ­λε­σμα το παιδί να ταλαι­πω­ρεί­ται για σχεδόν 12 χρόνια με -συχνότερες σε μικρή ηλικία και πιο αραιές όσο μεγάλωνε- κρίσεις εμετού και πόνου στο στομάχι.

Η συμ­πτω­μα­το­λο­γία είναι πολύ συγκε­κρι­μένη: επα­να­λαμ­βα­νό­με­νοι εμετοί, έντονος πόνος στην κοιλιά και από­φραξη εντέρου. Αν συμ­βαι­νουν σωρευ­τικά και τα τρία τότε πρέπει ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ το παιδί να κάνει υπέρηχο και να το δει παι­δο­γα­στρε­ντε­ρο­λό­γος και παι­δο­χει­ρούρ­γος. Μην το αμε­λή­σουν όσοι γονείς αντι­με­τω­πί­ζουν τέτοια προ­βλή­ματα.

Κλείνω με μια φωτο­γρα­φία που με γεμίζει συγκί­νηση μαζί με χαρά και αισιο­δο­ξία. Με αυτό το ήρεμο χαμό­γελο της επί­γνω­σης ότι, ναι, η ζωή είναι γεμάτη και με δυσκο­λίες και δοκι­μα­σίες αλλά με τη βοήθεια της επι­στή­μης, με πίστη και προ­σπά­θεια μπο­ρούμε να τις υπερ­βούμε, και έτσι να γίνουμε πιο δυνατοί, πιο ώριμοι αλλά και πιο συμ­φι­λιω­μέ­νοι με το πεπρω­μένο της ανθρώ­πι­νης τρω­τό­τη­τας. Μόνο έτσι μπο­ρούμε να γνω­ρί­σουμε καλύ­τερα τον εαυτό μας αλλά και να χαρούμε πραγ­μα­τικά και ουσια­στικά το δώρο της ζωής”.