Πρόεδροι Δικηγορικών Συλλόγων: Συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα το απαραβίαστο του απορρήτου των επικοινωνιών

Η συντο­νι­στική επι­τροπή της Ολο­μέ­λειας των προ­έ­δρων των Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων Ελλάδος, με αφορμή την υπόθεση παρα­κο­λού­θη­σης του προ­έ­δρου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Νίκου Ανδρου­λάκη, σε σημε­ρινή ανα­κοί­νωσή της ανα­φέ­ρει, μεταξύ των άλλων, ότι το απα­ρα­βί­α­στο του απορ­ρή­του των επι­κοι­νω­νιών απο­τε­λεί συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μένο ατομικό δικαί­ωμα.

Ειδι­κό­τερα, η ανα­κοί­νωση της συντο­νι­στι­κής επι­τρο­πής έχει ως εξής:

«1. Το απα­ρα­βί­α­στο του απορ­ρή­του των επι­κοι­νω­νιών απο­τε­λεί συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μένο ατομικό δικαί­ωμα, το οποίο δύναται να αρθεί, κατ’ εξαί­ρεση, υπό ιδιαι­τέ­ρως αυστη­ρές προ­ϋ­πο­θέ­σεις και μόνο υπό τις εγγυ­ή­σεις του νόμου και για λόγους, απο­κλει­στικά και μόνο, εθνικής ασφά­λειας ή για τη δια­κρί­βωση ιδιαί­τερα σοβαρών εγκλη­μά­των, σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του άρθρου 19 παρ. 1 Σ.

Η προ­στα­σία αυτή μάλιστα, θα πρέπει να είναι ιδιαί­τερα αυξη­μένη στις περι­πτώ­σεις πολι­τι­κών προ­σώ­πων και ιδίως εχόντων θεσμική ιδιό­τητα, διότι, στις περι­πτώ­σεις αυτές, η προ­στα­σία δεν αφορά μόνο στο προ­στα­τευό­μενο ατομικό δικαί­ωμα αλλά συν­δέ­ε­ται άμεσα και με τη δημο­κρα­τική λει­τουρ­γία του πολι­τεύ­μα­τος.

Η ανάγκη αυξη­μέ­νης προ­στα­σίας συνά­γε­ται και από τις δια­τά­ξεις του άρθρου 61 παρ. 3 Σ για το βου­λευ­τικό απόρ­ρητο, το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ και τα άρθρα 7 και 8 του Χάρτη Θεμε­λιω­δών Δικαιω­μά­των της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και για την άρση του απορ­ρή­του δεν μπορεί να αρκεί η κρίση εισαγ­γε­λι­κής αρχής.

2. Ενόψει των ανωτέρω ο εισαγ­γε­λέας του Αρείου Πάγου οφείλει να διε­ρευ­νή­σει πρω­τί­στως εάν ήταν σύννομη ή μη η άρση της προ­στα­σίας του τηλε­φω­νι­κού απορ­ρή­του εν ενερ­γεία ευρω­βου­λευτή και μετέ­πειτα προ­έ­δρου του τρίτου κόμ­μα­τος του ελλη­νι­κού κοι­νο­βου­λίου και ειδι­κό­τερα εάν η αρμόδια εισαγ­γε­λέας διε­ρεύ­νησε την πλήρωση των ουσια­στι­κών προ­ϋ­πο­θέ­σεων για την άρση του απορ­ρή­του ή απλά περιέ­βαλε με το κύρος της δικα­στι­κής αρχής τις εκτι­μή­σεις και τις ενέρ­γειες της ΕΥΠ, όπως επίσης και εάν προέβη ή μη σε κατα­χρη­στική και αυθαί­ρετη εφαρ­μογή των σχε­τι­κών δια­τά­ξεων, με απο­τέ­λε­σμα την παρα­βί­αση ή μη του ρυθ­μι­στι­κού πλαι­σίου του κανόνα του απορ­ρή­του.

Η επιλογή του εισαγ­γε­λέα του Αρείου Πάγου για τη διε­νέρ­γεια προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης και μάλιστα από τον ίδιο για τη διαρροή απόρ­ρη­των πλη­ρο­φο­ριών από την ΕΥΠ, δεν αναιρεί την κυρί­αρχη ανάγκη διε­ρεύ­νη­σης της ουσια­στι­κής νομι­μό­τη­τας της από­φα­σης της αρμό­διας εισαγ­γε­λέως για την άρση του απορ­ρή­του και την ανα­ζή­τηση πει­θαρ­χι­κών ή ποι­νι­κών ευθυνών προ­σώ­πων που δεν υπά­γο­νται στις δια­τά­ξεις του άρθρου 86 Σ.

3. Το μείζον ζήτημα που ανέκυψε, θέτει την ανάγκη άμεσης επα­νε­ξέ­τα­σης του ισχύ­ο­ντος θεσμι­κού πλαι­σίου ως προς την άρση του απορ­ρή­του των επι­κοι­νω­νιών με την ενί­σχυση της δια­φά­νειας, της λογο­δο­σίας και των νόμιμων εγγυ­ή­σεων αλλά και τη δια­σφά­λιση της σχε­τι­κής κρίσης από τακτι­κούς δικα­στές.

4. Σε ζητή­ματα δημο­κρα­τίας και κράτους δικαίου δεν χωρούν εκπτώ­σεις και συμ­ψη­φι­σμοί αλλά υπάρχει υπο­χρέ­ωση απα­ρέ­γκλι­της τήρησης του Συντάγ­μα­τος και της ευρω­παϊ­κής δικαι­ϊ­κής τάξης.

Οι τυχόν ευθύνες πρέπει να απο­δί­δο­νται προ­σω­πο­ποι­η­μένα και απο­τε­λε­σμα­τικά».

⇒ Ειδή­σεις σήμερα

Πηγή  kathimerini.gr